Pati Canlarım

01/06/2026

Yoldan geçerken tesadüfen gördüm. İlk başta yüzünün şiş olduğunu bile anlayamadım. Peşine takıldım; sanki derdini anlatmaya çalışıyordu.

"Gel, sana mama alalım" dedim ama o yürümeye devam ediyordu. Ne yapacağımı şaşırdım. Bayram nedeniyle veterinerim kapalı, yanımda taşıma kutusu yok... En azından karnını doyurayım dedim ama bir türlü durmuyordu.

Sonra aklıma geldi; yanımda yavrular için haşladığım tavuk vardı. Ondan verdim, iştahla yedi.

Bir yerden sadece geçip gitmek bile benim için lüks oldu artık. Yoluma mutlaka yardıma ihtiyacı olan bir can çıkıyor. Tekrar gidersem bulabilir miyim, bilmiyorum...

Veteriner dolu. Paylaşamadığım, kimsenin görmediği hastalar var. Daha kaç hasta alabilirim, ne kadar borçlanabilirim, gerçekten bilmiyorum.

26/05/2026

Fip tedavisi bitti, genel durumu iyi çok şükür ama boynu eğri kaldı 🥺

Bu durum da aldığım yere bırakırsam çok güvende olmayacak.

Keşke en azından güvenli bir bahçe olsa

22/05/2026

#

20/05/2026

17/05/2026

Belki de ölümün insana öğretmeye çalıştığı en ağır şey, hiçbir şeye gerçekten “alışamayacağımız”…

Geçtiğimiz hafta eniştemizi bir kene ısırması sonucu aniden kaybettik.
Hâlâ şokundayım. Çok iyi bir insandı…
Bazı insanlar vardır, varlığı sessiz bir huzur gibidir. Onlar gidince dünya biraz daha soğuk gelir insana. Allah rahmet eylesin. 🤍

Onun acısını yaşarken Minik Anne gitti…
Şimdi de yuva aradığım bu küçük bebeğin ölüm haberini aldım.

Bir süredir ölüm, hayatın tam ortasına oturmuş gibi hissediyorum.
Dün nefes alan, gözlerinin içine baktığımız, yaşaması için mücadele verdiğimiz canların bugün sadece anısı kalıyor.

İnsan “alışırım” sanıyor…
Ama alışılmıyor.
Bir sesin yokluğuna, bir canın eksilişine, artık dönmeyecek olduğunu bilmeye insan alışamıyor.

Belki onlar için ebedi âlemde bir düğün, bir bayram vardır inşallah… 🌿
Belki burada yarım kalan her şey orada tamamlanıyordur.
Belki biz ağlarken onlar huzurun içinde dinleniyordur.

Ama geride kalan için ölüm çok sessiz bir yıkım…
Çünkü ölüm sadece birinin gitmesi değil; onunla birlikte bir alışkanlığın, bir hatıranın, bir parçanın da kopup gitmesi demek.

Bir kedi mama beklemiyor artık…
Bir telefon bir daha çalmıyor…
Bir insanın sesi bu dünyadan tamamen siliniyor.

Ve o an anlıyorsun…
Hayat dediğimiz şey aslında ne kadar ince bir ipliğe bağlı.

Bu yüzden belki de geriye sadece sevgi kalıyor.
Bir canlıyı doyururken gösterdiğin merhamet…
Bir hastanın başında sabahlarken verdiğin emek…
Bir insana hissettirdiğin güven…

Çünkü ölüm bedeni alıyor ama iyiliği silemiyor.

06/05/2026

Mama ve su koymuşlar baya zaman önce.

Günlük gidebileceğim yakınlıkta da değil 🥺