Associazione culturale "Adriatiku" - Firenze

Chiama Sito Web Contatta l'organizzazione

Associazione culturale "Adriatiku" - Firenze Ti Shqipëri më jep nder ,më jep emrin shqiptar. Zemrën seç ma gatove plot me dëshirë e me zjarrë.

Të dashur prindër dhe nxënës të shkollës sonë shqipe në Firence!E shtuna që lamë pas ishte një ditë e mbushur me ngrohtë...
20/10/2026

Të dashur prindër dhe nxënës të shkollës sonë shqipe në Firence!

E shtuna që lamë pas ishte një ditë e mbushur me ngrohtësi, buzëqeshje dhe dëshirë për të mësuar. Klasat tona u gjallëruan nga zërat e ëmbël të fëmijëve, nga kureshtja e tyre dhe nga gëzimi që sjell çdo fjalë e re e mësuar në gjuhën shqipe.

Në shkollën tonë, çdo e shtunë është një mundësi për të mësuar, për të komunikuar, për të ndarë përvoja dhe për ta bërë gjuhën shqipe pjesë të përditshmërisë së fëmijëve tanë.

Por, çfarë mësuan dhe si e kaluan këtë ditë vogëlushët tanë? Ju ftojmë të lexoni më poshtë një përmbledhje të shkurtër të punës sonë!

Udhëtimi mes shkronjave dhe fjalëve

Grupi i shkronjës Rr.

Fëmijët punuan me shumë kujdes dhe përkushtim me shkronjën Rr. Fillimisht, lexuan ushtrimin e parë dhe identifikuan shkronjën Rr, duke e rrethuar me kujdes në fjalët e dhëna. Më pas, plotësuan fjalët ku mungonte kjo shkronjë dhe lexuan me zë të lartë fjali të plota, duke ushtruar leximin dhe shqiptimin.

Për të pasuruar fjalorin, shkruan në fletore fjalët e reja së bashku me përkthimin e tyre. Me hapa të vegjël, por të sigurt, ata po mësojnë të lexojnë, të shkruajnë dhe të shprehen gjithnjë e më mirë në gjuhën shqipe.

Grupi i shkronjës B.

Fëmijët përfunduan me sukses punën me shkronjën B. Pasi lexuan fjalët dhe një vjershë të bukur, u përfshinë në një bisedë të lirë e të këndshme, ku patën mundësinë të shprehnin mendimet e tyre dhe të dëgjonin njëri-tjetrin.

Përmes këtyre bisedave, fëmijët ushtrojnë të folurin, pasurojnë fjalorin dhe fitojnë më shumë siguri në përdorimin e shqipes. Sepse çdo fjalë e shqiptuar me guxim është një arritje e vogël që meriton të vlerësohet.

Klasa 1A – Një fillim i bukur dhe një shkronjë e re

Dita jonë nisi me regjistrimin e mungesave dhe me një lajm të këndshëm, nje nxënëse e re iu bashkua grupit tonë! E pritëm me ngrohtësi, u prezantuam dhe i uruam mirëseardhjen, duke shpresuar që shkolla jonë të bëhet për të një vend ku do të mësojë, do të krijojë miqësi dhe do të ndihet e lumtur.

Më pas, përsëritëm shkronjën B, kontrolluam detyrat e shtëpisë dhe rikujtuam përemrat kush, çfarë, ai, ajo.

Me shumë entuziazëm, u njohëm edhe me shkronjën e re C. Fëmijët ushtruan bashkimin e saj me zanoret dhe dolën në tabelë për të shkruar rrokje si ca, ce, ci, co, cu. Përmes ushtrimeve praktike, ata patën mundësinë të përforconin njohuritë dhe të provonin aftësitë e tyre.

Vëmendje të veçantë i kushtuam edhe të folurit, duke i nxitur fëmijët të shprehen lirshëm, të marrin pjesë në biseda dhe të fitojnë besim te vetja. Secili prej tyre mëson në mënyrën dhe ritmin e vet, ndaj për ne ka rëndësi që çdo përpjekje të shoqërohet me durim, inkurajim dhe fjalë të mira.

Së bashku, mësojmë dhe rritemi përmes gjuhës shqipe

Çdo shkronjë e mësuar, çdo fjalë e lexuar dhe çdo fjali e thënë në shqip është një hap i rëndësishëm në rrugëtimin e fëmijëve tanë. Përmes mësimit, lojës dhe bashkëbisedimit, ata zbulojnë bukurinë e gjuhës sonë dhe mësojnë ta përdorin atë me më shumë lehtësi e dashuri.

Një falënderim i veçantë për prindërit që na mbështesin dhe që, së bashku me ne, i motivojnë fëmijët të mësojnë shqip. Bashkëpunimi mes familjes dhe shkollës është një ndihmë e çmuar për çdo fëmijë dhe përparimin e tij.

Le të vazhdojmë së bashku ta bëjmë çdo të shtunë një ditë të bukur mësimi, miqësie dhe zbulimesh të reja. Urojmë që dashuria për gjuhën shqipe të rritet çdo ditë e më shumë te fëmijët tanë dhe që çdo mësim t’u lërë një kujtim të bukur.

Ju falënderojmë për besimin dhe ju presim me shumë kënaqësi të shtunën e ardhshme, për të vazhduar së bashku këtë rrugëtim të bukur të dijes!

