Lozha e Madhe e Shqipërisë - Grand Lodge of Albania

  • Home
  • Lozha e Madhe e Shqipërisë - Grand Lodge of Albania
Directions Website Contact the organization

Lozha e Madhe e Shqipërisë - Grand Lodge of Albania Faqja zyrtare e Masonëve të Lirë e të Pranuar të Shqipërisë
Official Page of the Free and Accepted Masons of Albania Të ketë mendje dhe trup të shëndoshë.

Muratoria e Lirë është një organizatë në formë vëllazërie, që daton nga një origjinë disi e errët në fund të shekullit të 16 apo fillimet e shekullit të 17. Paraqitet në shumë forma rreth e rrotull botës dhe mendohet se aktualisht ka një anëtarësi prej rreth 5 milion anëtarë rreth e rrotull botës. Të gjitha format e organizimit kanë të përbashkëta parime morale dhe ideale metafizike, si dhe në shumicën e rasteve deklarimin kushtëzues të besimit te një Zot i gjithëpushtetshëm. Vëllazëria organizohet në Lozha të Mëdha (Grand Lodges) ose në Oriente, ku secili qeveris juridiksionin e vet. Masonët përdorin si simbole veglat e ndërtuesve të mesjetës me tempullin e Solomonit në sfond. Struktura organizative
Vëllazëritë muratorike janë të pavarura dhe të gjithëpushtetshme në qeverisjen e organizimit të tyre në bazë të territorit. Nuk ka asnjë autoritet botëror që qeveris Muratorinë e Lirë dhe lidhjet mes organizatave varen vetëm nga njohja dhe pranimi i ndërsjelltë. Rregullsia (Regularity)
Rregullsia është një mekanizëm që shërben për njohjen e ndërsjelltë të vëllazërive muratorike. Kjo lejon përveç njohjes së ndërsjelltë dhe interaktivitetin mes vëllazërive dhe anëtarëve të thjeshtë. Parimi i Rregullsisë mban larg vëllazëritë që konsiderohen të parregullta dhe nuk i lejon anëtarëve interaktivitet me vëllazëri të “panjohura”. Parimet dhe aktiviteti
Megjithëse Muratoria e Lirë është quajtur shpesh një shoqëri sekrete, shpjegimi më korrekt do të ishte “një organizatë ezoterike me një pjesë të aktiviteteve të fshehta”. Jo një Organizatë Sekrete por një Organizatë me Sekrete! Megjithëse vëllazëritë ndryshojnë shumë nga njëra-tjetra, preokupimi kryesor i masonëve mbetet puna me komunitetin vendor e më gjerë, ngritja dhe mbrojtja e moralit dhe vendosja e lidhjeve vëllazërore mes vëllazërive. Ritualet, simbolizmi dhe moraliteti
Mbledhjet e vëllazërive i përmbahen një rituali, megjithëse nuk ka një ritual të përcaktuar dhe secila vëllazëri është e lirë të thurë ritualin e vet. Megjithatë ka ngjashmëri mes ritualeve dhe simboleve. Morali bazë i masonëve përmblidhet me trinomin e famshëm të revolucionit francez: Liri, Barazi, Vllazërim! Zoti dhe ligji i shenjtë
Kandidatët e vëllazërisë duhet të deklarojnë besimin në një qenie të mbinatyrshme, Zotin. Megjithatë, një kandidati nuk i kërkohet të shpjegojë besimin apo interpretimin e tij rreth ekzistencës së Zotit. Nga ana tjetër, ndalohen diskutimet politike apo fetare brenda vëllazërisë, për të mos vendosur asnjë nga anëtarët në pozitë të vështirë, ku do i duhet të shpjegojë besimin apo pikëpamjet personale. Pra, referimi i vetëm i besimit në zot për një mason të krishterë është Trinia, për një mason mysliman është Allahu dhe për një mason hindu është Para Brahman, etj. Për të sheshuar dallimet në ritualet masonike në vend të emrave të zotit përdoret termi Arkitekti i Madh i Universit, që përmban në vetvete simbolizmin arkitekturor të masonerisë. Gradat
Tre janë gradat e masonerisë
Nxënës – Grada e Inicimit që e bën personin një Mason. Zejtar – Gradë e ndërmjetme që tregon se personi është në proces edukimi (nga vëllazëria)
Mjeshtër Mason – Grada e tretë dhe më e larta. Gradat përfaqësojnë etapat e zhvillimit personal të Masonit. Mjeshtër Mason është grada më e lartë, megjithëse disa vëllazëri përdorin dhe tituj të tjerë për të treguar organizimin e vëllazërisë. Shenjat, shtrëngimet e dorës dhe fjalët
Masonët përdorin shenja dhe simbole për të njohur njëri-tjetrin dhe vizitorët legjitimë. Obligimet
Obligimet janë elementet dhe ritualet që një kandidat betohet se do të respektojë dhe bindet sipas rregullave të vëllazërisë, si dhe ruajtjen e sekreteve të vëllazërisë. Aktivitetet bamirëse
Vëllazëritë kanë një aktivitet të gjerë bamirës dhe me komunitetin. Në ditët e sotme paratë mblidhen nga vetë anëtarët dhe përdoren vetëm në aktivitete bamirëse. Masonët aktualisht shpërndajnë shuma të mëdha financiare edhe për bamirësitë jomasonike. Ka gjithashtu mijëra organizata filantropike masonike në botë. Disa nga më të rëndësishmit:
The Masonic Service Association
Masonic Medical Research Laboratory
Shriners Hospitals for Children

