22/06/2026
Ons Maandag het rof begin.
Mense in die NPO-wêreld weet dit is nie altyd maklik om aan te hou nie. Die voordele is altyd meer as die nadele, maar vanoggend moet ek eerlik wees – ek het myself gevra: Hoekom?
Ek dink baie mense vra dieselfde vraag deesdae. Met die ekonomie, die sosiale uitdagings, die gejaag van die lewe en die broosheid daarvan. Die wêreld sê: Hou jou kring klein. Beskerm jou hart. Moenie te veel gee nie.
Ons het onlangs, ná 'n jaar se wag, weer water gekry. Ons het gedink dalk is ons deur 'n moeilike seisoen. Toe word ons drukpomp verlede week gesteel. Vanoggend ontdek ons gesteelde kabels, beskadigde ligte en nog skade.
Hoekom?
En toe herinner God ons weer.
Nie deur groot wonderwerke of dramatiese antwoorde nie, maar deur mense.
Deur personeel wat steeds opdaag met glimlagte. Wat snacks uitdeel, kinders ontvang en lag soos hulle elke dag doen.
Deur kinders wat vanoggend by Spruitjies ingestap het. Klein voetjies wat hardloop om jou te groet. 'n Drukkie van 'n kind wat niks weet van begrotings, diefstal of uitdagings nie, maar net weet dat hierdie plek veilig voel.
Deur boere en vriende wat vra hoe hulle kan help.
Deur Duan van Sani Works wat sommer kom kyk en help regmaak.
Deur mense wat aanhou bid, ondersteun en saam dra wanneer dinge swaar raak.
God herinner ons dat Spruitjies nog nooit oor geboue, pompe, kabels of geld gegaan het nie.
Dit gaan oor mense.
Dit gaan oor die een kind wat vandag veilig voel.
Die een mamma wat weet haar kind word liefgehê.
Die een personeellid wat elke dag opdaag omdat hulle glo hierdie werk maak saak.
Die een gemeenskap wat steeds wys dat die "village" nie net 'n mooi idee is nie – dit is steeds hier. Dit is steeds kosbaar. Dit is steeds tasbaar.
Ja, vandag was moeilik.
Maar ons roeping het nie verander nie.
Wanneer die "hoekom" hard praat, herinner God ons weer aan die "waarvoor".
En daarvoor is dit steeds die moeite werd.
God bly so goed en getrou!
