17/11/2026
Η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ 17ΗΣ ΝΟΕΜΒΡΗ: ΤΟ ΝΕΡΟ ΜΑΣ ΔΕΝ ΠΑΡΑΔΙΔΕΤΑΙ!
Ο νέος νόμος αφαιρεί από τους Δήμους τη διαχείριση του νερού και ανοίγει τον δρόμο για ακριβότερο νερό!
Το νερό είναι ζωή. Είναι δημόσιο αγαθό και δικαίωμα όλων. Δεν είναι εμπόρευμα, ούτε μπορεί να αντιμετωπίζεται με κριτήριο την επιχειρηματική κερδοφορία. Κι όμως, με τον νόμο 5325/2026, η κυβέρνηση προχωρά σε μια βαθιά ανατροπή στη διαχείρισή του. Αφαιρεί υποχρεωτικά την ύδρευση, την αποχέτευση και την άρδευση από 68 τοπικούς δημοτικούς φορείς και τις μεταφέρει στην ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ, οι οποίες βρίσκονται υπό πλειοψηφικό δημόσιο έλεγχο, αλλά είναι και ανώνυμες εταιρείες, εισηγμένες στο Χρηματιστήριο, με ιδιώτες μετόχους και κερδοσκοπικά κριτήρια λειτουργίας.
Τι αλλάζει λοιπόν και γιατί πρέπει να μας αφορά όλους;
1. Παίρνουν το νερό από τους Δήμους και τις τοπικές κοινωνίες
Ο νόμος επιβάλλει τη μεταφορά της διαχείρισης, χωρίς τη συναίνεση των Δήμων στις περιφερειακές ενότητες Αττικής, Βοιωτίας, Φωκίδας, Εύβοιας και τις περιφερειακές Ενότητες Θεσσαλονίκης και Χαλκιδικής. Δίκτυα, εγκαταστάσεις και υποδομές που κατασκευάστηκαν με δημόσιο χρήμα και πόρους των τοπικών κοινωνιών περνούν σε εταιρική διαχείριση. Ακόμη κι όταν η κυριότητά τους παραμένει στους Δήμους, αφαιρείται ο ουσιαστικός έλεγχος της λειτουργίας τους. Τι νόημα έχει να ανήκει το δίκτυο στον Δήμο, όταν άλλος αποφασίζει για τη διαχείρισή του;
2. Σοβαρά ζητήματα αντισυνταγματικότητας
Το άρθρο 102 του Συντάγματος κατοχυρώνει τις αρμοδιότητες των Δήμων για τις τοπικές υποθέσεις, καθώς και τη διοικητική και οικονομική αυτοτέλειά τους. Η υποχρεωτική αφαίρεση της ύδρευσης και της αποχέτευσης, βασικών υπηρεσιών που συνδέονται άμεσα με την καθημερινή ζωή, εγείρει σοβαρά ζητήματα αντισυνταγματικότητας. Δεν πρόκειται απλώς για μια διοικητική αλλαγή. Αφαιρείται από τις τοπικές κοινωνίες η δυνατότητα να αποφασίζουν για ένα από τα σημαντικότερα δημόσια αγαθά που αφορά άμεσα το κόστος και την ποιότητα ζωής, το περιβάλλον, τις παραγωγικές δραστηριότητες. Οι μεθοδεύσεις αυτές είναι σε πλήρη αντίθεση με τον στόχο 6β του ΟΗΕ για τη «Βιώσιμη Ανάπτυξη» που αναφέρεται στην: «Στήριξη και ενδυνάμωση της συμμετοχής των τοπικών κοινοτήτων στη βελτίωση της διαχείρισης του νερού και των εγκαταστάσεων υγιεινής». Η Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν μπορεί να έχει μόνο υποχρεώσεις και να της αφαιρούνται οι αρμοδιότητες και τα μέσα για να τις ασκεί.
3. Ανοίγουν τον δρόμο για ακριβότερο νερό
Ο νόμος ενισχύει τον ρόλο της ΡΑΑΕΥ στην έγκριση των τιμολογίων και συγκεντρώνει τη διαχείριση σε μεγάλες εταιρικές δομές. Με τη λογική της ανάκτησης του κόστους, οι δαπάνες λειτουργίας, οι επενδύσεις και οι οικονομικές υποχρεώσεις κινδυνεύουν να μετακυλιστούν στους λογαριασμούς των καταναλωτών. Ο στόχος είναι να πληρώνουμε ακόμη ακριβότερα το νερό μας; Το νερό πρέπει να παρέχεται σε όλους, με προσιτά και κοινωνικά δίκαια τιμολόγια. Όχι με κριτήριο την κερδοφορία και τις αποδόσεις των μετόχων.
