ArunRasmey

04/20/2026

04/14/2026

Happy Khmer New Year 2026

សួស្តីឆ្នាំថ្មីប្រពៃណីជាតិខ្មែរ ឆ្នាំមមី អដ្ឋស័ក ព.ស.២៥៧ផ, គ.ស.២០២៦❤️🙏💐
Happy Cambodian New Year🇰🇭 Year of the Horse🐎04.14.2026

04/14/2026

04/09/2026

04/09/2026

ចម្រៀងសម័យកបអត្ថន័យប្រវត្តិសាស្ត្រ

ឃើញរូបភាពគួរអោយស្រណោះ !

ថ្ងៃនេះ ពេលខ្ញុំបានឃើញរូបភាពនៃ “ក្រសួងឃោសនាការ” ដែលជាស្ថាប័នមួយក្នុងសម័យសាធារណរដ្ឋខ្មែរ បេះដូងខ្ញុំដូចជាត្រូវអូសត្រឡប់ទៅកាន់អតីតកាលដ៏ឆ្ងាយមួយ។ រូបភាពមួយតូច ប៉ុន្តែវាធ្វើអោយខ្ញុំគិតដល់រយៈពេលជិត៥០ឆ្នាំមុន—ពេលដែលប្រទេសកម្ពុជាបានឆ្លងកាត់ការប្រែប្រួលនយោបាយធំមួយ ពីរបបសង្គមរាស្រ្តនិយមទៅជាសាធារណរដ្ឋខ្មែរ ហើយបន្ទាប់មកបានធ្លាក់ចូលក្នុងសង្គ្រាមដ៏វឹកវរ។

តែក្នុងចំណោមអ្វីៗទាំងអស់ដែលរូបភាពនេះរំលឹក មិនមែនមានតែប្រវត្តិសាស្រ្តជាតិទេ ប៉ុន្តែជាអនុស្សាវរីយ៍ផ្ទាល់ខ្លួនដ៏មានតម្លៃបំផុតសម្រាប់ខ្ញុំ ទីកន្លែងនោះ គឺជាកន្លែងដែលឪពុកខ្ញុំធ្លាប់ធ្វើការ។ គាត់មិនមែនត្រឹមតែជាមនុស្សធ្វើការ នៅទីនោះទេ ប៉ុន្តែគាត់ជាផ្នែកមួយនៃជីវិតខ្ញុំដែលភ្ជាប់ជាមួយទីនោះយ៉ាងជិតស្និទ្ធ។

ខ្ញុំចាំបានថា កាលពីខ្ញុំនៅតូចៗ ខ្ញុំធ្លាប់ទៅលេងទីនោះជាញឹកញាប់ បរិយាកាសនៅជុំវិញអាគារនោះ សូម្បីតែសំឡេងរថយន្ត ឬសំឡេងមនុស្សនិយាយគ្នា ក៏នៅតែបន្តរស់នៅក្នុងការចងចាំរបស់ខ្ញុំដែរ។

ខ្ញុំដើរតាមឪពុក ចូលទៅក្នុងបន្ទប់ធ្វើការ មើលគាត់អង្គុយធ្វើការដោយអំណត់ និងការទទួលខុសត្រូវ ឡើងចុះ Studio N-5 ដែលជាកន្លែងផលិត ចម្រៀង សិល្បះ បុរាណសម័យ ធម្មទេសនា និងកម្មវិធីផ្សេងៗ ចាក់ផ្សាយតាមរយះវិទ្យុ AM 918 Khz សម្រាប់ខ្ញុំ ទីនោះដូចជាពិភពតូចមួយដែលពោរពេញទៅដោយភាពកក់ក្តៅ និងសុវត្ថិភាព ព្រោះមានឪពុកនៅក្បែរ។

