19/09/2026
🐕🦺 𝗕𝗶𝗷 𝗱𝗲 𝗮𝗰𝗵𝘁𝗲𝗿𝗱𝗲𝘂𝗿 𝘃𝗮𝗻 𝗱𝗲 𝗮𝗺𝗯𝘂𝗹𝗮𝗻𝗰𝗲 𝘀𝘁𝗮𝗮𝘁 𝗘𝘀𝗿𝗮, 𝗲𝗲𝗻 𝗺𝗼𝗼𝗶𝗲 𝗻𝗲𝘁 𝗴𝗲𝘁𝗿𝗶𝗺𝗱𝗲 𝗴𝗼𝗹𝗱𝗲𝗻𝗱𝗼𝗼𝗱𝗹𝗲 𝗺𝗲𝘁 𝗲𝗲𝗻 𝗯𝗹𝗮𝘂𝘄 𝗵𝘂𝗹𝗽𝗵𝗼𝗻𝗱𝗲𝗻𝗵𝗮𝗿𝗻𝗮𝘀 𝗮𝗮𝗻.
Ze is in opleiding voor hulphond en durft de ambulance nog niet in. Mijn collega blijft even buiten met Esra en geeft haar wat te drinken. De hond blijft kalm en lijkt precies aan te voelen dat we haar baasje aan het helpen zijn.
Het contact met de hulphond is voor de patiënt heel belangrijk. Maar hoe gaan we dat regelen, als die de ambulance niet in durft? We halen de brancard met de patiënt uit de ambulance en zetten ‘m naast de ambulance op straat, uiteraard afgeschermd. We laten de brancard zakken en Esra gaat meteen naar haar baas. Prachtig om te zien hoe de hulphond weet wat zij moet doen om haar geleider de benodigde rust te geven!
Een jaar later tref ik Esra wéér, omdat we opnieuw bij haar baasje geroepen zijn. Ook nu mooi getrimd en met een nieuw harnas aan, met daarop duidelijke instructies voor omstanders. Ze durft nu zonder aarzelen de ambulance in. Uiteraard is een hulphond daar welkom, als de medische situatie dit toelaat. Na behandeling ter plaatse hoeft de patiënt niet met ons mee, wel zetten we het tweetal thuis af.
𝗦𝗼𝗺𝗺𝗶𝗴𝗲 𝗵𝗲𝗹𝗱𝗲𝗻 𝗱𝗿𝗮𝗴𝗲𝗻 𝗴𝗲𝗲𝗻 𝗰𝗮𝗽𝗲, 𝗺𝗮𝗮𝗿 𝗵𝗲𝗯𝗯𝗲𝗻 𝘃𝗶𝗲𝗿 𝗽𝗼𝘁𝗲𝗻 𝗲𝗻 𝗲𝗲𝗻 𝗻𝗮𝘁𝘁𝗲 𝗻𝗲𝘂𝘀! 𝗗𝗲 𝗿𝗼𝗹 𝘃𝗮𝗻 𝗱𝗲 𝗵𝘂𝗹𝗽𝗵𝗼𝗻𝗱 𝘀𝗹𝘂𝗶𝘁 𝗻𝗮𝗮𝗱𝗹𝗼𝗼𝘀 𝗮𝗮𝗻 𝗼𝗽 𝗼𝗻𝘀 𝘄𝗲𝗿𝗸!
𝘛𝘳𝘦𝘧𝘵 𝘶 𝘦𝘦𝘯 𝘩𝘶𝘭𝘱𝘣𝘦𝘩𝘰𝘦𝘷𝘦𝘯𝘥 𝘴𝘭𝘢𝘤𝘩𝘵𝘰𝘧𝘧𝘦𝘳 𝘢𝘢𝘯 𝘮𝘦𝘵 𝘦𝘦𝘯 𝘩𝘶𝘭𝘱- 𝘰𝘧 𝘢𝘴𝘴𝘪𝘴𝘵𝘦𝘯𝘵𝘪𝘦𝘩𝘰𝘯𝘥? 𝘙𝘢𝘢𝘬 𝘥𝘢𝘯 𝘥𝘦 𝘩𝘰𝘯𝘥 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘢𝘢𝘯 𝘦𝘯 𝘩𝘰𝘶𝘥 𝘩𝘦𝘮 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘸𝘦𝘨 𝘷𝘢𝘯 𝘥𝘦 𝘦𝘪𝘨𝘦𝘯𝘢𝘢𝘳: 𝘥𝘦 𝘩𝘰𝘯𝘥 𝘪𝘴 𝘥𝘳𝘶𝘬 𝘣𝘦𝘻𝘪𝘨 𝘰𝘮 𝘻𝘰𝘳𝘨 𝘰𝘱 𝘮𝘢𝘢𝘵 𝘵𝘦 𝘭𝘦𝘷𝘦𝘳𝘦𝘯 𝘻𝘰𝘢𝘭𝘴 𝘩𝘪𝘫/𝘻𝘪𝘫 𝘥𝘢𝘵 𝘩𝘦𝘦𝘧𝘵 𝘨𝘦𝘭𝘦𝘦𝘳𝘥. 𝘝𝘰𝘭𝘨 𝘥𝘦 𝘪𝘯𝘴𝘵𝘳𝘶𝘤𝘵𝘪𝘦𝘴 𝘰𝘱 𝘩𝘦𝘵 𝘩𝘢𝘳𝘯𝘢𝘴 (𝘪𝘯𝘥𝘪𝘦𝘯 𝘢𝘢𝘯𝘸𝘦𝘻𝘪𝘨). 𝘐𝘴 𝘦𝘳 𝘻𝘪𝘤𝘩𝘵𝘣𝘢𝘢𝘳 𝘴𝘱𝘳𝘢𝘬𝘦 𝘷𝘢𝘯 𝘦𝘦𝘯 𝘮𝘦𝘥𝘪𝘴𝘤𝘩 𝘯𝘰𝘰𝘥𝘨𝘦𝘷𝘢𝘭 𝘰𝘧 𝘵𝘸𝘪𝘫𝘧𝘦𝘭, 𝘣𝘦𝘭 𝘥𝘢𝘯 112.
Dit is een eenmalig blog van onze ambulanceverpleegkundige Sebas, die met Esra op de foto staat. Geplaatst met toestemming van Esra’s eigenaar.
