12/08/2026
⚠️ Engelli yakını intiharları, bir “aile faciası” değil, bakım krizinin sonucudur
👇🏽
https://esik.org.tr/kategori/bakim-emegi-ve-politikalari-basin-aciklamalari/74789/engelli-yakini-intiharlari-bir-aile-faciasi-degil-bakim-krizinin-sonucudur./
⚫ İzmir’de lösemi hastası engelli oğlu Ahmet Barış Kandemir’i öldürdükten sonra kendi yaşamına son veren anne Nurten Kandemir’in yaşadığı durumu “aile faciası”, “bunalıma giren anne” ve benzeri başlıklarla vermek, yaşananları bireysel bir çaresizlik ve aile içi meseleye indirgemektir.
👉 Oysa bu olay, sağlık ve bakım hizmetlerinin ailelere ve genellikle de aile içindeki kadınların üzerine bırakıldığı, insan hayatının ve bakım emeğinin değersizleştirildiği, sosyal devletin ortadan kaldırıldığı, yaşamı değil piyasayı merkeze alan bir düzenin ağır sonuçlarından biridir.
⚠️ Üstelik İzmir’de yaşananlar ilk değil; Denizli’de 2018’de, Bursa’da 2024’te benzer vakalar yaşandı.
📍Trabzon’da da 2023’te 80 yaşındaki bir baba, zihinsel engelli 52 yaşındaki kızını öldürdükten sonra yaşamına son vermişti. Babanın bıraktığı notta “Ben ölürsem kızıma kim bakacak?” diye sorması, bakım krizinin yakıcı sorusunu bütün çıplaklığıyla ortaya koyuyordu.
❗️Bakım yalnızca kadınların ve ailelerin işi değildir.
♀️ Kadınlar bakım emeğinin yükünü tarihsel olarak çok daha fazla taşıyor olsa da, herkes yaşamının farklı dönemlerinde bakıma ihtiyaç duyabilir; herkes bir yakınının bakımını üstlenmek zorunda kalabilir.
🚨 Hastalık, engellilik ve yaşlılıkla birlikte bakım ihtiyacı ağırlaştığında bu sorumluluğun tek tek aile bireylerinin, kadınların ya da erkeklerin omuzlarına bırakılması kabul edilemez.
⁉️Aile yılları, aile on yılları ilan etmek kolay. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı neredeydi?
⁉️Sağlık ve sosyal bakım hizmetleri neredeydi?
⁉️Ailelerin ağır bakım yükünü paylaşacak kamusal destek mekanizmaları neden yeterli değildi?
⁉️Neden engelli ve ağır hastalığı olan insanların yaşam hakkını güvence altına alması gereken sosyal devlet politikaları uygulanmıyor?
⁉️Hasta, yaşlı, engelli, özel gereksinimli insanlar neden ailelerin dayanma gücüne terk ediliyor?
⚖️ Yaşlı, engelli ve bakım ihtiyacı bulunan bireylerin kamusal bakım hizmetlerine erişimi bir sosyal yardım konusu değil, insan onuruna yaraşır bir yaşamın, sağlık hakkının ve sosyal devlet ilkesinin gereğidir.
👉 Bakım, bir insan hakkı olduğu kadar kamusal bir sorumluluktur.
📍 Sosyal devlet; bakım ihtiyacını ailelerin fedakârlığına ya da piyasanın insafına bırakmak yerine, herkes için erişilebilir, nitelikli ve güvence altına alınmış kamusal bakım hizmetleri sunmakla yükümlüdür.
📍 Kamusal bakım politikası yalnızca bakım alan bireyi değil, bakım veren aile üyelerini de hak sahibi olarak görmelidir.
📍 Bakım verenlere ekonomik desteğin yanında sosyal hizmet danışmanlığı, dinlenme/ara bakım olanakları ve ruh sağlığı desteği sunulmalıdır.
📍 Kamucu sosyal politika, bakım sorumluluğunu ailenin özel meselesi olmaktan çıkarıp toplumun ve devletin ortak sorumluluğu haline getirmelidir.
📌 Kamucu bir bakım politikası, yalnızca “bakılanı” değil, “bakım vereni” de koruyan; bakım emeğini görünür, desteklenebilir ve toplumsal olarak paylaşılabilir hale getiren bir “mor, yeşil, kamucu” bir sosyal devlet politikası ile mümkün olabilir.
♀️ ’in savunduğu Mor-Yeşil-Kamucu politikalar tam da bu nedenle yaşamsaldır. Çünkü odağına kâr hırsını ve sağlıksız bir ekonomik büyümeyi değil; yaşamın sürdürülebilirliğini, bakım emeğini ve toplumsal refahı koyar.
💢Sorumluları göreve çağırıyor; bakımın aileler ve bireyler üzerine bırakılan bir yük değil, toplumsal bir sorumluluk olduğu "Bakım Toplumu"nu inşa edene kadar mücadelemizi sürdüreceğimizi hatırlatıyoruz.
👉🏽 EŞİK’in Mor-Yeşil-Kamucu politikalarla ilgili basın açıklamalarına, bilgi notu, rapor çevirisi ve toplantı özetlerine şu linkten erişebilirsiniz: https://esikplatform.net/bakim-emegi-ve-politikalari/