24/10/2025
Dobra... mam wewnętrzną potrzebę się tym z Wami podzielić.
Zazwyczaj tego nie robię i chyba jakieś 80% naszej pracy pozostaje poza internetem. Zwyczajnie, na nadmiar rąk do pracy (a wrzucanie postów też jest jakąś tam jej częścią) nie narzekamy - niestety, i tak robimy bokami, często nawet gdy wszyscy są rozłożeni choróbskiem, a zainteresowanie z Waszej strony nie jest zbyt duże, więc tak jakoś... po prostu robimy swoje, a posty są sporadycznie.
Jednak teraz, gdy jest ta koszmarnie stresująca sprawa z busem (Za Rubieżą naprawdę, wielkie dzięki z całego serducha za pomoc w nagłośnieniu, bo bylibyśmy w czarnym lesie...), terminami, groźbą horrendalnie wysokich kar i problemów... a równocześnie trzeba ogarniać ciężarówkę, odbiór zaopatrzenia, zgrywać ludzi na tankowanie, bo na takie akcje jesteśmy w stanie sobie pozwolić i je ogarnąć _tylko_ dzięki wspierającym nas od dawna bp i Stowarzyszenie WIOSNA 🥰💙💚🩵💛❤️🧡 .... to mam wewnętrzną potrzebę podzielenia się tym z Wami.
Że to nie jest tak, że dzieje się jakaś jedna rzecz na raz i później długo, długo nic...
Właśnie odwrotnie. Dzieje się prawie zawsze kilka rzeczy na raz i dlatego nie ma czasu, sił, energii, żeby jeszcze o tym opowiadać.
Zaangażowanych jest sporo osób, z jednej i drugiej stronie granicy. Mamy niesamowite szczęście i zaszczyt współpracować z ludźmi, którzy obdarzyli nas swoim zaufaniem i wolontariacko pomagają jak mogą. A często nawet jak nie mogą, kosztem zdrowia, swoich prywatnych spraw i sobie "wbrew" (bo jak zawalasz swoje prywatne rzeczy czy pracę, żeby pomagać w akcji humanitarnej za przysłowiowy frajer, to chyba można powiedzieć, że robi się "sobie wbrew"). To ludzie ogromnego serca, którzy wkładają w tą akcję mnóstwo... czasu, zaangażowania, często prywatnej kasy, sił i zdrowia.
Wrzucam w międzyczasie taki wstępniak, dając Wam znać, co dzieje się "poza sceną"... Pewnie też dlatego, że jest stres tuż przed przekroczeniem granicy 😅 Bo to za chwilę...
Ale tak... Ciężarówka jedzie spod Gdańska w stronę Ukrainy, wioząc pomoc humanitarną...
Z drugiej strony laweta z busem wraca w drugą stronę, do kraju, wioząc rannego, czterokołowego bohatera.
Tego konkretnego dobra jest akurat dużo - tym razem. Nie będziemy składować tego nie wiadomo ile czasu, żeby po kawałku wywozić i "pokazywać się". To ma trafić na wschód, tam, gdzie jest potrzebne i to możliwie szybko. Nie będziemy tego też rozwozić sami, bo trochę wiecie... brakuje nam trochę busa 😆 ale luz, osobówki jadące w tamtą stronę też dadzą radę i kilka innych opcji (ale o tym później, to miał być tylko wstępniak 😜). Najważniejsze, że wieloletnia współpraca ze Fundacja Znaki Pamięci sprawia, że wspólnie możemy dużo więcej. Nie ma praktycznie dziś już akcji, które ktoś jeden organizuje sam. Po prostu nie ma. Może się do tego co najwyżej nie przyznawać.
Z nami współpracuje sporo ludzi z różnych organizacji. Praktycznie każdy konwój to efekt współpracy ponadorganizacyjnej. Mówię o tym wprost i czytelnie. To współpraca daje takie możliwości, żeby zorganizować, przywieźć, posortować, popakować na mniejsze partie, przydzielić do odpowiednich odbiorców i dostarczyć do wielu miejsc na Ukrainie, gdzie żywności brakuje.
Nie wymienię tutaj tych wszystkich organizacji i osób. Będę dawać znać co z tym całym dobrem stało się dalej. Może w ramach wyjątku pokażę Wam kilka etapów jak wygląda "od zaplecza" taka praca i zobaczycie, że przywiezienie do odbiorcy na Ukrainie to ledwie zwieńczenie całej, dużej, żmudnej i wyczerpującej pracy jaką trzeba włożyć, żeby wszystko zadziałało.
Śledźcie profil jeśli chcecie rzucić okiem co tam się dalej dzieje, a tymczasem bądźcie w zdrowiu i trzymajcie za nas kciuki...
Za chwilę granica...
Agnieszka
====================
, , , , , , , , ,
PayPal: [email protected]
SWIFT WBKPPLPP
Dedykowane konto Akcji Ukraina
PLN PL 70 1090 2590 0000 0001 4990 8454
Zrzutka Akcji Ukraina https://zrzutka.pl/76urbu/pay
