02/01/2025
NURHAK'IN ÇOCUKLRI
Değişmeyen kaderidir bu toprakların
Elleri nasırlı, bağrı güneş yanığı çocukların
Çalışmak çalışmak
Okumayı yazmayı öğrenmeden
Çapayı, yolmayı kazmayı öğrenmek
Sabah okul öğlen davar
Hafta içi ders hafta sonu çapa var
Erzin kışta, Adana yazda, Elbistan ilkbahar, Maraş altı gözde
Yıldızları sayarak naylon çadırlar altında
Sabahın karanlığında düşer yollara
Daha bıyıkları terlememiş çobanlar
Bir nal sesi duyulur ufka haykıran
Bir ihtiyar çüte gider
Bir kadın ardı sıra ona yürür
Sırtında dünyanın en ağır yükü
Analar, analar ah analar
Yirmisinde kırış kırış olmuş, şakakları alınları
Bakışları sineleri yaralar
Sanki gurbet için doğurmuş çocukları
Doğduğuna sitemli
Doğurduğuna pişman
Neylesin
Ne gelir elden
Kendi aç girdi yatağa, aç kalktı yataktan
Ne beklesin bir avuç tarladan susuz taşlı topraktan
Nurhak'ın çocukları
Daha doymadan baba ocağına
Ellerinde kınayla duvaklı bir gelin olup
Uçmadan yuvadan
Düşer yollara yollara
Yollara düşer Nurhak'ın çocukları
Yaban ele ekmeğe
Anadan ayrı babadan ayrı
Sıladan ayrı sevdadan ayrı
Nana muhtaç olmamak
Namerde boyun bükmemek için
Bir hüzünle düşer yollara
Bir bilinmez yolculuk
Dönülürmü dönülmezmi bilinmez
Bir yolculuk var gurbet ele
Yaban ele
Dönüp dönüp bakar ardına
Hüzünle hasretle
Bir türkü dökülür dudaklardan
``Ağlama yar, ağlama anam! diyemeden daha
Sesler kısılır
Çağlayan olur gözyaşları
Bir sükut olur yolculuk
Analar analar
Giderken kızlar oğullar
Yüreği bulgur bulgur kaynayan analar
Gözyaşlarını katar ardı sıra dökülen sulara
Uzunoğlan Kayası'ndan serin bir rüzgar eser
Kekik kokuları gelir Gala'dan
Bir meri keklik öter kayalarda
Bağlıca'da, Kızılca'da ıralanır yol boyu, hüzünle kengerler
Sakızlık kanatmaların kokuları benliği sarar
Yola düşene sor birde
Nereye, niye
Kolay mı ayrılık
Memleketinde doymadı doyamadı
Durmadı duramadı
Gülmedi gülemedi
Belki gurbette gülerim diye
Dünde kalan bir hatıranın tahayyülüyle dalar uzaklara
Uluyol'da bir kamyon durur
Kasasında taze gelinler, yiğitler, sabiler
Topraktan nasırlaşmış elleri
Yanmış yanakları al al
Çapadan gelenler iner bir bir
Elinde azık torbası, sırtında ot
Bir taze gelin iner telaşla
koşar yavrusuna doğru
Kundakta masum ağlar
Kendine gelir
Yolculuk ümit olur
Gidenlerin ardından
Koyu bir hüzün çöker sineye
Çağlayan olur gözyaşları damlarken yanaklardan
Geceler hicran olur
Hasret olur
Hasret türküleri mırıldanır dudaklar
Gurbet rüyaları görür geceleri
Bir hüzün çöker ocaklara
Bir evlat ayrılığı düşer yüreklere
Sanki bir ceylan iner Nurhak Dağı'ndan
Yavrusunu arayan
Yavrularım yavrularım
Meri keklik öter şakaklardan
Nurhak'ta bir ocak yanar yüreklerin yangınıyla
Bir ocak söner geceleri gözyaşlarıyla
Gözyaşları karışır türkülere, ağıtlara
Dalınca yanlızlığın deryasına
Tuzlu bir pınar akar yanaklardan
Nurhak'ın soğuk sularını arar gurbet elde
Aklına anası, babası gelir
Yari, gardaşı, bacısı gelir
Yaşadığı topraklar yaban gelir, dar gelir
Har gelir, ahu zar gelir
Ah bitmeyen gurbetim
Gurbet elde oluşum,
Hüznüm, ayrılığım, acım
Ben seni özledim Nurhak
Sana vurgunum
Bende sende doğdum
Sende doymak sende ölmek isterim
Nedir bu gurbetten çektiğim
Gurbete gidişim sana dönmek içindir
Sana kavuşmak içindir ölü yada diri
Nurhak hüznüm, sevincim
İllede köyüm illede Nurhak'ım
Ali AKSU
Nurhak ve çevre bölge için tüm bilgiler bu kitaplarda toplanmış. Geçmişiniz, tarihiniz ile ilgili merak ettiğiniz herşey bu kitaplarda okumanız dileğiyle..
