ToekomsVenster / FutureWindow

04/06/2026

Donderdag
Ps.103 Van Dawid.
1.Ek wil die Here loof,
met alles wat in my is, wil ek sy heilige Naam loof.
3. Dit is Hy wat my met liefde en ontferming kroon,

Die gedagte dat ons tydig en ontydig bereid moet wees om rekenskap te gee van wat ons glo, en ook waarom, is Bybels stewig voor elkeen van ons se deur geparkeer. "Verkondig die woord; hou daarmee vol, of dit geleë is of ongelee" (2 Timoteus 4:2). Verskonings maak nie hond haaraf nie. As jy glo, sal jy vertel. "Hoe wonderlik klink die voetstappe van dié wat die goeie boodskap bring" sê die Bybel in Romeine 10:15.

Sommige doen dit omdat dit 'n lewensroeping is. God het hulle geroep om voltyds daarmee besig te wees. Dis 'n enorme voorreg. Ander moet getuig bloot vanweë hul verlossing. Don Francisco se lied "I've got to tell somebody" getuig sprekend daarvan. Vir wie het jy die afgelope tyd vertel wat Jesus vir jou beteken?

Die digter trek nog 'n rede nader waarom ons Hom moet loof: Dit is Hy wat my kroon met liefde en ontferming.

Dit gebeur dikwels dat dogtertjies met hul verjaardag so 'n klein prinsessiekroontjie dra. Almal kan sien dat dit 'n baie besondere dag is. Gewoonlik komplimenteer hul kleredrag ook hul voorkoms. Dis mos lekker om die fokus van ander se liefdevolle aandag te wees, of hoe? Seuntjies is dalk minder geneig om krone van watter aard ook al te dra – hulle hou nie van 'n gekarring nie. Tog sou seuntjies eweneens 'n kroon kon dra ten einde 'n spesiale dag of geleentheid te onderstreep.

Prinsesse en prinse... Dit is tog net moontlik as daar 'n Koning is. Hulle is die kinders van die Koning! Wie aan die prins of prinses raak, gaan met die Koning te doen kry, en dit gaan beslis nie 'n aangename ervaring wees nie. Wees dus in jou pasoppens dat jy nie met die verkeerde mense karring nie. "My Pa is die Koning van die heelal, jy weet... en kom wat wil, ek sal dit nie vergeet..." Ek is seker jy is bekend met hierdie mooi lied van Leon Ferreira.

'n Koning het 'n koninkryk, onderdane, burgers en erfgename. Prinse en prinsesse geniet besondere voorregte. Hulle word soos die elite behandel en leef vanuit daardie besondere status. Nie meerderwaardig en aanstellerig nie, maar as deel van die wapenrusting van die geloof.

Die bose is voortvarend. Hy huiwer nie om mense van hul Godgegewe status te beroof nie. Jy onthou mos die frase in Genesis 3:1: "Het God werklik gesê...?" en dit wat daarop volg. Die wyse waarop hy gelowiges ondergrawe, het nog nooit verander nie. Hy saai twyfel en ongeloof. Hy stroop ons van ons krone. Hy verdoem ons tot bedelaars, gewoon omdat ons nie weet hoe om ons te verweer nie. As jy nie weet wie jy is nie, kan jy ook nie vanuit daardie werklikheid lewe nie. Hoe baie mense het nog nooit hul status in Christus Jesus opgeëis nie? Hulle bly geestelike bedelaars. Die geringste storm en hulle is onderstebo.

God wil ons egter van oorwinning na oorwinning lei. Sy liefde, onwankelbaar, en Sy trou, eweneens Goddelik van aard, staan ons in alle omstandighede by. God kroon ons met geestelike mag. Ons is meer as oorwinnaars! D**k aan Dawid se bekende woorde aan Goliat: "Jy kom na my toe met ’n swaard en ’n spies, maar ek kom na jou toe in die Naam van die Here die Almagtige" (1 Samuel 17:45).

Prins en prinses, beklee julle met Christus.