Shkolla Shqipe Firence! ♥️🇦🇱 🇽🇰

Në këtë aktivitet shumë të rëndësishëm  morën pjesë dhe përfaqësues të shkollës tonë"J.De Rada "Firence.
19/10/2026

Në këtë aktivitet shumë të rëndësishëm morën pjesë dhe përfaqësues të shkollës tonë"J.De Rada "Firence.

Të dashur prindër,Nesër është e shtunë, dita jonë e gjuhës shqipe në Firence! Fëmijë të dashur, ju presim me kënaqësi pë...
16/10/2026

Të dashur prindër,

Nesër është e shtunë, dita jonë e gjuhës shqipe në Firence! Fëmijë të dashur, ju presim me kënaqësi për një tjetër orë mësimi, plot dije dhe aktivitete të bukura.

Gjatë orës së kaluar fillimisht u prezantuam dhe u njohëm më mirë me njëri-tjetrin. Më pas përsëritëm shkronjën A, kontrolluam detyrat e shtëpisë dhe zhvilluam ushtrime me përemrat “Kush?”, “Çfarë?”, “Ky”, “Kjo”, “Ai” dhe “Ajo”. Meqenëse këto ushtrime kërkojnë pak më shumë praktikë, do t’i përsërisim edhe në orët në vijim, në mënyrë që fëmijët t’i përvetësojnë sa më mirë. Në fund, u njohëm me shkronjën e re B.

Detyrë shtëpie për orën e ardhshme!
Fëmijët të gjejnë tri fjalë që fillojnë me shkronjën B dhe, duke përdorur secilën prej tyre, të krijojnë nga një fjali sipas dëshirës.

Të dashur prindër, dëshirojmë gjithashtu t’ju ftojmë që, sa herë të keni mundësi, të flisni shqip me fëmijët edhe në shtëpi. Praktika e përditshme i ndihmon ata të pasurojnë fjalorin, të shprehen më lirshëm dhe të fitojnë më shumë siguri në komunikim. Gjatë aktiviteteve në klasë, disa fëmijë u treguan pak të ndrojtur dhe hezituan të shpreheshin, gjë që është krejt e natyrshme gjatë procesit të të nxënit. Me durim, përkrahje dhe inkurajim, jemi të bindur se do të bëjnë hapa të bukur përpara.

Ju falënderojmë për bashkëpunimin dhe mbështetjen tuaj në këtë rrugëtim të përbashkët për ruajtjen dhe dashurinë ndaj gjuhës sonë shqipe.

Ju presim nesër me shumë kënaqësi! ❤️🇦🇱 🇽🇰

Sot po duam ta provojmë diçka pak më ndryshe me ju, prindër! Paramendojeni një pasdite të zakonshme, fëmija juaj ulet pr...
15/10/2026

Sot po duam ta provojmë diçka pak më ndryshe me ju, prindër!

Paramendojeni një pasdite të zakonshme, fëmija juaj ulet pranë jush, hapni një libër në gjuhën shqipe dhe filloni të lexoni bashkë. Ndoshta një përrallë që ju e keni dëgjuar kur keni qenë të vegjël, ndoshta një histori plot aventura, ndoshta një libër me ilustrime që zgjon një mijë pyetje të vogla. E, papritur, një fjalë e panjohur bëhet shkak për të qeshur, një personazh bëhet i preferuari i tyre dhe një tregim i shkurtër kthehet në një bisedë që zgjat shumë më tepër se vetë leximi.

E pikërisht këtu na lindi një ide…

Po sikur ta ndërtonim së bashku një listë me librat që do të donim t’i shihnim në duart e fëmijëve tanë?
Dhe t'ia shtonim atyre librat qe na ka dërguar QBD?

Jo thjesht libra që duhet t’i lexojnë, por libra që do t’i bënin të kërkonin edhe një faqe tjetër. Libra që do t’i bënin të pyesnin, të imagjinonin, të qeshnin, të mësonin fjalë të reja dhe ta përdornin shqipen me më shumë dëshirë, pa e ndier se janë ulur për të bërë një detyrë.

Sepse ndonjëherë, mënyra më e bukur për ta afruar një fëmijë me gjuhën është t’i japësh një histori që nuk dëshiron ta përfundojë.

Dhe kush e di? Ndoshta libri që fëmija juaj e dashuron më shumë mund të jetë pikërisht ai që një fëmijë tjetër ende nuk e ka .
Shkruajeni titullin, autorin ose edhe vetëm idenë tuaj në komente. Nuk ka përgjigje të gabuar, çdo sugjerim mund të na çojë te një libër i bukur që ia vlen ta zbulojmë së bashku.

Ky është dhe një projekt i veçantë i Shoqatës Kulturore shqiptare "Adriatiku ",realizuar në bashkëpunim me Qendrën e Botimeve për Diasporën! Përmes tij, dëshirojmë të krijojmë një hapësirë të ngrohtë e frymëzuese për fëmijët tanë, ku të mësojnë, të lexojnë dhe të lidhen më fort me gjuhën e me rrënjët tona.

Së shpejti:Ju presim me surpriza të tjera së shpejti,që ti japim zë gjuhës shqipe, ku protagonistë të jenë fëmijët tanë.

Fëmijët bëhen autorë dhe prezantues të një stacioni radiofonik shumëkulturor. Ata regjistrojnë histori,
vjersha për fëmijë, intervista dhe tinguj tradicionalë në gjuhët e ndryshme të grupit. Çdo episod
ndërthur gjuhën e tyre amtare, shpjegime dhe një element muzikor ose tingullor. Lind një arkiv i gjallë.

