Asociación Itinera Voluntarios en Saúde Mental

03/11/2026

Este martes no Clube de Debate:
- A xuizo: Os límites da liberdade de expresión.
- 125 anos de plásticos.
- Qué raios foi.. A casa encantada de Atenas

02/11/2026

Este lunes no Clube de Lectura comentaremos
"Hermanas raras. Cuentos fantásticos y pulp de las reinas del escalofrío" (2025) publicada pola editorial Impedimenta, constitúe unha notable recuperación da narrativa fantástica, do terror e da ciencia ficción escrita por mulleres durante o século XX. Esta antoloxía, seleccionada polo especialista Mike Ashley para a British Library, reúne quince relatos que exploran as múltiples manifestacións do insólito. A súa proposta literaria permite achegarse a unha tradición creativa que, malia a súa relevancia histórica, permaneceu durante décadas relegada ás marxes do canon literario.

As narracións que integran o volume proceden, fundamentalmente, de revistas emblemáticas como "Weird Tales", auténticos espazos de experimentación para a literatura de xénero. As súas páxinas albergan universos poboados por criaturas sobrenaturais, presenzas espectrais, maldicións ancestrais e personaxes sometidos a circunstancias extraordinarias. Autoras como Greye La Spina, C. L. Moore, Margaret St. Clair, L. M. Montgomery e Tanith Lee configuran un mosaico narrativo no que conflúen o horror psicolóxico, a fantasía escura e as inquedanzas propias da ficción pulp.

Un dos aspectos máis significativos desta recompilación reside na representación da figura feminina desde perspectivas afastadas dos convencionalismos tradicionais. Bruxas, vampiras, nais monstruosas, mulleres vingativas e protagonistas dominadas por desexos inconfesables cuestionan as estruturas sociais e culturais do seu tempo. O fantástico convértese así nun instrumento de exploración da identidade, da transgresión e dos conflitos humanos, ao tempo que permite ás súas autoras desenvolver imaxinarios literarios de singular riqueza expresiva.

En definitiva, unha recopilación que transcende a súa condición de antoloxía de relatos inquietantes para converterse nunha reivindicación das escritoras que contribuíron decisivamente á evolución da literatura fantástica. A coidada selección de Mike Ashley e a recuperación editorial de Impedimenta ofrecen ao lector unha oportunidade excepcional para descubrir voces orixinais e perspectivas narrativas pouco coñecidas. Unha obra especialmente recomendable para quen desexe adentrarse nos territorios do sobrenatural e comprender a importancia histórica e estética das mulleres na literatura do arrepío.

29/10/2026

Este xoves no Clube de Cine comentaremos a adaptación cinematográfica de "Frankenstein" (2025), escrita e dirixida por Guillermo del Toro, recupera unha das grandes obras da literatura gótica, creada por Mary Shelley no século XIX. A película propón unha nova lectura do mito do científico que desafía os límites da natureza, combinando o terror, o drama e a reflexión filosófica nun universo visual marcado pola escuridade e a fascinación polo extraordinario.

Victor Frankenstein, interpretado por Oscar Isaac, é un científico brillante e ambicioso que pretende vencer a morte mediante un experimento revolucionario. A súa obsesión por dominar os misterios da vida lévao a crear un ser a partir de restos humanos, sen comprender plenamente as consecuencias morais da súa empresa. O que comeza como unha conquista científica convértese nunha traxedia na que a soberbia, a responsabilidade e o medo ás consecuencias dos propios actos ocupan un lugar central.

Jacob Elordi encarna a Criatura, un ser que debe afrontar a súa existencia nun mundo que o contempla con horror e rexeitamento. Lonxe de reducir o personaxe á figura convencional do monstro, Del Toro explora a súa vulnerabilidade, a súa necesidade de afecto e a súa procura dunha identidade propia. A interpretación de Elordi contribúe así a cuestionar a fronteira entre humanidade e monstruosidade, desprazando a atención desde o aspecto físico cara á conduta de quen exerce o poder e determina o destino alleo.