02/06/2026

Dinsdag

Ps. 103 Van Dawid.
1. Ek wil die Here loof,
met alles wat in my is, wil ek sy heilige Naam loof.
3. Dit is Hy wat al my siekte genees,

Ons gesels oor die rede vir ons vertroue op God. Die digter van Psalm 103 herinner ons daaraan dat ons sonde ter wille van die offer wat Jesus gebring het, volledig uit die weg geruim is. Ons word nooit weer daaraan herinner as deel van 'n aanklag nie. Die bose skep 'n behae daarin om mense aan hul sonde te herinner. Die Bybel sê God het dit agter Hom gewerp in die see van vergetelheid om nooit ooit weer opgediep te word nie. Moenie dat die bose jou mislei nie. Soos Josua, die hoëpriester van wie ons in Sagaria 3:4 lees: "Trek sy vuil klere uit... Ek neem jou oortreding weg en Ek trek vir jou skoon klere aan," is ons liederlike vuil klere uitgetrek en is nuwe, skoon klere in die plek daarvan gegee.

Vandag herinner die digter ons aan nog 'n rede vir ons geloofsvertroue op God: Dit is Hy wat al my siekte genees.

Ek is van die oortuiging dat die meeste, indien nie almal wat hier lees nie, al siek was. Sommige dalk nie so ernstig nie, maar ander letterlik tot die dood toe. En tog – hier sit, staan of lê jy, jy lees en luister en knik jou kop instemmend: Hy het al my siekte genees.

Ons sou die teks kon spiritualiseer, maar ek gaan nie daaraan meedoen nie. Hy is die Geneesheer van Israel. Hy het ons siektes gedra; Hy het die prys betaal vir ons ongesteldhede.

Sou ons die geleentheid gehad het, sou soveel gelowiges kon vertel van 'n tyd toe hulle siek was en hoedat die Here ingegryp het. Dit kon deur die intervensie en leiding van die mediese wetenskap gekom het, maar dit maak geen verskil aan die wonder van genesing nie. Elke goeie en volmaakte gawe kom van die Here af. Goedheid en guns volg Sy kinders, al die dae van hulle lewe.

Wanneer 'n mens siek is, is jou weerstand – veral as die siekte lank duur – baie kwesbaar. Die bose weet wanneer om aan te val en te ondergrawe. Dit is dan wat hy jou aanmoedig om die goedheid, liefde, sorg en teenwoordigheid van die Here te bevraagteken. Die digter vertel in Psalm 34:7-8: "Hierdie ellendige het geroep, en die Here het gehoor; Hy het hom uit al sy benoudhede gered. Die Engel van die Here slaat sy laer op rondom dié wat die Here dien, en Hy red hulle."

Ook hier sou tienduisende kon getuig van God se genesende krag. Ons leef uit God se beloftes. Die Bybel sê stellig dat ons God aan Sy beloftes moet herinner: . Dit is nie dat God vergeet nie, maar dit is 'n subtiele manier om óns te herinner aan alles wat God vir ons beteken.

Die Nuwe Testament is vol verhale van Goddelike genesing. Dit is 'n gestalte van die Koninkryk wat naby gekom het. Johannes vra of Jesus die Messias is. Jesus stuur sy dissipels terug met die woorde: "Blendes sien, lammes loop, melaatses word gereinig, dowes hoor, dooies word opgewek" (Matteus 11:5) – en 'n onuitgesproke naskrif: besluit en oordeel self.

Genesing maak 'n appèl op alles wat God belowe het. Dit maak egter ook 'n appèl op jou persoonlike geloofsvertroue. Bid die beloftes van die Here in hierdie verband vas. Omhels Sy goedheid en guns. Bely dit oor jou lewe en die lewens van ander.

Jy vra miskien: Waarom het God dan nie my seun, dogter, pa of ma genees nie? Is en was hulle gelowiges? Dan het hulle mos nou deel aan volmaakte en nimmereindigende genesing.

Waarom glo ons? Want dit is Hy wat al my siekte genees.

01/06/2026

Maandag

Sagaria 3:2

11Die Here het my 'n gesig laat sien. Ek het die hoëpriester Jesua voor die engel van die Here sien staan, en regs van hom het die Satan gestaan, besig om Jesua aan te kla. 2Die Here het vir die Satan gesê: Ek sal jou straf, Satan, Ek wat Jerusalem my woonplek gemaak het, sal jou straf. Hierdie man is soos 'n stuk hout wat uit die vuur gered is.
3Jesua het klere aangehad wat liederlik bevuil was. Hy het daar voor die engel gestaan, 4en die engel het vir sy helpers gesê: “Trek uit dié liederlike vuil klere van hom.”
Vir Jesua het hy gesê: “Ek het jou jou oortredings vergewe en Ek gaan vir jou skoon klere aantrek.”

