27/04/2026
Unha grande aperta á familia patexeira e coruñesa, e por suposto, á familia e persoas achegadas ao querido Martiño, no día que temos que lamentar a súa perda. Até sempre compañeiro.
Hoxe, a familia patexeira estamos de loito.
Deixóunos Martiño, O Comandante.
Era un asíduo dos Encontros de Embarcacións Tradicionais e estivo en todos dende principios dos anos 2000, a excepción do último de Ribeira, no que desafortunadamente xa non se atopaba ben para asistir.
Era habitual velo cas súas típicas gorras de mariñeiro que trouxera varias daquel ano 2008 no que Galiza fora país convidado no Festival Marítimo de Brest, e él estivo nesa expedición.
Tamén solía estar sempre co seu pitillo, que liaba con parsimonia, mentras che escoitaba ou che botaba unha parrafada.
Moito nos tén berrado cando non facíamos as cousas como él quería, pero os que o coñecíamos xa sabíamos que non berraba con maldade. Logo, tan pronto como che berraba, xa che dicía algo para que te esqueceras.
Sempre voluntarioso, foi durante anos o que nos remolcaba os barcos ós Encontros e xuntanzas no seu Lada Niva verde, digno vehículo para un Comandante. Iso sí.... Nuncha chegaba á súa hora 😀😀😀.
Recórdoo na caña da Balbina, ca súa gorra e o seu pitillo, aquel ano 2010 no que a levamos para Lorbé para empezar cos traballos nela .
Un asíduo dos bares da Florida e da Praza do Humor, a súa zona preferida da Coruña.
Agora deixará libre para sempre a silla que sempre ocupaba, a poder ser na terraza, para botar o seu pitilliño.
Hoxe fóise, como sempre facía él, de súpeto, en silencio, sen despedirse. Martiño marchaba porque tiña que marchar.
Botarémosche en falta, compañeiro.
Boa proa nesa singladura alá a onde vaias.