سازمان حقوق بشر اهواز

Directions Website

سازمان حقوق بشر اهواز سازمان حقوق بشر اهواز، اولین سازمان غير دولتى مدافع حق?

یوسف سیلاوی شهروندعرب اهوازی ۶۵ ساله است که در آبان سال ۱۳۸۸ از خانه خود در اهواز ربوده شد. او متأهل و پدر دو فرزند است....
09/01/2026

یوسف سیلاوی شهروندعرب اهوازی ۶۵ ساله است که در آبان سال ۱۳۸۸ از خانه خود در اهواز ربوده شد. او متأهل و پدر دو فرزند است.

در زمان ربودن وی توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران، همسر او در حال ملاقات با دخترانشان بود که در دمشق، سوریه تحصیل می کردند. اگرچه آقای سیلاوی خود یک فعال سیاسی نیست، اما از یک خانواده های عرب اهوازی سرشناس است که سال ها مخالف رژیم ایران اند.

برادر زن او مرحوم منصور سیلاوی اهوازی است که در مارس ۲۰۰۸ به طور مرموزی در لندن در گذشت. او یک روزنامه نگار و فعال اهوازی بود که برای حق تعیین سرنوشت عربهای اهوازی در ایران فعالیت می کرد.

خانواده یوسف دلیل ناپدید شدن قهری او را انتقام گیری از خانواده به دلیل مواضع سیاسی آنها علیه رژیم ایران می دانند و معتقدند او به دلیل پیشینه خانوادگیاش قربانی انتقام جویی شده است. آقای یوسف سیلاوی تنها شهروند عرب اهوازی قربانی ناپدید شدن اجباری است که پرونده او به کارگروه ناپدید شدن قهری سازمان ملل متحد ارجاع شده است. متأسفانه مقامات ایران از پاسخگویی به مکاتبات سازمان ملل در ۱۷ سال گذشته خودداری کردهاند.

11/29/2025

متن فارسی سخنرانی دانیا سیلاوی اهوازی ب نمایندگی از سازمان حقوق بشر اهواز (اهرو ) در نشست سالانه انجمن اقلیت های سازمان ملل در مقر سازمان ملل در ژنو که بین ۲۸-۲۹ نوامبر جاری برگزار شد .

UN Minority Forum یا «مجمع اقلیت‌ها» یکی از سازوکارهای شورای حقوق بشر سازمان ملل است که هر سال یک نشست برگزار می‌کند تا وضعیت اقلیت‌های قومی، زبانی، مذهبی و دیگر گروه‌های اقلیتی را بررسی و درباره‌اش گفت‌وگو شود.

در این انجمن نمایندگان سازمان های حقوق بشری و دیگر سازمان های غیر حکومتی -NGOs -و جامعه مدنی‌به مدت ۲ دقیقه می توانند گزارشی مختصر از وضعیت ملل خود ارايه داده و توصیه های خود را با برگزار کنندگان جلسه به مشارکت بگذارند. و در مورد مردم خود و تبعیضاتی که متحمل انند جهان را مطلع کنند.

از سال ۲۰۲۱، ‌و پس از شروع انتفاضه تشنگان، در بیش از ده‌ها شهر در اقلیم‌ الاهواز‌سازمان حقوق بشراهواز -اهرو به شکل جدی و مداوم تر از قبل گزارشات مفصلی در ارتباط با وضعیت نگران کننده زیست محیطی و تاثیرات مخرب پروژه های توسعه ناپایدار در منطقه منجمله پروژه های انتقال اب و توسعه نیشکر به گزارشگران سازمان ملل ارائه داده است.