Die profeet Sagaria tree omstreeks 520 v.C. op binne die uitdagende na-ballingskaplike konteks, toe 'n klein, moedelose oorblyfsel uit Babilonië na 'n verwoeste Jerusalem teruggekeer het. Te midde van ekonomiese swaarkry en politieke vyandigheid was sy primêre roeping — saam met die profeet Haggai — om die volk te besiel om die herbou van die Tempel te hervat.

Ons ontmoet twee belangrike rolspelers in hierdie historiese verhaal: Serubbabel, die burgerlike goewerneur van Juda wat deur die Persiese Ryk aangestel is, en Jesua (Josua), die Hoëpriester van daardie tyd wat die geestelike leier van die volk was.

In een van Sagaria se aangrypendste visioene word die gordyn skielik weggeskuif na die gebeure in die hemel. Die duiwel tree aan as die aanklaer, en daar word 'n skokkende beskrywing van 'n geestelike toestand gegee. Daar is sprake van liederlike, vuil klere. Maar — soos my eie gees dadelik in protes opstaan — dit is tog die Hoëpriester, Jesua, van wie hier gepraat word! Hoe kan die geestelike leier van God se volk so onverkwiklik vertoon?

Hierdie beskrywing ets die mens in sy diepste menslike verlorenheid in die teenwoordigheid van 'n allerheiligste God. Jesua vertoon nie so weersinwekkend teenoor die duiwel nie; dit gaan hier juis oor die oomblik wanneer die feilbare mens staan voor Iemand wat in alle opsigte volmaak, rein en edel is. Heilig is die aangewese woord. In daardie lig kan daar geen ander ervaring wees as dié van totale onwaardigheid nie. Inderdaad: liederlik vuil, ongeag wie jy is, jou status, of wat jy gedoen het.

Uiteraard misbruik die bose hierdie geleentheid om sy rol as aanklaer met mening te vervul — 'n dinamika wat ons eweneens in die boek Job teëkom. Die Satan loop oor van genoegdoening wanneer hy die skuld en vlekke van mense so triomfantelik kan uitstal.

Maar God is genadig. Dit is die kern van die Evangelie; dit is waarom Jesus gekom het en dit is die dryfkrag agter die werk van die Heilige Gees. Die bevel weerklink: Die vuil klere moet uitgetrek word, en nuwe, skoon klere word in die plek daarvan gegee.

Dit is presies hoe die verlore seun ook destyds by sy vader aangekom het: misbruik, verwaarloos en emosioneel ontredderd. Hy wou nog sy skuldige pleidooi bespreek met die woorde: "Vader, ek het gesondig...", maar dit was al wat nodig was om die vader se hart te ontsluit. "Gaan haal die beste kleed," kom die opdrag van die Vader. "Sit 'n ring aan sy vinger en skoene aan sy voete. Hierdie is my kind."

Net so word die Hoëpriester in Sagaria se visioen herbevestig in sy amp, selfs met 'n skoon tulband op sy kop. En d**k aan Petrus — hy ervaar presies dieselfde genade-herstel ná die opstanding van Jesus en voor die Hemelvaart. En wat gebeur? Sonder om een tree terug te deins vir sy verlede, verkondig hy die kragtige Evangelie op daardie heerlike dag toe die Pinkstergees uitgestort is.

Soveel mense luister vandag nog na die vernietigende aanklagte van die bose. Selfs nadat hulle tot geloof gekom het en met die Gees vervul is, bly hulle 'n verlammende gewig toeken aan die verlede en aan dit wat eens verkeerd geloop het. Moenie die bose daardie genoegdoening gee nie! Selfs al is alles wat hy oor jou verlede sê die feitelike waarheid, het God dit reeds agter Hom gewerp in die see van vergetelheid. Jou oortredinge word nooit, ooit weer opgediep of gebruik om jou te verwyt nie.

