Associazione culturale "Adriatiku" - Firenze

Chiama Sito Web Contatta l'organizzazione

Associazione culturale "Adriatiku" - Firenze Ti Shqipëri më jep nder ,më jep emrin shqiptar. Zemrën seç ma gatove plot me dëshirë e me zjarrë.

30/10/2026

Një sukses i veçantë me rrënjë shqiptare vjen nga Italia, ku 9-vjeçarja Emma Dakoli ka bërë histori në festivalin e njohur për fëmijë “Zecchino d’Oro”.

Emma, me origjinë familjare nga Durrësi dhe me banim në Monza, u shpall fituese e edicionit të 68-të të festivalit, duke u bërë vajza e parë me origjinë shqiptare që arrin këtë rezultat.

Ajo triumfoi me këngën “Ci pensa il vento”, duke impresionuar jurinë dhe publikun me interpretimin e saj.

Finalja u zhvillua në skenën e Antoniano-s në Bologna, ku Emma u shoqërua nga Piccolo Coro dell’Antoniano, ndërsa spektakli u transmetua në Rai Uno dhe u drejtua nga Carlo Conti.

Fitorja e 9-vjeçares është cilësuar si një moment krenarie për komunitetin shqiptar në Itali dhe një tjetër dëshmi e talentit të brezit të ri të diasporës.

Nga rrënjët shqiptare te skena e një prej festivaleve më të njohura të fëmijëve në Itali, Emma Dakoli shkroi një faqe të re historie me zërin e saj.

E shtuna në Shkollën Shqipe në Firence, një ditë plot mësim, buzëqeshje dhe gëzim! Këtë të shtunë, shkolla jonë shqipe n...
26/10/2026

E shtuna në Shkollën Shqipe në Firence, një ditë plot mësim, buzëqeshje dhe gëzim!

Këtë të shtunë, shkolla jonë shqipe në Firence u mbush me zërat e ëmbël të fëmijëve, me të qeshura, lojëra, kureshtje dhe shumë dashuri për gjuhën shqipe. Për një orë, kjo hapësirë u kthye në një vend ku fëmijët mësojnë, argëtohen, ndajnë emocione dhe krijojnë kujtime të bukura së bashku.

Këtë të shtunë mësuam shkronjën “Rr”!

Një shkronjë e veçantë, që kërkon pak ushtrim, durim dhe përpjekje për t’u shqiptuar saktë. Përmes fjalëve, shembujve, ushtrimeve dhe përsëritjeve, fëmijët u njohën me tingullin “Rr”, duke provuar ta shqiptojnë dhe ta dallojnë në fjalë të ndryshme. Disa e thanë me shumë lehtësi, të tjerë patën nevojë ta provonin disa herë, por rëndësi kishte dëshira për të mësuar dhe guximi për të provuar përsëri. Sepse çdo gabim është një mundësi për të mësuar diçka të re dhe çdo përpjekje është një hap përpara.

Mes fletoreve të hapura, lapsave që lëviznin mbi letër dhe zërave që përsërisnin fjalët e reja, klasa jonë u mbush me energji pozitive. Kishte përqendrim, kishte pyetje, kishte çaste gazmore dhe, mbi të gjitha, kishte dëshirë për të mësuar. Janë pikërisht këto momente të vogla që e bëjnë çdo të shtunë kaq të bukur dhe domethënëse.

Të mësosh gjuhën shqipe larg vendlindjes është një udhëtim që ndërtohet pak nga pak, me fjalë të reja, me shkronja të mësuara dhe me shumë përkushtim. Çdo mësim u jep fëmijëve mundësinë të shprehen më mirë, të pasurojnë fjalorin dhe të ndihen gjithnjë e më të sigurt kur flasin e shkruajnë shqip.

Në zemër të Firences, përmes këtyre takimeve të përjavshme, fëmijët zbulojnë bukurinë e gjuhës sonë në një atmosferë të ngrohtë, miqësore dhe plot dashuri. Këtu mësohet me durim, përparon me hapa të vegjël dhe festohet çdo arritje, sado e vogël të duket.

Falënderojmë të gjithë fëmijët për përpjekjet, buzëqeshjet dhe entuziazmin e tyre, si dhe prindërit për mbështetjen dhe besimin.

Sepse çdo shkronjë e mësuar është një fitore e vogël, çdo fjalë e shqiptuar është një hap përpara dhe çdo e shtunë është një mundësi e re për të mësuar e për t’u rritur së bashku.

Deri të shtunën tjetër, me shkronja të reja, fjalë të bukura dhe plot gëzim në Shkollën Shqipe në Firence! ❤️🇦🇱 🇽🇰

E shtuna po vjen! A jemi gati për një tjetër ditë të bukur së bashku?Një javë me shkollë, detyra dhe angazhime po mbylle...
22/10/2026

E shtuna po vjen! A jemi gati për një tjetër ditë të bukur së bashku?