Kërkesat për anëtarësim
Për tu bërë një anëtar i vëllazërisë dikush duhet të jetë:
Një burrë që me dëshirë i ofrohet vëllazërisë. Të besojë në Një Qenie Supreme (ku secili mund të ketë interpretimin e tij të lirë)
Të jetë mbi 18 vjeç (ose 25 në disa vëllazëri)
Të ketë moral dhe reputacion të mirë. (Mund të jetë dhe aftësi të kufizuara fizike, por që nuk e pengojnë të bëjë detyrat e caktuara nga vëllazëria)
Të ofrojë referenca personale dhe të paktën një referencë nga një anëtar i vëllazërisë. Një nga rregullat që mund të shkelen është mosha ku një Bir Masoni mund të lejohet të iniciohet para moshës së kërkuar. Anëtarësia dhe Feja
Vëllazëritë nuk janë një zëvendësim i fesë, sepse nuk ka një Zot të përbashkët për Masonët. Kërkesa e vetme është besimi në një Qenie Supreme, e paraqitur në çfarëdo fe.

MASONERIA NUK ËSHTË FE. HISTORIA E DËSHMON.Një Kryepeshkop që kurorëzoi Mbretëreshën e Anglisë. Një Patriark Ekumenik or...
25/10/2026

MASONERIA NUK ËSHTË FE. HISTORIA E DËSHMON.

Një Kryepeshkop që kurorëzoi Mbretëreshën e Anglisë. Një Patriark Ekumenik ortodoks. Një Kryepeshkop katolik. Një Myfti i Madh mysliman. Një Kryerabin hebre. Një murg hindu.

Çfarë i bashkon këta njerëz, përtej besimeve dhe përgjegjësive të tyre fetare?

Të gjithë kanë qenë masonë.

Dhe kjo nuk është legjendë apo interpretim. Janë fakte të dokumentuara historikisht.

KRISHTERIMI ANGLIKAN

* Geoffrey Francis Fisher (1887–1972), Kryepeshkopi i 99-të i Canterbury-t, që kurorëzoi Mbretëreshën Elizabeth II në vitin 1953. U inicua në masoneri më 11 janar 1916, në Old Reptonian Lodge No. 3725, dhe ishte Mjeshtër i saj në vitin 1928.

KRISHTERIMI ORTODOKS

* Meletios IV Metaxakis (1871–1935), Patriark Ekumenik i Kostandinopojës dhe më pas Patriark i Aleksandrisë. Anëtar i Harmony Lodge No. 44, në Kostandinopojë, siç dokumenton edhe Lozha e Madhe e Greqisë.