In Christus is jy 'n nuwe mens. God Self het vir jou nuwe klere aangetrek. Ophou treur oor die vuil klere van gister — begin feesvier, staan op, en doen dit waarvoor Hy jou geroep het!

29/05/2026

Vrydag

Sagaria 7:9–11
So het die Here die Almagtige gesê: Laat reg geskied aan almal, bewys liefde en barmhartigheid aan mekaar; moenie die weduwee en die weeskind, die vreemdeling en die arme verdruk nie; moenie bose planne teen mekaar bed**k nie. Maar die volk het geweier om daarop ag te slaan...”
'n Mens lees hierdie Bybelse teks dikwels met ontsteltenis. Die riglyne in God se Woord is tog so duidelik: ons verhouding met Hom word op 'n horisontale vlak — in ons alledaagse verhoudings — uitgeleef. Dit is die ware toets van ons geestelikheid.
Om "spiritueel" te wees tydens 'n erediens is immers nie so moeilik nie. Enersdenkendes het rustig saam vergader om na die Woord te luister. "Die dominee het vandag mooi gepraat," hoor 'n mens dikwels op die kerkplein. "Groot waardering, Dominee, dit het vandag net met mý gepraat." Dit is alles edele, goedklinkende reaksies.
Maar die toets kom wanneer die erediens verby is.
Dan ontmoet 'n mens die vrou wat agter geslote deure emosionele en geestelike brutaliteit in haar huwelik verduur. Haar selfbeeld is daarmee heen; onder die dekmantel van "geestelikheid" word sy gemanipuleer deur die man wat beloof het om haar lief te hê. Dan hoor 'n juffrou van die kind wie se ouers afwesig is — dikwels weens alkohol, of bloot omdat hulle so besig is om geld na te jaag dat die kind se hart leeg bly sonder liefde. En op die pad blaas dieselfde medereisiger wat dalk pas in die kerkbank gesit het, jou van die pad af omdat hy haastig is.
Nog erger: ons spaar mekaar die roede nie op sosiale media as ons oor 'n saak verskil nie. Die afgelope tyd laat die reaksies van mense — dikwels diegene wat hulleself as kerkmense beskou — my dikwels na my asem snak. Of dit nou gaan oor historiese debatte en die nagedagtenis van figure soos prof. Johan Heyns, of die emosionele reaksies op komplekse internasionale gebeure en menseregtekrisisse wêreldwyd: die kommentaar is dikwels rou, vol verwyt en sonder enige barmhartigheid.
Natuurlik hoef ons nie oor alles saam te stem nie. Daar is 'n dringende behoefte aan gesonde, genuanseerde debatvoering in ons tyd. Maar wanneer ons argumenteer, vergeet ons dikwels van Sagaria se waarskuwing: "Die volk het geweier om ag te slaan." Die voorbeelde wat die profeet gee van waar ons betrokke moet wees, vorm saam met die Tien Gebooie 'n pragtige ryk weefwerk van hoe praktiese liefde lyk. Die Bybelse beginsel bly staan: die liefde doen die naaste geen kwaad aan nie.
Wat is dit wat ons dikwels nie van hierdie teks verstaan nie? Wat het van ons geword?
As ons dan praat of skryf, laat dit getuig van die inwonende Pinkstergees. Dit is die Gees wat ons herinner aan dit wat God in Christus Jesus vir ons kom doen het, en wat dit in ons lewens wil kom uitleef.
Wanneer ons in die spieël kyk en besef hoe ver ons tekortskiet, kan ons net saamsing:
Ek is die naam van kind nie werd —
wou self my sake reël.
My lewe, tyd en geld, is nutteloos verspeel.
Maar U sien ver, oneindig ver,
U sien my honger en dors.
Want voor ek nog my skuld bely,
druk U my aan die bors.

