https://www.facebook.com/307439716007086/

شورای بیداری مردم ولایت بامیان, New York, NY (2026)

03/27/2026

جهت آگاهی مریض داران بامیان .
بعد از وفات داکتر منصور یگانه داکتر که واقعا لیاقتش را دارد تازه به بامیان آمده

03/22/2026

بامیان ۵۶ سال پیش . قضاوت آن وقت حالا به دست شما

03/14/2026

اهل سنت بامیان را درود!
قریه تولواره مسجد جامع نبوی ص
🤲🤲🤲🤲
حضور همیشه گی و گسترده صدها تن نمازگرار در نماز جمعه ۲۴ رمضان المبارک در مسجد جامع نبوی ص قریه تولواره مرکز ولایت بامیان.

03/07/2026

بیست‌ونهمین معرفی شخصیت‌های باافتخار بامیان
زندگی‌نامهٔ مرد نیک‌نام و خدمت‌گزار مردم بامیان و بامیانی‌ها
محترم داکتر صاحب عبدالخلیل «ولسمل»؛ از دهکدهٔ ملایان، مرکز ولایت بامیان
دهکدهٔ زیبای ملایان از جمله قریه‌های با پیشینهٔ تاریخی، طبیعت دل‌انگیز و مردمانی روشن‌فکر و مهمان‌نواز در مرکز ولایت بامیان است. این قریه با مغاره‌های باستانی، درختان انبوه، دریای خروشان، کوه‌های سنگی، تپه‌های رنگارنگ، باغ‌های سیب، قلعه‌های قدیمی چهاربرجه و مسجد جامع زیبای حضرت ابوبکر صدیق (رض) در سمت شرق مرکز ولایت بامیان موقعیت دارد و از گذشته‌های دور، خاستگاه علم، فرهنگ و معنویت بوده است.
در چنین محیط پُربرکت و فرهنگی، محترم داکتر عبدالخلیل «ولسمل» فرزند پاینده‌محمد در سال ۱۳۲۲ هجری خورشیدی چشم به جهان گشود. ایشان از چهره‌های شناخته‌شده، خدمت‌گزار و مورد احترام مردم بامیان است که بیش از نیم قرن از عمر خویش را وقف آموزش، صحت عامه و خدمت اجتماعی نموده است.
داکتر صاحب عبدالخلیل تحصیلات ابتدایی خود را تا صنف ششم در مکتب ابتداییهٔ مرکز بامیان (چَونی – زیر بُت) به پایان رسانید و سپس حدود دو سال در برنامه‌های انکشاف دهات در بخش‌های کمک‌های اولیه و خدمات صحی، تعلیمات اساسی، بهبود اجتماعی، زراعت و سرک‌سازی آموزش دید. پس از آن، نزدیک به چهار سال در بخش‌های زراعت و صحت به‌حیث مأمور ایفای وظیفه نمود.
در دورهٔ سلطنت ظاهرشاه، به‌عنوان نخستین تهداب‌گذار مکتب روستایی در ولسوالی یکاولنگ توظیف شد و با لقب «ولسمل» در منطقهٔ فیروزبهار این ولسوالی به تدریس شاگردان تا صنف سوم پرداخت. شاگردان صنف چهارم را به سیستم رسمی معارف معرفی می‌نمود که این اقدام، نقش مهم و تاریخی در گسترش آموزش ابتدایی در مناطق دوردست بامیان داشت.
پس از مدتی اشتغال در شغل آزاد و تجارت کوچک، در سال ۱۳۶۱ هجری خورشیدی و در پی تجاوز قشون سرخ شوروی به افغانستان، مجبور به ترک بامیان گردید و سال‌های دشوار مهاجرت و بازگشت‌های پی‌درپی را تجربه کرد. ابتدا دوباره به بامیان برگشت، اما بار دیگر به‌دلیل یورش حزب وحدت به رهبری کریم خلیلی، آواره شد.
در تمام این سال‌های سخت و پرآشوب، او هرگز رسالت انسانی خویش را فراموش نکرد. زمانی‌که کشور درگیر جنگ و بی‌ثباتی بود و مردم به خدمات صحی دسترسی نداشتند، داکتر عبدالخلیل «ولسمل» بی‌منت و بی‌مزد در خدمت مردم قرار داشت؛ دره‌به‌دره، کوه‌به‌کوه، ولسوالی‌به‌ولسوالی و دهکده‌به‌دهکده برای تداوی بیماران می‌شتافت و خدمات حیاتی خویش را از هیچ‌کس دریغ نمی‌کرد.
سرانجام به کابل مهاجر شد و در زمان حکومت استاد برهان‌الدین ربانی، حدود دو سال در مؤسسهٔ بشردوستانهٔ PRB به‌حیث ناظر فعالیت داشت و بر روند توزیع نان و کمک‌های معیشتی برای خانواده‌های نیازمند نظارت می‌نمود. سپس در دورهٔ نخست حاکمیت طالبان دوباره به بامیان برگشت و به‌عنوان داکتر در منطقهٔ غندک به عرضهٔ خدمات صحی پرداخت. از سال ۱۳۸۱ تا ۱۳۹۴ هجری خورشیدی در دورهٔ حکومت حامد کرزی، به‌صورت دوام‌دار به طبابت در همان منطقه ادامه داد و هم‌زمان به مدت پنج سال در لیسه‌های ذکور و نسوان غندک به تدریس پرداخت.
داکتر صاحب عبدالخلیل «ولسمل» در هیچ جریان سیاسی یا تنظیم جهادی عضویت نداشته و همواره مستقل، بی‌طرف و متعهد به اصول انسانی باقی مانده است. او نه برای قدرت و مقام، بلکه برای انسان و انسانیت کار کرده است. خوش‌اخلاقی، بردباری، تقوا، تواضع، حمایت از آموزش برای زن و مرد، دلسوزی برای مستمندان و رفتار نیک با خانواده و جامعه از ویژگی‌های برجستهٔ شخصیت اوست.
امروز که در دوران بازنشستگی به‌سر می‌برد، همچنان به‌عنوان مرجع اخلاقی و چهره‌ای مورد اعتماد در میان مردم شناخته می‌شود؛ انسانی که موی سیاه خود را در راه خدمت صادقانه به مردم این سرزمین سپید کرده است.
برای این مرد وارسته و خدمت‌گزار صادق، از درگاه خداوند متعال صحت کامل، عمر باعزت و پاداش نیک در دنیا و آخرت مسئلت می‌داریم و دعا می‌کنیم که ثمرهٔ سال‌ها خدمت خالصانهٔ او همواره در زندگی مردم این سرزمین باقی بماند و نسل‌های آینده از نام نیک، سیرت پاک و راه روشن ایشان الهام گیرند.
و در پایان، به یاد دهکدهٔ علمی و فرهنگی ملایان، بخشی از شعر محلی منسوب به مرحوم میرزا محمد عثمان از قریهٔ سیدآباد بامیان را می‌آوریم:
گر سرت بالا شود بالفرض اندر آسمان
در نکاح و در جنازه می‌دوی تا ملایان
قاضی‌ها در ملایان است، خانه‌ها پر از کتاب
عالمان نامی‌شان در مدار احتساب
پیش امامان مساجد در بلاد بامیان
کل مربی، رهنمای عام بودند هر زمان
ترتیب‌دهنده: عبدالباقی یعقوبی
نشرات فرهنگی شورای اجتماعی مردم مرکز ولایت بامیان مقیم مزارشریف
دوم ماه دلو سال ۱۴۰۴