ឥឡូវនេះ ពេលខ្ញុំមើលរូបភាពនោះវិញ អារម្មណ៍នឹករលឹកកើនឡើងយ៉ាងខ្លាំង វាមិនមែនត្រឹមតែជាការចងចាំអំពីទីកន្លែងទេ ប៉ុន្តែជាការចងចាំអំពីមនុស្សម្នាក់ដែលមានសារៈសំខាន់បំផុតក្នុងជីវិតខ្ញុំ។ ខ្ញុំនឹកឃើញស្នាមញញឹមរបស់គាត់ សំឡេងរបស់គាត់ និងវិធីដែលគាត់ថែរក្សាខ្ញុំ។

រូបភាពមួយនោះ បានបញ្ជូនអារម្មណ៍ជាច្រើនមកកាន់ខ្ញុំ—ទាំងភាពសោកស្តាយ ប៉ុន្តែក៏មានភាពកក់ក្តៅផងដែរ។ សោកស្តាយ ព្រោះអតីតកាលមិនអាចត្រឡប់មកវិញបានទៀត កក់ក្តៅ ព្រោះអនុស្សាវរីយ៍ទាំងនោះនៅតែរស់នៅក្នុងចិត្តខ្ញុំ មិនដែលបាត់បង់ឡើយ។

សម្រាប់ខ្ញុំ ទីកន្លែងនោះ មិនមែនជាគ្រាន់តែអាគាររដ្ឋាភិបាលមួយទេ ប៉ុន្តែជាផ្នែកមួយនៃកុមារភាព និងជាសញ្ញានៃសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ឪពុក ដែលនៅតែបន្តរស់នៅជាមួយខ្ញុំរហូតមកដល់សព្វថ្ងៃ។

សូមជម្រាបមិត្តអ្នកអានថា ៖ ទីនោះសម័យសង្គមរាស្រ្តនិយមហៅថាឃោសនាការជាតិ លុះដល់សម័យ សាធារណរដ្ឋខ្មែរហៅត្រឹម ឃោសនាកា ។

04/09/2026

ឃើញរូបភាពគួរអោយស្រណោះ !

ថ្ងៃនេះ ពេលខ្ញុំបានឃើញរូបភាពនៃ “ក្រសួងឃោសនាការ” ដែលជាស្ថាប័នមួយក្នុងសម័យសាធារណរដ្ឋខ្មែរ បេះដូងខ្ញុំដូចជាត្រូវអូសត្រឡប់ទៅកាន់អតីតកាលដ៏ឆ្ងាយមួយ។ រូបភាពមួយតូច ប៉ុន្តែវាធ្វើអោយខ្ញុំគិតដល់រយៈពេលជិត៥០ឆ្នាំមុន—ពេលដែលប្រទេសកម្ពុជាបានឆ្លងកាត់ការប្រែប្រួលនយោបាយធំមួយ ពីរបបសង្គមរាស្រ្តនិយមទៅជាសាធារណរដ្ឋខ្មែរ ហើយបន្ទាប់មកបានធ្លាក់ចូលក្នុងសង្គ្រាមដ៏វឹកវរ។

តែក្នុងចំណោមអ្វីៗទាំងអស់ដែលរូបភាពនេះរំលឹក មិនមែនមានតែប្រវត្តិសាស្រ្តជាតិទេ ប៉ុន្តែជាអនុស្សាវរីយ៍ផ្ទាល់ខ្លួនដ៏មានតម្លៃបំផុតសម្រាប់ខ្ញុំ ទីកន្លែងនោះ គឺជាកន្លែងដែលឪពុកខ្ញុំធ្លាប់ធ្វើការ។ គាត់មិនមែនត្រឹមតែជាមនុស្សធ្វើការ នៅទីនោះទេ ប៉ុន្តែគាត់ជាផ្នែកមួយនៃជីវិតខ្ញុំដែលភ្ជាប់ជាមួយទីនោះយ៉ាងជិតស្និទ្ធ។

ខ្ញុំចាំបានថា កាលពីខ្ញុំនៅតូចៗ ខ្ញុំធ្លាប់ទៅលេងទីនោះជាញឹកញាប់ បរិយាកាសនៅជុំវិញអាគារនោះ សូម្បីតែសំឡេងរថយន្ត ឬសំឡេងមនុស្សនិយាយគ្នា ក៏នៅតែបន្តរស់នៅក្នុងការចងចាំរបស់ខ្ញុំដែរ។