KRISHTERIMI KATOLIK

* Mihael Brigido (1742–1816), Kryepeshkop dhe Metropolit i Ljubljanës, anëtar i masonerisë, i dokumentuar në studimet historike mbi Kishën Katolike dhe lozhat masonike të Perandorisë Habsburge.
* Maksimilijan Vrhovac (1752–1827), Peshkop i Zagrebit. Anëtarësia e tij masonike konfirmohet nga studimet arkivore të historisë kroate.

ISLAMI

* Muhammad Abduh (1849–1905), Myftiu i Madh i Egjiptit, një nga reformatorët më të rëndësishëm të mendimit islam modern. Anëtar i masonerisë egjiptiane gjatë shekullit XIX.
* Emiri Abd el-Kader al-Jazairi (1808–1883), dijetar dhe udhëheqës shpirtëror sufist, që shpëtoi mijëra të krishterë gjatë dhunës në Damask. U inicua në masoneri në Aleksandri, në vitin 1864.

JUDAIZMI

* Samuel Hirsch (1815–1889), Kryerabin i Luksemburgut, anëtar i lozhës Les Enfants de la Concorde Fortifiée. Në vitin 1854 botoi ligjëratat e tij masonike mbi humanizmin.

HINDUIZMI

* Swami Vivekananda (1863–1902), filozof dhe udhëheqës shpirtëror hindu, themelues i Ramakrishna Mission. U inicua më 19 shkurt 1884 në Anchor and Hope Lodge No. 234, përpara se të bëhej murg.

KRISHTERIMI PRESBITERIAN

* James Anderson (rreth 1679–1739), pastor dhe mason, përpilues i Kushtetutave Masonike të vitit 1723, një prej dokumenteve themelore të masonerisë moderne.

⸻

POR ÇFARË THOTË VETË MASONERIA?

Më 14 dhjetor 2023, Lozha e Madhe e Bashkuar e Anglisë (UGLE), nëpërmjet Pro Mjeshtrit të Madh Jonathan Spence, deklaroi zyrtarisht:

“It is neither a religion nor a substitute for religion.”

“Masoneria nuk është as fe, as zëvendësuese e fesë.”

Deklarata nënvizon se besimi mbetet çështje personale e çdo anëtari dhe se masoneria mbështetet në katër vlera themelore:

INTEGRITETI – MIQËSIA – RESPEKTI – SHËRBIMI.

Por kjo filozofi nuk lindi sot.

Që në vitin 1723, Kushtetutat Masonike të James Anderson përcaktonin se njerëzit, pavarësisht përkatësive dhe bindjeve të tyre, duhet të bashkohen mbi moralin, ndershmërinë dhe virtytin.

Kështu, masoneria synonte të bëhej një qendër bashkimi dhe një mjet për krijimin e miqësisë së vërtetë mes njerëzve që, përndryshe, do të kishin mbetur të ndarë.

Ky është një prej parimeve më domethënëse të trashëgimisë sonë treqindvjeçare.

⸻

NE NUK JEMI FE. NE RESPEKTOJMË FENË.

Masoneria nuk kërkon që një i krishterë të bëhet mysliman, që një mysliman të bëhet hebre, apo që dikush të braktisë besimin me të cilin është rritur.

Ajo nuk pretendon të zëvendësojë kishën, xhaminë, sinagogën apo tempullin.

Në traditën masonike të rregullt, kërkohet besimi në një Qenie Supreme, por nuk imponohet një doktrinë e caktuar fetare.

Natyrisht, institucionet fetare kanë pasur dhe vazhdojnë të kenë qëndrime të ndryshme ndaj masonerisë. Anëtarësia e këtyre figurave është dëshmi e zgjedhjeve të tyre personale, jo domosdoshmërisht e miratimit nga kishat apo bashkësitë që përfaqësonin.

Por historia na dëshmon diçka të rëndësishme: njerëz me bindje të thella fetare, përfshirë udhëheqës të lartë shpirtërorë, kanë gjetur në periudha të ndryshme vend edhe në vëllazërinë masonike.

