07/27/2026
Хөшөө яагаад хувцас өмсдөг вэ?
Нартай, бороотой, навч шарласан, мөчир нахиалсан өдрүүд ээлжилсээр зургаан хавар, зургаан намар, зургаан зун, зургаан өвөл солигджээ. Кулон парк хүнгүй байдаг өдрүүд цөөн. Энэ л хотод амьдарч эхэлснээс хойш парк руу зав л гарвал очдогсон. Одоо ч ойрхон явбал очих дуртай. Модод нь хичнээн гоё улаан, шаргал өнгөөр хувирч, нэг л өдөр навчисаа гөвсөн байдагсан.
Агаарт алхах, нуурын мандлыг ширтэн алжаалаа тайлах, хүүхдүүдээ тоглуулах, амраах, төрсөн өдөр тэмдэглэх, зүлгэн дээр бүтээлэг дэлгээд ном уншин суух зон олон… очих бүртээ гурван хөшөө рүү зорин очиж юу өмссөн байгааг нь ажиглана, зургийг нь авна, зургаа авахуулна. Баяр ёслол, тэмдэглэлт өдөр, улирал, жил бүр тэдгээр хөшөө өөр өөр хувцастай болсон байна.
Өнгөрсөн удаа улаан алчууртай байсан санагдана. Өнөөдөр зуны өнгийн малгай өмссөн байна. Дэргэдүүр нь өнгөрөх хүүхдүүд, томчууд инээлдэж, зарим нь зогсоод зураг авч байлаа. Хөшөө өөрөө өөрчлөгдөөгүй. Харин хүмүүсийн түүнтэй харилцах харилцаа өөрчлөгдөж, дурсамжаа бүтээж эхэлжээ.
Яагаад хүмүүс хөшөөнд хувцас өмсгөдөг юм бол? Соёл судлалын үүднээс энэ асуулт тийм ч энгийн биш.
Хөшөө бол хүрэл, чулуу, ган төмөр биш. Хөшөө бол тухайн нийгмийн хамтын ой санамж (collective memory)-ийн биет хэлбэр юм. Хотууд өөрсдийн түүхийг зөвхөн архив, музей, номоор хадгалдаггүй. Тэд хүмүүсийн өдөр бүр алхаж өнгөрдөг талбай, парк, гудамж, баримлаар дамжуулан өөрсдийгөө өгүүлдэг. Иймээс олон хотод хөшөө амьдралын нэг хэсэг байдаг.
Кулон паркийн хөшөөнөөс гадна олон жижиг том хөшөө, эвлүүлээд шавардсан хад чулуун дүрс хүртэл хувцас өмсдөг. Бэйнбриж арлын ногоон нугас, энэхүү паркийн хөшөө гээд зул сарын малгай ороолт зүүх төдийд царайлаг болцгооно.
Заримд нь Улаан өндөгний баяраар туулайны чих өмсгөдөг. Зарим үед ажлын хувцастай зогсож байна, заримдаа хүүхэд тэвэрсэн, заримдаа дэгжин шаавай харагдана.
Энэ нь хөшөөг өөрчлөх гэсэн оролдлого биш. Харин хүмүүс өөрсдийн амьдралыг хөшөөтэй холбож байгаа хэлбэр юм.
Антропологид үүнийг “place attachment” буюу “орон зайтай сэтгэлзүйн холбоо тогтоох” гэж нэрлэдэг.
Хүн зөвхөн тухайн хотод амьдардаг учраас тэр газарт харьяалагддаггүй. Харин тухайн газрын дурсамжид өөрийн оролцоог үлдээж эхлэх үедээ “энэ бол миний хот” гэж мэдэрч, өөриймсөж эхэлдэг.
Тиймээс Gene Coulon Memorial Beach Park дахь гурван хүрэл баримал Рентон хотынхон төдийгүй ойр орчмынхны хувьд зөвхөн уран баримал биш.
Тэд жил бүрийн улирал, баяр ёслолыг “санаж” байдаг. Цэцэрлэгт хүрээлэнгийн ой санамж улирал бүр шинэчлэгдэж, дурсамж бий болж байна. Хүмүүс хөшөөтэй холбоотой өөрсдийн дурсамжаа хайрладаг, санадаг.
Бид ч бас хүмүүсийн нэгэн адил дурсамжаа бүтээхээр боллоо. Гурван хөшөө маань нэг долоо хоног Монгол дээл, хантааз өмсөж, зүүлт сэлтээр гоёно.
Зөвхөн долоо хоног. Гэхдээ долоо хоногийн хугацаанд хэдэн мянган хүн сонирхож харах болно.
Энэ хавиар явж байгаа хэн нэгэн “Монгол гэж ямар улс вэ?” гэж асууна. Өөр нэг Монгол хүүхэд зорьж ирээд дээлтэй зургаа авахуулна.
Хүмүүс дараа жил ирээд “өнгөрсөн жил Монгол хувцастай байсан санагдаж байна” гэж дурсана. Бид ч бас адил. Энэ дурсамж хүүхдүүдэд маань хоногшин үлдэнэ.
Хотын хамтын дурсамжийн нэг хэсэг болно.
Та бүхэн 2026/8/2-2026/8/9-ний өдрүүдэд Gene Coulon Beach Park дахь гурван хөшөөг зорин очоорой.
Манай Монгол Соёлын Төвийн хүүхдүүд, зуслангийн амрагчид хамтдаа хөшөөгөө хувцаслана.
Н.Номунгэгээ охин загвар дизайныг гаргаж зөвхөн хөшөөндөө таарсан гоёхон хувцас урлаж байгаа.
2026/8/2-ны өглөө 9:30 цагаас уулзацгаая.
