13/10/2025
Beste HOI-leden,
Met tranen van vreugde en tranen van verdriet – twee jaar na Simchat Torah en Hoshana Raba – mogen wij het wonder meemaken van de terugkeer van onze gegijzelden naar ons land.
Op dit moment voelen wij vooral vreugde. Wij huilen van ontroering en hopen van harte dat, met de steun van ons allen, zij en hun families langzaam zullen herstellen van de vreselijke ervaringen die zij in deze lange en donkere periode hebben doorgemaakt.
Maar in onze vreugde mogen wij niet vergeten dat meer dan 900 van onze soldaten hun leven hebben gegeven om hen terug te brengen. Onder hen bevond zich ook een te groot aantal jonge mannen en vrouwen van Nederlandse afkomst. Wij zullen hen nooit vergeten. Ondanks het diepe verdriet dat wij allemaal voelen, mogen hun families – en wij met hen – trots zijn op het immense offer dat zij hebben gebracht.
Ik ben ook diep dankbaar en trots – samen met u allen – op onze zonen en kleinzonen die eindeloze dagen voor miluim zijn opgeroepen. Zonder hun moed, kracht en toewijding was dit moment van bevrijding nooit gekomen.
Laten wij ieder op onze eigen manier G’d danken dat wij dit mogen meemaken – een dag waarop, zoals zo vaak in onze geschiedenis, het lot van ons volk opnieuw wordt geschreven na al onze gebeden en hoop.
Moge het komende jaar ons rust, licht en alleen goeds brengen.
Moge het ook een jaar zijn van verbondenheid, waarin wij elkaar blijven steunen – in verdriet én in vreugde.
Als net afgetreden voorzitter van de Irgoen Olei Holland wil ik u, mijn dierbare medeleden, uit het diepst van mijn hart een goed, gezond en voorspoedig jaar toewensen.
En juist op dit bijzondere moment, waarop de eerste gegijzelden terugkeren naar huis, klinken de woorden die ons al eeuwenlang hoop geven:
“קול מבשר מבשר ואומר”
“Een stem die het goede nieuws aankondigt en zegt dat verlossing en troost komen.”
Shana Tova!
Chag Sameach,
אין לנו ארץ אחרת
Marion Levkovits-Bamberger