01/20/2026

بیست‌وهشتمین معرفی
زندگی نامه ی شخصیت‌ باافتخار و جوانِ پیشگام
دیار زیبای مرکز ولایت بامیان
محترم الحاج گلمیر «امینی»؛ چهره‌ای موفق در کارآفرینی، ترانزیت و توسعه اقتصادی افغانستان
حاجی گلمیر امینی، فرزند مرحوم بازمیرخان «امینی»، در سال ۱۳۵۰ هجری خورشیدی در مرکز ولایت بامیان، در قریه تولواره، چشم به جهان گشود.
وی در خانواده‌ای متدین، زحمت‌کش و خوش‌نام پرورش یافته است.
حاجی گلمیر امینی آموزش ابتدایی خود را در مکتب قریه محل تولدش به پایان رساند و سپس برای ادامه تحصیل، به شهر کابل رفت و دوره‌های متوسطه و لیسه را در مکتب گذرگاه کابل با موفقیت تکمیل نمود.
وی با برخورداری از دیدگاه روشن اقتصادی، روحیه قوی کارآفرینی و اراده‌ای استوار، در دهه هشتاد خورشیدی وارد عرصه تجارت شد و با تلاش پیگیر، مدیریت سنجیده و نگاه آینده‌نگر، توانست فعالیت‌های اقتصادی خود را به‌گونه‌ای چشمگیر توسعه دهد. در همین راستا، شرکت ترانسپورتی و باربری ترانزیتی و بارچالانی بین‌المللی اتفاق بامیان لیمیتد را تأسیس نمود؛ شرکتی که نقش مؤثری در حمل‌ونقل کالا، تسهیل ترانزیت و توسعه زیرساخت‌های لوژیستیکی کشور ایفا کرده است.
پس از آن، به‌منظور گسترش و تنوع‌بخشی به فعالیت‌های اقتصادی، شرکت تجارتی اتفاق و سپس شرکت لوژیستیکی کلیورجیت را بنیان گذاشت که امروزه از شرکت‌های فعال، معتبر و شناخته‌شده در عرصه لوژیستیک و ترانزیت افغانستان به‌شمار می‌روند و سهم قابل ملاحظه‌ای در پویایی اقتصاد ترانزیتی کشور دارند.
یکی از مهم‌ترین دستاوردهای حرفه‌ای حاجی گلمیر امینی در سال‌های اخیر، ایفای نقش کلیدی در ایجاد کنسرسیوم خصوصی ریلی افغانستان می‌باشد؛ ابتکاری مهم، راهبردی و ملی که با گردهم‌آوردن مجموعه‌ای از شرکت‌های معتبر داخلی، گامی اساسی در جهت توسعه زیربناهای حمل‌ونقل ریلی، کاهش هزینه‌های ترانزیت، اتصال افغانستان به کریدورهای منطقه‌ای و بین‌المللی و تقویت جایگاه کشور در تجارت منطقه‌ای برداشته است. وی هم‌اکنون به‌عنوان معاون این کنسرسیوم، نقش مؤثر و فعال در پیشبرد اهداف آن ایفا می‌کند.
حاجی گلمیر امینی افزون بر فعالیت‌های تجارتی، از تجربه گسترده‌ای در مدیریت پروژه‌های ملی و بین‌المللی برخوردار است و در اجرای پروژه‌های کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد، حضوری برجسته و تأثیرگذار داشته است. همچنان، از جمله چهره‌های پیشگام در تلاش برای اتصال افغانستان به آب‌های آزاد از مسیر بندر چابهار به‌شمار می‌رود و با همکاری نهادها و مؤسسات داخلی و خارجی، سهم مهمی در گسترش فعالیت‌های اقتصادی و ترانزیتی کشور ایفا نموده است.
وی در حال حاضر عضو هیئت‌مدیره اتاق تجارت افغانستان و نیز عضو هیئت‌مدیره اتحادیه شرکت‌های ترانسپورتی افغانستان هیت مدیره اوطاق تجارت سرمایه گذاری افغانستان. ریس کمیته ترانسپورت ترانزیت، هیت رهبری اتحاده افکو یا اتحادیه سر تاسری افغانستان در بخش ترانزیت می‌باشد و در این جایگاه‌ها، در سیاست‌گذاری، هماهنگی و توسعه بخش خصوصی کشور، نقش فعال و سازنده‌ای دارد.
در کنار تمامی فعالیت‌های اقتصادی و مدیریتی، حاجی گلمیر امینی شخصیتی خیرخواه، متعهد و مسئولیت‌پذیر است که در ساخت و بازسازی مساجد، حمایت از فعالیت‌های دینی، کمک به نیازمندان، رسیدگی به مشکلات اجتماعی و اجرای پروژه‌های عام‌المنفعه، حضوری مستمر و ماندگار داشته و همواره خود را در خدمت مردم و جامعه خویش دانسته است.
وی به‌منظور تقویت روابط تجارتی، توسعه شبکه همکاری‌های اقتصادی و تبادل تجربیات، سفرهای کاری متعددی به کشورهای هند، ترکیه، ایران، پاکستان، عربستان سعودی، ترکمنستان، ازبکستان، دوبی و دیگر کشورهای منطقه انجام داده و از این رهگذر، در معرفی ظرفیت‌های اقتصادی افغانستان و گسترش تعاملات منطقه‌ای نقش مؤثری ایفا کرده است.
بی‌تردید، حاجی گلمیر «امینی» از جمله شخصیت‌های موفق، پرتلاش و الهام‌بخش دیار بامیان است که با تعهد، آینده‌نگری و تلاش خستگی‌ناپذیر، سهمی ارزنده در توسعه اقتصادی، ترانزیتی و اجتماعی افغانستان داشته و به‌عنوان الگویی شایسته برای نسل جوان کشور شناخته می‌شود.
ترتیب‌دهنده: عبدالباقی یعقوبی