27/05/2026

Woensdag

Sagaria 4:6
Toe sê hy vir my: “Hier is die boodskap van die Here aan Serubbabel: Nie met mag en krag sal jy slaag nie, maar deur my Gees, sê die Here die Almagtige.”
Ons het pas Pinkster gevier, en die gevaar is groot dat dit bloot 'n inskrywing op die kerklike kalender word en gou op die agtergrond verdwyn. Daar het egter 'n nuwe dimensie aangebreek met die uitstorting van die Heilige Gees. Dit is belangrik dat ons as gelowiges onsself kritiese vrae vra, soos: Watter impak het die inkarnasie van Jesus, Sy hemelvaart en die koms van die Gees op my lewe? As die Kersboodskap kom en gaan totdat dit weer spreekwoordelik 25 Desember is, net om daarna weer op die agtergrond te verdwyn, is daar 'n probleem. Kersfees het 'n blywende impak op ons lewens — so ook Hemelvaart en in hierdie tyd, Pinkster.
Serubbabel word in 'n nasionale era ná die ballingskap met die volk van die Here toevertrou. Die volk is moedeloos en teleurgesteld; die euforie van die terugkeer na hulle vaderland het gou in die sand geloop. Dit wat hulle by hul terugkeer begroet het, was die verwoeste tempel en stadsmure wat afgetakel is. Alles het getuig van die verwoesting van sewentig jaar gelede.
Die klein groepie mense wat destyds in die land agtergebly het, het bestaansboere geword. Daar was geen visie, verwagting of energie om enigiets te herstel nie. Die oorheersende gevoel dat God Sy rug op Sy volk gedraai het, was oorweldigend. Hoe anders moes hulle die ballingskap verstaan? Was Jerusalem dan nie die fokus van hulle Godsbelewing nie? Met die skatte wat verwyder is, die landerye wat gestroop is, die wingerde wat verbrand is, die diere wat geslag is en die mense wat gedood is, was daar min oor om aan vas te hou.
Nou kom die ballinge stuk-stuk terug. (Dit was immers ook die berig wat Nehemia, ongeveer negentig jaar later, ontvang het toe hy diens gedoen het in die paleis van die Persiese ryk, waarna hy wonderbaarlik toestemming gekry het om terug te keer om te help met die heropbou van die mure). Serubbabel moet die volk, in samewerking met Jesua die hoëpriester, rig op die trou en beloftes van God. Immers, Hy het gesê: "Sewentig jaar, en dan sal Ek my kinders versamel van waar hulle ook al verstrooi is."
Nou moet die bou van die tempel — wat weliswaar met sy voltooiing net 'n skadubeeld van die oorspronklike een sou wees — prioriteit geniet. Haggai, 'n tydgenoot van Sagaria, herinner die volk eweneens daaraan dat hulle hul prioriteite in orde moet kry: hulle bou luukse huise vir hulleself, terwyl die huis van die Here 'n ruïne is.
Die taak op hande is oorweldigend. Waarmee moet Serubbabel werk? Grondstowwe en middele ontbreek, en die volk is ontsenu. Negatiwiteit is aan die orde van die dag. In eie krag kan hierdie taak nie volvoer word nie. Dit is hier waar God op wonderbaarlike wyse toetree en Serubbabel verseker dat Hy deur Sy Gees die groot Argitek, Bouer, Skrynwerker en Smit is. Die Gees sal Serubbabel toerus; hy moet dit ter harte neem. Daar is ook die belofte dat Serubbabel die taak wel sal voltooi.
Is jy moedeloos, teleurgesteld of depressief? Soveel gegee, so min terugontvang? Soveel belowe, so min gerealiseer? Soveel ywer, wat nou blyk vermorste energie te wees — 'n storm in 'n teekoppie?
"Nie met eie krag nie," sê die Here, "maar deur my Gees." Skep moed. Jy is nie alleen nie.

27/05/2026

https://www.youtube.com/live/40rlXA4a-FE?si=3zMqOr3ELc2_o7XN

Dream of a rainbow nation like a steep mountain, difficult to climb.
Radio Pulpit

More than 30 years into democracy, South Africa still wrestles with...

26/05/2026

Dinsdag

Sagaria 3:6-7

Daarna het die engel van die Here vir Jesua belowe: “So sê die Here, die Almagtige: As jy lewe soos Ek dit wil, as jy die voorskrifte vir my diens onderhou, sal jy die gesag hê oor my huis, die verantwoordelikheid dra vir my heiligdom. Jy sal toegang tot My hê, net soos hierdie engele.”

