28/09/2026
Z przemocy nie wychodzi się samej/samemu. Potrzebne jest wsparcie - czy prawnika, psychologa, interwenta kryzysowego, czy rodziny, czy przyjaciółki, znajomych. Każdy sojusznik jest na wagę złota.
Kiedy chcemy pomóc uwolnić kogoś z przemocowej relacji władzy - możemy doświadczać dużej bezradności - bo z przemocy nie jest łatwo się odwikłać a osoby uwikłane i doświadczające przemocy nie raz robią ruch powrotny do relacji, albo odpuszczają wyjście. To może złościć i zniechęcać. Ważne jest więc dobre szkolenie profesjonalistów by znali te efekty i rozumieli, z czego się one biorą. I tak projektowali pomoc, by podwyższać szanse osób krzywdzonych. Zamiast złościć się z bezradności.
Jeśli wspierasz jako osoba bliska - wiedz, że to jest często bardzo, ale to bardzo trudne.
I bywa bardzo niebezpieczne. A nikt nie zna zagrożeń tak dobrze, jak osoba, która na sobie doświadczyła władzy sprawcy przemocy. Ona wie, na co go stać.
Świadkowie patrzący z boku - często nie doszacowują ryzyka.
Dlaczego kobietom nie jest łatwo odejść od przemocowego partnera wypisujemy poniżej. Szczególnie zobaczcie punkt 1szy.
"Może to być niebezpieczne!"
Jeśli otoczenie i państwo nie zapewnia wystarczającego bezpieczeństwa - kobieta może wybrać pozostanie przy przemocowcu i jest to wyraz jej instynktu przetrwania.
Jeśli tak wybiera to prawdopodobnie dlatego, że służby, prawo i otoczenie zawodzą w kwestii bezpieczeństwa.
Zaciekawiło Was to? Polecamy lekturę:
Rachel Louise Snyder "Śladów pobicia brak. W pułapce przemocy domowej". W tym reportażu wzbogaconym o kawał wiedzy i statystyk, bardzo mocno wybrzmiewa to, że odejście od sprawcy znacząco zwiększa ryzyko utraty życia przez osobę krzywdzoną.
I kiedy będziecie uważnie nastawiać radar swojej uwagi czytając doniesienia medialne o kolejnym kobietobójstwie - usłyszycie to. On zabił, gdy ona odeszła. On zabił, gdy planowała odejść. On zabił, bo nie uznał, że można od niego odejść.