02/11/2026
Święta, choinka, prezenty… A my zamiast myśleć o świątecznej atmosferze, zastanawiamy się, czy psy, którymi opiekujemy się od lat, nie znikną nam za chwilę z oczu.
Dla jednych przetarg to procedura, liczby i podpisana umowa. Dla nas to strach o los konkretnych istnień. O psy, które mają imiona, swoje historie, lęki i ludzi, którym zaufały.
Za każdą decyzją o zmianie miejsca pobytu zwierząt kryje się coś, czego nie widać w dokumentach przetargowych. Zerwane więzi, utracone poczucie bezpieczeństwa i niepewność, której nie da się wycenić.
Nasza członkini stowarzyszenia napisała o tym, co każdego roku odbiera wolontariuszom spokój. O strachu, bezsilności i pytaniu, które powinno wybrzmieć znacznie głośniej:
CZY O LOSIE ŻYWYCH ISTOT NAPRAWDĘ MOŻE DECYDOWAĆ WYŁĄCZNIE NAJNIŻSZA CENA?
Przeczytajcie. Bo za słowem „przetarg” kryją się prawdziwe psie życia.
“Dla większości ludzi koniec roku to czas świątecznych przygotowań. Myślenia o prezentach, pierogach, choince, pierwszym śniegu i świątecznym zamieszaniu.
Dla ludzi zaangażowanych w wolontariat w schroniskach to często jeden z najtrudniejszych momentów w roku.
Nie umiemy spokojnie myśleć o świętach, bo ciągle z tyłu głowy siedzi jedno słowo.
‼️‼️‼️‼️‼️
PRZETARGI
‼️‼️‼️‼️‼️
To ono bardziej niż nadchodzące mrozy, śnieg i zimno nie daje nam spokoju.
Bo znowu, jak co roku, boimy się, że nasze psy pojadą nie wiadomo gdzie. Że stracimy je z oczu. Że nie będziemy wiedzieć, co się z nimi dzieje, jak sobie radzą, czy ktoś je zna, czy ktoś rozumie ich lęki, przyzwyczajenia i potrzeby.
Że wszystko, co przez lata z nimi wypracowaliśmy, cała ta mozolna praca, zaufanie budowane małymi krokami, relacje i poczucie bezpieczeństwa, może zostać przekreślone jedną decyzją.
Gdybyśmy mieli pewność, że jadą do lepszych miejsc, byłoby nam łatwiej. Oczywiście tęsknilibyśmy, martwilibyśmy się i pewnie długo wypatrywali wiadomości o ich losach, ale potrafilibyśmy zobaczyć w tym sens. Trzymalibyśmy za nich kciuki i wierzyli, że gdzieś indziej czeka na nich coś dobrego.
Niestety, rzeczywistość bardzo rzadko daje nam taki komfort.
Wokół zwierząt krążą pieniądze. Schroniska podnoszą stawki, gminy szukają tańszych ofert, ktoś wygrywa przetarg, ktoś inny go przegrywa. A zwierzęta? Wędrują z miejsca na miejsce, jakby były pozycjami w kosztorysie. Jakby nie miały imion, charakterów, przyzwyczajeń, swoich lęków, ulubionych ludzi i całej historii, której nie spakujemy do transportowego samochodu.
Dla kogoś to zmiana wykonawcy usługi. Dla nas i dla zwierząt to może być utrata wszystkiego, co przez długi czas dawało im poczucie bezpieczeństwa.
Kiedy inni będą ubierać choinki, my będziemy zastanawiać się, gdzie pojadą nasze psy. Czy będziemy mogli je odwiedzać? Czy ktoś będzie wiedział, że ten jeden nie znosi gwałtownych ruchów, tamten potrzebuje czasu, a jeszcze inny po raz pierwszy od lat zaczął ufać człowiekowi?
Marzy nam się, że o losie żywych istot nie będzie decydowała wyłącznie najniższa cena.
Bo zwierzę to nie przedmiot, który można przenieść z magazynu do magazynu. I nie usługa, którą można bez konsekwencji powierzać kolejnemu wykonawcy.
One mają swoje życie, a my mamy świadomość, jak wiele można im odebrać, podejmując decyzję zza biurka.
Troska o zwierzęta to nie tylko ładne zdjęcia i gładkie słowa.
To także gotowość, by słuchać tych, którzy znają ich potrzeby, i nie podejmować decyzji, których konsekwencje poniosą one, a nie my.”