12/07/2026
Bugün, Srebrenitsa katliamının 31. yılında, Hakk’a yürüyen 8.000’den fazla Boşnak yurttaşı saygıyla anıyoruz.
Temmuz 1995’te, Bosna Savaşı’nın son evresinde, Birleşmiş Milletler tarafından “güvenli bölge” ilan edilen Srebrenitsa’ya General Ratko Mladiç komutasındaki Bosnalı Sırp kuvvetleri girdi. Kentte bulunan Hollandalı BM barış gücü, kentin düşmesini engelleyemedi(?). Birkaç gün içinde, başta 12-77 yaş arası olmak üzere 8.000’i aşkın Boşnak erkek ve genç sistematik biçimde ayrı yerlere götürülüp katledildi; kadınlar, çocuklar ve yaşlılar ise zorla yerlerinden edildi.
Bu katliam, hem Eski Yugoslavya Uluslararası Ceza Mahkemesi (ICTY) hem de Uluslararası Adalet Divanı (UAD) tarafından hukuken “soykırım” olarak tanımlandı. Ratko Mladiç ve dönemin Sırp Cumhuriyeti lideri Radovan Karadziç, soykırım ve insanlığa karşı suçlardan müebbet hapis cezasına çarptırıldı. Buna rağmen, günümüzde hâlâ bazı siyasi çevrelerde katliamın inkârı ya da küçümsenmesi devam etmekte, bu da bölgedeki barış ve uzlaşma çabalarını zorlaştırmaktadır.
Alevi inancının özünde zulme, ayrımcılığa, kine ve düşmanlığa karşı bir duruş vardır. Kâlu Belâ’dan Srebrenitsa’ya, tarih boyunca masum canların sadece kimlikleri, inançları ya da etnik kökenleri yüzünden yok edilmesi, insanlığın en büyük utancı olagelmiştir. Bu utanca karşı en kıymetli ve kucaklayıcı olan öğretimiz; yol bir, sürek bin bir diyerek farklılıklarımızı zenginlik olarak görür, düşmanlığa sebeb saymaz.
Düşmanlıkları bitirmenin yolu; ancak geçmişin acılarıyla yüzleşmekle, unutmamakla ve tekrarına izin vermemekle mümkündür. Anmak, yalnızca geriye bakmak değil; bugün süren zulme karşı sesimizi yükseltmektir.
Bugün Avrupa’da da ırkçılığın, ötekileştirmenin ve göçmenlere, azınlıklara, Alevilere ve Müslümanlara yönelik ayrımcı yargı ve kovuşturma pratiklerinin giderek arttığını görüyoruz. Bu, insanları “biz” ve “öteki” olarak bölen, nefreti besleyen ve geçmişin trajedilerinin tekrarına zemin hazırlayan tehlikeli bir gidişattır. Adaletin ve hukukun, kimliğe göre değil, hakikate göre işlemesi gerektiğini hatırlatmak boynumuzun borcudur.
Bugün Suriye’de de yaşanan ölümler, Alevi’lere yönelik katliam, açlık ve zorla yerinden edilmeler, “bir daha asla” dediğimiz sözün hâlâ sınandığını gösteriyor. Vicdan, yalnızca geçmişin acılarını anmakla değil, bugünün zulmüne karşı durmakla anlam kazanır.
Vicdanlarımızın terazisi, adaletin ve kardeşliğin yolunu aydınlatsın. Bir daha asla, hiçbir yerde, hiçbir halka bu acıları yaşatmasın!
Katliamda yaşamını yitiren sivil yurttaşlarınızı saygıyla anıyoruz!
Aşk ile,
Avrupa Alevi Birlikleri Konfederasyonu
Açıklamanın devamı sabitlenmiş yorumda👇👇👇