Con unha coidada ambientación gótica, unha poderosa dirección artística e a música de Alexandre Desplat, a película constrúe unha reflexión sobre a soidade, os vínculos paterno-filiais e os límites éticos do coñecemento. A obra de Del Toro non se limita a recrear un clásico do terror, senón que recupera a súa dimensión humanista para formular unha pregunta fundamental: quen merece realmente ser considerado un monstro, o ser creado ou aquel que o abandona? **Frankenstein** convértese así nunha traxedia sobre a creación e a responsabilidade, na que o horror nace tanto da aparencia como da incapacidade humana para recoñecer o sufrimento dos demais.

Written and directed by Guillermo del Toro, FRANKENSTEIN is on Netf...

27/10/2026

Esta semana no Clube de Debate:
- A xuizo: O retorno dos amnistiados
- Cara unha nova Revolución Francesa?
- Qué raios foi... A Conferencia de Berlín

26/10/2026

E este luns no Clube de Lectura do Kapitan Mette comentaremos "Desde el más allá y otras historias", de Erik Kriek (2012), unha adaptación ao cómic de cinco relatos do escritor estadounidense H. P. Lovecraft. A obra recupera o universo literario dun dos grandes referentes da literatura de terror do século XX e trasládao á linguaxe da banda deseñada. A través dunha interpretación gráfica persoal, Kriek reconstrúe os ambientes opresivos, as presenzas inexplicables e os misterios que caracterizan a narrativa lovecraftiana, ofrecendo unha nova vía de acceso a unha das propostas máis singulares do xénero fantástico.

Ao longo das historias, o lector penetra nun mundo no que a realidade cotiá se ve alterada pola irrupción de fenómenos que desafían a lóxica e o coñecemento humano. As criaturas ancestrais, as forzas descoñecidas e as revelacións perturbadoras constrúen unha atmosfera de inquietude progresiva, na que o medo non procede unicamente da aparición de monstros, senón tamén da conciencia de que o universo agocha verdades imposibles de comprender. Esta concepción, coñecida como horror cósmico, constitúe un dos piares fundamentais da obra de Lovecraft e sitúa a humanidade nunha posición de fraxilidade fronte a unha realidade inmensa e indiferente.

A adaptación de Erik Kriek destaca especialmente polo seu tratamento visual, baseado nun debuxo minucioso, nun uso expresivo das sombras e nunha composición que reforza a tensión narrativa. A elección do branco e negro contribúe a crear contrastes intensos e espazos inquietantes, mentres que a representación das criaturas e das paisaxes amplifica a sensación de ameaza que percorre os relatos. Deste xeito, a imaxe non funciona como un simple acompañamento do texto, senón como un recurso narrativo esencial que interpreta e potencia a dimensión psicolóxica e simbólica das historias orixinais.

En definitiva,constitúe unha interesante achega á relación entre literatura e banda deseñada, ao demostrar como un clásico do terror pode adquirir novas posibilidades expresivas mediante a reinterpretación gráfica. A proposta de Kriek conserva a esencia inquietante do universo lovecraftiano e permite reflexionar sobre os límites do coñecemento, a insignificancia humana e o medo ao descoñecido. Máis alá do seu valor como lectura de terror, esta obra ofrece unha oportunidade para comprender a influencia de Lovecraft na cultura contemporánea e apreciar as posibilidades da adaptación literaria como forma autónoma de creación artística.

26/10/2026

Ese luns no Clube de Lectura mensual comentaremos "Drácula" (1897), de Bram Stoker: o mito eterno do vampiro na literatura universal, constitúe unha das obras máis representativas da literatura gótica e unha peza fundamental na configuración do imaxinario moderno sobre os vampiros.

Ambientada entre a Transilvania e a Inglaterra victoriana, a novela constrúe unha atmosfera de misterio, medo e fascinación arredor da figura do conde Drácula.

A través dunha narración complexa, articulada mediante diarios, cartas, telegramas e rexistros persoais, Stoker ofrece unha perspectiva fragmentaria dos acontecementos que intensifica a tensión narrativa.Esta estrutura epistolar permite, ademais, combinar diferentes puntos de vista e dotar o relato dunha aparencia de autenticidade documental.

O personaxe de Drácula transcende a representación tradicional do monstro para converterse nunha figura simbólica de múltiples interpretacións.A súa presenza encarna o conflito entre a razón e a superstición, a modernidade e o arcaico, así como entre as normas sociais e os desexos reprimidos.

