22/10/2026
Toen Jelle veel te vroeg werd geboren, kwam Sven en Inge’s wereld volledig tot stilstand. Uren, dagen en weken draaiden om het ziekenhuis en om hun zoontje. Ronald McDonald Huis Maastricht werd al snel meer dan een slaapplek: het werd een ankerpunt, een thuis op loopafstand van Jelle. De warmte van de vrijwilligers, de ontmoetingen met andere ouders en de gezamenlijke kookavonden boden houvast in een onzekere tijd. “Hier konden we er gewoon zijn. Voor Jelle, maar ook een beetje voor onszelf”, vertelt Inge.
Toch bleef er, ondanks alles wat het Huis hen gaf, één groot gemis knagen: hun dochters Quinty en Evi. “Je wil bij je zieke kind zijn, maar je hart ligt ook thuis”, zegt Sven. Doordeweeks waren de meiden ver weg en dat brak hen als gezin op. Als de meisjes wél kwamen, bleek hoe beperkt de ruimte was. Samen eten, samen slapen, samen zijn als gezin – het kon eigenlijk niet. “Juist op zulke momenten wil je je even kunnen terugtrekken en compleet zijn”, zegt Inge. “Maar dat lukte simpelweg niet.”
Juist daarom voelt het vertrek uit het Huis zo dubbel. Ze zijn intens dankbaar voor alles wat deze plek voor hen betekende, maar beseffen ook hoe belangrijk het zou zijn als gezinnen hier écht samen kunnen blijven. “Dit gaat niet om luxe. Dit gaat over je kinderen bij je kunnen hebben, over niet hoeven kiezen”, zegt Sven.
Hun verblijf maakte één ding glashelder: het Huis voelt als een thuis, maar voor broertjes en zusjes is die plek er nog niet altijd. Daarom gaan we Huis Maastricht verbouwen. Met nieuwe familiekamers zorgen we ervoor dat families zoals die van Jelle bij elkaar kunnen blijven wanneer dat het hardst nodig is. Samen sparen we voor minimaal 20.000 stenen. Draag jij een symbolisch steentje van €7,50 bij? Doneren kan via deze link: https://www.ronaldmcdonaldhuis.nl/bouw-mee/maastricht Dankjewel! ❤️