Polskie Centrum Kulturowe im. Karola Szymanowskiego w Czerkasach

08/10/2026

ЄЖИ ҐЕДРОЙЦЬ – ЖИТТЯ І ТВОРЧІСТЬ

Польський культурний центр імені Кароля Шимановського провів чергову зустріч в рамках проєкту “Patroni Roku 2026”. Цього разу говорили про Єжи Ґедройця – польського публіциста, політика та громадського діяча.

У липні 2026 року минуло 120 років від його народження. У Польщі 2026-й оголошений роком Єжи Ґедройця, який належить до найвизначніших інтелектуалів ХХ століття. Чи не найвпливовіший польський повоєнний політичний діяч був послідовним і активним прихильником незалежності України, Литви й Білорусі, головним речником польсько-українського примирення. Без перебільшення твердять, що його Вітчизна – уся Східна Європа.

Народився Єжи в Мінську 27 липня 1906 року. Буремні події того часу змушували родину з Мінська переміщатися до Москви, потім до Петербурга, згодом до Польщі. Навчався у Варшавському університеті. Студіював історію, закінчив юридичний факультет. В університеті відвідував семінар українського історика Мирона Кордуби, де був єдиним поляком. От там він глибоко пізнав нашу історію та зблизився з українськими діячами. У 1941 році добровольцем вступив до війська, служив у Польському корпусі генерала Андерса. Спочатку – в Іраку, потім – в Італії, де пройшов шлях аж до битви під Монте-Кассіно.

Після війни в 1946 році заснував у Римі «Літературний інститут», який згодом переїхав до безпечної Франції. А з 1947-го почав видавати часопис «Kultura» (Париж), що став важливим інтелектуальним та політичним центром польської діаспори.

Помер Єжи Ґедройць 14 вересня 2000 року. На знак пошани й пам’яті про польського пана Редактора одна з вулиць міста Києва названа його іменем.

Усі присутні на зустрічі з великою зацікавленістю ознайомилися з книгою «Єжи Ґедройць та українська еміґрація. Листування 1950–1982 років».

Опубліковані листи у цій книзі подають не лише багатий матеріал для пізнання та розуміння феномену головного форуму польської інтеліґенції, але й чимало цікавих деталей інтелектуального та політичного життя українців в Європі й Америці й докладно ілюструють цілий спектр проблем, що їх протягом другої половини XX століття обговорювали з польськими колегами ліберально налаштовані українські інтелектуали, яких схилив до тривалого співробітництва з «Культурою» моральний авторитет редактора.

Наприкінці зустрічі її учасники переглянули уривки документального фільму «Єжи Ґєдройць. Магічна сила слова».

06/10/2026

ДЕНЬ НАРОДЖЕННЯ КАРОЛЯ ШИМАНОВСЬКОГО ВІДЗНАЧИЛИ НА ЧЕРКАЩИНІ

144-ту річницю від дня народження великого польського композитора початку XX століття Кароля Шимановського відзначила польська спільнота Черкащини, відвідавши місце народження митця – село Тимошівку. Пам’ять і творчість великого композитора, якого у Польщі вважають другим після Шопена, і який входить до десятки найвпливовіших діячів культури Польщі, етнічні поляки краю вшанували на його малій батьківщині, у селі Тимошівка.

Делегація Полонії Черкащини поклала квіти до меморіальної дошки великого композитора. У свій час її встановили на честь автора багатьох музичних творів завдяки активності Польського культурного центру імені Кароля Шимановського та сприяння влади Республіки Польща.

А днями в Черкасах відбувся захід, присвячений життю і творчості Шимановського. Метою зустрічі стала популяризація творчої спадщини видатного поляка. Цього разу головним моментом у доповіді керівника Польського культурного центру Геннадія Лінєвича була розповідь про маєток родини Шимановських, де Кароль провів своє дитинство. Саме там, у Тимошівці, Кароль Шимановський і розпочав свою музичну освіту у віці 7 років вдома з батьком.

05/10/2026

[🇺🇦] Тимчасовий повірений у справах Республіки Польща в Україні Пйотр Лукасєвіч: Разом з іншими главами дипломатичних місій у Києві ми із занепокоєнням сприймаємо погрозу російського МЗС на адресу дипломатів та іноземних громадян в Україні.

Росія має дотримуватися Віденської конвенції та норм міжнародного гуманітарного права.

Ми залишаємося в Києві. 🇵🇱🤝🇪🇺🤝🇺🇦

05/10/2026

🥳

🗓️3 października 1882 roku w Tymoszówce urodził się jeden z najwybitniejszych polskich kompozytorów - Karol Szymanowski.

