Mutluluk Huzur

Directions Website

Mutluluk Huzur Mutluluk ve Huzur sizlerle olsun

Sitede yayımlanan Köşe Yazıları ve Yorumların sorumluluğu yazarlarına aittir. İzinsiz ve kaynak belirtilmeksizin kopyalama ve kullanımı yapılamaz.

Tarih Açıklandı. O Lider Gidi.(DE.TAYLAR İLK YO.RUMDA)
21/10/2026

Tarih Açıklandı. O Lider Gidi.
(DE.TAYLAR İLK YO.RUMDA)

Eski oyuncular diziye geri dönüyor(DE.TAYLAR İLK YO.RUMDA)
21/10/2026

Eski oyuncular diziye geri dönüyor
(DE.TAYLAR İLK YO.RUMDA)

Üçüz doğuran genç kız ertesi gün o'l-dü(DE.VAMI İLK YO.RUMDA)
21/10/2026

Üçüz doğuran genç kız ertesi gün o'l-dü
(DE.VAMI İLK YO.RUMDA)

Kızım lise aşkımla evlendi; düğünlerinde beni kenara çekti ve şöyle dedi: "Sonunda 20 yıldır sakladığım şeyi sana anlatm...
21/10/2026

Kızım lise aşkımla evlendi; düğünlerinde beni kenara çekti ve şöyle dedi: "Sonunda 20 yıldır sakladığım şeyi sana anlatmaya hazırım."

Çok genç yaşta anne oldum; 20 yaşıma geldiğimde kızım Eylül çoktan dünyaya gelmişti.

Eşim, 21 yıllık evliliğin ardından kansere karşı verdiği uzun mücadeleyi kaybederek vefat etti. Eylül ve ben, hayata tek başımıza tutunmayı öğrendik.

Üniversiteden mezun olduktan sonra Eylül bir adamla görüşmeye başladı.

Sürekli ne kadar mutlu olduğundan bahsediyor ve yakında bizi tanıştıracağına dair söz veriyordu.

Bu yüzden, onu akşam yemeğine davet etmeye karar verdiğinde çok heyecanlandım.

Kapı çalındığında açtım ve olduğum yerde donup kaldım.

Eylül orada, kendisinden çok daha yaşlı bir adamın elini tutarak duruyordu.

Onu hemen tanıdım.

Bu Murat'tı; BENİM lise aşkım.

Şöyle açıklayayım: Bir yıldan fazla bir süre çıkmıştık. Başka bir şehirdeki üniversiteye kabul edilmiştim ve Murat buna karşıydı. O zamanlar ilişkimizi ben bitirmiştim.

Onun kalbini kırdığımı söylemişti ve o günden sonra birbirimizi hiç görmemiştik.

Murat'ı mutfağa çekip bir açıklama bekledim.

Eylül'ün benim kızım olduğunu bilmediğine yemin etti ve en az benim kadar şoke olduğunu söyledi. Aralarındaki 20 yaş farkının başlarda onu rahatsız ettiğini itiraf etti; ancak Eylül'ü sevdiğini ve elinden bir şey gelmediğini ekledi.

Eylül ile konuşmaya çalıştığımda ise beni kendinden uzaklaştırdı.

Her şey çok hızlı gelişti.

Sadece birkaç ay sonra, Eylül bana nişan yüzüğünü gösterdi ve şöyle dedi:

"Anne, Murat'ı seviyorum. Bana evlenme teklifi etti ve yakında evleniyoruz. Ya bunu kabul edersin ya da tüm bağlarımızı koparırız ve beni bir daha asla göremezsin."

Eşimi kaybettikten sonra kızımı da kaybedemezdim.

Düğün günü, tören bittikten sonra herkes kutlama yapıyor ve dans ediyordu.

Ben salonun arka tarafında duruyordum.

Aniden Murat yanıma geldi ve beni kenara çekti.

Kafası karışmış ve huzursuz görünüyordu.

Ona, "Bir şey mi oldu?" diye sordum.

Derin bir nefes verdi ve şöyle dedi:

"SONUNDA HER ŞEYİ İTİRAF ETMEYE VE SENDEN 20 YILDAN FAZLA SÜREDİR SAKLADIĞIM ŞEYİ SÖYLEMEYE HAZIRIM."

(DE.VAMI İLK YO.RUMDA)

Kocamla 72 yıl evli kaldık; cenazesinde, birlikte görev yaptığı adamlardan biri elime küçük bir kutu tutuşturdu ve kutuy...
21/10/2026

Kocamla 72 yıl evli kaldık; cenazesinde, birlikte görev yaptığı adamlardan biri elime küçük bir kutu tutuşturdu ve kutuyu açtığım an kalbim durdu.

