05/18/2026
HOW THE ALLIED FORCES WON THE BATTLE OF MONTE CASSINO!
The Battle of Monte Cassino (January–May 1944) was one of the bloodiest battles of the Second World War in Italy. The decisive assault was carried out by soldiers of the 2nd Polish Corps under the command of General Władysław Anders, who replaced the British and New Zealand troops that had been severely depleted by casualties.
The Poles launched their assault on the night of 11–12 May 1944. The objective was to break through the German defensive line (the Gustav Line) and capture the monastery hill.
On 18 May 1944, following fierce fighting, a patrol from the 12th Podolian Uhlan Regiment raised the Polish flag on the ruins of the monastery, and shortly after, the British Union Jack was also hoisted alongside it.
This victory opened the way for the Allies to Rome and brought fame to the Polish army. In the battles for the Monte Cassino massif, 923 Polish soldiers were killed, 2,931 were wounded, and 345 were reported missing.
The Polish capture of Monte Cassino was of immense political and military significance, demonstrating the contribution of the Polish Armed Forces in the West to the fight against the Germans. General Anders’s soldiers were laid to rest in the Polish War Cemetery at Monte Cassino, established shortly after the battle.
The song "The Red Poppies on Monte Cassino" (Czerwone maki na Monte Cassino), was written on the night of May 17–18, 1944, just hours before the capture of the monastery. The lyrics were written by Feliks Konarski (known by the pen name Ref-Ren), inspired by the ongoing battle, and the music was composed by Alfred Schütz (both were soldiers of the Polish 2nd Corps).
Konarski wrote the text in a burst of emotion after seeing red poppies blooming on the shell-torn hillsides. The first performance took place on May 18, 1944, shortly after the ruins of the monastery were captured.
The song became the victory anthem of the Polish soldiers under the command of General Władysław Anders.
Historical Context of the Song:
The lyrics mention two other famous battles to emphasize the continuity of Polish bravery:
• Racławice (1794): A victory during the Kościuszko Uprising where Polish peasants, armed mostly with scythes, successfully charged Russian artillery. It became a symbol of national determination and the fight for freedom.
• Somosierra (1808): A legendary cavalry charge by Polish Light Horse Lancers during the Napoleonic Wars. They captured a heavily defended Spanish mountain pass in just a few minutes – a feat considered impossible by military experts at the time.
By invoking these names, the song "The Red Poppies on Monte Cassino" places the soldiers of the 2nd Polish Corps among the greatest heroes in Polish history.
Bitwa o Monte Cassino (styczeń–maj 1944) była jedną z najkrwawszych bitew II wojny światowej we Włoszech. Decydujące natarcie przeprowadzili żołnierze 2 Korpusu Polskiego pod dowództwem gen. Władysława Andersa, którzy zastąpili wykrwawione wojska brytyjskie i nowozelandzkie.
18 maja 1944 roku, po zażartych walkach, patrol 12 Pułku Ułanów Podolskich zatknął polską flagę na ruinach klasztoru, a później zawisł tam również brytyjski Union Jack.
Zwycięstwo to otworzyło aliantom drogę do Rzymu i rozsławiło polski oręż.
W walkach o masyw Monte Cassino poległo 923 polskich żołnierzy, 2931 zostało rannych, a 345 uznano za zaginionych. Zdobycie Monte Cassino przez Polaków miało ogromne znaczenie polityczne i militarne, pokazując wkład Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie w walkę z Niemcami.
Żołnierze gen. Andersa spoczęli na założonym po bitwie Polskim Cmentarzu Wojennym na Monte Cassino.
Pieśń „Czerwone maki na Monte Cassino” powstała w nocy z 17 na 18 maja 1944, na kilka godzin przed zdobyciem klasztoru. Słowa napisał Feliks Konarski (Ref-Ren), zainspirowany toczącą się bitwą, a muzykę skomponował Alfred Schütz (obaj byli żołnierzami 2 Korpusu Polskiego).
Konarski napisał tekst pod wpływem emocji, widząc czerwone maki kwitnące na wzgórzach zrytych pociskami. Pierwsze wykonanie odbyło się 18 maja 1944 roku, krótko po zdobyciu ruin klasztoru.
Utwór stał się hymnem zwycięstwa polskich żołnierzy pod dowództwem gen. Władysława Andersa.
W filmie wykorzystano zdjęcia;
Fot. Archiwum Fotograficzne Tadeusza SzumańskiegoNAC, zdunskawola.pl, Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Fot. Sammlung von Repro-Negativen (Bild 146) Das Bundesarchiv, Wikipedia