11/28/2025

شهد المنتدى الدولي المعني بحماية الأقليات هذا العام حضوراً أهوازياً لافتاً، إذ شاركت عدة منظمات حقوقية أهوازية في جلساته وقدّمت مداخلات ركزت على جوانب متعددة من معاناة العرب الأهوازيين، بما في ذلك الانتهاكات القانونية والاقتصادية والبيئية والثقافية. وأبرز هذه المشاركات جاءت من خلال كلمة منظمة حقوق الإنسان الأهوازية (اهرو)، التي أدلت بها ممثلة المنظمة الآنسه دانيا منصور سيلاوى الأهوازي في جلسة رسمية حضرها عدد من الوفود الدولية والهيئات الأممية، في ظهور اعتبر من أكثر المداخلات تفصيلاً هذا العام حول القضية الأهوازية.

في مداخلتها، شددت ممثلة المنظمة على أنّ العرب الأهوازيين، بوصفهم جماعة أصلية في إقليم الأهواز جنوب-غرب إيران، عاشوا عقوداً من سياسات الإقصاء والتمييز، بدءاً من حرمانهم من التعليم بلغتهم الأم وصولاً إلى تهميشهم في مؤسسات الدولة، وهو ما انعكس على هويتهم الثقافية ومستقبلهم الاجتماعي. وأوضحت أنّ الإقليم يشهد تدهوراً بيئياً واسعاً يشمل تملّح المياه، تجفيف الأنهر، وتلوث الهواء، ما أدى إلى إفقار الأهالي وتهجير شرائح واسعة منهم قسراً نتيجة فقدان مقومات الحياة.

كما تناولت المداخلة بالتفصيل ما وثّقته منظمات دولية ومقرّرون أمميون خلال الأشهر الماضية من موجة انتهاكات خطيرة استهدفت النشطاء الأهوازيين، تمثلت في الإعدامات غير القانونية، والاعتقالات التعسفية، والمحاكمات التي تفتقر لأبسط معايير العدالة، مؤكدة أنّ هذه الممارسات تشكّل خرقاً مباشراً للعهد الدولي للحقوق المدنية والسياسية وإعلان الأمم المتحدة بشأن حقوق الأقليات. وأشارت ممثلة المنظمة إلى أنّ هذا التصعيد يعكس توجهاً منظماً لإسكات الأصوات المدافعة عن حقوق الأهوازيين وحرمانهم من أي مساحة للتعبير أو المشاركة المدنية.

11/24/2025

English - Farsi

Message of the Ahwazi Women’s Voice – Nebraso on the International Day for the Elimination of Violence Against Women, 25 November

Today, November 25, marks the International Day for the Elimination of Violence Against Women. In 1960, the Mirabal sisters — Patria, Minerva, and María Teresa — three political activists in the Dominican Republic, were assassinated by the Dominican dictator Rafael Trujillo.

Their legacy has inspired global movements against violence toward women. Ahwazi Women’s Voice – Nebraso commemorates this day.

Violence against women is not always a slap, a kick, or a bruise. Sometimes it is verbal abuse, other times psychological manipulation, and sometimes financial control.

In a country like Iran, violence is when a male family member can kill a woman and continue his life freely.
Violence is when you need your husband’s permission to travel.
Violence is when you do not have the right to the custody of your child.
Violence is when you are blamed for being r***d.

Know who has harmed you: it is both the state and the individual.

Say “Enough.”
No more violence.

پیام صدای زن اهوازی – نبراسو در روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان، ۲۵ نوامبر

امروز ۲۵ نوامبر، روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان است. در سال ۱۹۶۰، خواهران میرابل — پاتریا، مینروا و ماریا تریزا — سه فعال سیاسی در جمهوری دومینیکن، به دست دیکتاتور این کشور، رافائل تروخیو، ترور شدند.

میراث آنان الهام‌بخش جنبش‌های جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان بوده است. «صدای زن اهوازی – نبراسو» این روز را گرامی می‌دارد.

خشونت علیه زن همیشه سیلی، لگد یا کبودی نیست. گاهی آزار کلامی است، گاهی سوءاستفادهٔ روانی، و گاهی کنترل مالی.