Uiteraard word hierdie woorde gerig aan Jesua, die Hoëpriester — en dit net nadat hy so brutaal deur die Satan aangekla is. God se genade is oorvloedig en bedek alle sonde vir elkeen wat hulle daarop beroep. Trouens, 'n mens lees nie eers dat Jesua sy lot vooraf by God bekla het nie; hier word God se genade as totaal onverdienstelik verklank. Alles, ja alles, is genade — onverdiende guns alleen. God is haastig om Sy kinders tegemoet te tree in hulle uur van nood.

Met die skoon tulband wat om Jesua se kop gevou word, word hy herbevestig in sy amp as hoëpriester. Daar is egter 'n voorwaarde: gehoorsaamheid. Selfs die hoëpriester moet gehoorsaam wees aan God se voorskrifte ten einde daardie nuutgevonde vryheid te bly beleef. Omdat sy sonde vergewe is en daar — by wyse van spreke — niks agtergebly het nie (immers, God vergewe volledig en radikaal), kry hy toegang tot God, selfs soos die engele. Hy verkry gesag en word vertrou met die verantwoordelikheid om die volk van die Here geestelik te begelei.

As Nuwe-Testamentiese gelowiges beklee ons vandag ook 'n priesterlike amp. In die nuwe bedeling is daar nie meer 'n feilbare aardse hoëpriester nie; Jesus ís ons Hoëpriester. Hy het in die volheid van die tyd 'n volmaakte offer gebring, waardeur ons volledig gereinig is van ons oortredinge. Hy tree, saam met die Heilige Gees, vir ons in by die Vader en beklee ons met hemelse volmag ten einde ons unieke mandaat op aarde te volvoer.

Daardie mandaat is om die koningskap van Jesus op alle terreine van die lewe uit te roep en ons aktief daarvoor te beywer. Jesus se koningskap is egter nie 'n dwingelandy soos dié van aardse maghebbers nie; dit is niks minder of meer nie as die ryk van die Goeie Herder wat Sy skape liefderyk beskerm en versorg.

As volgelinge van Jesus, toegerus met die Pinkstergees van God, het ons eweneens vrye toegang tot die allerheiligste teenwoordigheid van God. Ons hoef nie meer in die voorhowe te vertoef nie, maar word uitgedaag en uitgenooi om ons met diep respek, agting en nederigheid te kom tuismaak in die teenwoordigheid van die Vader. Ons word bevestig in ons taak en beklee met die gesag en verantwoordelikheid om dit uit te voer. Ons tree op as ambassadeurs van Sy Majesteit en verkondig Sy heerskappy op alle terreine van die lewe — selfs waar dit nog nie erken word nie.

Ons is egter eweneens onderworpe aan hierdie deurlopende eis tot gehoorsaamheid. Daar is niks outomaties aan ons verhouding met God nie. Ons leef, en móét leef, vanuit die nuwe status wat ons in Christus Jesus toegeval het: as kinders van die lewende God en as Sy gestuurdes op aarde.

Wanneer laas het jy jou wedergeboorte reg beoefen? Dit beteken om waarlik tuis te kom en te vertoef in die teenwoordigheid van die Lewende. Hy is inderdaad nader aan jou as jou eie asemteug.

22/05/2026

Vrydag

Tema: Die uur is reeds hier – Maak die oë van jou gees oop en onderskei die tekens van Sy naderende koms!

Handelinge 1:11

"Manne van Galilea, waarom staan julle en na die hemel kyk? Hierdie Jesus wat van julle af na die hemel opgeneem is, sal net so terugkom soos julle Hom na die hemel toe sien weggaan het."

Dis weer Pinkster. Sondag is die groot Pinkstersondag.

Die Gees is onherhaalbaar uitgestort. Reg verstaan kan ons nie bid dat die Gees uitgestort of weer uitgestort word nie. Dis 'n afgehandelde gebeure. Hy is hier, volledig, vol van belofte, vertroostend, bemoedigend, toerustend, leidinggewend, bemagtigend, onderskeidend, betroubaar. Ons word vermaan om nie die Gees te bedroef nie (Ef. 4:30). Hy is God – heilig, dinamies, Gees, 'n Persoon, herkenbaar, onmisbaar, bedroefbaar.