🎶Już od najmłodszych lat kształcił się w kierunku muzycznym – początkowo w domu, później w szkole muzycznej swego wuja Gustawa Neuhausa, a następnie w Warszawie.
🎶Czerpał inspiracje z folkloru - już w dzieciństwie zetknął się z muzyką ludową. W późniejszym czasie zgłębiał środki techniczne jakimi posługiwali się górale.W 1921 roku ukończył cykl pieśni “Słopiewnie” do słów Juliana Tuwima. Charakterystyczne dla tego okresu jego twórczości są mazurki, jak również powstanie jednego z jego największych dzieł - baletu Harnasie.
🎶Był nie tylko kompozytorem, ale także dyrygentem, pianistą oraz pisarzem. Większość jego utworów literackich stanowią jednak wyłącznie szkice. Wyjątkiem jest wielowątkowa powieść - Efebos, która zachowała się we fragmentach.
🎶Początek I wojny światowej i powrót do rodzinnej Tymoszówki stanowiły inspirowany Orientem okres w jego twórczości. Powstały wówczas m.in. Pieśni muezina szalonego, czy Pieśni księżniczki z baśni.
🎶Czerpał wiele inspiracji z każdej podróży jaką odbył, a doświadczenia z nimi związane uwieczniał w swych kompozycjach.
Znaczny wpływ na jego twórczość mieli najwięksi - Chopin, Wagner, Strauss, a także Liszt.
🎶W 1930 chorujący na gruźlicę Szymanowski zamieszkał na stałe w wynajmowanej willi „Atma” w Zakopanem, która obecnie stanowi zakopiański oddział MNK.

📣PS
Dziś wieczorem w oddziale MNK Szymanowski odbędzie się jubileuszowy koncert z okazji 50-lecia „Atmy” i 144. urodzin Karola Szymanowskiego

🔗Więcej informacji o koncercie znajdziecie w linku pod postem

03/10/2026

У ТИМОШІВЦІ ВШАНУВАЛИ ПАМ’ЯТЬ КАРОЛЯ ШИМАНОВСЬКОГО

Сьогодні, у день 144-ї річниці від дня народження видатного польського композитора та педагога Кароля Шимановського, на його малій батьківщині у селі Тимошівка, що на Черкащині, відбулося щорічне вшанування його пам’яті. Представники Полонії Черкащини поклали квіти до пам’ятної дошки Каролю Шимановському.

01/10/2026

ВІДКРИТО ВИСТАВКУ ВОЛОДИМИРА ЯКОВЦЯ

У Черкасах відкрито виставку художніх монументальних робіт «Діти війни» українського художника, члена Черкаської Полоніі Володимира Яковця.

Експозицію розмістили в арт-просторі Черкаського ЦНАПу. Виставка дає можливість познайомитися з новими роботами відомого черкаського митця, якій є викладачем Черкаської дитячої художньої школи імені Данила Нарбута.

«Діти війни» – серія монументальних художніх робіт Володимира Яковця, у якій автор через мистецтво порушує важливі теми, пов’язані з дитинством в умовах війни.

Запрошуємо відвідати виставку за адресою: м. Черкаси, вул. Благовісна, 170 (вхід з вул. Остафія Дашковича).

30/09/2026

27 вересня 2026 року в польській Конськоволі відбулися II Ogólnopolski Wyścig Kolarski o Puchar Prezesa Mostostalu Puławy / Otwarte Mistrzostwa Województwa Lubelskiego w Kolarstwie Szosowym.

27 вересня 2026 року в польській Конськоволі відбулися II Ogólnopolski Wyścig Kolarski o Puchar Prezesa Mostostalu Puławy / Otwarte Mistrzostwa Województwa Lubelskiego w Kolarstwie Szosowym. Україну на змаганнях представила К...

09/09/2026

CÓRKA NAPISAŁA: „A TERAZ NIE MA TEGO SŁONECZKA…”

Wojna zawsze przychodzi nagle. Nie daje czasu na przygotowanie, nie pozostawia miejsca na wątpliwości. Jednym gwałtownym ruchem przekreśla zwyczajne życie – bezlitośnie i na zawsze.

W tej nowej rzeczywistości, zniekształconej bólem i stratami, każdy zmuszony jest odpowiedzieć sobie na najważniejsze pytania: Jak żyć dalej, czego się trzymać, kim się stać?

Ukraińskie kobiety w tej wojnie stały się uosobieniem siły i wytrwałości. Wzięły na siebie odpowiedzialność za rodziny, za dzieci, za kruchy świat, który pęka pod naciskiem okoliczności. Nauczyły się żyć obok lęku, pokonywać zmęczenie i nie pozwalać, by strach je złamał. Są też takie, które zrobiły jeszcze jeden, najtrudniejszy krok – poszły tam, gdzie niebezpieczeństwo staje się codzienną rzeczywistością.

Kobieta na wojnie to coś więcej niż obraz oczekiwania. Utrzymuje na swoich barkach chwiejną równowagę życia, nie pozwalając mu całkowicie się załamać. Jej serce znosi ból i straty, nadal bijąc dla innych. W najciemniejszych chwilach znajduje słowa wsparcia, a jej spojrzenie, pełne przeżytych doświadczeń, nie traci wewnętrznego światła, które pomaga przetrwać.

