Böyle olunca da Müslüman gençler, biyolojik yaşı onsekiz-yirmi olmasına rağmen, ruhsal yaşı atmış-yetmiş olan ihtiyarlar topluluğuna benziyor. Yerinden kalkamayan, tembel, sorumluluktan kaçan, bananeci, fedakârlık yapmayan, bir davası olmayan pasif yığınlar... Oysa İslâm idealinde, yetmiş yaşındaki ihtiyarlar bile on sekiz yaşındaki gencin enerjisine sahiptir. Doksan yaşındaki Eyyub El-Ensari'yi İstanbul surlarının dibine getiren ruh işte bu İslâm idealidir.
*İslâm, Gençlik dinidir. En güzel gençlerin hayatında yaşanır. Peygamberimiz(s.a.v); "Güzel ahlâk gencin süsüdür." derken, İslâm'ın güzelliklerinin gençlerin şahsında daha fazla anlam kazandığını söylemeye çalışıyordu..
*İslâm, Kahramanlık dinidir. Bütün ideolojilerin kahramanları gençler arasından çıkmıştır. İslâm'ın kahramanları da gençlerdir.
*İslâm, cesaret ve şecaat dinidir. Cesaret ve şecaat ise cesur yürekler ister. Cesur yürekler de delikanlılarda bulunur.
*İslâm, delikanlı dinidir. Bu âlemde kabadayılık yapacağım diye caka satanlar işin raconunu bilmeyenlerdir. İslâm inancı ve idealinden habersiz delikanlı olmaya kalkanlar, olsa olsa mafya teşkilatlarına üçüncü sınıf badigart olurlar. Ama asla haklının hakkını savunan, mazlumun elinden tutan, ulvi gayeler için kavga eden bir delikanlı olamazlar. Delikanlı adam; kanının tüm deliliği ile İslâm idealine hizmet eden adamdır. Bu âlemin efendisi İslâm'ın kölesi olan adamdır...
Muhterem Hocamız Necmettin Erbakan (Allah onu peygamberimize komşu, bizleri de kendisinin ilmine erişenlerden eylesin.) şöyle söylüyordu: "Genç; inancı ve ideali uğrunda fedakârlık yapabilendir. İnançlı olmak yetmez. Aynı zamanda bir de ideale sahip olmalısınız. İdealinizi gerçekleştirmek için de fedakârlık yapmalısınız." Genç, inanç ve ideal... Enerji dolu bu üç terimi bir araya getirdiğin zaman bütün olmazlar oluverir, bütün güçlükler kolaylaşır, bütün engeller kalkar. Bu üç kelimeyi şahsında birleştiren genç, kelimenin tam manasıyla ideal bir gençtir Türkiye'de, son yıllarda, inancı ideali olmayan bir gençlik kitlesi yetişti. Günü birlik yaşayan, eyyamcı, hiçbir derdi, tasası olmayan, tek derdi saçını nasıl tarayacağı, üzerine ne giyeceği, sevgilisini nasıl memnun edeceği, şıpsevdi, çıtkırıldım bir gençlik. Bu gençliğin bir davası bir ideali maalesef yok…
..Ama bir gençlik var ki; İşte O gençlik:
-Anadolu Gençliği; bir sürü teneke ve metal parçası içerisinde elmas tanesi gibi olan,
-Anadolu Gençliği; davası ve iddiası olan,
-Anadolu Gençliği; üretken Arı gibi çalışan,
-Anadolu Gençliği; bir sürü at arasında "doru at" gibi olan bir gençliktir...
-Anadolu Gençliği; bir taraftan ümmetin sorumluluğunu yerine getirirken, diğer taraftan şahsi sorumluluklarını ihmal etmeyen, Yeteneklerini geliştiren, Bilgisini artıran, Kendisini yenileyen, Sınavlarını başarıyla veren, Basamakları emin adımlarla çıkan bir GENÇLİKTİR.
-Anadolu Gençliği; farklıdır. Oturması ve kalkmasıyla, konuşması ve susmasıyla, sevmesi ve buğzetmesiyle, hizmeti ve fedakârlığıyla farkı fark edilen GENÇLİKTİR.
-Anadolu Gençliği; gökyüzünde fark edilen yıldızlar gibi hemen fark edilir.
-Anadolu gençliği; boş işlere ayıracak zamanı olmayan, eli işte gözü oynaşta olmayan bir GENÇLİKTİR.
-Anadolu Gençliği; İslâm inancını yeni gönüllere taşımak için, bir gönül fatihi, bir Fetih işçisidir.
-Anadolu Gençliği; bir insan kazanmanın bir âlemi kazanmak kadar değerli olduğunu bilir.
-Anadolu Gençliği; hayatı bir imtihan alanı olarak görür. Hayat,her olaydan ders çıkartılacak bir tecrübe sahasıdır. Bu sahada hatalar bile genci olgunlaştırır...
O halde; "Kim var?" diye sorulduğunda arkasına bile bakmadan "Ben varım" diyebilen genç yiğitlere SELAM olsun...