Shkolla Shqipe në Firence, një vend ku edhe një libër i vogël mund të hapë një botë të tërë.❤️🇦🇱 🇽🇰

MIRËNJOHJE PËR ATA QË NUK E LËNË SHQIPEN TË MBETET VETËM NJË KUJTIM NË MËRGIM Ka njerëz që ndihmojnë për të ndërtuar të ...
10/10/2026

MIRËNJOHJE PËR ATA QË NUK E LËNË SHQIPEN TË MBETET VETËM NJË KUJTIM NË MËRGIM

Ka njerëz që ndihmojnë për të ndërtuar të tashmen, por ka edhe njerëz që, përmes bujarisë dhe kontributit të tyre, ndihmojnë të ruhet e ardhmja e një kombi.

Të jetosh larg atdheut do të thotë të ndërtosh jetën në një vend tjetër, të përshtatesh me një kulturë të re dhe t’i rritësh fëmijët mes gjuhëve, zakoneve dhe botëve të ndryshme. Por, mes gjithë ndryshimeve që sjell koha, ka diçka që nuk duhet të humbasë kurrë, lidhja me rrënjët tona.

Një ditë, kur fëmijët tanë të rriten, ata mund të mos i kujtojnë të gjitha rrugët e qytetit ku kanë lindur apo vendet ku kanë kaluar fëmijërinë. Por ne dëshirojmë që ata të mos e humbasin kurrë gjuhën e të parëve, historinë që i paraprin dhe identitetin që i lidh me popullin e tyre.

Pikërisht për këtë arsye ekziston shkolla shqipe në Firence.

Ajo nuk është thjesht një vend ku mësohen shkronjat, hapen libra apo zhvillohen orë mësimi. Ajo është një urë që lidh brezat me njëri-tjetrin, një copëz atdheu larg vendlindjes dhe një përgjigje ndaj një pyetjeje që çdo brez shqiptar në mërgim duhet t’ia bëjë vetes!

Çfarë do t’u lëmë fëmijëve tanë nga trashëgimia që kemi marrë prej të parëve?

Mund t’u lëmë shumë gjëra, por, nëse nuk arrijmë t’u përcjellim gjuhën, kulturën dhe vetëdijen për rrënjët e tyre, rrezikojmë që një pjesë e çmuar e trashëgimisë sonë të humbasë me kalimin e brezave.

Prandaj, shkolla shqipe është shumë më tepër se një institucion arsimor. Ajo është një përgjegjësi ndaj së kaluarës dhe një premtim ndaj së ardhmes. Është përpjekja jonë që shqipja të mos mbetet vetëm gjuha e prindërve, por të bëhet edhe gjuha e fëmijëve, e nipërve dhe e brezave që do të vijnë.

Por çdo mision i rëndësishëm ka nevojë për njerëz që e kuptojnë vlerën e tij. Për njerëz që nuk mjaftohen vetëm duke duartrokitur një ide të bukur, por zgjedhin ta mbështesin me vepra. Për njerëz që e dinë se disa kontribute nuk maten me përfitimin e çastit, por me vlerat që ndihmojnë të ruhen për të ardhmen.

Dhe pikërisht këtu qëndron rëndësia e jashtëzakonshme e mbështetjes suaj.

Të dashur sponsorë,

Mbështetja juaj për shkollën shqipe në Firence është shumë më tepër se një ndihmë financiare. Ajo është një dëshmi e dashurisë për gjuhën, kulturën dhe identitetin tonë, si dhe e përgjegjësisë që ndieni ndaj brezave të rinj.

Në një botë ku shpesh vlerësohet ajo që fitohet, ju keni zgjedhur të mbështesni diçka që ka një vlerë shumë më të thellë, mundësinë që fëmijët tanë të mos humbasin një pjesë të vetvetes.

Ky është një kontribut që meriton të vlerësohet jo vetëm për atë që mundëson sot, por edhe për frytet që do të japë nesër.

Sepse një shkollë nuk mbahet gjallë vetëm nga dëshira për të ekzistuar. Ajo ka nevojë për përkrahje konkrete, për njerëz që besojnë në misionin e saj dhe për një komunitet që e kupton se ruajtja e gjuhës nuk mund të mbetet vetëm një dëshirë në zemrat tona. Ajo duhet të shndërrohet në vepra.

Pa mbështetjen e njerëzve si ju, rruga e shkollës sonë do të ishte shumë më e vështirë. Kontributi juaj është pjesë e rëndësishme e mundësisë që kjo shkollë të vazhdojë, të forcohet dhe t’ua përcjellë gjuhën shqipe brezave të rinj.

Ju ndihmoni që përkushtimi i mësuesve të vazhdojë, që përpjekjet e prindërve të marrin kuptim konkret dhe që fëmijët tanë të kenë një vend ku shqipja nuk është thjesht një gjuhë që dëgjohet në shtëpi, por një botë që e zbulojnë, e mësojnë dhe e bëjnë pjesë të jetës së tyre.

Vlera e vërtetë e një sponsori nuk qëndron vetëm te ajo që jep, por edhe te ajo që ndihmon të ndërtohet e të vazhdojë falë kontributit të tij.

Ju nuk jeni thjesht mbështetës të një aktiviteti apo të një institucioni. Ju jeni bashkudhëtarë në një mision që kërkon durim, përkushtim dhe besim. Jeni pjesë e një përpjekjeje që nuk synon të ndërtojë vetëm diçka për sot, por të ruajë një trashëgimi për nesër.