12/17/2025

انالله وانا الیه راجعون!
اعلان جنازه به نسبت وفات
داکترمحمدامیر منصور متخصص امراض داخله عمومی که به اثرحمله ( ایست) قلبی داعی اجل را لبیک گفته و به ابدیت پیوست و مراسم تشییع جنازه مرحوم روز پنچ شنبه ساعت۱۰بجه قبل از ظهر مورخ۱۴۰۴/۹/۲۷ قبل از ظهر در حضیره آبایی شان واقع قریه جگره خیل آدرس حضیره کناره سرک عمومی پهلوی یکه درخت مقابل تانگ تیل آفتاب برگزار می گردد دوستان آشنایان مطلع باشند.

12/14/2025

با تأسف و اندوه فراوان خبر درگذشت مردی باافتخار، چهره‌ای خدمتگزار و انسانی شریف،
مرحوم محترم داکتر صاحب محمد امیر منصور را دریافت نمودیم؛ شخصیتی که سال‌های متمادی شب و روز را صادقانه در خدمت مردم سپری کرد.
متأسفانه ایشان به‌اثر عارضهٔ قلبی که در بامیان برای‌شان پیش آمده بود، به کابل منتقل گردید و امروز ساعت ۶:۳۰ شام در یکی از شفاخانه‌های کابل دار فانی را وداع گفت.
مرحوم داکتر صاحب محمد امیر منصور نه‌تنها یک داکتر متعهد، بلکه انسانی مهربان، دلسوز و الگوی خدمت صادقانه به مردم بود. یاد و خاطرات نیک، خدمات ارزنده و تلاش‌های خستگی‌ناپذیر ایشان همواره در دل‌ها زنده خواهد ماند.
بدین‌وسیله این ضایعهٔ بزرگ را به خانوادهٔ معزز، دوستان، همکاران، شاگردان و تمام مردم شریف تسلیت عرض نموده، از درگاه خداوند متعال برای آن مرحوم جنت فردوس برین و برای بازماندگان صبر جمیل و اجر عظیم مسئلت می‌نماییم.