Sepse humanizmi, bamirësia, toleranca dhe dinjiteti njerëzor nuk janë pronë ekskluzive e asnjë besimi.

Nuk kemi nevojë të besojmë të gjithë njësoj për të respektuar njëri-tjetrin.

Nuk kemi nevojë t’i drejtohemi Zotit me të njëjtat lutje për t’i shtrirë dorën një njeriu në nevojë.

Dhe nuk kemi nevojë të ndajmë të njëjtën teologji për të ndarë të njëjtat vlera njerëzore.

Feja i përket ndërgjegjes së njeriut. Vëllazëria lind nga respekti për njeriun.

Kjo është filozofia që na bashkon.

Nuk na bashkon një fe e përbashkët. Na bashkojnë vlerat e përbashkëta.

15 VJET LOZHA E MADHE E SHQIPËRISËFaqe nga historia dhe veprimtaria jonëNë vijim të kremtimeve të 15-vjetorit, ndajmë so...
15/10/2026

15 VJET LOZHA E MADHE E SHQIPËRISË
Faqe nga historia dhe veprimtaria jonë

Në vijim të kremtimeve të 15-vjetorit, ndajmë sot pjesë nga broshura përkujtimore e Lozhës së Madhe të Shqipërisë, kushtuar rrugëtimit të saj nga themelimi më 14 tetor 2011 deri në jubileun e këtij viti.

Këto faqe sjellin historinë e institucionit, kontributin e themeluesve dhe drejtuesve, jetën e Lozhave dhe lidhjet vëllazërore ndërkombëtare. Ato dëshmojnë punën dhe përkushtimin me të cilin është ndërtuar, vit pas viti, Masoneria e rregullt dhe sovrane në Shqipëri.

Ruajtja e kësaj kujtese është një përgjegjësi ndaj atyre që hodhën themelet dhe ndaj Vëllezërve që do ta vazhdojnë punën. Përvoja e këtyre pesëmbëdhjetë viteve na shërben për të ecur përpara me më shumë dije, vetëdije dhe vendosmëri.

Me nderim për historinë tonë dhe besim në të ardhmen e Vëllazërisë.

www.grandlodge-albania.org

Nga dita e themelimit, te Vëllazëria e sotme.14 tetor 2011 – 14 tetor 2026Në 15-vjetorin e Lozhës së Madhe të Shqipërisë...
14/10/2026

Nga dita e themelimit, te Vëllazëria e sotme.
14 tetor 2011 – 14 tetor 2026

Në 15-vjetorin e Lozhës së Madhe të Shqipërisë, ndajmë disa fotografi nga dita e themelimit dhe nga Vëllezërit që sot vazhdojnë punën e saj.

Këto imazhe bashkojnë dy çaste të historisë sonë: hapin e parë, të hedhur me besim e përgjegjësi, dhe një Vëllazëri që, përmes përkushtimit dhe sprovave, është rritur e forcuar.

Me mirënjohje për ata që e nisën këtë rrugëtim, për ata që i kushtuan vite të jetës së tyre dhe për çdo Vëlla që sot kontribuon në vazhdimësinë e tij.

Pesëmbëdhjetë vjet histori. Një trashëgimi që na është besuar. Një punë që vazhdon.

Gëzuar 15-vjetorin e Lozhës së Madhe të Shqipërisë!

LOZHA E MADHE E SHQIPËRISË 15-VJETORI I THEMELIMIT14 tetor 2011 – 14 tetor 2026Sot, Lozha e Madhe e Shqipërisë kremton p...
14/10/2026

LOZHA E MADHE E SHQIPËRISË
15-VJETORI I THEMELIMIT
14 tetor 2011 – 14 tetor 2026

Sot, Lozha e Madhe e Shqipërisë kremton pesëmbëdhjetë vjet nga themelimi i saj: një përvjetor që nderon historinë, përkushtimin e themeluesve dhe punën e Vëllezërve që kanë ndërtuar e konsoliduar këtë institucion.