در کشوری مانند ایران، خشونت آن‌جاست که یک عضو مرد خانواده می‌تواند زنی را بکشد و آزادانه به زندگی‌اش ادامه دهد.
خشونت آن‌جاست که برای سفر نیاز به اجازهٔ همسرت داری،
خشونت آن‌جاست که حق حضانت فرزندت را نداری،
خشونت آن‌جاست که به خاطر تجاوزی که به تو شده، تو را سرزنش می‌کنند.

بدان چه کسی به تو ظلم کرده است؛ هم دولت و هم فرد.

بگو «بس است».
دیگر هیچ خشونتی قابل پذیرش نیست

11/24/2025

*پرونده مرگ هورالعظیم: از سکوت ابتکار تا فاجعه‌ای که هنوز می‌سوزد*

خشکاندن هورالعظیم یکی از بزرگ‌ترین فجایع زیست‌محیطی و انسانی در خوزستان است؛ فاجعه‌ای که نه با یک تصمیم، بلکه با سال‌ها بی‌تدبیری، سانسور، پنهان‌کاری و مسئولیت‌گریزی ساخته شد. امروز میلیون‌ها مترمربع از قلب تپنده جنوب، که باید منبع حیات و تنفس مردم باشد، تبدیل شده به کانون گردوغبار، بیماری و مهاجرت اجباری. زندگی مردم، دام‌ها، پرندگان و کل چرخه زیستی منطقه زیر خاک و دود دفن شده است.

در این میان، نام معصومه ابتکار ،که سال‌ها عالی‌ترین مقام محیط زیست ایران بود،پررنگ است. او امروز ادعا می‌کند «در سال ۸۹ آب را روی تالاب بستند» و «وقتی برگشتیم تالاب خشک بود». اما این پرسش‌های ساده و روشن را نمی‌توان نادیده گرفت:

اگر هورالعظیم در دوره شما خشک شد، چرا گزارش رسمی منتشر نکردید؟
چرا هشدار عمومی ندادید؟
چرا جلوی پروژه‌های نفتی بدون ارزیابی محیط‌زیستی را نگرفتید؟
چرا حتی یک‌بار، با صراحت نگفتید چه نهادی سد راه حفاظت تالاب شده؟
و چرا پس از ترک مسئولیت تازه کشف کردید که آب را بسته بودند؟

یک رئیس سازمان محیط‌زیست نمی‌تواند از یک فاجعه‌ی ملی با جمله‌ی «زمان ما این‌طور بود» عبور کند. خشک شدن هورالعظیم نه یک «اتفاق» که نتیجه مستقیم تصمیمات، مجوزها و سکوت‌های همان دوره‌هاست. واقعیت این است که وقتی مردم اهواز در ریزگردها غرق بودند، وقتی دام‌ها می‌مردند و تالاب به نمکزار تبدیل می‌شد، مسئولان نه هشدار دادند، نه شفاف‌سازی کردند و نه حتی مسئولیت خود را پذیرفتند.

امروز، هورالعظیم تنها یک تالاب نیست؛ شاهد خاموشی است بر این حقیقت تلخ که محیط‌زیست و مردم عرب اهواز، کم‌ارزش‌ترین قربانیان توسعه رانتی و نفت‌محور در ایران بوده‌اند.
خشک شدن این تالاب، حمله به حق حیات یک ملت است، حمله‌ای که آثار آن ده‌ها سال بر خاک، کودکان، ریه‌ها و زمین باقی خواهد ماند.

ما تأکید می‌کنیم:
این فاجعه، یک پرونده حقوق‌بشری است.
فاجعه‌ای که باید مورد تحقیق مستقل، شفاف و بین‌المللی قرار گیرد.
اسامی تمام نهادها و مقام‌هایی که در سدسازی، آب‌بندی، حفاری نفتی، مجوزدهی و پنهان‌کاری نقش داشته‌اند باید ثبت و منتشر شود.

هورالعظیم را خشک کردند؛
اما حقیقت را نمی‌توان خشک کرد.

*این پرونده تا محاکمه عاملان و آمران مرگ هورالعظیم باز خواهد ماند.*

Address

Washington D.C., DC

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when سازمان حقوق بشر اهواز posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Sponsored

Share

Category