Një javë me shkollë, detyra dhe angazhime po mbyllet, por për ne e shtuna sjell një atmosferë krejt tjetër. Është dita kur klasa jonë mbushet me zëra fëmijësh, me ide të reja, me të qeshura dhe me dëshirën për të zbuluar gjëra të bukura përmes gjuhës shqipe.

Në shkollën tonë shqipe në Firence, çdo takim sjell diçka të re. Një fjalë që mësohet për herë të parë, një tregim që zgjon imagjinatën, një lojë që i bashkon fëmijët apo një bisedë e vogël që i ndihmon të shprehen më lirshëm në gjuhën tonë. Janë pikërisht këto çaste që e bëjnë mësimin më të afërt, më të këndshëm dhe më kuptimplotë.

Shqipja nuk mësohet vetëm duke shkruar në fletore apo duke lexuar nga librat. Ajo mësohet edhe duke biseduar, duke luajtur, duke kënduar, duke treguar histori dhe duke e përdorur çdo ditë, pa frikën se mos gabojmë. Prandaj, në klasën tonë ka vend për pyetje, për ide, për imagjinatë dhe për çdo fëmijë që dëshiron të mësojë sipas ritmit të vet.

Të shtunën na pret sërish një ditë ku mësimi dhe argëtimi ecin krah për krah. Do të takohemi, do të ndajmë momente të këndshme dhe do të vazhdojmë të ndërtojmë diçka të bukur së bashku. Sepse përtej fjalëve të reja dhe njohurive që marrim, rëndësi ka edhe ndjenja e përkatësisë, shoqëria dhe kënaqësia për të qenë pjesë e një grupi ku secili ka vendin e vet.

Të vegjlit tanë po rriten mes gjuhëve, kulturave dhe përvojave të ndryshme. Kjo është një pasuri e veçantë, dhe ne duam që shqipja të jetë një pjesë e gjallë e përditshmërisë së tyre, një gjuhë që e flasin me dëshirë, që e kuptojnë më mirë çdo ditë dhe që e mbajnë pranë edhe kur largohen nga klasa.

Prandaj, të dashur fëmijë, bëhuni gati për të shtunën! Merrni me vete kureshtjen, idetë tuaja dhe dëshirën për të kaluar bukur. Nuk ka rëndësi nëse shqipen e flisni rrjedhshëm apo jeni ende duke mësuar fjalë të reja. Çdo përpjekje ka vlerë dhe çdo takim është një mundësi për të ecur përpara.

Ndërsa ju, prindër, e dini se sa shumë rëndësi kanë gjërat e vogla që bëhen vazhdimisht. Një ditë në javë, një bisedë në shqip, një histori e treguar në shtëpi apo një fjalë e re e mësuar në klasë mund të bëhen pjesë e një lidhjeje që forcohet dita-ditës. Pikërisht për këtë arsye, vazhdojmë të krijojmë hapësira ku fëmijët mund ta përjetojnë gjuhën shqipe në mënyrë të natyrshme, përmes përvojave që u flasin atyre.

Le ta bëjmë edhe këtë të shtunë një ditë të bukur, me energji të mirë, me biseda, me të qeshura dhe me shumë shqip!

Ju presim për një tjetër takim, për një tjetër përvojë dhe për një tjetër hap të vogël në rrugëtimin tonë të përbashkët me gjuhën shqipe.

Shihemi të shtunën në klasë! ❤️🇦🇱 🇽🇰

Të dashur prindër dhe nxënës të shkollës sonë shqipe në Firence!E shtuna që lamë pas ishte një ditë e mbushur me ngrohtë...
20/10/2026

Të dashur prindër dhe nxënës të shkollës sonë shqipe në Firence!

E shtuna që lamë pas ishte një ditë e mbushur me ngrohtësi, buzëqeshje dhe dëshirë për të mësuar. Klasat tona u gjallëruan nga zërat e ëmbël të fëmijëve, nga kureshtja e tyre dhe nga gëzimi që sjell çdo fjalë e re e mësuar në gjuhën shqipe.

Në shkollën tonë, çdo e shtunë është një mundësi për të mësuar, për të komunikuar, për të ndarë përvoja dhe për ta bërë gjuhën shqipe pjesë të përditshmërisë së fëmijëve tanë.

Por, çfarë mësuan dhe si e kaluan këtë ditë vogëlushët tanë? Ju ftojmë të lexoni më poshtë një përmbledhje të shkurtër të punës sonë!

Udhëtimi mes shkronjave dhe fjalëve

Grupi i shkronjës Rr.

Fëmijët punuan me shumë kujdes dhe përkushtim me shkronjën Rr. Fillimisht, lexuan ushtrimin e parë dhe identifikuan shkronjën Rr, duke e rrethuar me kujdes në fjalët e dhëna. Më pas, plotësuan fjalët ku mungonte kjo shkronjë dhe lexuan me zë të lartë fjali të plota, duke ushtruar leximin dhe shqiptimin.

Për të pasuruar fjalorin, shkruan në fletore fjalët e reja së bashku me përkthimin e tyre. Me hapa të vegjël, por të sigurt, ata po mësojnë të lexojnë, të shkruajnë dhe të shprehen gjithnjë e më mirë në gjuhën shqipe.