Festimet e jubileut u zhvilluan më 10 tetor në Tiranë, me punime solemne dhe një pjesëmarrje të gjerë masonësh nga Shqipëria dhe bota. Prania e tyre dëshmoi lidhjet vëllazërore që bashkojnë Masonerinë shqiptare me familjen ndërkombëtare të Lozhave të Mëdha.

Në shenjë mirënjohjeje për kontributin në themelimin, drejtimin dhe forcimin e institucionit, titulli “Mjeshtër i Madh Nderi i Lozhës së Madhe të Shqipërisë” iu akordua Mjeshtrit të Madh themelues, Vëllait Elton Çaçi, dhe ish-Mjeshtrit të Madh, Vëllait Piro Dode.

Në fjalën e tij, Mjeshtri i Madh, Aleko Poshnjari, rikujtoi bindjen që udhëhoqi themeluesit:

“A kishte ardhur koha që Shqipëria të kishte Masonerinë e saj të rregullt, sovrane dhe të denjë për t’u ulur mes Lozhave të Mëdha të botës? Ne besuam se po.”

Pesëmbëdhjetë vjet më pas, kjo bindje ka marrë formë në shtatë Lozha operative, në punimet që zhvillohen në shqip, italisht dhe anglisht, si dhe në praninë masonike në Tiranë, Fier e Korçë. Së shpejti, këtij rrugëtimi do t’i bashkohet edhe Shkodra. Lozha Kërkimore “Egnatia” Nr. 10, e cila punon në anglisht me ritualin Emulation, i jep një dimension të mëtejshëm studimit dhe përcjelljes së traditës masonike.

Përvojat dhe sprovat e këtyre viteve kanë thelluar vetëdijen për përgjegjësinë që mbart ky institucion. Puna ka vijuar, Vëllazëria është zgjeruar dhe themelet mbi të cilat ajo qëndron janë forcuar.

Në këtë jubile, Lozha e Madhe e Shqipërisë nderon të gjithë ata që kanë shërbyer me besnikëri dhe ripërtërin zotimin për t’ua përcjellë brezave të ardhshëm një Vëllazëri më të fortë, më të ditur dhe më të bashkuar.

Me fjalët përmbyllëse të Mjeshtrit të Madh:

“Dhe AMGJ e bekoftë Shqipërinë, të cilës i kemi borxh shumë më tepër punë se fjalë.”

Gëzuar 15-vjetorin e Lozhës së Madhe të Shqipërisë!

www.grandlodge-albania.org

Gjatë punimeve të djeshme, ku u iniciuan tre Vëllezër të rinj, një prej medaljoneve të Lozhave tona u bë shkak për një p...
02/10/2026

Gjatë punimeve të djeshme, ku u iniciuan tre Vëllezër të rinj, një prej medaljoneve të Lozhave tona u bë shkak për një pyetje interesante: pse disa prej Lozhave të LMSH-së mbajnë emra që na çojnë drejt historisë sonë?

Pse Lozha Egnatia? Pse Lozha Kristo Dako? Apo pse Arbëria e Skënderbeu?

Emri i një Lozhe nuk është vetëm një mënyrë për ta dalluar atë nga të tjerat. Kur zgjidhet mirë, ai bart një kujtesë dhe, bashkë me të, edhe një përgjegjësi.

Egnatia na çon te rruga e lashtë që përshkonte territoret tona dhe lidhte brigjet e Adriatikut me Lindjen. Nëpër të nuk kalonin vetëm njerëz e mallra. Kalonin gjuhë, besime, dije dhe ide. Ishte një arterie komunikimi mes botëve të ndryshme, një urë mes Lindjes dhe Perëndimit. Emri i saj, i marrë sot nga një Lozhë masonike shqiptare, ruan diçka nga kjo ide e takimit dhe e shkëmbimit.

Kristo Dako, përkundrazi, na sjell në historinë shqiptare shumë më të afërt.