ششمین معرفی شخصیت فرهیخته و گرامی – داکتر محمد امیر منصور
از دهکده زیبا و طبیعت دل‌انگیز جگره‌خیل، مرکز ولایت بامیان
یادنامه‌ای از مرد پرافتخار سرزمین تاریخ و تمدن، محترم داکتر محمد امیر منصور، فرزند مرحوم ملا محمد رسول – از علمای برجسته و معزز روزگار خود – که با تلاش و همت مثال‌زدنی مسیر دانش و خدمت را پیموده است.
دوران کودکی و تحصیل
داکتر منصور در سال ۱۳۴۱ شامل لیسه ذکور مرکز بامیان گردید. هر روز از ساعت ۸ صبح از جگره‌خیل به‌صورت پیاده به مکتب می‌رفت و ساعت ۱۱ بازمی‌گشت. پس از نماز ظهر، به مطالعه و انجام وظایف درسی می‌پرداخت و از ساعت ۲:۳۰ بعدازظهر همراه پدر بزرگوارشان در کارهای زراعتی و امور زندگی کمک می‌کرد. شب‌ها پس از کار، مجدداً به خانه بازمی‌گشت.
علاقه‌ی او به علم چنان بود که علاوه بر دروس مکتب، صبح‌ها بعد از نماز به یادگیری قرآن کریم و علوم دینی در مسجد دهکده می‌پرداخت. مرحوم پدرشان، ملا محمد رسول، شخصیتی قدبلند، خوش‌سیما و نورانی بود که همواره برای اتحاد، اتفاق و حل مشکلات مردم تلاش می‌کرد و به‌همین سبب نزد همه محبوب و محترم بود.
محمد امیر منصور از آغاز تا پایان دوره مکتب (صنف اول تا صنف دوازدهم) همیشه شاگرد اول بود و در سال ۱۳۵۲ از لیسه ذکور بامیان با نمرات عالی فارغ گردید. سال بعد، در امتحان کانکور کامیاب شده و در سال ۱۳۵۳ شامل پوهنځی طب پوهنتون کابل شد.
دوران دانشگاه و تلاش‌های اقتصادی
در کنار درس‌های دانشگاه، اوقات فراغت خود را با کار و زحمت سپری می‌کرد و هزینه کتاب و لوازم درسی را از دسترنج خویش به‌دست می‌آورد. شب‌ها با پشتکار فراوان به مطالعه و آمادگی درسی ادامه می‌داد.
در سال ۱۳۶۰ دوره طبابت را با موفقیت به پایان رساند و سند فراغت گرفت. سپس سند ماستری خود را نیز از کابل اخذ کرده و در شفاخانه وزیر اکبرخان مشغول خدمت شد. پس از مدتی، در شفاخانه جمهوریت نیز ایفای وظیفه کرد.
چالش‌ها و مهاجرت
با آمدن قشون سرخ و حکومت حفیظ‌الله امین، تحت تعقیب قرار گرفته و مدتی را در زندان گذراند. سپس ناچار به ترک وطن شد و به جمهوری اسلامی ایران پناهنده گردید. چندین سال در ایران به ادامه تحصیلات و کار در شفاخانه‌ها پرداخت.
با سقوط حکومت داکتر نجیب و آمدن مجاهدین، دوباره به کشور بازگشت و در شفاخانه وزیر اکبرخان چندین سال خدمت کرد. پس از آن، بار دیگر به ایران سفر نمود و با تشکیل حکومت جدید در زمان حامد کرزی به افغانستان برگشت و در شفاخانه ابن‌سینا مشغول کار شد. دو سال بعد به شفاخانه حوزوی بامیان منتقل گردید.
خدمت به مردم بامیان
مدتی به‌عنوان رئیس صحت عامه بامیان تعیین شد، اما به‌دلیل مداخلات سیاسی از ادامه فعالیت در این سمت بازماند. سپس در یک کلینیک خارجی چند سال خدمت کرد.
برای رسیدگی مستقیم‌تر به مردم، معاینه‌خانه شخصی خود را در شهر بامیان تأسیس نمود. او با تخصص داخله عمومی و اطفال، از ساعت ۸ صبح تا ۵ عصر در خدمت بیماران است و با در نظر گرفتن شرایط اقتصادی مردم، فیس معاینه را تنها ۱۰۰ افغانی تعیین کرده است.
امروز همه‌ی مراجعین او از اخلاق، تعهد و مهارت پزشکی‌اش رضایت کامل دارند. خدماتش نه تنها حرفه‌ای، بلکه برخاسته از ایمان، وجدان ۱۴۰۴
انا لله و انا الیه راجعون

12/05/2025

طبیعت که گذشت زیبا بود

11/28/2025

۲۰ ام مین معرفی
یاد نامهٔ ای شخصیت فرهیخته عرش‌الاحمد" مراد"