Grupi i shkronjës B.

Fëmijët përfunduan me sukses punën me shkronjën B. Pasi lexuan fjalët dhe një vjershë të bukur, u përfshinë në një bisedë të lirë e të këndshme, ku patën mundësinë të shprehnin mendimet e tyre dhe të dëgjonin njëri-tjetrin.

Përmes këtyre bisedave, fëmijët ushtrojnë të folurin, pasurojnë fjalorin dhe fitojnë më shumë siguri në përdorimin e shqipes. Sepse çdo fjalë e shqiptuar me guxim është një arritje e vogël që meriton të vlerësohet.

Klasa 1A – Një fillim i bukur dhe një shkronjë e re

Dita jonë nisi me regjistrimin e mungesave dhe me një lajm të këndshëm, nje nxënëse e re iu bashkua grupit tonë! E pritëm me ngrohtësi, u prezantuam dhe i uruam mirëseardhjen, duke shpresuar që shkolla jonë të bëhet për të një vend ku do të mësojë, do të krijojë miqësi dhe do të ndihet e lumtur.

Më pas, përsëritëm shkronjën B, kontrolluam detyrat e shtëpisë dhe rikujtuam përemrat kush, çfarë, ai, ajo.

Me shumë entuziazëm, u njohëm edhe me shkronjën e re C. Fëmijët ushtruan bashkimin e saj me zanoret dhe dolën në tabelë për të shkruar rrokje si ca, ce, ci, co, cu. Përmes ushtrimeve praktike, ata patën mundësinë të përforconin njohuritë dhe të provonin aftësitë e tyre.

Vëmendje të veçantë i kushtuam edhe të folurit, duke i nxitur fëmijët të shprehen lirshëm, të marrin pjesë në biseda dhe të fitojnë besim te vetja. Secili prej tyre mëson në mënyrën dhe ritmin e vet, ndaj për ne ka rëndësi që çdo përpjekje të shoqërohet me durim, inkurajim dhe fjalë të mira.

Së bashku, mësojmë dhe rritemi përmes gjuhës shqipe

Çdo shkronjë e mësuar, çdo fjalë e lexuar dhe çdo fjali e thënë në shqip është një hap i rëndësishëm në rrugëtimin e fëmijëve tanë. Përmes mësimit, lojës dhe bashkëbisedimit, ata zbulojnë bukurinë e gjuhës sonë dhe mësojnë ta përdorin atë me më shumë lehtësi e dashuri.

Një falënderim i veçantë për prindërit që na mbështesin dhe që, së bashku me ne, i motivojnë fëmijët të mësojnë shqip. Bashkëpunimi mes familjes dhe shkollës është një ndihmë e çmuar për çdo fëmijë dhe përparimin e tij.

Le të vazhdojmë së bashku ta bëjmë çdo të shtunë një ditë të bukur mësimi, miqësie dhe zbulimesh të reja. Urojmë që dashuria për gjuhën shqipe të rritet çdo ditë e më shumë te fëmijët tanë dhe që çdo mësim t’u lërë një kujtim të bukur.

Ju falënderojmë për besimin dhe ju presim me shumë kënaqësi të shtunën e ardhshme, për të vazhduar së bashku këtë rrugëtim të bukur të dijes!

Shkolla Shqipe Firence! ♥️🇦🇱 🇽🇰

Në këtë aktivitet shumë të rëndësishëm  morën pjesë dhe përfaqësues të shkollës tonë"J.De Rada "Firence.
19/10/2026

Në këtë aktivitet shumë të rëndësishëm morën pjesë dhe përfaqësues të shkollës tonë"J.De Rada "Firence.

Të dashur prindër,Nesër është e shtunë, dita jonë e gjuhës shqipe në Firence! Fëmijë të dashur, ju presim me kënaqësi pë...
16/10/2026

Të dashur prindër,

Nesër është e shtunë, dita jonë e gjuhës shqipe në Firence! Fëmijë të dashur, ju presim me kënaqësi për një tjetër orë mësimi, plot dije dhe aktivitete të bukura.

Gjatë orës së kaluar fillimisht u prezantuam dhe u njohëm më mirë me njëri-tjetrin. Më pas përsëritëm shkronjën A, kontrolluam detyrat e shtëpisë dhe zhvilluam ushtrime me përemrat “Kush?”, “Çfarë?”, “Ky”, “Kjo”, “Ai” dhe “Ajo”. Meqenëse këto ushtrime kërkojnë pak më shumë praktikë, do t’i përsërisim edhe në orët në vijim, në mënyrë që fëmijët t’i përvetësojnë sa më mirë. Në fund, u njohëm me shkronjën e re B.

Detyrë shtëpie për orën e ardhshme!
Fëmijët të gjejnë tri fjalë që fillojnë me shkronjën B dhe, duke përdorur secilën prej tyre, të krijojnë nga një fjali sipas dëshirës.