ខ្ញុំដើរតាមឪពុក ចូលទៅក្នុងបន្ទប់ធ្វើការ មើលគាត់អង្គុយធ្វើការដោយអំណត់ និងការទទួលខុសត្រូវ ឡើងចុះ Studio N-5 ដែលជាកន្លែងផលិត ចម្រៀង សិល្បះ បុរាណសម័យ ធម្មទេសនា និងកម្មវិធីផ្សេងៗ ចាក់ផ្សាយតាមរយះវិទ្យុ AM 918 Khz សម្រាប់ខ្ញុំ ទីនោះដូចជាពិភពតូចមួយដែលពោរពេញទៅដោយភាពកក់ក្តៅ និងសុវត្ថិភាព ព្រោះមានឪពុកនៅក្បែរ។

ឥឡូវនេះ ពេលខ្ញុំមើលរូបភាពនោះវិញ អារម្មណ៍នឹករលឹកកើនឡើងយ៉ាងខ្លាំង វាមិនមែនត្រឹមតែជាការចងចាំអំពីទីកន្លែងទេ ប៉ុន្តែជាការចងចាំអំពីមនុស្សម្នាក់ដែលមានសារៈសំខាន់បំផុតក្នុងជីវិតខ្ញុំ។ ខ្ញុំនឹកឃើញស្នាមញញឹមរបស់គាត់ សំឡេងរបស់គាត់ និងវិធីដែលគាត់ថែរក្សាខ្ញុំ។

រូបភាពមួយនោះ បានបញ្ជូនអារម្មណ៍ជាច្រើនមកកាន់ខ្ញុំ—ទាំងភាពសោកស្តាយ ប៉ុន្តែក៏មានភាពកក់ក្តៅផងដែរ។ សោកស្តាយ ព្រោះអតីតកាលមិនអាចត្រឡប់មកវិញបានទៀត កក់ក្តៅ ព្រោះអនុស្សាវរីយ៍ទាំងនោះនៅតែរស់នៅក្នុងចិត្តខ្ញុំ មិនដែលបាត់បង់ឡើយ។

សម្រាប់ខ្ញុំ ទីកន្លែងនោះ មិនមែនជាគ្រាន់តែអាគាររដ្ឋាភិបាលមួយទេ ប៉ុន្តែជាផ្នែកមួយនៃកុមារភាព និងជាសញ្ញានៃសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ឪពុក ដែលនៅតែបន្តរស់នៅជាមួយខ្ញុំរហូតមកដល់សព្វថ្ងៃ។

សូមជម្រាបមិត្តអ្នកអានថា ៖ ទីនោះសម័យសង្គមរាស្រ្តនិយមហៅថាឃោសនាការជាតិ លុះដល់សម័យ សាធារណរដ្ឋខ្មែរហៅត្រឹម ឃោសនាកា ។

04/09/2026

ឃើញរូបភាពគួរអោយស្រណោះ !

ថ្ងៃនេះ ពេលខ្ញុំបានឃើញរូបភាពនៃ “ក្រសួងឃោសនាការ” ដែលជាស្ថាប័នមួយក្នុងសម័យសាធារណរដ្ឋខ្មែរ បេះដូងខ្ញុំដូចជាត្រូវអូសត្រឡប់ទៅកាន់អតីតកាលដ៏ឆ្ងាយមួយ។ រូបភាពមួយតូច ប៉ុន្តែវាធ្វើអោយខ្ញុំគិតដល់រយៈពេលជិត៥០ឆ្នាំមុន—ពេលដែលប្រទេសកម្ពុជាបានឆ្លងកាត់ការប្រែប្រួលនយោបាយធំមួយ ពីរបបសង្គមរាស្រ្តនិយមទៅជាសាធារណរដ្ឋខ្មែរ ហើយបន្ទាប់មកបានធ្លាក់ចូលក្នុងសង្គ្រាមដ៏វឹកវរ។

