«خانه بدون خشونت»
«خانه» برای تک تک ما، نشانی است از آرامش؛ فضایی که تحقق آرزوهامان در آن ممکن می شود و می توان با آن به آینده ای روشن امید داشت.
اما
احتمالن برای بسیاری از ما پیش آمده که صدای دعواهای خانوادگی همسایه ای را شنیده باشیم. فریادهای همسر یا فرزندی، شکستن ظرفی، ناسزا، گریه و بعد سکوت.
احتمالن برای بسیاری از آمده ما پیش که در محل کار، دانشگاه، خیابان و یا فضاهای دوستانه
، اثر کبودی یا جراحتی روی صورت یک دوست، توجه مان را جلب کرده باشد و در جواب اینکه «چه اتفاق افتاده؟» سکوت...
احتمالن...
شنیدن هر خبر خشونت خانگی برای تک تک ما، ناخوشایند است اما، خواسته و ناخواسته این اخبار شوم را می شنویم، بی آنکه بدانیم چه باید کرد.
شاید بتوان گفت که مشکلات متعدد شخصی و اجتماعی ممکن است در ایجاد خشونت نقش داشته باشد اما، تربیت فکری و اخلاقی تک تک ما، شاید بتواند در مهار آن مفید باشد؛ ذکر تجربه های دیگران که چگونه توانسته اند با این ناهنجاری مبارزه کنند.
خشونت در خانه و خانواده، به طور حتم مربوط به قشر یا گروهی خاص در اجتماع نیست بلکه هر کس با هر سطحی از تحصیلات ممکن است در معرض آن قرار گیرد. بهتر است به جای سکوت در برابر این ناهنجاری، یکدیگر را با نتایج ناخوشایند آن آشنا کنیم و با بررسی جوانب مختلف بروز آن، تصمیمی عاقلانه نسبت به ترک خشونت ورزی در خانه بگیریم.
این صفحه تنها و تنها با آرزوی محو «خشونت در خانه» ایجاد شده است.
«خانه بستری است برای آرامش، نه خشونت»