Të dashur prindër, dëshirojmë gjithashtu t’ju ftojmë që, sa herë të keni mundësi, të flisni shqip me fëmijët edhe në shtëpi. Praktika e përditshme i ndihmon ata të pasurojnë fjalorin, të shprehen më lirshëm dhe të fitojnë më shumë siguri në komunikim. Gjatë aktiviteteve në klasë, disa fëmijë u treguan pak të ndrojtur dhe hezituan të shpreheshin, gjë që është krejt e natyrshme gjatë procesit të të nxënit. Me durim, përkrahje dhe inkurajim, jemi të bindur se do të bëjnë hapa të bukur përpara.

Ju falënderojmë për bashkëpunimin dhe mbështetjen tuaj në këtë rrugëtim të përbashkët për ruajtjen dhe dashurinë ndaj gjuhës sonë shqipe.

Ju presim nesër me shumë kënaqësi! ❤️🇦🇱 🇽🇰

Sot po duam ta provojmë diçka pak më ndryshe me ju, prindër! Paramendojeni një pasdite të zakonshme, fëmija juaj ulet pr...
15/10/2026

Sot po duam ta provojmë diçka pak më ndryshe me ju, prindër!

Paramendojeni një pasdite të zakonshme, fëmija juaj ulet pranë jush, hapni një libër në gjuhën shqipe dhe filloni të lexoni bashkë. Ndoshta një përrallë që ju e keni dëgjuar kur keni qenë të vegjël, ndoshta një histori plot aventura, ndoshta një libër me ilustrime që zgjon një mijë pyetje të vogla. E, papritur, një fjalë e panjohur bëhet shkak për të qeshur, një personazh bëhet i preferuari i tyre dhe një tregim i shkurtër kthehet në një bisedë që zgjat shumë më tepër se vetë leximi.

E pikërisht këtu na lindi një ide…

Po sikur ta ndërtonim së bashku një listë me librat që do të donim t’i shihnim në duart e fëmijëve tanë?
Dhe t'ia shtonim atyre librat qe na ka dërguar QBD?

Jo thjesht libra që duhet t’i lexojnë, por libra që do t’i bënin të kërkonin edhe një faqe tjetër. Libra që do t’i bënin të pyesnin, të imagjinonin, të qeshnin, të mësonin fjalë të reja dhe ta përdornin shqipen me më shumë dëshirë, pa e ndier se janë ulur për të bërë një detyrë.

Sepse ndonjëherë, mënyra më e bukur për ta afruar një fëmijë me gjuhën është t’i japësh një histori që nuk dëshiron ta përfundojë.

Dhe kush e di? Ndoshta libri që fëmija juaj e dashuron më shumë mund të jetë pikërisht ai që një fëmijë tjetër ende nuk e ka .
Shkruajeni titullin, autorin ose edhe vetëm idenë tuaj në komente. Nuk ka përgjigje të gabuar, çdo sugjerim mund të na çojë te një libër i bukur që ia vlen ta zbulojmë së bashku.

Ky është dhe një projekt i veçantë i Shoqatës Kulturore shqiptare "Adriatiku ",realizuar në bashkëpunim me Qendrën e Botimeve për Diasporën! Përmes tij, dëshirojmë të krijojmë një hapësirë të ngrohtë e frymëzuese për fëmijët tanë, ku të mësojnë, të lexojnë dhe të lidhen më fort me gjuhën e me rrënjët tona.

Së shpejti:Ju presim me surpriza të tjera së shpejti,që ti japim zë gjuhës shqipe, ku protagonistë të jenë fëmijët tanë.

Fëmijët bëhen autorë dhe prezantues të një stacioni radiofonik shumëkulturor. Ata regjistrojnë histori,
vjersha për fëmijë, intervista dhe tinguj tradicionalë në gjuhët e ndryshme të grupit. Çdo episod
ndërthur gjuhën e tyre amtare, shpjegime dhe një element muzikor ose tingullor. Lind një arkiv i gjallë.

Shkolla Shqipe në Firence, një vend ku edhe një libër i vogël mund të hapë një botë të tërë.❤️🇦🇱 🇽🇰

MIRËNJOHJE PËR ATA QË NUK E LËNË SHQIPEN TË MBETET VETËM NJË KUJTIM NË MËRGIM Ka njerëz që ndihmojnë për të ndërtuar të ...
10/10/2026

MIRËNJOHJE PËR ATA QË NUK E LËNË SHQIPEN TË MBETET VETËM NJË KUJTIM NË MËRGIM

Ka njerëz që ndihmojnë për të ndërtuar të tashmen, por ka edhe njerëz që, përmes bujarisë dhe kontributit të tyre, ndihmojnë të ruhet e ardhmja e një kombi.

Të jetosh larg atdheut do të thotë të ndërtosh jetën në një vend tjetër, të përshtatesh me një kulturë të re dhe t’i rritësh fëmijët mes gjuhëve, zakoneve dhe botëve të ndryshme. Por, mes gjithë ndryshimeve që sjell koha, ka diçka që nuk duhet të humbasë kurrë, lidhja me rrënjët tona.