Od początku pełnoskalowej inwazji Ukrainki stały się oparciem nie tylko dla swoich rodzin, lecz także dla całego kraju. Każda wybrała własną drogę: chronić dom, pracować dla zwycięstwa, ratować dzieci albo stanąć u boku obrońców. Różne decyzje łączy wspólne – odpowiedzialność, odwaga i wiara.

W tych losach jest nie tylko gorycz strat, ale także niezłomność, która wyrasta przez doświadczenia. To historie miłości silniejszej niż strach i światła, które nie gaśnie nawet w najciemniejszych czasach. Właśnie z takich historii tworzy się żywa historia Ukrainy – głęboka, wycierpiana, ale pełna nadziei.

22 kwietnia 2022 roku przerwana została życiowa historia Julii Ołeksijiwnej Pasternak – kobiety, która emanowała ciepłem i szczerością, której los stał się częścią wielkiej historii oporu.

Pozostawiła po sobie pamięć jako troskliwa mama, kochająca córka, ukochana, oddana przyjaciółka i silna osobowość. Jej droga życiowa stała się przykładem światła, które nie gaśnie – i które nadal żyje w sercach tych, którzy ją znali.

Julia urodziła się 18 lipca 1982 roku w mieście Kamianka w obwodzie czerkaskim. Po ukończeniu Szkoły Ogólnokształcącej nr 2 w Kamiance wybrała drogę pomagania ludziom: wstąpiła do Krzemieńczuckiej Szkoły Medycznej, gdzie zdobyła zawód pielęgniarki. Jej decyzja nie była przypadkowa: dziewczyna chciała być tam, gdzie jest potrzebna, gdzie można ratować, wspierać i łagodzić ból. Przez czternaście lat Julia pracowała w pogotowiu ratunkowym Kamiańskiego Centralnego Szpitala Rejonowego, codziennie wyjeżdżając do wezwań, gdzie od jej decyzji zależało ludzkie życie.

https://dk.com.ua/corka-napisala-a-teraz-nie-ma-tego-sloneczka/?fbclid=IwY2xjawUOCvFwZG9mAWV4dG4DYWVtAjExAHNydGMGYXBwX2lkEDIyMjAzOTE3ODgyMDA4OTIAAR7b4_bkGW0va7NzX22WTPA6YsC1aab49rRMElU1ALqHVK6MeLECWugbS7fVyA_aem_uSM7h6ne3ZXtjrfEoHdxUQ

06/09/2026

24/08/2026

🇺🇦 Z okazji Dnia Flagi i Dnia Niepodległości Ukrainy

Są takie dni, kiedy jeszcze mocniej czujemy, czym jest dom. Czym jest ziemia, na której żyjemy. I jak wiele znaczy wolność.
Dziś patrzymy na niebiesko-żółtą flagę z ogromnym wzruszeniem. To nie jest tylko symbol państwa. To symbol ludzi, którzy kochają swoją ziemię, swoich bliskich i swoje prawo do życia w wolnym kraju.
My, Polacy Ukrainy, jesteśmy częścią tej historii.
Od pokoleń żyjemy na tej ziemi. Tutaj są nasze domy, nasze rodziny, nasze miejsca pamięci. Tutaj uczymy dzieci języka polskiego, pielęgnujemy tradycje i przekazujemy kolejnym pokoleniom pamięć o naszych korzeniach.
Ale dziś łączy nas coś jeszcze ważniejszego, wspólna troska o Ukrainę i jej przyszłość.
W tej wojnie Polacy Ukrainy, podobnie jak przedstawiciele wszystkich narodowości zamieszkujących Ukrainę, stoją razem z narodem ukraińskim. Są wśród nas żołnierze, wolontariusze, lekarze, nauczyciele, społecznicy, młodzież, rodziny, które pomagają każdego dnia. Są ludzie, którzy bronią Ukrainy na froncie i tacy, którzy każdego dnia robią wszystko, aby życie tutaj mogło trwać.
Bo Ukraina to nie tylko granice na mapie.
To ludzie. Ich domy. Ich wspomnienia. Ich marzenia.

Dlatego dziś chcemy powiedzieć z całego serca:
Życzymy, aby niebiesko-żółta flaga mogła już zawsze spokojnie powiewać nad wolną i niezależną Ukrainą.
Życzymy, aby dzieci mogły dorastać bez strachu, rodziny były razem, a ci, którzy walczą, mogli bezpiecznie wrócić do swoich domów. Ukraino — życzymy Ci wolności, pokoju i zwycięstwa!

Jako Polacy Ukrainy chcemy nadal być częścią tej wspólnej drogi z szacunkiem do Ukrainy, z dumą z naszego polskiego dziedzictwa i z wiarą w przyszłość, którą możemy budować razem.

💙💛 Z Dniem Flagi Ukrainy!
💙💛 Z Dniem Niepodległości Ukrainy!

Niech Ukraina będzie wolna.
Niech będzie silna.
Niech będzie bezpiecznym domem dla wszystkich swoich obywateli.