Dhe kjo është një formë bujarie që meriton respekt të veçantë.

Ndoshta, pas shumë vitesh, fëmijët që sot mësojnë në shkollën tonë do të jenë të rritur. Disa do të krijojnë familjet e tyre, të tjerë do të ndërtojnë karrierën apo do të jetojnë në qytete dhe vende të ndryshme. Por shpresa jonë është që, kudo që t’i çojë jeta, ata të mos e humbasin gjuhën që po mësojnë sot.

Dhe kur njëri prej tyre t’ia mësojë shqipen fëmijës së vet, kur një tjetër të lexojë një poezi në gjuhën shqipe apo kur një familje të vazhdojë të flasë gjuhën e të parëve, atëherë do ta kuptojmë edhe më mirë vlerën e asaj që po ndërtojmë sot.

Sepse disa njerëz nuk lënë gjurmë duke kërkuar të kujtohen, por duke bërë të mundur që diçka e çmuar të mos harrohet kurrë.

Përmes mbështetjes suaj, ju po ndihmoni që gjuha jonë, kultura jonë dhe identiteti ynë të vazhdojnë të jetojnë në zemrat dhe në jetën e brezave të rinj.

Sot, në shkollën tonë, patëm kënaqësinë t’ju kishim pranë edhe për një gjest të bukur e domethënës, dhurimin e bluzave me shqiponjën dykrenare për fëmijët tanë.

Ju falënderojmë për këtë dhuratë të veçantë dhe për gëzimin që u sollët fëmijëve. Por mirënjohja jonë shkon përtej dhuratës dhe këtij momenti të bukur. Ajo shkon te besimi që keni treguar në misionin e shkollës sonë, te mbështetja juaj dhe te kontributi që na ndihmon të ecim përpara.

Për fëmijët, këto bluza janë një dhuratë që do t’i gëzojë dhe do t’u mbetet si kujtim. Por shqiponja dykrenare që ato mbajnë simbolizon edhe diçka më të thellë, përkatësinë, krenarinë dhe lidhjen me rrënjët tona, kudo që jeta të na çojë.

Një dhuratë mund të ruhet si kujtim, por një kontribut që ndihmon të mbijetojë një vlerë e përbashkët vazhdon të japë fryte shumë kohë më pas.

Prandaj, duam t’ju themi nga zemra:

FALEMINDERIT!

Faleminderit për besimin, për përkrahjen dhe për përgjegjësinë që keni zgjedhur të ndani me ne.

Faleminderit që na ndihmoni ta mbajmë këtë derë të hapur për fëmijët tanë dhe që, me kontributin tuaj, po bëheni pjesë e një misioni që ka vlerë përtej së sotmes.

Faleminderit që e kuptoni se shqipja nuk ruhet vetëm duke thënë se e duam, por duke krijuar mundësi që ajo të mësohet, të flitet dhe t’u përcillet brezave.

Me respekt të veçantë dhe mirënjohje të thellë, falënderojmë sponsorët tanë:

Indrit Topalli
Aranit Gorovelli
Carrozzeria GI.PI.ERRE Firenze.

Secili prej jush meriton falënderimin tonë të sinqertë për bujarinë dhe mbështetjen që i keni dhënë shkollës sonë. Ju urojmë shëndet, mbarësi dhe lumturi në familjet tuaja.

Mirënjohje për ju që, larg atdheut, po na ndihmoni ta mbajmë atdheun gjallë në gjuhën e fëmijëve tanë.

Shkolla shqipe në Firence, rrënjët tona, gjuha jonë, e ardhmja e fëmijëve tanë. ❤️🇦🇱 🇽🇰

Të dashur fëmijë, a jemi gati për nesër? Nesër është e shtunë, dita jonë e bukur e takimit, e fjalëve shqip, e buzëqeshj...
09/10/2026

Të dashur fëmijë, a jemi gati për nesër?

Nesër është e shtunë, dita jonë e bukur e takimit, e fjalëve shqip, e buzëqeshjeve dhe e atyre çasteve të vogla që e bëjnë klasën tonë kaq të veçantë.

Po vjershën “Qukapiku” e kemi përsëritur në shtëpi?
E kemi mësuar mirë, që nesër ta themi me zë të qartë, me plot dëshirë dhe me atë krenarinë e ëmbël që kanë vetëm fëmijët kur arrijnë diçka të bukur.

Në mendje na vijnë që tani ato fytyra të vogla, ata sy që shkëlqejnë, zërat e ëmbël që mbushin klasën dhe hapat që sjellin kaq shumë gëzim. Sa bukur është kur klasa mbushet jo vetëm me fëmijë, por me jetë, me të qeshura, me pyetje, me fjalë të reja dhe me dashurinë për gjuhën tonë!

Çdo të shtunë, mes shkronjave, vjershave, lojërave dhe tregimeve, fëmijët tanë zbulojnë se shqipja është edhe gjuha e përqafimeve, e përrallave që u tregohen para gjumit, e fjalëve të gjyshërve dhe e kujtimeve që udhëtojnë nga një brez te tjetri.

Prandaj, nesër ju presim me zemër të hapur, me buzëqeshje dhe me shumë dashuri. Prindër, përgatitini vogëlushët, përsëriteni edhe një herë vjershën dhe sillini me atë gëzimin e tyre të bukur, që na e bën çdo takim më të veçantë.