Waar die Gees werk, is daar afwagting. Die wind waarvan ons gepraat het vroeër – jy sien die takke beweeg. Daar is groter erns onder God se kinders, die teologiese gesprek word weer lewendig gevoer, selfs al is dit twyfel- en worstelvrae; mense raak met God, dalk eerder omgekeerd, God raak met mense, besig. Sjoe, elke sinnetjie wat ek skryf kan teologies gesproke beter of meer korrek gestel word, maar kom ons praat sommer gewoon met mekaar.

Die Gees werk.

Vreemd dat jy die afgelope tyd wonder oor God en sy betrokkenheid by die wêreld. Bybelstudie en gebed by die werkplek – ongewoon, en tog word dit goed bygewoon. Die kerk en erediens raak weer voller; daar is iets in die lug. Interessante temas word lewendig bespreek. Gaan Jesus nou kom, en waarom het Hy toe nie gekom nie? Danie Botha bedoel dit tog ernstig met die Here.

Die Oosterse brutaliteit waarvan niks geregverdig kan word nie – is dit die tekens van die tyd waarvan Jesus gepraat het? Is die geboortepyne so naby aan mekaar dat, soos met swangerskappe, die gepakte tassie en nodige dokumentasie nou gegryp moet word en die veilige, sorgsame ruimte van die hospitaal opgesoek moet word? Die baba is op pad.

Geestelike musiek getuig van dieptes.

Dis weg van die voorspelbare liturgie, hoe edel en opreg dit ook al mag wees. Daar is 'n opregte worsteling om God te verstaan in 'n wêreld van ongekende misvat wanneer dit by menswaardigheid kom.

Goue standbeelde vir wêreldleiers – waaraan herinner dit?

Sê die teks – Lukas 12:54–56: “Jesus het ook vir die skare gesê: 'Wanneer julle ’n wolk in die weste sien opkom, sê julle dadelik: “Dit gaan reën,” en dit gebeur ook. En wanneer die suidewind waai, sê julle: “Dit gaan warm word,” en dit word warm. Huigelaars! Julle weet hoe om die voorkoms van die aarde en die lug te beoordeel. Waarom weet julle dan nie hoe om hierdie bepaalde tyd te beoordeel nie?'”

Ook – Matteus 24:32–33: “'Leer dit van die vyeboom as gelykenis: Wanneer sy takke begin sag word en hy blare kry, weet julle die somer is naby. So moet julle ook, wanneer julle al hierdie dinge sien, weet dat die koms baie naby is, voor die deur.'”

En... Romeine 13:11: “En dit alles moet julle doen omdat julle weet hoe laat dit al is: dit is reeds die uur dat julle uit die slaap moet ontwaak, want die verlossing is nou nader aan ons as toe ons die eerste keer gelowig geword het.”

Die dissipels het tydens die hemelvaart hemelwaarts gekyk. Toe is hul blik op die wêreld en die taak op hande gewys. Sonder om van die mandaat en opdrag af weg te stap, het dit dalk tyd geword om weer hemelwaarts te kyk – “Hierdie Jesus wat van julle af na die hemel opgeneem is, sal net so terugkom soos julle Hom na die hemel toe sien weggaan het.” (Hand. 1:11).

Gebed: Here Jesus, gee ons die wysheid en die insig van U Gees om die tekens van ons tyd reg te beoordeel en wakker te bly vir U koms. Help ons om ons hande aan die ploeg te hou, maar om terselfdertyd met 'n belydende hart altyd weer hemelwaarts te kyk. Amen.

21/05/2026

Donderdag

Tema: God reageer op die roepstem van Sy kinders – Sal jou geloof vandag sterk genoeg staan om te roep om genadereën?

Maleagi 4:2

"Maar vir julle wat My eer, sal die son van die redding skyn met genesing in sy strale. Julle sal vrygelaat word en bokspring soos kalwers wat uit die stal uitkom."

Die dag toe die Here geantwoord het, ek onthou dit soos gister.

Ons het in die Vrystaat gebly, Brandfort om presies te wees. Dit was bitter droog; boere het swaargekry, en wanneer die wind in Brandfort gewaai het, het dit die stof van die berg-heuwel, waarteen Brandfort (soos ek dit onthou) leun, opgetel en oor die dorp uitgestrooi. Ek kon nie veel ouer as twaalf gewees het nie.