Kocamla tam 72 yıl evli kaldık.

Yetmiş iki doğum günü, bayramlar, kahve eşliğinde geçen sessiz sabahlar ve verandada oturulan uzun akşamlar... Biriyle bu kadar uzun süre vakit geçirdiğinizde, onun hakkında her şeyi bildiğinize inanmaya başlarsınız.

Ancak gerçek şu ki; bazen sadece onların size göstermeyi seçtiği kısımları bilirsiniz.

Kocam Yavuz, bir gaziydi. Gençken orduda görev yapmıştı.

O vefat ettikten sonra, çocuklarımız ve torunlarımız cenaze için toplandı. Küçük, sessiz ve vakur bir törendi. Yavuz her zaman mütevazı bir adam olmuştu; dikkat çekmeyi sevmezdi.

Törenin sonuna doğru, insanlar yavaş yavaş ayrılmaya başlarken, salonun arkasında duran yaşlı bir adam fark ettim. Onu tanımıyordum.

Hemen hemen Yavuz ile aynı yaşlarda, belki biraz daha büyük görünüyordu. Bel bükülmüş, sırtı hafifçe eğilmişti; üzerinde belli ki uzun yıllardır saklanan eski bir askeri ceket vardı.

Uzun bir süre boyunca, tabutun yanındaki Yavuz'un fotoğrafına bakarak öylece orada durdu.

Sonra yavaşça bana doğru yürüdü.

"Kocanızla birlikte görev yapmıştık," dedi yumuşak bir sesle.

Sesi, taşınması çok ağır olan hatıraları yüklenmiş gibi hafifçe titriyordu.

Ben bir şey diyemeden, ceketinin cebine uzandı ve küçük, ahşap bir kutu çıkardı. Kutunun her yeri, sanki onlarca yıldır taşınmış gibi aşınmış ve çizilmişti.

"Bana," dedi adam, kutuyu nazikçe ellerimin arasına bırakırken, "eğer ona bir şey olursa... bunu mutlaka size ulaştırmamı söylemişti."

Kapağı açarken parmaklarım titriyordu.

İçine baktığım an, kalbim durdu.

"Aman Allah'ım... bu da ne?!" diye sordum, sesim niyetlendiğimden daha yüksek çıkmıştı.

(DE.VAMI İLK YO.RUMDA)

17 yaşımda bekar bir baba oldum. Kızımın mezuniyetinden bir gün sonra, kapıma bir polis memuru geldi ve şöyle sordu: "Be...
21/10/2026

17 yaşımda bekar bir baba oldum. Kızımın mezuniyetinden bir gün sonra, kapıma bir polis memuru geldi ve şöyle sordu: "Beyefendi, kızınızın ne yaptığından haberiniz var mı?"

Lisedeki gençlik aşkımız, bizim için erken bir hamilelikle sonuçlanmıştı. İkimiz de çok korkmuştuk ama ben babalığı kabullendim. Bir yandan çalışıp bir yandan eğitimime devam ederek kızımın hiçbir eksiği kalmamasını sağladım. Evleneceğime dair söz vermiştim ve kendi mezuniyetimde Aslı yanımdaydı. Hiçbir zaman kolay olmadı ama ben hep mutluydum. Aslı'ya olan sevgim hiç değişmedi.

Okul bittikten sonra kız arkadaşım, Aslı'nın hayatını mahvettiğini söyledi, çok genç olduğunu iddia etti ve sonra üniversite için gitti; bir daha asla geri dönmedi, Aslı'yı bir kez bile sormadı.

Aslı sadece benimle büyüdü. Neşeli, nazik ve sıcakkanlı bir insan oldu. On sekiz yıl sonra, onun mezuniyetinde gururdan dolup taşarak neredeyse ağlayacaktım. Akşam arkadaşlarıyla eğlenmek için dışarı çıktı ve eve geç döndü. Hızla yukarı çıktı.

Sonra kapı zili çaldı. Kapıyı açtığımda verandada iki polis memuru duruyordu. İçimi bir korku kapladı. Memurlardan biri nazikçe sordu:

"Aslı'nın babası mısınız?"

Endişelenmiştim.

"Evet... ne oldu?"

Birbirlerine baktılar. Memur devam etti:

"Beyefendi, onun ne yaptığından en ufak bir haberiniz var mı?"

Kalbim küt küt atıyordu. Memur ekledi:

"Bunu bilmeye hakkınız var."

Her bir kelime, ayaklarımın altındaki toprağın kaymasına neden oluyordu.