Pedagog, matematikan, publicist dhe veprimtar i çështjes kombëtare, Dako i përkiste atij brezi shqiptarësh që e shihnin arsimin si një prej mjeteve kryesore për emancipimin e shoqërisë. Ai ishte gjithashtu i afërt me Masonerinë dhe me qarqe e miq masonë të kohës së tij. Edhe në materialet që lidhen me veprën arsimore të tij dhe të Sevasti Qiriazit gjenden gjurmë që e bëjnë këtë afërsi veçanërisht interesante: në fotografinë e punimeve për shkollën që ata ngritën, mbi gurin e themelit shfaqen **skuadra dhe kompasi**, një prej simboleve më të njohura të Masonerisë.

Nuk është rastësi që një Lozhë në Or∴ Korçë mban sot emrin e tij.

Masoneria ka një marrëdhënie të veçantë me traditën. Jo sepse çdo gjë që vjen nga e kaluara duhet ruajtur pa u pyetur, por sepse është e vështirë të kuptosh se ku po shkon nëse nuk di nga ke ardhur.

Edhe emrat e Lozhave bëjnë pjesë në këtë kujtesë.

Për tre Vëllezërit që u iniciuan dje, medaljonet ishin thjesht disa prej objekteve që po shihnin për herë të parë. Një pyetje rreth tyre hapi një pjesë të vogël të historisë që tashmë do ta njohin gradualisht.

Dhe ndoshta kështu duhet të jetë.

Në Masoneri, shpesh një simbol, një emër apo një pyetje e thjeshtë është vetëm fillimi.

RIFILLIMI I PUNIMEVEMë 9 shtator, L∴ R∴ Arbëria Nr. 1 dhe L∴ R∴ Skënderbeu Nr. 2, në Or∴ Tiranë, ishin të parat që rihap...
21/09/2026

RIFILLIMI I PUNIMEVE

Më 9 shtator, L∴ R∴ Arbëria Nr. 1 dhe L∴ R∴ Skënderbeu Nr. 2, në Or∴ Tiranë, ishin të parat që rihapën punimet masonike pas pushimeve të verës.

Rikthimi në Lozhë pas një periudhe pushimi ka gjithmonë diçka të veçantë. Takohen përsëri Vëllezërit, rifillon puna dhe, bashkë me të, ajo pjesë e jetës masonike që nuk mund të zëvendësohet as nga librat, as nga komunikimi në distancë. Masoneria jeton në Lozhë, në praninë e Vëllezërve dhe në punën që bëjnë së bashku.

Me rifillimin e punimeve nis edhe një periudhë e rëndësishme për të gjithë ata që gjatë muajve të fundit kanë trokitur në dyert e Lozhave tona. Janë me dhjetëra. Secili me historinë e vet, me arsyet e veta dhe, sigurisht, me pyetjet e veta. Në javët dhe muajt që vijnë do të jetë koha për t’i takuar, për t’i njohur dhe, po aq, për t’u dhënë atyre mundësinë të na njohin ne. Sepse trokitja në një derë është vetëm fillimi i një njohjeje që kërkon kohë nga të dyja palët.

Fotoja është nga punimet e përbashkëta të 9 shtatorit.

Punë të mbarë të gjitha Lozhave dhe Vëllezërve tanë në vazhdimin e përhapjes së dritës në vazhdim të vitit masonik.

Është e natyrshme që njeriu të mendojë për atë që do të arrijë gjatë jetës së tij. Mendojmë për profesionin, familjen, v...
31/08/2026