No contexto da sociedade vitoriana, a novela explora cuestións relacionadas coa sexualidade, o xénero, a relixión e o medo ao descoñecido.Deste xeito, o vampiro convértese nunha metáfora das inquietudes culturais dunha época marcada polas transformacións científicas, sociais e morais.

Desde o punto de vista literario, Drácula destaca pola construción progresiva do suspense, o emprego de ambientes inquietantes e a alternancia entre o cotián e o sobrenatural.
A oposición entre a figura do conde e os seus perseguidores permite reflexionar sobre os límites do coñecemento humano e sobre a vulnerabilidade das sociedades fronte a aquilo que non poden comprender.Así mesmo, a combinación de elementos folclóricos, tradicións populares e recursos propios da novela de terror contribúe á singularidade estética da obra.A súa riqueza temática favoreceu numerosas interpretacións críticas e consolidou a súa posición dentro do canon da literatura fantástica e gótica.

Máis dun século despois da súa publicación, Drácula continúa exercendo unha influencia decisiva na literatura, no cinema e na cultura popular.As innumerables adaptacións e reinterpretacións do personaxe demostran a capacidade da obra para dialogar con diferentes épocas e sensibilidades.Ler a novela orixinal permite ir máis alá do mito cinematográfico e descubrir a complexidade narrativa, simbólica e cultural que sustenta a figura do vampiro.

En definitiva, a obra de Bram Stoker permanece como un clásico imprescindible para comprender a evolución do terror literario e a fascinación humana polo misterio, a inmortalidade e os límites entre a vida e a morte.

25/10/2026

24/10/2026

Aquí Raquel e Yago falando de cousas importantes.

22/10/2026

Este xoves no Clube de Cine comentaremos "Taps" (1981), de Harold Becker un drama cinematográfico estadounidense que aborda a vida nunha academia militar e os conflitos derivados da autoridade, a disciplina e o sentido do deber. A película, protagonizada por George C. Scott, Timothy Hutton, Sean Penn e Tom Cruise, sitúa a súa acción nunha institución educativa militar ameazada polo peche. A partir desta premisa, constrúe unha reflexión sobre a identidade colectiva, a tradición e a dificultade de conciliar os principios aprendidos coa complexidade da realidade social.

O relato desenvólvese arredor da decisión dos cadetes de resistir o peche da academia, unha reacción que evoluciona progresivamente cara a unha confrontación directa coas autoridades civís. A disciplina militar, inicialmente presentada como fundamento da orde e da formación persoal, convértese nun elemento ambivalente: pode favorecer a responsabilidade e a cohesión do grupo, mais tamén conducir á obediencia inflexible e á incapacidade para cuestionar as consecuencias das propias accións. A película examina así os límites da lealdade institucional e o conflito entre a conciencia individual e as normas colectivas.

Un dos aspectos máis relevantes da obra reside na representación da mocidade nun contexto de presión e radicalización. Os protagonistas deben afrontar decisións para as que a súa formación non lles proporciona respostas inequívocas. O liderado, a honra, o compañeirismo e a identidade militar aparecen sometidos a unha proba que revela tanto o seu potencial integrador como os seus riscos. Ao mesmo tempo, a narración evita reducir o conflito a unha oposición simple entre heroes e antagonistas, mostrando a distancia existente entre as intencións dos cadetes e as consecuencias reais da súa resistencia.

Desde unha perspectiva temática, Taps propón unha reflexión sobre a responsabilidade moral, o exercicio da autoridade e os perigos de converter os ideais nunha xustificación absoluta da conduta. O filme transcende o ámbito militar para formular cuestións de interese social: ata onde pode chegar a fidelidade a unha institución, que límites debe respectar a obediencia e como se constrúe o criterio propio nunha comunidade fortemente xerarquizada. A súa combinación de drama institucional e traxedia xuvenil converte a película nunha obra especialmente axeitada para o debate sobre a educación, o poder e a responsabilidade individual.

Check out the official Taps (1981) trailer starring Timothy Hutton!...

20/10/2026

Este martes no CLube de Debate:
- A xuizo: O sistema de pensións
- Beiras: Unha semblanza
- Qué raios foi... O terror