(DE.VAMI İLK YO.RUMDA)

İki küçük kızı olan dul bir adamla evlendim; bir gün kızlardan biri bana, "ANNEMİN NEREDE YAŞADIĞINI GÖRMEK İSTER MİSİN?...
21/10/2026

İki küçük kızı olan dul bir adamla evlendim; bir gün kızlardan biri bana, "ANNEMİN NEREDE YAŞADIĞINI GÖRMEK İSTER MİSİN?" diye sordu ve beni bodrum katının kapısına götürdü.

Demir ile flört etmeye başladığımızda, bana hemen iki kızını tek başına büyüttüğünü söyledi: Ece (4) ve Gaye (6).

Karısı üç yıl önce bir trafik kazasında hayatını kaybetmişti.

Kızlarını sanki kendi çocuklarımmış gibi sevmeye başladım; gerçekten harika çocuklardı.

Demir ile çok vakit geçiriyorduk ama ayrı evlerde yaşıyorduk.

Bir yıllık beraberliğin ardından evlendik.

Göl kenarında, sadece ailelerimizin katıldığı küçük bir tören yaptık.

Düğünden sonra Demir’in evine taşındım.

Ev büyük ve güzeldi. Ancak bodrumun kapısı her zaman kilitliydi. Demir, ben yanındayken o kapıyı asla açmazdı.

Nedenini sorduğumda Demir, aşağıda çok fazla eski püskü eşya ve ıvır zıvır olduğunu açıkladı. Çocukların kazara içeri girip yaralanmamaları için kapıyı kilitli tutuyordu.

Bu kulağa mantıklı geliyordu, bu yüzden daha fazla soru sormadım.

Bazen Ece ve Gaye, kilitli bodrum kapısına tuhaf bakışlar atarlardı.

Bir gün Demir işe gitti; ben de kızlar biraz hasta olduğu için onlara bakmak üzere işten izin aldım.

Ama o yaştaki çocuklar yerinde duramaz, değil mi? Onları yatağa sokmak için ne kadar uğraşsam da yine de saklambaç oynamaya ve evin içinde koşturmaya başladılar.

Gaye yanıma koşarak geldi ve şöyle dedi:

"Annemle tanışmak ister misin? O zaman onu da bizimle saklambaç oynamaya davet edebiliriz."

Olduğum yerde donup kaldım.

"Tatlım, ne demek istiyorsun?"

Şaşırmış göründü ve şöyle dedi:

"Şey, annem de bizimle saklambaç oynamayı çok severdi. Sana annemin nerede yaşadığını göstermemi ister misin? Sonunda onunla tanışabilirsin."

Sonra Gaye elimi tuttu ve beni BODRUM KAPISINA götürdü.

Eğer kilidi açarsam, annesinin nerede yaşadığını görebileceğimi söyledi.

Kalbim göğsümde küt küt atıyordu.

Tel tokalarımı aldım ve kilidi açmaya çalıştım. İşe yaradı.

Kapı gıcırdayarak açıldı ve KESKİN BİR KOKU YÜZÜME ÇARPTI.

(DE.VAMI İLK YO.RUMDA)

Oğlumun kırılan bacağıyla ilgilenmek için hastaneye gittim, tam o sırada hemşire sessizce elime bir kâğıt tutuşturdu: "Y...
20/10/2026

Oğlumun kırılan bacağıyla ilgilenmek için hastaneye gittim, tam o sırada hemşire sessizce elime bir kâğıt tutuşturdu: "YALAN SÖYLÜYOR. SAAT 03.00'TEKİ KAMERA KAYITLARINI İNCELE."

Oğlum Hakan’ın bacağı kırılmıştı. Eski kocam Kerem, ben işteyken Hakan’ın kapının önünde scooter'ından düştüğünü söylemişti.

Acil servise vardığımda, Hakan’ın bacağı çoktan alçıya alınmıştı.

Bu hikâye beni huzursuz etmişti ama oğlumuzun önünde tartışmak istemedim.

O akşam yatağın başında durmuş, Hakan’ın saçlarını alnından geriye doğru okşuyordum. Yakasında "Sorumlu Hemşire" yazan lacivert üniformalı bir kadın, hayati değerlerini kontrol etmek için içeri girdi.

"Canım, sen eve gitmelisin," dedi eski kocam. "Sabah işin var. Ben kalırım."

"İyiyim ben," diye cevap verdim. "Şu koltukta kestiririm."

Hemşire gözlerimin içine baktı, sonra Hakan’a döndü. Kerem battaniyesini düzeltirken Hakan irkildi. Hemşirenin yüz ifadesinin değiştiğini gördüm.

Yanımdan geçerken, bakışlarını indirmeden elime bir şey sıkıştırdı.

Bu katlanmış bir not kâğıdıydı. Açtım ve okudum:

"YALAN SÖYLÜYOR. SAAT 03.00'TEKİ KAMERA KAYITLARINI İNCELE."

