29/03/2026
Renung2kan…
BUDI95: Subsidi Dikurangkan, Rakyat Dipinggirkan?
Oleh: Ikatan Prihatin Rakyat
Langkah Kerajaan Madani mengurangkan kuota subsidi petrol BUDI95 daripada 300 liter kepada 200 liter sebulan bermula 1 April 2026 bukan sekadar dasar fiskal—ia adalah ujian sebenar kepekaan kerajaan terhadap denyut nadi rakyat. Berselindung di sebalik alasan “penyelarasan fiskal” susulan harga minyak global mencecah AS$100 setong, keputusan ini dilihat semakin tersasar daripada realiti kehidupan rakyat.
Lebih membimbangkan, dakwaan bahawa “90% rakyat tidak terkesan” menimbulkan persoalan besar—adakah angka ini lahir daripada data sebenar, atau sekadar justifikasi untuk menghalalkan pengurangan subsidi? Hakikat di lapangan berkata sebaliknya: tekanan kos sara hidup semakin menghimpit, dan dasar ini hanya menambah beban.
1. Gagal Memahami Realiti “Rakyat Rentas Negeri”
Kerajaan jelas terputus daripada realiti mobiliti rakyat. Ribuan pekerja dari kawasan satelit seperti Seremban, Nilai dan Rawang bergantung kepada perjalanan harian ke Kuala Lumpur demi kelangsungan hidup.
Bagi mereka yang berulang-alik antara 120 hingga 150 km sehari, penggunaan petrol bukan pilihan—ia keperluan asas. Purata penggunaan bulanan mencecah 250 hingga 300 liter. Maka, apabila kuota dipotong kepada 200 liter, kerajaan secara langsung memindahkan beban kos kepada golongan pekerja yang paling produktif tetapi paling terhimpit.
Ini bukan sekadar pengurangan subsidi—ini adalah hukuman kewangan terhadap mereka yang mencari rezeki secara jujur.
2. Buta Terhadap Realiti Kesesakan Lalu Lintas
Lebih parah, dasar ini mengabaikan satu fakta asas: penggunaan petrol bukan hanya bergantung kepada jarak, tetapi juga kesesakan.
Di bandar seperti Kuala Lumpur, Johor Bahru dan Georgetown, kesesakan adalah rutin harian. Kenderaan yang terperangkap dalam trafik boleh menggunakan 1.5 hingga 2.5 liter petrol sejam tanpa bergerak. Dengan purata 44 jam sebulan di dalam kesesakan di Lembah Klang, ini bermakna sebahagian besar kuota subsidi habis begitu sahaja—tanpa sebarang nilai produktif.
Formula 200 liter yang digunakan kerajaan jelas tidak berpijak di bumi nyata. Ia mungkin kelihatan munasabah di atas kertas, tetapi di jalan raya, ia adalah angka yang gagal mencerminkan realiti sebenar kehidupan warga kota.
3. Retorik Lama, Realiti Berbeza: Isu Petronas dan Beban Rakyat
Pengurangan ini juga membuka kembali persoalan tentang konsistensi kepimpinan. Dahulu, naratif politik menegaskan bahawa sebagai negara pengeluar minyak, rakyat sepatutnya menikmati harga yang lebih rendah. Namun hari ini, naratif itu berubah—rakyat p**a diminta berkorban.
Dalam masa yang sama, Petronas terus menyumbang puluhan bilion ringgit kepada kerajaan setiap tahun melalui dividen dan cukai. Ini menimbulkan persoalan yang sukar dielakkan:
Mengapa kekayaan sumber negara tidak dimanfaatkan sepenuhnya untuk melindungi rakyat?
Mengapa beban penyesuaian fiskal dipindahkan kepada rakyat, sedangkan hasil petroleum kekal kukuh?
Jurang antara retorik dan realiti ini semakin jelas—dan semakin sukar dipertahankan.
Penutup: Dasar Tergesa-gesa, Kepercayaan Terhakis
Secara keseluruhannya, pengurangan kuota BUDI95 ini mencerminkan satu keputusan yang tergesa-gesa dan tidak berpaksikan realiti rakyat. Ia memperlihatkan kecenderungan kerajaan untuk mengutamakan angka fiskal berbanding kesejahteraan rakyat.
Jika dasar ini diteruskan tanpa penambahbaikan yang lebih adil dan bersasar, kesannya bukan sekadar kepada poket rakyat—tetapi juga kepada tahap kepercayaan terhadap kerajaan itu sendiri.
Akhirnya, persoalan yang tinggal bukan lagi tentang angka 200 atau 300 liter—tetapi tentang sejauh mana kerajaan benar-benar memahami dan membela rakyat yang dipimpinnya.