Ek is hoërskool toe in Bloemfontein – Jim Fouche, om presies te wees. Die kwaai mnr. Coetzer was een van die onderwysers daar. Nietemin, dis droog in die Vrystaat. Iewers besluit die sinode, of wie ook al, dat 'n dag van gebed vir die breek van die droogte gepas is. Ons versamel in die kerkgebou van Brandfort. Daar is baie mense. Buite brand die son alles wat nog waag om te lewe, morsdood. Die meeste plante het klaar opgegee. Wat help dit – dis futiel om lewe voort te bring terwyl dit so droog is.

Ek en my ma woon die diens by. Ek onthou niks van die gebeure binne-in die kerk nie. Ek vermoed daar is gesing, gepreek en gebid. Dan begin daar 'n rukwind opsteek. Almal haas hulle na hul motors en ander kies hasepad padlangs – dis 'n kleinerige plekkie, dié Brandfort.

Onlangs daar deurgery en gaan soek waar ek grootgeword het. Die huis vertoon nederig en klein. Die skool is nog waar dit was, die heuwel-berg ook. Die besighede het verander; dis nie meer soos toe ek 'n kind was nie.

Nietemin, uit by die kerk, die diens is verby. Skielik begin dit verwoed reën. Dit maak op my brose kinderbelewenis 'n diepe indruk. Nou-nou maar was dit versengend warm. Die droogte kom nie van vanoggend af nie; dit is deurdringend, vernietigend en onverbiddelik. Dit vra nie die vrae wat vir ons so belangrik is nie: Wie is jy, waar bly jy en wat ry jy, hoe lyk jou stamboom en geskiedenis, watter prestasies en suksesses is op jou kerfstok, wat besit jy, ens. ens.

Ek haal aan: "Die tydperk tussen 1964 en 1966 word in Suid-Afrikaanse argiewe aangeteken as een van die mees verwoestende en intense nasionale droogtes van die 20ste eeu, met 1965 wat as die absolute breekpunt onthou word. Vir die Vrystaat, en spesifiek die distrikte rondom Brandfort en die sentrale plato, was hierdie tydperk rampspoedig. Hier is ’n blik op wat destyds aan die gang was en waarom jou herinnering aan daardie spesifieke gebedsbyeenkoms so ’n kragtige historiese raamwerk het: Die Skaal van die 1965-Droogte – ’n Woestynklimaat: Teen die middel van 1965 was groot dele van die Vrystaat en die destydse Transvaal amptelik tot rampgebiede verklaar. Die mielie-oetse het misluk, die weiveld was kaalgestroop, en historiese bronne meld dat boere groot getalle vee moes uitsit of teen enorme koste voer moes inry om die oorblywende tevrede te stel." Gemini.

Dan die verlossing – dit kom gewoon, sprankelend en trots. Dit daag die versengende hitte uit. Dit maak 'n bespotting van die greep wat die dors op die land het. Dit laat diere van vreugde rondspring soos die kalwers waarvan Maleagi praat (Mal. 4:2). Die plante hou vergadering en besluit dis tyd vir saamstaan en groei. Die polletjies wat verdroog vertoon, spog met nuwe spruite. Die leë dam word 'n tuiste vir 'n verlore kolgans. Op een of ander onverstaanbare rede kom daar lewe in die versamelde water in die plaasdam. Die trekkers brul op die lande. Die boere besluit om te plant. Die atmosfeer is lig en vrolik. Die banke gee weer lenings, want daar is 'n verwagting van 'n oes. God het gehoor. Soos in die dae van Elia toe die Baälprofete die gesag van die lewende God uitgedaag het, die koning en sy bose vrou die volk van hul geloofsfondasie beroof het, en die profete weggekruip het – toe die Woord van die Here tot Elia gekom het: Ek wil dit weer laat reën (1 Kon. 18).

Sal sy Woord nie ook in ons dag kom nie? Waar is die profetiese aankondiging: Ek wil dit weer laat reën.

Gebed: Getroue God, U wat die gebede van U volk antwoord en storms stuur om die greep van droogte te verbreek, hoor ons vandag. Laat U genadereën oor ons versengde lewens en land val sodat daar weer nuwe lewe kan uitspruit. Amen.