Shihemi nesër, fëmijët tanë të dashur!

Klasa jonë ju pret. Fjalët shqipe ju presin. E ne mezi presim ta dëgjojmë edhe një herë atë zhurmën e ëmbël të zërave tuaj, që i japin kuptim çdo të shtune.

Me dashuri,
Shkolla Shqipe në Firence 🇦🇱 🇽🇰 ❤️

PËR MËSUESIN DHE MËSUESEN, NË DITËN E TYRE! 🌹Ka njerëz që kalojnë në jetën tonë dhe, me kalimin e viteve, emrat e tyre z...
05/10/2026

PËR MËSUESIN DHE MËSUESEN, NË DITËN E TYRE! 🌹

Ka njerëz që kalojnë në jetën tonë dhe, me kalimin e viteve, emrat e tyre zbehen në kujtesë.

Por ka edhe nga ata njerëz që nuk largohen kurrë.

Mund të harrojmë shumë nga ato që kemi mësuar në bankat e shkollës. Mund të harrojmë datat, rregullat, formulat, detyrat e mësimet…
Por nuk harrojmë kurrë mësuesin që na besoi kur ne ende nuk besonim te vetja.
Nuk harrojmë mësuesen që na kapi dorën ditën e parë të shkollës.

Nuk harrojmë zërin që na tha, mos u dorëzo.

Nuk harrojmë atë që na mësoi jo vetëm si të lexojmë e të shkruajmë, por edhe si të jemi të mirë, të drejtë, të duruar, të guximshëm dhe njerëzorë.
Sepse një mësues, një mësuese, nuk hyn vetëm në një klasë.

Ata hyjnë në jetën e një fëmije.

Dhe ndonjëherë, pa e kuptuar as vetë, bëhen një nga arsyet pse ai fëmijë një ditë bëhet njeriu që ëndërronte të ishte.
Pas çdo fëmije që sot di të lexojë, ka një mësues që dikur i mësoi shkronjën e parë.

Pas çdo njeriu që sot di të shkruajë, ka një dorë që dikur ia drejtoi lapsin.

Pas çdo ëndrre që sot është bërë realitet, ka ndoshta një mësues që dikur tha:

“Ti mundesh.”

Dhe sa e madhe është kjo fjalë…

Ti mundesh.

Ndoshta për ne është vetëm një fjali.

Por për një fëmijë mund të jetë gjithçka.

Mund të jetë drita në një ditë kur ndihet i vogël.

Mund të jetë forca për të provuar edhe një herë.

Mund të jetë arsyeja që nuk dorëzohet.

Dhe ndoshta, vite më vonë, kur ai fëmijë të rritet, të ketë një profesion, një familje, një jetë të tijën, do të ndalet për një çast dhe do të kujtojë një fytyrë, një zë, një buzëqeshje…fytyrën e mësuesit ose mësueses që i besoi.

Sepse mësuesi nuk mbjell vetëm dije.

Mësuesi mbjell njerëz.

Mbjell ëndrra.

Mbjell shpresë.

Mbjell karakter.

Mbjell dashuri për dijen, për gjuhën, për vendin, për rrënjët tona.

Dhe ka një gjë që ndoshta nuk ua themi mjaftueshëm!

Faleminderit.

Faleminderit për çdo mëngjes kur u ngritët dhe shkuat në klasë.

Për çdo orë që përgatitët.

Për çdo fëmijë që e dëgjuat.

Për çdo gabim që e korrigjuat me durim.

Për çdo lot që e fsh*të pa bërë zhurmë.

Për çdo buzëqeshje që ia dhatë një fëmije.

Për çdo herë që thatë “provoje edhe një herë”, kur ai mendonte se nuk mundej.

Sepse puna e një mësuesi nuk mbaron kur bie zilja.

Ajo vazhdon në shtëpitë tona.

Në kujtimet tona.

Në mënyrën si sillemi me të tjerët.

Në atë që bëhemi nesër.

Kur flasim për mësuesin dhe mësuesen, sidomos në një ditë kaq të rëndësishme si kjo, duhet të ndalemi pak dhe të shohim sa e vlefshme është kjo punë.

Të shohim përtej dërrasës së zezë.

Përtej librave.

Përtej orëve të mësimit.

Të shohim zemrën që fshihet pas këtij profesioni.

Sepse të jesh mësues do të thotë të japësh nga vetja çdo ditë, edhe kur askush nuk e sheh.

Do të thotë të kesh durim edhe kur lodhesh.

Të japësh dashuri edhe kur nuk kërkon asgjë në këmbim.

Të besosh te një fëmijë edhe atëherë kur ai ende nuk di të besojë te vetja.

Dhe për këtë, sot, nuk mjafton një “Gëzuar Ditën e Mësuesit”.

Sot duam të themi:

Faleminderit me gjithë shpirt.

Faleminderit për çdo fëmijë që keni prekur me dijen tuaj.

Për çdo zemër që keni ngrohur me fjalët tuaja.

Për çdo ëndërr që keni ndihmuar të rritet.

Dhe sot, në këtë ditë kaq të veçantë, zemra jonë shkon në mënyrë të veçantë tek mësueset e Shkollës Shqipe në Firence.

Tek gratë që nuk u desh një pagë për t’i thënë po një fëmije.

Nuk u desh një detyrim për t’u ulur përballë tij.