Një ditë, kur fëmijët tanë të rriten, ata mund të mos i kujtojnë të gjitha rrugët e qytetit ku kanë lindur apo vendet ku kanë kaluar fëmijërinë. Por ne dëshirojmë që ata të mos e humbasin kurrë gjuhën e të parëve, historinë që i paraprin dhe identitetin që i lidh me popullin e tyre.

Pikërisht për këtë arsye ekziston shkolla shqipe në Firence.

Ajo nuk është thjesht një vend ku mësohen shkronjat, hapen libra apo zhvillohen orë mësimi. Ajo është një urë që lidh brezat me njëri-tjetrin, një copëz atdheu larg vendlindjes dhe një përgjigje ndaj një pyetjeje që çdo brez shqiptar në mërgim duhet t’ia bëjë vetes!

Çfarë do t’u lëmë fëmijëve tanë nga trashëgimia që kemi marrë prej të parëve?

Mund t’u lëmë shumë gjëra, por, nëse nuk arrijmë t’u përcjellim gjuhën, kulturën dhe vetëdijen për rrënjët e tyre, rrezikojmë që një pjesë e çmuar e trashëgimisë sonë të humbasë me kalimin e brezave.

Prandaj, shkolla shqipe është shumë më tepër se një institucion arsimor. Ajo është një përgjegjësi ndaj së kaluarës dhe një premtim ndaj së ardhmes. Është përpjekja jonë që shqipja të mos mbetet vetëm gjuha e prindërve, por të bëhet edhe gjuha e fëmijëve, e nipërve dhe e brezave që do të vijnë.

Por çdo mision i rëndësishëm ka nevojë për njerëz që e kuptojnë vlerën e tij. Për njerëz që nuk mjaftohen vetëm duke duartrokitur një ide të bukur, por zgjedhin ta mbështesin me vepra. Për njerëz që e dinë se disa kontribute nuk maten me përfitimin e çastit, por me vlerat që ndihmojnë të ruhen për të ardhmen.

Dhe pikërisht këtu qëndron rëndësia e jashtëzakonshme e mbështetjes suaj.

Të dashur sponsorë,

Mbështetja juaj për shkollën shqipe në Firence është shumë më tepër se një ndihmë financiare. Ajo është një dëshmi e dashurisë për gjuhën, kulturën dhe identitetin tonë, si dhe e përgjegjësisë që ndieni ndaj brezave të rinj.

Në një botë ku shpesh vlerësohet ajo që fitohet, ju keni zgjedhur të mbështesni diçka që ka një vlerë shumë më të thellë, mundësinë që fëmijët tanë të mos humbasin një pjesë të vetvetes.

Ky është një kontribut që meriton të vlerësohet jo vetëm për atë që mundëson sot, por edhe për frytet që do të japë nesër.

Sepse një shkollë nuk mbahet gjallë vetëm nga dëshira për të ekzistuar. Ajo ka nevojë për përkrahje konkrete, për njerëz që besojnë në misionin e saj dhe për një komunitet që e kupton se ruajtja e gjuhës nuk mund të mbetet vetëm një dëshirë në zemrat tona. Ajo duhet të shndërrohet në vepra.

Pa mbështetjen e njerëzve si ju, rruga e shkollës sonë do të ishte shumë më e vështirë. Kontributi juaj është pjesë e rëndësishme e mundësisë që kjo shkollë të vazhdojë, të forcohet dhe t’ua përcjellë gjuhën shqipe brezave të rinj.

Ju ndihmoni që përkushtimi i mësuesve të vazhdojë, që përpjekjet e prindërve të marrin kuptim konkret dhe që fëmijët tanë të kenë një vend ku shqipja nuk është thjesht një gjuhë që dëgjohet në shtëpi, por një botë që e zbulojnë, e mësojnë dhe e bëjnë pjesë të jetës së tyre.

Vlera e vërtetë e një sponsori nuk qëndron vetëm te ajo që jep, por edhe te ajo që ndihmon të ndërtohet e të vazhdojë falë kontributit të tij.

Ju nuk jeni thjesht mbështetës të një aktiviteti apo të një institucioni. Ju jeni bashkudhëtarë në një mision që kërkon durim, përkushtim dhe besim. Jeni pjesë e një përpjekjeje që nuk synon të ndërtojë vetëm diçka për sot, por të ruajë një trashëgimi për nesër.

Dhe kjo është një formë bujarie që meriton respekt të veçantë.

Ndoshta, pas shumë vitesh, fëmijët që sot mësojnë në shkollën tonë do të jenë të rritur. Disa do të krijojnë familjet e tyre, të tjerë do të ndërtojnë karrierën apo do të jetojnë në qytete dhe vende të ndryshme. Por shpresa jonë është që, kudo që t’i çojë jeta, ata të mos e humbasin gjuhën që po mësojnë sot.

Dhe kur njëri prej tyre t’ia mësojë shqipen fëmijës së vet, kur një tjetër të lexojë një poezi në gjuhën shqipe apo kur një familje të vazhdojë të flasë gjuhën e të parëve, atëherë do ta kuptojmë edhe më mirë vlerën e asaj që po ndërtojmë sot.