4. Η εφαρμογή ξεκίνησε – Οι αντιδράσεις δυναμώνουν
Με υπουργική απόφαση της 12ης Οκτωβρίου 2026, ζητείται από τους δημοτικούς φορείς αναλυτική καταγραφή των δικτύων, της περιουσίας, του προσωπικού, των χρεών και των υποχρεώσεών τους, ώστε να προχωρήσουν οι μεταφορές. Παράλληλα, 19 ακόμη Δήμοι κλήθηκαν να ενταχθούν «οικειοθελώς» στην ΕΥΔΑΠ, με οικονομικό κίνητρο την κρατική επιδότηση οφειλών των δημοτικών επιχειρήσεων προς τους προμηθευτές ηλεκτρικής ενέργειας.
Όμως η αντίδραση είναι σημαντική: Οι περισσότεροι Δήμοι έχουν εκφράσει δημόσια την αντίθεσή τους στις υποχρεωτικές μεταφορές ή στις προτάσεις ένταξης στην ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ. Η Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ) και η Ένωση Δημοτικών Επιχειρήσεων Ύδρευσης και Αποχέτευσης (ΕΔΕΥΑ) έχουν ταχθεί κατά των αναγκαστικών μεταφορών, ενώ προετοιμάζονται δικαστικές προσφυγές. Εργαζόμενοι και κινήσεις πολιτών συνεχίζουν να αγωνίζονται.
Ο νόμος ψηφίστηκε. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι Δήμοι και η κοινωνία αποδέχθηκαν όσα επιβάλλει!
5. Η συγκέντρωση της διαχείρισης δεν λύνει τα προβλήματα της ύδρευσης
Η λειψυδρία, τα γερασμένα δίκτυα, οι διαρροές και η υποστελέχωση είναι πραγματικά προβλήματα. Δεν αντιμετωπίζονται όμως με την απομάκρυνση των αποφάσεων από τις τοπικές κοινωνίες. Η συγκέντρωση της διαχείρισης σε εταιρείες με ιδιώτες μετόχους ενισχύει τη λογική της κερδοφορίας: αυξήσεις τιμολογίων αντί κοινωνικής πολιτικής, μερίσματα αντί επενδύσεων σε τοπικές λύσεις. Η συμμετοχή ομίλων όπως η ΤΕΡΝΑ και η Motor Oil στη διοίκηση της ΕΥΔΑΠ εντείνει την ανησυχία για την εξυπηρέτηση μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων, με πανάκριβα και ατεκμηρίωτα έργα όπως ο Εύρυτος, αντί για την αντιμετώπιση των πραγματικών τοπικών αναγκών. Χρειάζονται δημόσιες επενδύσεις, επαρκές προσωπικό, συντήρηση και εκσυγχρονισμός των δικτύων, προστασία των υδάτινων πόρων και ουσιαστικός κοινωνικός έλεγχος.
Δεν χρειάζεται να αλλάξει ο διαχειριστής για να επισκευαστεί ένας αγωγός. Χρειάζονται χρήματα, προσωπικό και πολιτική βούληση!
ΤΟ ΝΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ – ΟΧΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ!
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:
● Κατάργηση των διατάξεων του νόμου 5325/2026 που επιβάλλουν την υποχρεωτική μεταφορά δημοτικών υπηρεσιών, επιχειρήσεων και υποδομών στην ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ.
● Σεβασμό στο Σύνταγμα, στις αρμοδιότητες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και στη δημόσια και δημοτική περιουσία.
● Αποκλειστικά δημόσια διαχείριση του νερού, χωρίς επιχειρηματική κερδοσκοπία, με κοινωνικό και δημοκρατικό έλεγχο.
● Δημόσια χρηματοδότηση, ενίσχυση των δημοτικών επιχειρήσεων, επαρκές προσωπικό και προστασία των εργασιακών δικαιωμάτων.
● Προσιτά τιμολόγια και εγγυημένη πρόσβαση στο νερό για όλους, χωρίς πρόσθετες επιβαρύνσεις και αποκλεισμούς.
Καλούμε τους πολίτες, τους Δήμους, τους εργαζόμενους και τους κοινωνικούς φορείς να ενώσουν τις δυνάμεις τους. Να στηρίξουν τις κινητοποιήσεις και τις δικαστικές προσφυγές και να υπερασπιστούν το δικαίωμα των τοπικών κοινωνιών να έχουν λόγο και έλεγχο στη διαχείριση του νερού τους.
Το νερό δεν ανήκει στους μετόχους. Ανήκει στην κοινωνία!