قریهٔ داوُدی، یکی از روستاهای سرسبز و تاریخی ولایت بامیان، در فاصلهٔ نزدیک از بازار کهن مرکز این ولایت و در جوار پیکرهٔ باستانی بودای ۳۸ متری قرار گرفته است. این دهکدهٔ کهن با طبیعت زیبا، مردمان نجیب و پیشینۀ تاریخیِ پربار، یکی از نقطه‌های شناخته‌شده در بامیان به شمار می‌آید. در شمال این قریه، درهٔ دل‌انگیز و روح‌نواز «خواجه‌غار» موقعیت دارد؛ دره‌ای آراسته به درختان تناور چنار، باغ‌های پرمیوهٔ سیب و زردآلو، چشمه‌سارهای خروشان و مغاره‌های تاریخی کهن. در دو سوی این دره، برج‌های قدیمی و تپه‌های زیبا با رنگ‌های گوناگونِ کوهستانی جلوهٔ کم‌نظیری آفریده‌اند. مردم این خطه، تاجیکان اصیل، مهمان‌نواز، آرام و فرهنگ‌دوست‌اند که پیشینهٔ حضورشان در این منطقه پیش از یورش چنگیزخان در قرون سیزدهم و چهاردهم میلادی برمی‌گردد.
در چنین محیطی، فرزند شایستهٔ این دیار، عرش‌الاحمد مراد، فرزند مرحوم حاجی‌ صاحب مراد، در سال ۱۳۶۶ هجری خورشیدی چشم به جهان گشود. او از همان آغاز کودکی، در آغوش طبیعت دل‌انگیز داوُدی رشد کرد و در فضای معنوی و مذهبی قریه، بنیان‌های تربیتی و آموزشی خود را استحکام بخشید. عرش‌الاحمد نخستین درس‌های دینی را در سال ۱۳۶۹ زیر نظر ملا امام مسجد روستا فرا گرفت؛ آموزش‌هایی که در شکل‌گیری شخصیت اخلاقی و معنوی او نقش مهمی داشت.
پس از آن، به تشویق و حمایت خانواده خویش، شامل «لیسه ذکور مرکز بامیان» شد. او با شوق فراوان و علاقهٔ مداوم به علم‌آموزی، دوران مکتب را با موفقیت سپری کرد و در سال۱۳۸۷ از این لیسه به درجهٔ عالی فارغ گردید.
سرنوشت اما داستان تلخی نیز در سینهٔ این خانواده ثبت کرده بود؛ پدر وی در دوران حکومت کمونیستی افغانستان توسط نیروهای شوروی به شهادت رسید و این حادثهٔ دردناک، روحیۀ مقاومت، تلاش و انگیزۀ خدمت به مردم را در وجود عرش‌الاحمد تقویت بخشید. او با اراده‌ای استوار، بار دیگر راه تحصیل را دنبال کرد و پس از ختم دورهٔ مکتب، شامل دانشگاه کابل گردید. وی با پشتکار فراوان در دانشکدهٔ هنر های زیبا دررشته کارگردانی تهیه کننده درسال ۱۳۹۱ بپایان رسانید و حقوق و علوم سیاسی را ازدانشگاه خصوصی درسال ۱۴۰۰ به دست آورد، و رشته فارمسی را دریکی از انستیتیوت های خصوصی دربامیان موافقانه درسال ۱۴۰۲ بپایان رسانید
عرش‌الاحمد مراد در زمان حکومت حامد کرزی به حیث مسئول گرزندوی افعان تور بامیان ایفای وظیفه نمود و در عرصه‌های اداری، اجتماعی و مردمی نقش ارزنده‌ای را بر عهده گرفت. او سپس در عرصهٔ رسانه و آگاهی‌دهی نیز حضور یافت و به‌عنوان گزارش‌گر آژانس خبری رویداد نیوز در بامیان فعالیت کرد. تلاش‌های او در بخش اطلاع‌رسانی، انعکاس مشکلات مردم و ثبت رویدادهای ولایت، همواره مورد تقدیر مردم و جوانان بامیان قرار گرفته است.
عرش‌الاحمد مراد علاوه بر فعالیت‌های رسانه‌ای، در بخش تجارت نیز تجربۀ خوبی اندوخته و در زمینه‌های مختلف اقتصادی فعالیت داشته است. اما رسالت اصلی او، فراتر از فعالیت‌های فردی بود؛ او با احساس مسئولیت اجتماعی و عشق به مردم، شورای بیداری مردم بامیان را تأسیس کرد و به عنوان مسئول این شورا خدمات قابل ملاحظه‌ای انجام داد. این شورا به یکی از نهادهای مهم اجتماعی در مرکز ولایت بامیان تبدیل شد که هدف آن بیداری فکری، عدالت‌خواهی و آگاه‌سازی نسل جوان است.
او همواره از پیشگامان عدالت‌خواهی بوده و به‌عنوان بنیان‌گذار جنبش عدالت‌خواهی تاجیکان بامیان نقشی برجسته در طرح مطالبات مردم، دفاع از حقوق اقوام و بلندکردن صدای مظلومان ایفا کرده است. مراد امروز نیز آرام ننشسته و در حل منازعات اجتماعی، رفع اختلافات مردمی، همکاری با بزرگان محل و انتقال سدای مردم را به گوش مسئولین نقش فعال و سازنده دارد.
عرش‌الاحمد مراد نمونهٔ بارز یک جوان پرتلاش، دلسوز، عدالت‌جو و مردم‌محور است که ریشه‌هایش در خاک پاک بامیان فرو رفته و قلبش برای رفاه، همبستگی و آیندهٔ روشن مردم می‌تپد.
فعالیت بزرگی دیگری افتخار آفرین که انجام داده کتاب خانه ی بنام صوفی عشقری بخاطر مطالعه نسل جوانان دربطن مغاره های تاریخی بودا دربین دهکده داودی ایجاد کرده که قابل ستایش است.
در پایانی، از بارگاه خداوند متعال برای ایشان توفیقات روزافزون، عزت، سلامتی و کامیابی در راه خدمت به مردم و میهن آرزو داریم.
ترتیب‌دهنده: عبدالباقی یعقوبی
نشرات فرهنگی شورای اجتماعی مردم مرکز بامیان – مقیم مزار شریف
۲۴ام ماه عقرب سال ۱۴۰۴

11/17/2025

۱۹ام مین معرفی

یادنامهٔ معرفی الحاج ظهیرالدین «ملک‌زاده»

وکیل وحدت، صدای عدالت، و فرزند راستین بامیان

در دامنه‌های طلایی کوه‌های اسطوره‌ای بودا، جایی که چشمه‌های زلال در میان درختان بید و چنار می‌جوشند و نسیم بر باغ‌های سیب و زردآلو می‌وزد، در قریهٔ کهن و باستانی «تولواره» از ولایت فرهنگی و تاریخی بامیان، فرزندی چشم به جهان گشود که بعدها نام او در تاریخ معاصر این سرزمین به‌عنوان نماد خدمت، صداقت و شجاعت ثبت شد.
او کسی نبود جز الحاج ظهیرالدین «ملک‌زاده» — چهره‌ای ملی، سیاست‌مداری مردمی و فرزند اصیل تاجیکان بامیان که صدای عدالت‌خواهی و وحدت را در سراسر این ولایت طنین‌افکن ساخت.

آغاز زندگی و تحصیلات

الحاج ظهیرالدین «ملک‌زاده»، فرزند مرحوم سخی‌داد، در سال ۱۹۷۲ میلادی در قریهٔ غریب‌آباد، مرکز ولایت بامیان، دیده به جهان گشود. دوران کودکی او در آغوش طبیعت پاک و مردم صمیمی بامیان سپری شد؛ جایی که ارزش‌های راست‌کرداری، خدمت‌گزاری و همبستگی در روح او نهادینه گردید.
او تحصیلات ابتدایی و متوسطه‌اش را در لیسهٔ ذکور مرکز بامیان به پایان رساند و سپس با تلاش خستگی‌ناپذیر، در سال ۲۰۱۴ میلادی موفق به اخذ درجهٔ لیسانس در رشتهٔ اقتصاد از دانشگاه کانادایی دبی (Canadian University Dubai) گردید؛ گامی استوار در مسیر دانش، آگاهی و خودباوری ملی.

