01/10/2026
Ad vocem Prezydentowi Mielca.
Nie czujemy się przedstawicielami „opozycji totalnej”. Jesteśmy radnymi należącymi do mniejszości w Radzie Miejskiej i uważamy, że taka rola jest w samorządzie równie potrzebna jak rola większości wspierającej Prezydenta.
Mniejszość ma prawo zadawać pytania, zgłaszać wątpliwości i proponować inne rozwiązania. Nie oznacza to automatycznie sprzeciwu wobec wszystkiego, co proponuje władza miasta. Czasem różnica zdań dotyczy nie samego celu, lecz sposobu jego realizacji, kosztów albo konsekwencji przyjętego rozwiązania.
Jeżeli mówimy o zmniejszeniu planowanego deficytu miasta o 19 mln zł, to warto powiedzieć mieszkańcom całą prawdę o tej zmianie. Nie wynika ona z nagłego wygospodarowania przez miasto dodatkowych 19 mln zł, ale przede wszystkim z przesunięcia na kolejny rok wydatków związanych z remontem Samorządowego Centrum Kultury. Skoro wydatek nie zostanie poniesiony w tym roku, nie ma również potrzeby finansowania go teraz emisją obligacji. To oczywiście zmniejsza tegoroczny planowany deficyt i zapotrzebowanie na obligacje, ale nie oznacza, że problem finansowy zniknął – wydatek został przede wszystkim przesunięty w czasie. Dlatego przedstawianie samego zmniejszenia planowanego deficytu jako sukcesu budżetowego daje mieszkańcom niepełny obraz sytuacji.
Jeżeli pytamy o Muzeum Mieleckiego Przemysłu, nie oznacza to, że jesteśmy przeciwko muzeum. Można popierać samą ideę, a jednocześnie dyskutować o lokalizacji, kosztach czy sposobie realizacji.
Jeżeli w przypadku miejskiej stacji paliw pytamy o biznesplan, przewidywane nakłady, koszty funkcjonowania i ekonomiczne podstawy przedsięwzięcia, to również nie jest „totalna krytyka”.
Przy inwestowaniu publicznych pieniędzy takie pytania powinny być czymś naturalnym.
Najlepszym przykładem jest jednak Rzochów. Nie kwestionujemy potrzeby stworzenia planu ogólnego miasta. Sprzeciw dotyczy konkretnego rozwiązania – lokalizacji strefy gospodarczej w miejscu budzącym poważne obawy mieszkańców. I tu pojawia się zasadnicze pytanie: jeżeli sprzeciw radnych wobec tego rozwiązania ma być dowodem na „totalną opozycję”, to jak w takim razie nazwać mieszkańców Rzochowa, którzy protestowali przeciwko tej samej koncepcji? Czy oni również są „totalną opozycją”?
Może więc problem nie polega na tym, że ktoś jest „przeciwko wszystkiemu”, ale na tym, że w ważnych sprawach miasta istnieją różne poglądy, których nie powinno się sprowadzać do prostego podziału: kto popiera – ten współpracuje, kto ma wątpliwości – ten przeszkadza.
Mamy szacunek do Urzędu Prezydenta Miasta i do mandatu, który mieszkańcy powierzyli Prezydentowi. Ale dokładnie taki sam szacunek należy się mandatowi radnych oraz mieszkańcom, którzy mają prawo pytać, zgłaszać uwagi i nie zgadzać się ze wszystkimi proponowanymi rozwiązaniami.
Martwi nas sposób prowadzenia tej debaty. Określanie merytorycznych pytań i odmiennego zdania mianem „totalnej opozycji” nie buduje współpracy. Przeciwnie – może niepotrzebnie dzielić Mielczan na tych, którzy są „za”, oraz tych, których odmienny głos traktowany jest jak działanie przeciwko miastu i jego mieszkańcom.
Jeżeli naprawdę chcemy współpracy, powinna ona zaczynać się wcześniej – od rozmowy o pomysłach, zanim staną się gotowymi rozwiązaniami. Wtedy jest miejsce zarówno na poparcie dobrych propozycji, jak i na ich poprawianie.
Bo samorząd to nie konkurs na bezwarunkowe poparcie. To wspólna odpowiedzialność za miasto.
Klub Radnych „Nasz Mielec”