Nuk u desh asgjë tjetër përveç dashurisë për gjuhën shqipe, për fëmijët dhe për rrënjët tona.

Ato nuk hezituan as edhe një çast.

Punojnë falas, me vullnet, me përkushtim dhe me një dashuri që nuk matet me orë pune e as me shpërblim.

Dhe ndoshta kjo është një nga format më të bukura të dashurisë për atdheun, t’ua mësosh fëmijëve gjuhën e nënës.

T’ua ruash fjalët që i kanë thënë gjyshërit.

T’ua mbash gjallë një pjesë të identitetit.

T’i mësosh një fëmije larg Shqipërisë, Kosovës apo trojeve shqiptare se, edhe pse rritet diku tjetër, brenda tij jeton një gjuhë që nuk duhet të humbasë kurrë.

Çdo shkronjë shqipe që mësojnë ata fëmijë është një copëz kujtese që shpëtohet.

Çdo fjalë shqipe që shqiptojnë është një urë me vendin prej nga kemi ardhur.
Dhe pas çdo fjale që ata mësojnë, janë ato.

Mësueset e tyre.

Gratë që çdo javë u falin kohën e tyre, energjinë e tyre dhe dashurinë e tyre.

Prandaj sot nuk duam t’ju themi vetëm “faleminderit”.

Duam t’ju themi!

Faleminderit që zgjodhët të jepni.
Faleminderit që zgjodhët të shërbeni.
Faleminderit që zgjodhët të mos lejoni që gjuha jonë të harrohet.
Faleminderit që po rritni një brez që do ta dijë se kush është dhe nga vjen.

Dhe nëse një ditë, pas shumë vitesh, ndonjë prej atyre fëmijëve do të kthehet e do të thotë!

“Unë nuk e harrova kurrë gjuhën time.”

Atëherë dijeni se një pjesë e asaj merite është e juaja.

Nëse një ditë ai fëmijë do t’ua mësojë shqipen fëmijëve të vet…

Nëse një ditë do t’u tregojë nipërve e mbesave se ku janë rrënjët e familjes së tij…

Nëse një ditë do të ndihet krenar që është shqiptar…

atëherë puna juaj nuk ka qenë kurrë vetëm punë.

Ka qenë një amanet.

Një dashuri.

Një trashëgimi.

Një dritë që po ia kaloni brezit tjetër.

Prandaj sot, në këtë ditë të madhe, përulemi me respekt para çdo mësuesi e mësueseje që ka dhënë diçka nga vetja për një fëmijë.

Por me gjithë zemër duam të falënderojmë mësueset e Shkollës Shqipe në Firence, që punojnë me vullnet, pa pagesë, me sakrificë dhe mbi të gjitha me dashuri.

Emrat e tyre meritojnë të thuhen me zë të lartë.

Sepse pas këtyre emrave nuk qëndrojnë thjesht mësuese.

Qëndrojnë gra që po ruajnë një gjuhë.

Qëndrojnë gra që po ushqejnë një brez.

Qëndrojnë gra që po mbajnë gjallë një pjesë të shpirtit tonë.

Dhe sot, në emër të çdo fëmije që ka mësuar një fjalë shqip në atë shkollë, në emër të çdo prindi që është emocionuar duke dëgjuar fëmijën e vet të flasë shqip, në emër të çdo familjeje që e do gjuhën dhe rrënjët e veta…

ju themi:

Faleminderit.

Faleminderit që jeni aty.

Faleminderit që nuk u lodhët.

Faleminderit që nuk u dorëzuat.

Faleminderit që zgjodhët dashurinë.

Dhe mbi të gjitha…

…faleminderit që po u mësoni fëmijëve tanë se gjuha shqipe nuk është vetëm një gjuhë.

Është shtëpi.

Dhe për sa kohë që do të ketë mësues e mësuese që e mbajnë atë shtëpi gjallë,
ne nuk do t’i humbasim kurrë rrënjët tona.

Gëzuar Ditën e Mësuesit!
Me respekt, mirënjohje dhe dashuri të pafund për të gjithë ata që kanë zgjedhur të ndriçojnë jetën e një fëmije.

Sepse mësuesi mund të harrojë shumë nga nxënësit e tij…
por nxënësi nuk e harron kurrë mësuesin që i ndryshoi jetën.

Faleminderit nga zemra mësueseve dhe mësuesit tonë!

1. Filloreta Bakiasi Alltari
2. Nesrine Bajrami
3. Etleva Gjinaj
4. Denisa Ninee.
5. Rrezarta Idrizi
6. Fatbardha Harruni
7. Mirsada Hasaj Curri

Dhe mësuesit:

Naim Doda!

Faleminderit!❤️

Një vit më pas…Ka disa gjëra që, kur i nis, nuk e di se sa larg do të shkojnë.Një vit më parë, në Firence, u ulëm për he...
05/10/2026

Një vit më pas…

Ka disa gjëra që, kur i nis, nuk e di se sa larg do të shkojnë.
Një vit më parë, në Firence, u ulëm për herë të parë me një ide, me shumë dëshirë dhe me pak pasiguri. Sot, pas një viti, e nisëm përsëri, por këtë herë me një vit të tërë kujtimesh pas nesh.

Shkolla Shqipe po hyn në vitin e dytë.