Është e natyrshme që njeriu të mendojë për atë që do të arrijë gjatë jetës së tij. Mendojmë për profesionin, familjen, veprat, ëndrrat që duam të realizojmë. Por shumë më rrallë ndalemi për të pyetur veten: çfarë do të mbetet prej nesh kur të mos jemi më?
Përgjigjja nuk gjendet gjithmonë në monumente, libra apo ndërtesa. Historia njeh emra të mëdhenj që u harruan shpejt dhe njerëz të thjeshtë që vazhdojnë të jetojnë në kujtesën e të tjerëve për shkak të karakterit të tyre. Sepse trashëgimia më e qëndrueshme nuk është ajo që ndërtohet me gurë, por ajo që ndërtohet në jetën e njerëzve.
Një prind lë pas mënyrën se si i mësoi fëmijët të përballen me botën. Një mësues lë pas kuriozitetin që ndezi tek nxënësit. Një mik lë pas besimin që frymëzoi. Një qytetar lë pas shembullin e përgjegjësisë. Shpesh nuk e kuptojmë se jemi duke lënë gjurmë çdo ditë, edhe kur nuk kemi ndërmend ta bëjmë.
Masoneria e Lirë e sheh jetën si një zinxhir brezash, ku secili merr diçka nga ata që erdhën përpara dhe ka detyrimin moral t'ua përcjellë më të mirë atyre që do të vijnë pas. Për këtë arsye, përmirësimi i vetvetes nuk është një qëllim egoist. Ai është një përgjegjësi ndaj së ardhmes. Çdo virtyt që kultivojmë, çdo padrejtësi që shmangim dhe çdo njeri që ndihmojmë bëhet pjesë e një trashëgimie që nuk mund të matet me para apo me pushtet.
Njerëzit rrallë kujtojnë datat, titujt apo pasurinë e dikujt. Ata kujtojnë se si i bëri të ndiheshin. Kujtojnë ndershmërinë, drejtësinë, bujarinë dhe qetësinë që rrezatonte prania e tij. Kjo është arsyeja pse ndikimi i një jete nuk matet me kohëzgjatjen e saj, por me gjurmën që lë në jetën e të tjerëve.
Ndoshta pavdekësia e vetme që i është dhënë njeriut është të jetojë në karakterin e atyre që ka ndihmuar të bëhen më të mirë.

Një nga iluzionet më të mëdha të njeriut është bindja se e vërteta i përket atij. Pikërisht në atë çast kur besojmë se n...
27/08/2026

Një nga iluzionet më të mëdha të njeriut është bindja se e vërteta i përket atij. Pikërisht në atë çast kur besojmë se nuk kemi më asgjë për të mësuar, ndalojmë së rrituri.
Debati nuk është një garë që duhet fituar. Ai është një mundësi për të parë botën nga një këndvështrim që nuk është i yni. Nëse hyjmë në një bisedë vetëm për të bindur tjetrin, ka shumë mundësi të dalim prej saj po aq të varfër sa hymë. Nëse hyjmë për të kuptuar, edhe kur nuk ndryshojmë mendim, dalim më të pasur.
Sot shoqëria duket se po humbet aftësinë për të biseduar. Mjafton një mendim ndryshe që tjetri të mos shihet më si bashkëbisedues, por si kundërshtar. Kur ndodh kjo, kërkimi i së vërtetës zëvendësohet nga dëshira për fitore.
Masoneria e Lirë ka jetuar për shekuj mbi një parim të thjeshtë: njerëz me bindje, profesione, përvoja dhe botëkuptime të ndryshme mund të ulen në të njëjtën tryezë me respekt të ndërsjellë. Jo sepse mendojnë njësoj, por sepse e kuptojnë se dinjiteti i njeriut vlen më shumë se krenaria për të pasur të drejtë.
Në fund të fundit, pak rëndësi ka kush fitoi një debat. Ajo që ka rëndësi është nëse të dy u larguan prej tij më të mençur, më të matur dhe më pranë së vërtetës.
Ndoshta pjekuria nuk fillon kur mësojmë të flasim bukur. Ajo fillon kur nuk kemi më nevojë ta fitojmë çdo diskutim.
Njeriu i urtë nuk kërkon gjithmonë të ketë fjalën e fundit. Ai kërkon që fjala e fundit t'i përkasë së vërtetës.