ورود به صحنهٔ سیاست و خدمت به مردم

با درک عمیق از نیازهای جامعه و شناخت دقیق از واقعیت‌های محلی و ملی، الحاج وکیل ملک‌زاده در انتخابات دور هفدهم مجلس نمایندگان افغانستان از حوزهٔ ولایت بامیان نامزد شد. او با کسب نزدیک به ده هزار رأی اعتماد مردم، به‌عنوان نمایندهٔ شایستهٔ ولایت بامیان راهی پارلمان کشور گردید.
پس از تشکیل کمیسیون‌های مجلس، با رأی قاطع اعضا، به عضویت کمیسیون مواصلات و مخابرات انتخاب شد و در همان آغاز دوره، با عملکردی شفاف و مردمی، نام خود را در میان وکلای فعال و صادق کشور مطرح ساخت.

دستاوردها و خدمات ماندگار

کارنامهٔ سیاسی و اجتماعی الحاج وکیل ملک‌زاده گواهی است روشن بر صداقت، تدبیر و روحیهٔ وطن‌دوستی او. برخی از مهم‌ترین دستاوردهای وی عبارت‌اند از:

ایجاد دفاتر ارتباط مردمی در کابل و بامیان برای شنیدن مستقیم صدای مردم و پیگیری مشکلات هفت ولسوالی ولایت.

پیگیری و تکمیل پروژه‌های عمرانی چون اعمار شفاخانه،ومکاتب درولسوالی کهمرد و بند آب در ولسوالی سیغان.

ایجاد یک تولی نظامی محلی در ولسوالی کهمرد و فراهم‌سازی اشتغال برای بیش از صد جوان.

تلاش خستگی‌ناپذیر برای کاهش قیمت برق در ولایت‌های بامیان و دایکندی.

دفاع صریح و شجاعانه از حقوق مردم بامیان در صحن علنی مجلس بدون هراس از فشارهای سیاسی.

کاهش قیمت تکت پرواز بامیان–کابل از طریق گفت‌وگو با شرکت کام‌ایر و ریاست هوانوردی ملکی.

توزیع کمک‌های غذایی به ارزش چهل میلیون افغانی در دوران همه‌گیری کرونا میان خانواده‌های نیازمند.

جلوگیری از غصب زمین‌های دولتی در کابل و ارجاع قضایا به نهادهای عدلی و قضایی.

پیگیری پروژهٔ قیرریزی سرک دوآب میخ‌زرین تا درهٔ آجر و حل مشکلات مالی و اداری آن.

حمایت از ورزشکاران، نهادهای فرهنگی و کمک به مجروحان حوادث تروریستی بامیان.

پشتیبانی از آموزش عالی و تأمین بورسیه برای ده‌ها دانشجو و کمک به کتابخانهٔ دانشگاه بامیان.

رسیدگی به صدها عریضهٔ مردمی از طریق دفاتر ارتباطی و پیگیری رسمی در وزارت‌خانه‌ها.

تلاش برای اعمار مسجد قریهٔ خم کلک مرکز ولایت بامیان.

دفاع قاطعانه از حقوق مردم تاجیک، پشتون و سایر اقوام بامیان و بازتاب دادن صدای مظلومیت آنان در سطح ملی و بین‌المللی.

شجاعت در دفاع از حق

الحاج وکیل ملک‌زاده در دوران نمایندگی خویش نه‌تنها در مجلس، بلکه در میدان‌های اجتماعی نیز سرافراز ظاهر شد. او در کنار مردم ایستاد و در برابر بی‌عدالتی‌ها، تبعیض و فشارهای سیاسی، قامت خم نکرد. از جمله در سفر تاریخی‌اش به مزار شریف، در دیدار با هیئت اداری و بزرگان شورای اجتماعی مردم بامیان مقیم مزار، تا نیمه‌های شب به سخن مردم گوش سپرد و از آنان حمایت نمود.
در جریان تنش‌ها پیرامون مسجد جامع امام ابوحنیفه و مدرسهٔ خلفای راشدین در قریهٔ خم کلک، با شجاعت تمام در برابر اقدامات خصمانهٔ سیاسی ایستادگی کرد و صدای مردم تاجیک بامیان را به گوش همگان رسانید. مردم بامیان به این ایستادگی و غیرت ملی او می‌بالند و شجاعتش را برگ زرینی از تاریخ معاصر خود می‌دانند.

باور به علم و آینده‌نگری

در زندگی خانوادگی نیز، باور به علم و پرورش نسل آگاه در وجود الحاج ملک‌زاده نهادینه بود. فرزندان ایشان در دانشگاه‌های معتبر آمریکا در رشته‌های مهندسی، پیلوتی و طب تحصیل می‌کنند؛ نشانه‌ای روشن از ایمان او به دانش، تربیت و رشد نسل نو است.