Dhe është e vështirë të mos emocionohesh kur mendon se sa shumë gjëra të vogla janë mbledhur brenda këtij viti.
Fëmijë që në fillim rrinin pak më të heshtur, ndërsa sot hyjnë në klasë sikur kanë ardhur në një vend të tyren.
Fëmijë që janë njohur këtu dhe që sot presin të shtunën për t’u takuar.
Prindër që, mes angazhimeve të javës, e ruajnë këtë ditë.

Mësues që përgatiten, përsërisin, shpjegojnë edhe një herë… dhe ndonjëherë edhe një herë tjetër.
E pastaj janë ato skenat e vogla që nuk i planifikon askush, një përgjigje që na befason, një fjalë që më në fund shkruhet siç duhet, një e qeshur që shpërthen në mes të mësimit, një detyrë që mbetet në shtëpi dhe një “e harrova” që tashmë është bërë pjesë e repertorit.

Por, mbi të gjitha, janë fëmijët.

Ata janë arsyeja pse kjo ditë ka kuptim.
Sepse, për ta, kjo nuk është thjesht një orë më shumë në javë. Është një vend ku mësojnë, provojnë, gabojnë, qeshin, bëjnë shokë dhe, pa e kuptuar, krijojnë kujtime që një ditë do t’i kujtojnë me shumë mall.

Dhe ndoshta kjo është ajo që na emocionon më shumë pas një viti, të shohim se diçka që dikur ishte vetëm një ide, sot ka zërat e fëmijëve, fytyrat e tyre, të qeshurat e tyre dhe një histori që po shkruhet çdo të shtunë.

Nuk duam ta bëjmë të madhe me fjalë.
Duam vetëm ta bëjmë mirë.

Me durim. Me dashuri. Me punë. Me shumë të qeshura. Dhe me atë besimin e bukur se gjërat më të mira nuk ndodhin brenda natës, por rriten pak nga pak, javë pas jave.

Sot, në vitin e dytë, kemi më shumë se një vit përvojë.
Kemi kujtime.
Kemi njerëz që janë bërë pjesë e kësaj historie.
Dhe kemi një grup fëmijësh që na kujton çdo javë pse ia vlen.

Faleminderit që jeni pjesë e kësaj historie.
Faleminderit që na e besoni të shtunën tuaj.
Dhe, mbi të gjitha, faleminderit fëmijëve që e bëjnë Shkollën Shqipe në Firence atë që është.

Viti i dytë sapo ka nisur.

Këtë herë nuk po fillojmë nga e para.
Po vazhdojmë diçka që tashmë e kemi nisur së bashku. ❤️🇦🇱🇽🇰

Një fillim i bukur, fytyra të reja dhe shumë dashuri për gjuhën shqipe! Sot, shkolla jonë shqipe në Firence përjetoi një...
03/10/2026

Një fillim i bukur, fytyra të reja dhe shumë dashuri për gjuhën shqipe!

Sot, shkolla jonë shqipe në Firence përjetoi një ditë të mbushur me gëzim, emocione dhe energji të bukur!

Këtë vit shkollor e kemi nisur me risi të veçanta, me shumë entuziazëm dhe me dëshirën për ta bërë mësimin e gjuhës shqipe sa më të dashur, të lehtë dhe të përshtatshëm për secilin prej fëmijëve tanë.

Një nga risitë më të bukura të këtij viti është ndarja e fëmijëve në grupe sipas grupmoshave, në mënyrë që secili të mësojë në një ambient të përshtatshëm për moshën dhe nivelin e tij. Për më tepër, këtë vit kemi krijuar edhe një grup të ri për të rinjtë e moshës 11 deri në 17 vjeç, duke u dhënë edhe atyre mundësinë të afrohen më shumë me gjuhën, kulturën dhe traditat tona.

Gëzimi ynë u bë edhe më i madh nga ardhja e fëmijëve të rinj, të cilët iu bashkuan familjes sonë shkollore!
Çdo fytyrë e re sjell me vete një buzëqeshje, një histori dhe një arsye më shumë për të vazhduar me përkushtim misionin tonë, ta ruajmë dhe ta përcjellim gjuhën shqipe te brezat që rriten larg atdheut.

Shpërndarja e librave, takimet e para, njohjet e reja dhe emocionet e fëmijëve janë ndër ato momente që na mbushin zemrën plot.
Sepse librat nuk janë thjesht faqe me fjalë e shkronja, por ura që i lidhin fëmijët tanë me rrënjët e tyre, me vendin prej nga vijnë prindërit e tyre dhe me bukurinë e gjuhës sonë amtare.

Kënaqësia ishte edhe më e madhe kur pamë klasat plot me fëmijë, zëra, buzëqeshje dhe gjallëri! Çdo hap i vogël që ata hedhin drejt mësimit të shqipes është një gëzim i madh për ne dhe një shpresë e bukur për të ardhmen.

E për të gjithë prindërit, të rinjtë dhe të rriturit që dëshirojnë të mësojnë shqip, ta përmirësojnë gjuhën apo t’ua përcjellin fëmijëve dashurinë për të, dyert e shkollës sonë janë gjithmonë të hapura! Nuk është kurrë vonë për t’u afruar me gjuhën e zemrës. Pavarësisht moshës apo nivelit, tek ne ka vend për të gjithë, sepse shqipja mësohet më bukur kur ndahet me të tjerët.

Ndërsa dita jonë vazhdoi me mësime e aktivitete, fëmijët e vitit të dytë u përqendruan edhe te një tjetër hap i bukur në rrugëtimin e tyre mësimor, shkronja Q.
Një shkronjë më shumë, një fjalë e re dhe një hap tjetër drejt njohjes së gjuhës sonë të bukur!