Ağzım kurudu. Nota bakakaldım, sonra ona baktım.

Hemşire çoktan odadan çıkmıştı. Peşinden gittiğimde hemşire bankosunda bekliyordu.

"Ne demek istiyorsunuz?" diye sordum.

"Tüm çocuk odalarında hem sesli hem görüntülü gözlem kameralarımız var. Güvenlik her şeyi kaydeder," dedi sessizce. "Eğer gerçeği bilmek istiyorsan güvenlik ofisine git. Onlara seni benim gönderdiğimi söyle. Otur ve saat 03.00'teki 12. kanalı izle."

Tüm söylediği buydu.

Cevaplardan çok sorularım vardı.

Saat 02.58'de dar bir güvenlik ofisindeydim. Yorgun bir güvenlik görevlisi 12. kanalı, yani Hakan’ın odasındaki kamera kaydını açtı.

Ekranda oğlum, ince hastane battaniyesinin altında küçücük kalmış halde uyurken görünüyordu. Yatağın yanındaki Kerem’in koltuğu boştu.

Köşedeki dijital saat 03.00'e geldi.

Derken Hakan’ın odasının kapısı aniden açıldı.

GERÇEKTE NELER OLDUĞUNU anladığımda neredeyse bayılacaktım. Tüm hayatım gözlerimin önünden film şeridi gibi geçti.

(DE.VAMI İLK YO.RUMDA)

On iki yıl önceki düğünümde annemin yüzündeki o ifadeyi asla unutamam. Bu, gizleyemediği türden bir utançtı. Eşim Kerem,...
20/10/2026

On iki yıl önceki düğünümde annemin yüzündeki o ifadeyi asla unutamam. Bu, gizleyemediği türden bir utançtı. Eşim Kerem, akondroplazi ile doğmuştu ve aileme göre bu durum, aile ismimiz üzerinde bir "leke" gibiydi. Onun dahi bir mimar olması ya da bana kimsenin göstermediği kadar nazik davranması umurlarında bile değildi. Onlar için Kerem, fotoğraflardan kırpılması gereken ve arkasından alay edilecek biriydi.

Babam bu konuda üstü kapalı davranmaya bile tenezzül etmedi. Düğün konuşması sırasında, gelecekteki çocuklarımızın "yemek masasına boylarının yetmesini" umduğuna dair espriler yaparak güldü.

Bununla da kalmadılar. Biyolojik ailesi tarafından terk edildikten sonra bir yetiştirme yurdunda büyümesiyle bile dalga geçtiler. Zamanla onlardan uzaklaştım; daha az arayıp daha nadir ziyaret etmeye başladım. Çünkü her görüşmemiz yeni bir iğneleme ve sevdiğim adamın onlar için hiçbir zaman yeterli olmayacağına dair yeni bir hatırlatma demekti.

Kerem hiçbir zaman karşılık vermedi; sadece hayatını kurmaya devam etti—sessizce, istikrarlı bir şekilde ve başarıyla.

Sonra her şey değişti. Babamların işleri borç yükü altında çöktü ve onlarca yıl boyunca övünerek anlattıkları her şeyi birkaç ay içinde kaybettiler. Geçen Salı, kapımızda çaresiz ve bir o kadar da kibar bir tavırla belirdiler.

Özür dilemeye gelmemişlerdi. Kerem’in firmasının çok büyük bir ihale aldığını duymuşlardı ve bankanın evlerine el koymasını engellemek için 650.000 liraya (20.000 dolar) ihtiyaçları vardı.

Onları kapı dışarı etmeye hazırdım ama Kerem sakince onları içeriye çay içmeye davet etti ve iki saat boyunca şikâyetlerini dinledi. Sonra çalışma odasına gitti ve elinde önceden yazılmış bir çekle geri döndü.

Tam 650.000 lira.

Annem çeke uzanırken gözleri parladı ama Kerem çeki nazikçe geri çekti.

"Bunu alabilirsiniz," dedi sakince, "hemen şimdi, tam burada... ama sadece BİR ŞARTI yerine getirirseniz."

Oda bir anda sessizliğe büründü. Annemle babam bakıştılar, özgüvenleri yerle bir olmuştu.

"Nedir o şart?" diye sordu babam, sesi titreyerek.

(DE.VAMI İLK YO.RUMDA)

Balıktan 7 bin kat daha fazla omega-3 içeriyor!(DE.TAYLAR İLK YO.RUMDA)
20/10/2026

Balıktan 7 bin kat daha fazla omega-3 içeriyor!
(DE.TAYLAR İLK YO.RUMDA)

Address

Mahmutbey Mahallesi 2562 Sok. No:1 Bağcılar
Istanbul
34218

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Mutluluk Huzur posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share