میراث ماندگار

الحاج ظهیرالدین «ملک‌زاده» با نیت پاک، روحیهٔ خدمت، و بینشی ملی وارد عرصهٔ سیاست شد. در روزگار پرچالش مذاکرات صلح، بحران‌های انتخاباتی و فروپاشی نظام سیاسی کشور، او تا واپسین لحظه بر آرمان‌های مردم بامیان استوار ماند و بخشی از رؤیاهای دیرینهٔ آنان برای توسعه و عدالت را جامهٔ عمل پوشاند.
هرچند حوادث روزگار مانع تداوم برخی برنامه‌های او گردید، اما نام و یادش در دل مردم به‌عنوان وکیل صداقت، خدمت و وحدت جاودانه خواهد ماند.
به‌حق می‌توان گفت:
او صدای مردم بود، فریاد عدالت، و چهره‌ای که از بامیان برخاست تا نماد عزت و همدلی در سراسر افغانستان گردد.
ترتیب‌دهنده: عبدالباقی یعقوبی
نشرات فرهنگی شورای اجتماعی مردم مرکز ولایت بامیان – مقیم مزارشریف
۱۴ ماه عقرب سال ۱۴۰۴ هجری

10/21/2025

۱۶ام مین معرفی
یاد نامه ای
مرحوم ملا مسلم کلانتر؛ مرد بزرگ، مردم‌ دار و مقتدر قریه جگره‌خیل،مرکز ولایت بامیان
مرحوم ملا مسلم کلانتر، از چهره‌های برجسته، محبوب و مقتدر قوم تاجیکان در ولایت بامیان، به‌ویژه در قریه تاریخی جگره‌خیل، به عنوان نماد شجاعت، مردم‌ داری و ایستادگی شناخته می‌شود. او نه تنها یک ارباب محلی، بلکه پناهگاه دل‌های مردمان خسته از جنگ و بی‌عدالتی بود؛ مردی که وجودش ستون اتحاد و آرامش در منطقه بود.

نسب‌نامه و خاندان شریف

ازارباب ملا مسلم کلانتر، فرزند بنام" آزادبیک" بجا ماند واز نسل او فرزندان ، ونوادگانی چون: دوست‌محمدخان، فرزند میر احمدخان، فرزند شیرمحمدخان، فرزند تاج‌محمدخان بود.
شادمحمدخان (پدر ملا نیک‌محمدخان، ملا پیر‌محمدخان و ملا نیاز‌محمدخان)
جان‌محمدخان (پدر حاجی صاحب میرزا‌محمد خان )
گل‌محمدخان (پدر حاجی صاحب فضل‌رحمت‌خان که اکنون در قید حیات است و در قریه جگره‌خیل سکونت دارد)

این خاندان محترم همچنان وارثان نام و مرام مرد بزرگی هستند که عمر خود را در خدمت به مردم و سرزمینش سپری کرد.

آرامگاه تاریخی

مرقد ارباب ملا مسلم کلانتر در تپه‌ی باستانی و معروف «طبق‌سَری»، نزدیک محل موسوم به «یکه درخت گنبد تاریخی که مرقد مسلم کلانتر دربین ان »، واقع شده است. این مکان تاریخی که بخشی از میراث فرهنگی بامیان ثبت‌شده ودر فهرست آثار یونسکو می‌باشد، در دوران حکومت جمهوری، به‌ویژه در زمان ریاست‌جمهوری محمد اشرف غنی، بازسازی و مرمت گردید.

نقش تاریخی در مقاومت

در دورانی که لشکر بهسود به منطقه بامیان هجوم آوردند و درگیری‌های شدید و خونینی میان اهالی و مهاجمان به وقوع پیوست، ملا مسلم کلانتر چون دژی استوار در کنار مردم ایستاد. در حالی که بسیاری از اهالی ناچار به عقب‌نشینی تاکتیکی به کوه‌ها شدند، او با قاطعیت تمام تصمیم به مقابله گرفت و هرگز تسلیم نشد.
در این نبرد نابرابر و شجاعانه، متأسفانه ملا مسلم کلانتر به همراه شماری از نزدیکانش به شهادت رسید، اما تنها پسرش موفق به فرار شد و پس از شکست دشمن، نوادگان این خاندان با اقتدار به قریه بازگشتند، انتقام پدر و خاندان خویش را گرفتند و بار دیگر امنیت و آرامش را به منطقه بازگرداندند.

ویژگی‌های شخصیتی و خدمات اجتماعی
مردم‌داری و عدالت‌خواهی: وی همواره یار مظلومان و پشتیبان نیازمندان بود. در منازعات محلی، با عدالت، تدبیر و نفوذ کلام خود صلح و آشتی برقرار می‌کرد.
جایگاه اجتماعی: او به عنوان یک ارباب مقتدر و مورد احترام، همواره منادی اتحاد، آرامش و یکپارچگی اجتماعی بود. بسیاری از اختلافات قومی و خانوادگی با وساطت او حل‌وفصل می‌شد.
ارزش‌های اخلاقی: وارثان او نیز به نیکی، اخلاق بلند، و ارتباط نزدیک با مردم شهرت دارند. این نشانه‌ی تربیت نیکو و میراث گران‌بهای پدران‌شان است.
یاد و خاطره‌ای ماندگار
امروز، مردم بامیان به‌ویژه ساکنان قریه جگره‌خیل، با افتخار از مردی یاد می‌کنند که نامش با عزت، وفاداری، ایثار و مردم‌داری گره خورده است. یاد و خاطره‌ی ملا مسلم کلانتر، در دل‌های مردم زنده است و خواهد ماند.
روحش شاد و یادش گرامی باد!
✍️ نویسنده: عبدالباقی یعقوبی
نشرات فرهنگی شورای اجتماعی مردم مرکز ولایت بامیان - مقیم مزارشریف
تاریخ ۲۷ام میزان ۱۴۰۴ هجری خورشیدی

10/16/2025

۱۴ام مین معرفی
وسیم احمد «ادیب»؛ صدای روشنایی از بامیان تا رسانه‌های کشور

در دل تاریخ پر فراز و نشیب افغانستان، همواره نسل‌هایی برخاسته‌اند که در تاریکی جنگ و مهاجرت، مشعل آگاهی و امید را برافروخته‌اند. در میان آنان، چهره‌هایی هستند که با تکیه بر اندیشه، قلم و تعهد انسانی، مسیر متفاوتی را پیموده‌اند. وسیم احمد «ادیب» یکی از این چهره‌های جوان است؛ از تبار تاجیکان بامیان، پرورده در دامان علم و دیانت، و بالیده در فضای رسانه و دانش.