Sepse disa njerëz nuk lënë gjurmë duke kërkuar të kujtohen, por duke bërë të mundur që diçka e çmuar të mos harrohet kurrë.

Përmes mbështetjes suaj, ju po ndihmoni që gjuha jonë, kultura jonë dhe identiteti ynë të vazhdojnë të jetojnë në zemrat dhe në jetën e brezave të rinj.

Sot, në shkollën tonë, patëm kënaqësinë t’ju kishim pranë edhe për një gjest të bukur e domethënës, dhurimin e bluzave me shqiponjën dykrenare për fëmijët tanë.

Ju falënderojmë për këtë dhuratë të veçantë dhe për gëzimin që u sollët fëmijëve. Por mirënjohja jonë shkon përtej dhuratës dhe këtij momenti të bukur. Ajo shkon te besimi që keni treguar në misionin e shkollës sonë, te mbështetja juaj dhe te kontributi që na ndihmon të ecim përpara.

Për fëmijët, këto bluza janë një dhuratë që do t’i gëzojë dhe do t’u mbetet si kujtim. Por shqiponja dykrenare që ato mbajnë simbolizon edhe diçka më të thellë, përkatësinë, krenarinë dhe lidhjen me rrënjët tona, kudo që jeta të na çojë.

Një dhuratë mund të ruhet si kujtim, por një kontribut që ndihmon të mbijetojë një vlerë e përbashkët vazhdon të japë fryte shumë kohë më pas.

Prandaj, duam t’ju themi nga zemra:

FALEMINDERIT!

Faleminderit për besimin, për përkrahjen dhe për përgjegjësinë që keni zgjedhur të ndani me ne.

Faleminderit që na ndihmoni ta mbajmë këtë derë të hapur për fëmijët tanë dhe që, me kontributin tuaj, po bëheni pjesë e një misioni që ka vlerë përtej së sotmes.

Faleminderit që e kuptoni se shqipja nuk ruhet vetëm duke thënë se e duam, por duke krijuar mundësi që ajo të mësohet, të flitet dhe t’u përcillet brezave.

Me respekt të veçantë dhe mirënjohje të thellë, falënderojmë sponsorët tanë:

Indrit Topalli
Aranit Gorovelli
Carrozzeria GI.PI.ERRE Firenze.

Secili prej jush meriton falënderimin tonë të sinqertë për bujarinë dhe mbështetjen që i keni dhënë shkollës sonë. Ju urojmë shëndet, mbarësi dhe lumturi në familjet tuaja.

Mirënjohje për ju që, larg atdheut, po na ndihmoni ta mbajmë atdheun gjallë në gjuhën e fëmijëve tanë.

Shkolla shqipe në Firence, rrënjët tona, gjuha jonë, e ardhmja e fëmijëve tanë. ❤️🇦🇱 🇽🇰

Të dashur fëmijë, a jemi gati për nesër? Nesër është e shtunë, dita jonë e bukur e takimit, e fjalëve shqip, e buzëqeshj...
09/10/2026

Të dashur fëmijë, a jemi gati për nesër?

Nesër është e shtunë, dita jonë e bukur e takimit, e fjalëve shqip, e buzëqeshjeve dhe e atyre çasteve të vogla që e bëjnë klasën tonë kaq të veçantë.

Po vjershën “Qukapiku” e kemi përsëritur në shtëpi?
E kemi mësuar mirë, që nesër ta themi me zë të qartë, me plot dëshirë dhe me atë krenarinë e ëmbël që kanë vetëm fëmijët kur arrijnë diçka të bukur.

Në mendje na vijnë që tani ato fytyra të vogla, ata sy që shkëlqejnë, zërat e ëmbël që mbushin klasën dhe hapat që sjellin kaq shumë gëzim. Sa bukur është kur klasa mbushet jo vetëm me fëmijë, por me jetë, me të qeshura, me pyetje, me fjalë të reja dhe me dashurinë për gjuhën tonë!

Çdo të shtunë, mes shkronjave, vjershave, lojërave dhe tregimeve, fëmijët tanë zbulojnë se shqipja është edhe gjuha e përqafimeve, e përrallave që u tregohen para gjumit, e fjalëve të gjyshërve dhe e kujtimeve që udhëtojnë nga një brez te tjetri.

Prandaj, nesër ju presim me zemër të hapur, me buzëqeshje dhe me shumë dashuri. Prindër, përgatitini vogëlushët, përsëriteni edhe një herë vjershën dhe sillini me atë gëzimin e tyre të bukur, që na e bën çdo takim më të veçantë.

Shihemi nesër, fëmijët tanë të dashur!

Klasa jonë ju pret. Fjalët shqipe ju presin. E ne mezi presim ta dëgjojmë edhe një herë atë zhurmën e ëmbël të zërave tuaj, që i japin kuptim çdo të shtune.

