Szwadron Kawalerii im. 27. Pułku Ułanów

Króla Stefana Batorego był jednym z 40 pułków ułanów II RP. Jego działania zapisały się nie tylko na kartach historii Polski, ale i obecnej Białorusi. Pułk ten powstał 27 lipca 1920 r. w Kaliszu, zaś rozwiązany został 27 września 1939 roku pod Włodypolem na południu Polski. Jednostka ta została odtworzona w 1943 roku na Białorusi w ramach Armii Krajowej. Tam powstał Polski Oddział Partyzancki i Zg

rupowanie Stołpecko-Nalibockie AK, które wyruszyło rok później w stronę Warszawy. Był to niezwykły marsz, gdyż w ciągu miesiąca, ogromny zastęp składający się z ok. 800 ludzi, pokonał trasę 500 km przez tereny zajęte przez Niemców niemal bez żadnych walk. Po dotarciu z kresowej Puszczy Nalibockiej do Puszczy Kampinoskiej przez dwa miesiące 27. PU brał czynny udział w walkach (była to jedyna formacja kawalerii biorąca konno udział w Powstaniu Warszawskim!), aż do 29 września 1944 roku, kiedy to doszło do rozbicia Grupy Kampinos w bitwie pod Jaktorowem. Na Cmentarzu Partyzanckim w Budach Zosinych spoczywa 132 żołnierzy tego ostatniego boju.

Żołnierze, którym udało się przeżyć, przemieszczali się dalej na południe docierając do lasów k. Opoczna i Kielc jako Samodzielny Szwadron 27. Pułku Ułanów pod dowództwem Adolfa Plicha „Doliny”. Pułk został ostatecznie rozwiązany 17 stycznia 1945 roku.