ریشه‌ها و تبار فرهنگی

زادهٔ دهکده‌ی ملایان در قلب ولایت بامیان، وسیم احمد در سال ۱۳۶۸ خورشیدی چشم به جهان گشود. او فرزند الحاج میرزا محمدرسول «ادیب» و نوهٔ ملا سید احمد «خطیب» است؛ خانواده‌ای که سابقه‌ای دیرینه در علم، دین و فرهنگ دارد. تعلق او به مذهب حنفی و پرورش در بستر یک خانوادۀ دیندار و فرهنگی، مسیر فکری و اجتماعی او را از همان کودکی شکل داد.

روزهای تلخ مهاجرت

وسیم احمد در خردسالی طعم تلخ جنگ و آوارگی را چشید. با حمله‌ی نیروهای حزب وحدت به رهبری کریم خلیلی در سال ۱۳۷۴ بر بامیان، خانواده‌اش ناگزیر به ترک خانه و دیار شد. سال‌هایی از دوران کودکی‌اش در شبر، کهمرد، بغلان و در نهایت کابل گذشت؛ اما در تمام این جابه‌جایی‌ها، روحیۀ آموختن و ایستادگی در او زنده ماند.

تحصیلات، دانش و جست‌وجوی حقیقت

تحصیلات ابتدایی را نزد پدر و در مکاتب محلی آغاز کرد. سپس با موفقیت در امتحان سویه، وارد صنف چهارم لیسۀ عالی حبیبیه شد و تحصیلات متوسطه را در چندین مکتب کابل به پایان رساند. در سال ۱۳۸۸، از لیسۀ خواجه عبدالله انصاری فارغ شد و سال بعد وارد دانشگاه البیرونی شد تا در رشتۀ ژورنالیزم تحصیل کند. در سال ۱۳۹۲ دورهٔ لیسانس را به پایان رساند. هم‌زمان، علاقهٔ عمیق او به مطالعات اسلامی و الهیاتی، همواره به‌صورت خودآموز و پیوسته ادامه داشت.

گام‌های استوار در رسانه و پژوهش

سال ۱۳۹۳ آغاز رسمی حضور وسیم احمد در دنیای رسانه بود؛ نخست با تلویزیون «خاور»، سپس با شبکه‌های معتبر همچون «نور» و «بریا»، و نهایتاً با شبکهٔ تلویزیونی «آریانا نیوز»، جایی‌که امروز به عنوان گویندۀ خبر و مجری برنامه‌های سیاسی فعالیت دارد.
در کنار رسانه، در حوزۀ تحقیق، ویرایش و نویسندگی نیز کارنامه‌ای قابل‌توجه دارد. مقاله‌ی تحلیلی‌اش با عنوان «چرا توهین؟!» در مجموعهٔ «در دفاع از حریم پیامبر ص» منتشر شد، و در ویراستاری چند اثر علمی مشارکت داشت. همچنین، از سال ۱۴۰۳ به‌عنوان استاد مضامین «ارتباطات انسانی» و «افکار عمومی و تبلیغات» در دانشگاه خصوصی «رنا» تدریس می‌کند.

از رسانه تا همدلی جهانی

وسیم احمد ادیب تنها یک فعال رسانه نیست؛ او چهره‌ای است با دغدغۀ عمیق انسانی. راه‌اندازی کمپین جمع‌آوری کمک برای مردم مظلوم غزه، از نشانه‌های روحیهٔ انسان‌دوستانه و همبستگی فراملی اوست. تلاشی که با بسیج منابع در داخل کشور، به رساندن کمک به مردم نیازمند فلسطین انجامید و نشان داد که همدلی انسانی فراتر از مرزها معنا دارد.

اندیشه و باور

با وجود تواضع مثال‌زدنی‌اش، وسیم احمد در گفتار و نوشتار خود تصویری روشن از جهان‌بینی‌اش ارائه داده است:

او میهنش را با تمام رنج‌هایش دوست دارد؛

مردمش را با تمام سختی‌هایشان عزیز می‌شمارد؛

دین خود را باهمه تقصیر های خودش دوست دارد ؛

انسانیت را زبان مشترک تمام بشریت می‌داند؛

و معنویت را بر مادیت ترجیح می‌دهد.

این باورها نه تنها نتیجۀ تربیت خانوادگی، بلکه نشان از پیوند عمیق او با فرهنگ غنی تاجیکان بامیان و روحیۀ جست‌وجوگر نسل امروز است.

جمع‌بندی

وسیم احمد «ادیب» نمایندۀ نسلی است که در میان گردباد حوادث و ناامیدی‌ها، راه خود را به سوی روشنی باز کرده است. او با سکوت متواضعانه‌اش، صدایی قوی در رسانه و جامعه است. زندگی‌اش، الگویی از تلاش، تعهد و پیوند میان هویت قومی و مسئولیت جهانی است. بی‌تردید، افغانستان امروز و فردا، به چهره‌هایی از این دست نیازمند است.
از درگاه خداوند برای این جوان پرتلاش، توفیق بیشتر، عمر باعزت و گام‌هایی استوارتر در مسیر خدمت به مردم و حقیقت، مسئلت داریم.
۱۴م میزان ۱۴۰۴
نشرات فرهنگی شورای اجتماعی مردم مرکز ولایت بامیان – مقیم مزار شریف

شورای بیداری مردم ولایت بامیان

03/27/2026

03/22/2026

03/14/2026

03/07/2026

01/20/2026

12/17/2025

12/14/2025

12/05/2025

11/28/2025

11/17/2025

10/21/2025

10/16/2025

Address

Website

Alerts

Shortcuts

Featured

Share

Category