Jo çdo jetë matet nga gjërat e mëdha që arrin të bëjë. Shpesh ajo matet nga e mira e vogël që lë pas, çdo ditë.Jetojmë n...
25/08/2026

Jo çdo jetë matet nga gjërat e mëdha që arrin të bëjë. Shpesh ajo matet nga e mira e vogël që lë pas, çdo ditë.
Jetojmë në një kohë që e vlerëson suksesin me shifra: sa kemi fituar, sa njerëz na ndjekin, sa ndikim kemi. Megjithatë, ka një pyetje shumë më të thjeshtë dhe, ndoshta, shumë më të rëndësishme: A u bë bota pak më e mirë sepse ne kaluam nëpër të?
Dobishmëria nuk kërkon domosdoshmërisht gjeste heroike. Ajo fillon me përgjegjësinë në punë, me ndershmërinë në marrëdhënie, me gatishmërinë për të ndihmuar pa pritur shpërblim dhe me kujdesin për të mos e rënduar jetën e tjetrit.
Shpesh nënvlerësojmë fuqinë e veprimeve të vogla. Një fjalë e mirë në kohën e duhur, një dorë e shtrirë kur dikush ka nevojë, një këshillë e sinqertë apo një shembull i mirë mund të ndikojnë më shumë se sa e imagjinojmë. Shumë prej ndryshimeve të mëdha në shoqëri kanë nisur pikërisht nga njerëz që nuk kërkonin famë, por përpiqeshin të ishin të dobishëm aty ku ndodheshin.
Edhe Masoneria e Lirë e sheh përparimin e njeriut jo si një qëllim që mbaron te vetja. Përmirësimi personal merr kuptim vetëm kur reflektohet në familje, në komunitet dhe në shoqëri. Dija, karakteri dhe virtyti fitojnë vlerë vetëm kur shndërrohen në shërbim.
Nuk do të kujtohemi për gjithçka që kemi grumbulluar, por për atë që kemi dhënë.
Vlera e një jete nuk matet nga vendi që zëmë në botë, por nga vendi më i mirë që lëmë pas nesh.

Ka premtime që bëhen lehtë dhe harrohen po aq lehtë. Ka edhe të tjera që nuk kanë nevojë për dëshmitarë, sepse pesha e t...
24/08/2026

Ka premtime që bëhen lehtë dhe harrohen po aq lehtë. Ka edhe të tjera që nuk kanë nevojë për dëshmitarë, sepse pesha e tyre nuk qëndron te
fjalët, por te karakteri i atij që i jep.

Shoqëria ndërtohet mbi besimin. Çdo marrëveshje, çdo miqësi, çdo familje dhe çdo institucion mbështetet, në fund të fundit, mbi bindjen se fjala e dhënë do të respektohet. Kur kjo bindje dobësohet, fillojnë të lëkunden
edhe themelet e jetës së përbashkët.

Premtimi nuk është një kufizim i lirisë. Përkundrazi, ai është një shprehje e saj. Vetëm një njeri i lirë mund të vendosë vullnetarisht
t'i qëndrojë besnik një fjale, edhe kur kjo kërkon sakrificë.

Në një kohë kur gjithçka duket e përkohshme dhe e ndryshueshme, besnikëria ndaj fjalës së dhënë është bërë një virtyt edhe më i
çmuar. Nuk është rastësi që njerëzit më të besueshëm nuk janë ata që premtojnë
më shumë, por ata që flasin me kujdes dhe mbajnë atë që kanë thënë.

Masoneria e Lirë e sheh nderin si një cilësi që nuk mund të blihet, të trashëgohet apo të imponohet. Ai fitohet ngadalë, përmes përputhjes
së vazhdueshme midis asaj që themi dhe asaj që bëjmë. Pikërisht në këtë
përputhje lind besimi.

Në fund, pasuria më e madhe e një njeriu nuk është ajo që zotëron, por besueshmëria që ka ndërtuar ndër vite.

Fjala e dhënë mund të mos ketë peshë në dorë, por është
një nga gjërat më të rënda që mund të mbajë karakteri i njeriut.

Address

Rruga Qemal Stafa

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Lozha e Madhe e Shqipërisë - Grand Lodge of Albania posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Organization

Send a message to Lozha e Madhe e Shqipërisë - Grand Lodge of Albania:

Shortcuts

  • Want your organization to be the top-listed non profit organization?

Share