Me dashuri,
Shkolla Shqipe në Firence 🇦🇱 🇽🇰 ❤️

PËR MËSUESIN DHE MËSUESEN, NË DITËN E TYRE! 🌹Ka njerëz që kalojnë në jetën tonë dhe, me kalimin e viteve, emrat e tyre z...
05/10/2026

PËR MËSUESIN DHE MËSUESEN, NË DITËN E TYRE! 🌹

Ka njerëz që kalojnë në jetën tonë dhe, me kalimin e viteve, emrat e tyre zbehen në kujtesë.

Por ka edhe nga ata njerëz që nuk largohen kurrë.

Mund të harrojmë shumë nga ato që kemi mësuar në bankat e shkollës. Mund të harrojmë datat, rregullat, formulat, detyrat e mësimet…
Por nuk harrojmë kurrë mësuesin që na besoi kur ne ende nuk besonim te vetja.
Nuk harrojmë mësuesen që na kapi dorën ditën e parë të shkollës.

Nuk harrojmë zërin që na tha, mos u dorëzo.

Nuk harrojmë atë që na mësoi jo vetëm si të lexojmë e të shkruajmë, por edhe si të jemi të mirë, të drejtë, të duruar, të guximshëm dhe njerëzorë.
Sepse një mësues, një mësuese, nuk hyn vetëm në një klasë.

Ata hyjnë në jetën e një fëmije.

Dhe ndonjëherë, pa e kuptuar as vetë, bëhen një nga arsyet pse ai fëmijë një ditë bëhet njeriu që ëndërronte të ishte.
Pas çdo fëmije që sot di të lexojë, ka një mësues që dikur i mësoi shkronjën e parë.

Pas çdo njeriu që sot di të shkruajë, ka një dorë që dikur ia drejtoi lapsin.

Pas çdo ëndrre që sot është bërë realitet, ka ndoshta një mësues që dikur tha:

“Ti mundesh.”

Dhe sa e madhe është kjo fjalë…

Ti mundesh.

Ndoshta për ne është vetëm një fjali.

Por për një fëmijë mund të jetë gjithçka.

Mund të jetë drita në një ditë kur ndihet i vogël.

Mund të jetë forca për të provuar edhe një herë.

Mund të jetë arsyeja që nuk dorëzohet.

Dhe ndoshta, vite më vonë, kur ai fëmijë të rritet, të ketë një profesion, një familje, një jetë të tijën, do të ndalet për një çast dhe do të kujtojë një fytyrë, një zë, një buzëqeshje…fytyrën e mësuesit ose mësueses që i besoi.

Sepse mësuesi nuk mbjell vetëm dije.

Mësuesi mbjell njerëz.

Mbjell ëndrra.

Mbjell shpresë.

Mbjell karakter.

Mbjell dashuri për dijen, për gjuhën, për vendin, për rrënjët tona.

Dhe ka një gjë që ndoshta nuk ua themi mjaftueshëm!

Faleminderit.

Faleminderit për çdo mëngjes kur u ngritët dhe shkuat në klasë.

Për çdo orë që përgatitët.

Për çdo fëmijë që e dëgjuat.

Për çdo gabim që e korrigjuat me durim.

Për çdo lot që e fsh*të pa bërë zhurmë.

Për çdo buzëqeshje që ia dhatë një fëmije.

Për çdo herë që thatë “provoje edhe një herë”, kur ai mendonte se nuk mundej.

Sepse puna e një mësuesi nuk mbaron kur bie zilja.

Ajo vazhdon në shtëpitë tona.

Në kujtimet tona.

Në mënyrën si sillemi me të tjerët.

Në atë që bëhemi nesër.

Kur flasim për mësuesin dhe mësuesen, sidomos në një ditë kaq të rëndësishme si kjo, duhet të ndalemi pak dhe të shohim sa e vlefshme është kjo punë.

Të shohim përtej dërrasës së zezë.

Përtej librave.

Përtej orëve të mësimit.

Të shohim zemrën që fshihet pas këtij profesioni.

Sepse të jesh mësues do të thotë të japësh nga vetja çdo ditë, edhe kur askush nuk e sheh.

Do të thotë të kesh durim edhe kur lodhesh.

Të japësh dashuri edhe kur nuk kërkon asgjë në këmbim.

Të besosh te një fëmijë edhe atëherë kur ai ende nuk di të besojë te vetja.

Dhe për këtë, sot, nuk mjafton një “Gëzuar Ditën e Mësuesit”.

Sot duam të themi:

Faleminderit me gjithë shpirt.

Faleminderit për çdo fëmijë që keni prekur me dijen tuaj.

Për çdo zemër që keni ngrohur me fjalët tuaja.

Për çdo ëndërr që keni ndihmuar të rritet.

Dhe sot, në këtë ditë kaq të veçantë, zemra jonë shkon në mënyrë të veçantë tek mësueset e Shkollës Shqipe në Firence.

Tek gratë që nuk u desh një pagë për t’i thënë po një fëmije.

Nuk u desh një detyrim për t’u ulur përballë tij.

Nuk u desh asgjë tjetër përveç dashurisë për gjuhën shqipe, për fëmijët dhe për rrënjët tona.

