12/10/2026
MULLA HAJDAR IBISH SARAMATI
Hoxha i Dobrushtit dhe një emër i kujtesës historike të fshatit
Në historinë e vjetër të Dobrushtit ka shumë emra që nuk duhet të mbeten vetëm në kujtesën e familjeve. Një prej tyre është Hajdar Ibish Saramati, i njohur në kujtesën e banorëve si Mulla Hajdari, një figurë e lidhur me jetën fetare dhe shoqërore të Dobrushtit.
Emri i Hajdar Ibish*t është veçanërisht i rëndësishëm edhe për historinë e vitit 1912. Në një burim historik ku renditen persona nga Dobrushti të lidhur me ngjarjet e asaj periudhe, përmendet qartë Hajdar Ibishi, së bashku me Mahmut Ibishin dhe Bajram Ibishin. Kjo dëshmi e vendos emrin e tij në një nga periudhat më të vështira të historisë së Dobrushtit.
Në atë kohë, hoxha i fshatit nuk ishte vetëm një njeri që kryente detyrat fetare. Ai ishte pjesë e jetës së përditshme të komunitetit: në gëzime, në vdekje, në dasma, në pajtime dhe në ditët e vështira. Fjala e tij kishte peshë dhe prania e tij ishte pjesë e jetës së fshatit.
Një emër nga brezat e vjetër të Saramatëve
Mbiemri dhe emri i tij lidhen me familjen Saramati, një nga familjet e vjetra të Dobrushtit. Për këtë arsye, historia e Mulla Hajdarit nuk është vetëm histori personale, por edhe një pjesë e historisë së familjeve dhe e jetës shoqërore të fshatit.
Në nëntor të vitit 1912, kur treva e Lumës u përfshi nga luftime të ashpra, Isa Boletini gjendej në këtë zonë. Sipas dëshmive të publikuara për historinë e Dobrushtit, Isa Boletini ishte strehuar në fshatin Dobrusht. Pas përballjeve me forcat serbe, hakmarrja u shtri edhe në Dobrusht, Vërmicë, Shkozë dhe fshatra të tjera të Lumës. Kërkesa ishte që banorët të dorëzonin Isën.
Kur forcat serbe morën vesh se Isa Boletini gjendej në këtë trevë, presioni mbi fshatrat u shtua. Banorëve iu kërkua të tregonin se ku ndodhej Isa.
Dobrushti u gjend përballë një zgjedhjeje të tmerrshme: të dorëzonte një burrë të kërkuar apo të mbronte nderin dhe besën.
Dhe kjo ishte koha kur fjala “besë” nuk ishte vetëm një fjalë.
Ishte përgjegjësi.
Ishte qëndrim.
Ishte rrezik.
Besa e Dobrushtit në ditët e nëntorit 1912
Ka rrëfime që nuk janë shkruar në libra, por janë ruajtur për më shumë se një shekull në kujtesën e njerëzve.
Një prej këtyre rrëfimeve të vjetra të Dobrushtit lidhet me Mulla Hajdar Ibish Saramatin dhe me Isa Boletinin, në ditët e trazuara të vitit 1912.
Thuhet se, gjatë luftimeve dhe ndjekjeve të asaj kohe, Isa Boletini dhe disa nga shokët e tij gjetën strehim në Dobrusht. Sipas rrëfimit të trashëguar ndër breza, ishte pikërisht Mulla Hajdari ai që i fshehu në shpellën e Dobrushtit, duke u përpjekur t'i shpëtonte nga ndjekësit.
Shpella, e fshehur në terrenin e vështirë të Dobrushtit, do të ishte një vend ku mund të qëndrohej larg syve të njerëzve dhe të forcave që i kërkonin.Por për Mulla Hajdarin, kjo nuk ishte vetëm një strehim.
Ishte besë.
Ishte një rrezik që ai e mori mbi vete.
Sipas kësaj dëshmie, pasi situata u bë e rrezikshme, Mulla Hajdari e përcolli Isa Boletinin dhe shokët e tij nga ana e Drinit të Bardhë, drejt trevës së Hasit, në drejtim të fshatit Planej.
Ai i udhëhoqi nëpër rrugët e zonës, duke i larguar nga rreziku dhe duke i çuar drejt një vendi ku mund të vazhdonin rrugën e tyre.Por historia e Mulla Hajdarit nuk përfundon këtu.
🕊️ KTHIMI NË DOBRUSHT
Sipas rrëfimit të ruajtur në kujtesën e fshatit, pasi e kreu këtë detyrë dhe u kthye në Dobrusht, Mulla Hajdari u përball me pasojat e hakmarrjes.
Thuhet se ai u kap dhe u masakrua së bashku me burrat e familjes së tij pranë Drinit të Bardhë.
Ngjarjet që pasuan lanë gjurmë të thella në Dobrusht dhe në fshatrat përreth. Masakrat dhe hakmarrjet e vitit 1912 u bënë pjesë e kujtesës së dhimbshme të Lumës.
🇦🇱 Një kujtim që duhet ruajtur
Sot, më shumë se një shekull më vonë, emrat Mulla Hajdar Ibish Saramati dhe Isa Boletini mund të na duken si pjesë e një kohe shumë të largët.
Por për Dobrushtin ata janë pjesë e një historie që ka ndodhur në tokën e këtij fshati.
Prandaj kjo histori nuk duhet të humbasë.
🕊️ Për Mulla Hajdarin.
Për familjen e tij.
Për burrat e Dobrushtit.
Për të gjithë ata që ranë në ato ditë të zeza të vitit 1912.