Faleminderit të gjithë prindërve për besimin, fëmijëve për gëzimin që na dhurojnë dhe secilit që kontribuon që kjo shkollë të jetë një vend ku shqipja jeton, dëgjohet dhe rritet çdo ditë!

Sepse larg vendit tonë, mund të rritemi mes gjuhëve dhe kulturave të ndryshme, por gjuhën e nënës e mbajmë gjithmonë në zemër.

Shkolla Shqipe në Firence ju mirëpret me krahë hapur!

Ejani të mësojmë, të rritemi dhe ta ruajmë së bashku gjuhën tonë shqipe! ❤️🇦🇱 🇽🇰

Të mësosh gjuhën shqipe në zemër të Toskanës, aty ku arti, historia dhe kultura ndërthuren në çdo rrugicë, është shumë m...
02/10/2026

Të mësosh gjuhën shqipe në zemër të Toskanës, aty ku arti, historia dhe kultura ndërthuren në çdo rrugicë, është shumë më tepër sesa një detyrë shtëpie apo një orë mësimi në fundjavë.

Për fëmijët tanë që rriten në Itali, shkolla shqipe është një mundësi për të zhvilluar një pasuri të veçantë gjuhësore dhe kulturore, por edhe për të fituar një mënyrë më të gjerë të të menduarit. Të rritesh mes dy gjuhëve do të thotë të mësosh që herët të shohësh botën nga më shumë se një këndvështrim, të dallosh nuanca, të kuptosh mënyra të ndryshme të të shprehurit dhe të ndërtosh një fleksibilitet mendor që të shoqëron në çdo fushë të jetës.

Shqipja, me strukturën, pasurinë dhe veçantinë e saj, u kërkon fëmijëve përqendrim, kujtesë dhe vëmendje ndaj mënyrës se si ndërtohet fjala dhe fjalia. Të mësosh drejt një gjuhë të tillë nuk është thjesht të mësosh fjalor e rregulla, është të zhvillosh aftësinë për të menduar me saktësi, për të kuptuar lidhjet mes fjalëve dhe për të shprehur më qartë atë që mendon e ndien.

Një fëmijë që rritet duke përdorur shqipen dhe italishten nuk jeton mes dy botëve të ndara, por mëson t’i ndërthurë ato natyrshëm. Dy gjuhë sjellin dy mënyra të ndryshme të të shprehurit, dy ritme, nuanca dhe perspektiva që pasurojnë mënyrën se si ai komunikon me të tjerët. Kjo përvojë i jep mundësinë të kuptojë më lehtë edhe gjuhë të tjera dhe të përshtatet me kultura e mjedise të ndryshme.

Në këtë kuptim, shkolla shqipe nuk është një hapësirë e shkëputur nga jeta e përditshme në Itali. Përkundrazi, ajo është një urë mes dijes, kulturës dhe formimit personal. Fëmijët nuk mësojnë vetëm si të flasin e të shkruajnë shqip, mësojnë të shprehen më mirë, të dëgjojnë me vëmendje, të krahasojnë, të kuptojnë dhe të komunikojnë me më shumë siguri.

Dhe ndoshta pikërisht në Firence, një qytet që prej shekujsh ka qenë vendtakim i ideve, gjuhëve, artit dhe krijimtarisë, kjo përvojë merr një kuptim edhe më të bukur. Mes një kulture që i rrethon çdo ditë dhe një gjuhe që e sjellin me vete në klasë, fëmijët tanë krijojnë një hapësirë të tyren, një hapësirë ku mësojnë, rriten dhe pasurohen përmes dy gjuhëve.

Çdo orë e kaluar në shkollën shqipe është një investim në mënyrën se si ata do të komunikojnë, do të mendojnë dhe do ta përjetojnë botën nesër. Sepse një gjuhë më shumë nuk është thjesht një mundësi më shumë për të folur, është një mënyrë më shumë për të kuptuar.

Prandaj, shkolla shqipe meriton të jetë pjesë e bukur dhe e rëndësishme e rritjes së fëmijëve tanë. Një vend ku fjala mësohet me kujdes, ku gjuha dëgjohet, flitet dhe dashurohet, ku çdo fëmijë zbulon kënaqësinë e të shprehurit në shqip dhe ku çdo orë mësimi bëhet një përvojë që mbetet.

Sepse gjuhët që u mësojmë fëmijëve nuk janë vetëm fjalë që ata marrin me vete, janë mundësi që u hapim përpara. Dhe kur një fëmijë mëson shqipen me dashuri, ai nuk mëson vetëm një gjuhë më shumë, por fiton një pasuri që do ta shoqërojë gjatë gjithë jetës.

Kjo është bukuria e shkollës shqipe, të mësosh me dashuri, të rritesh me dije dhe ta mbash gjuhën gjallë duke e përdorur çdo ditë. ❤️🇦🇱 🇽🇰

Indirizzo

Florence

Notifiche

Lascia la tua email e sarai tra i primi a sapere quando Associazione culturale "Adriatiku" - Firenze pubblica novità e promozioni. Il tuo indirizzo email non verrà utilizzato per nessun altro scopo e potrai annullare l'iscrizione in qualsiasi momento.

Contatta L'organizzazione

Invia un messaggio a Associazione culturale "Adriatiku" - Firenze:

Scelte rapide

Condividi