Ato nuk hezituan as edhe një çast.

Punojnë falas, me vullnet, me përkushtim dhe me një dashuri që nuk matet me orë pune e as me shpërblim.

Dhe ndoshta kjo është një nga format më të bukura të dashurisë për atdheun, t’ua mësosh fëmijëve gjuhën e nënës.

T’ua ruash fjalët që i kanë thënë gjyshërit.

T’ua mbash gjallë një pjesë të identitetit.

T’i mësosh një fëmije larg Shqipërisë, Kosovës apo trojeve shqiptare se, edhe pse rritet diku tjetër, brenda tij jeton një gjuhë që nuk duhet të humbasë kurrë.

Çdo shkronjë shqipe që mësojnë ata fëmijë është një copëz kujtese që shpëtohet.

Çdo fjalë shqipe që shqiptojnë është një urë me vendin prej nga kemi ardhur.
Dhe pas çdo fjale që ata mësojnë, janë ato.

Mësueset e tyre.

Gratë që çdo javë u falin kohën e tyre, energjinë e tyre dhe dashurinë e tyre.

Prandaj sot nuk duam t’ju themi vetëm “faleminderit”.

Duam t’ju themi!

Faleminderit që zgjodhët të jepni.
Faleminderit që zgjodhët të shërbeni.
Faleminderit që zgjodhët të mos lejoni që gjuha jonë të harrohet.
Faleminderit që po rritni një brez që do ta dijë se kush është dhe nga vjen.

Dhe nëse një ditë, pas shumë vitesh, ndonjë prej atyre fëmijëve do të kthehet e do të thotë!

“Unë nuk e harrova kurrë gjuhën time.”

Atëherë dijeni se një pjesë e asaj merite është e juaja.

Nëse një ditë ai fëmijë do t’ua mësojë shqipen fëmijëve të vet…

Nëse një ditë do t’u tregojë nipërve e mbesave se ku janë rrënjët e familjes së tij…

Nëse një ditë do të ndihet krenar që është shqiptar…

atëherë puna juaj nuk ka qenë kurrë vetëm punë.

Ka qenë një amanet.

Një dashuri.

Një trashëgimi.

Një dritë që po ia kaloni brezit tjetër.

Prandaj sot, në këtë ditë të madhe, përulemi me respekt para çdo mësuesi e mësueseje që ka dhënë diçka nga vetja për një fëmijë.

Por me gjithë zemër duam të falënderojmë mësueset e Shkollës Shqipe në Firence, që punojnë me vullnet, pa pagesë, me sakrificë dhe mbi të gjitha me dashuri.

Emrat e tyre meritojnë të thuhen me zë të lartë.

Sepse pas këtyre emrave nuk qëndrojnë thjesht mësuese.

Qëndrojnë gra që po ruajnë një gjuhë.

Qëndrojnë gra që po ushqejnë një brez.

Qëndrojnë gra që po mbajnë gjallë një pjesë të shpirtit tonë.

Dhe sot, në emër të çdo fëmije që ka mësuar një fjalë shqip në atë shkollë, në emër të çdo prindi që është emocionuar duke dëgjuar fëmijën e vet të flasë shqip, në emër të çdo familjeje që e do gjuhën dhe rrënjët e veta…

ju themi:

Faleminderit.

Faleminderit që jeni aty.

Faleminderit që nuk u lodhët.

Faleminderit që nuk u dorëzuat.

Faleminderit që zgjodhët dashurinë.

Dhe mbi të gjitha…

…faleminderit që po u mësoni fëmijëve tanë se gjuha shqipe nuk është vetëm një gjuhë.

Është shtëpi.

Dhe për sa kohë që do të ketë mësues e mësuese që e mbajnë atë shtëpi gjallë,
ne nuk do t’i humbasim kurrë rrënjët tona.

Gëzuar Ditën e Mësuesit!
Me respekt, mirënjohje dhe dashuri të pafund për të gjithë ata që kanë zgjedhur të ndriçojnë jetën e një fëmije.

Sepse mësuesi mund të harrojë shumë nga nxënësit e tij…
por nxënësi nuk e harron kurrë mësuesin që i ndryshoi jetën.

Faleminderit nga zemra mësueseve dhe mësuesit tonë!

1. Filloreta Bakiasi Alltari
2. Nesrine Bajrami
3. Etleva Gjinaj
4. Denisa Ninee.
5. Rrezarta Idrizi
6. Fatbardha Harruni
7. Mirsada Hasaj Curri

Dhe mësuesit:

Naim Doda!

Faleminderit!❤️

Indirizzo

Florence

Notifiche

Lascia la tua email e sarai tra i primi a sapere quando Associazione culturale "Adriatiku" - Firenze pubblica novità e promozioni. Il tuo indirizzo email non verrà utilizzato per nessun altro scopo e potrai annullare l'iscrizione in qualsiasi momento.

Contatta L'organizzazione

Invia un messaggio a Associazione culturale "Adriatiku" - Firenze:

Scelte rapide

Condividi