តែក្នុងចំណោមអ្វីៗទាំងអស់ដែលរូបភាពនេះរំលឹក មិនមែនមានតែប្រវត្តិសាស្រ្តជាតិទេ ប៉ុន្តែជាអនុស្សាវរីយ៍ផ្ទាល់ខ្លួនដ៏មានតម្លៃបំផុតសម្រាប់ខ្ញុំ ទីកន្លែងនោះ គឺជាកន្លែងដែលឪពុកខ្ញុំធ្លាប់ធ្វើការ។ គាត់មិនមែនត្រឹមតែជាមនុស្សធ្វើការ នៅទីនោះទេ ប៉ុន្តែគាត់ជាផ្នែកមួយនៃជីវិតខ្ញុំដែលភ្ជាប់ជាមួយទីនោះយ៉ាងជិតស្និទ្ធ។

ខ្ញុំចាំបានថា កាលពីខ្ញុំនៅតូចៗ ខ្ញុំធ្លាប់ទៅលេងទីនោះជាញឹកញាប់ បរិយាកាសនៅជុំវិញអាគារនោះ សូម្បីតែសំឡេងរថយន្ត ឬសំឡេងមនុស្សនិយាយគ្នា ក៏នៅតែបន្តរស់នៅក្នុងការចងចាំរបស់ខ្ញុំដែរ។

ខ្ញុំដើរតាមឪពុក ចូលទៅក្នុងបន្ទប់ធ្វើការ មើលគាត់អង្គុយធ្វើការដោយអំណត់ និងការទទួលខុសត្រូវ ឡើងចុះ Studio N-5 ដែលជាកន្លែងផលិត ចម្រៀង សិល្បះ បុរាណសម័យ ធម្មទេសនា និងកម្មវិធីផ្សេងៗ ចាក់ផ្សាយតាមរយះវិទ្យុ AM 918 Khz សម្រាប់ខ្ញុំ ទីនោះដូចជាពិភពតូចមួយដែលពោរពេញទៅដោយភាពកក់ក្តៅ និងសុវត្ថិភាព ព្រោះមានឪពុកនៅក្បែរ។

ឥឡូវនេះ ពេលខ្ញុំមើលរូបភាពនោះវិញ អារម្មណ៍នឹករលឹកកើនឡើងយ៉ាងខ្លាំង វាមិនមែនត្រឹមតែជាការចងចាំអំពីទីកន្លែងទេ ប៉ុន្តែជាការចងចាំអំពីមនុស្សម្នាក់ដែលមានសារៈសំខាន់បំផុតក្នុងជីវិតខ្ញុំ។ ខ្ញុំនឹកឃើញស្នាមញញឹមរបស់គាត់ សំឡេងរបស់គាត់ និងវិធីដែលគាត់ថែរក្សាខ្ញុំ។

រូបភាពមួយនោះ បានបញ្ជូនអារម្មណ៍ជាច្រើនមកកាន់ខ្ញុំ—ទាំងភាពសោកស្តាយ ប៉ុន្តែក៏មានភាពកក់ក្តៅផងដែរ។ សោកស្តាយ ព្រោះអតីតកាលមិនអាចត្រឡប់មកវិញបានទៀត កក់ក្តៅ ព្រោះអនុស្សាវរីយ៍ទាំងនោះនៅតែរស់នៅក្នុងចិត្តខ្ញុំ មិនដែលបាត់បង់ឡើយ។

សម្រាប់ខ្ញុំ ទីកន្លែងនោះ មិនមែនជាគ្រាន់តែអាគាររដ្ឋាភិបាលមួយទេ ប៉ុន្តែជាផ្នែកមួយនៃកុមារភាព និងជាសញ្ញានៃសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ឪពុក ដែលនៅតែបន្តរស់នៅជាមួយខ្ញុំរហូតមកដល់សព្វថ្ងៃ។

សូមជម្រាបមិត្តអ្នកអានថា ៖ ទីនោះសម័យសង្គមរាស្រ្តនិយមហៅថាឃោសនាការជាតិ លុះដល់សម័យ សាធារណរដ្ឋខ្មែរហៅត្រឹម ឃោសនាកា ។

04/09/2026

France 🇫🇷 Cambodia Khmer