Mutluluk Huzur

Mutluluk Huzur Mutluluk ve Huzur sizlerle olsun

Sitede yayımlanan Köşe Yazıları ve Yorumların sorumluluğu yazarlarına aittir. İzinsiz ve kaynak belirtilmeksizin kopyalama ve kullanımı yapılamaz.

**Kızım, doğurduğu üçüz kızlarını hastanede bırakıp yeni bir hayat seçti... Tam yirmi yıl sonra geri döndüğünde ise toru...
15/08/2026

**Kızım, doğurduğu üçüz kızlarını hastanede bırakıp yeni bir hayat seçti... Tam yirmi yıl sonra geri döndüğünde ise torunlarımın söyledikleri değil, yaptıkları şey hepimizin hayatını ikiye böldü.**

Kızım **Derya'yı** canımdan çok severdim.

Üçüz torunlarım dünyaya geldiğinde, hayatımın en mutlu gününü yaşadığımı sanıyordum.

Ama Derya bebeklerine yalnızca kısa bir bakış attı.

Sonra bana dönerek,

"Yapamam baba." dedi.

Onu sakinleştirmeye çalıştım.

Fakat Derya,

"Üç çocuk bütün geleceğimi bitirir. Daha 22 yaşındayım. Kendime yeni bir hayat kurabilirim." dedi.

Ardından çantasını aldı.

Sabah olmadan hastaneden ayrıldı.

O gün 61 yaşında, yalnız yaşayan bir emekliydim.

Maaşım çok azdı.

Ama **Buse, Damla ve Ceren'i** asla yalnız bırakmadım.

Onları sevgiyle büyüttüm.

Yıllar boyunca elimizdekini bölüştük.

Bir gün küçük Damla bana, "Dede... Biz fakir miyiz?" diye sorduğunda gözlerimi kaçırmak zorunda kalmıştım.

Derken yirmi yıl geçti.

Kapımıza birbirinden pahalı hediyeler gelmeye başladı.

Buse için inci kolye...

Damla için pahalı bir mont...

Ceren için araba peşinatı...

Ne gönderen belliydi ne de bir not vardı.

Sonunda torunlarım bana gerçeği açıkladı.

"Dedeciğim... Annem bizimle görüşüyor."

Bunu duyunca dünyam başıma yıkıldı.

Derya geri dönmüştü.

Ama bana ulaşmayı bile düşünmemişti.

Onu yemeğe çağırdım.

İki saat geç geldi.

"Kızlarımla yeniden aile olmak istiyorum." dedi.

"Çünkü herkes neden benimle olmadıklarını soruyor."

Çatalımı masaya bıraktım.

"Yani bütün mesele insanların ne düşündüğü öyle mi?"

Derya omuz silkti.

"Kızların umurunda değil."

Tam o anda üç torunum ayağa kalktı.

Buse annesine uzun uzun baktı.

"Yanılıyorsun anne."

"Bugün sana söyleyeceklerimiz değil..."

"...göstereceklerimiz var."

Ve birkaç saniye sonra yaptıkları şey, yalnızca Derya'nın yirmi yıl boyunca sakladığı sırrı ortaya çıkarmayacak...

**aynı zamanda benim bile bilmediğim, o geceye ait korkunç bir gerçeği açığa çıkaracaktı.**

Üvey babam, dört yaşındayken annemi kaybettikten sonra beni kendi kızı gibi büyüttü; ölümünden sadece birkaç saat önce e...
15/08/2026

Üvey babam, dört yaşındayken annemi kaybettikten sonra beni kendi kızı gibi büyüttü; ölümünden sadece birkaç saat önce elimi tuttu ve fısıldadı: "Bütün hayatın boyunca sana yalan söyledim."**

Mahir annemle evlendiğinde dört yaşındaydım. Annem kısa süre sonra hayatını kaybetti, ama Mahir bir an olsun beni yalnız bırakmadı.

Beni nikâh töreninde koluna girerek yürüttü. Kızımın vaftiz töreninde değil, onun yerine yaptığı isim verme töreninde yanımda durdu. Ben büyüyüp kendi ailemi kurduktan sonra bile, çocukken bayılarak yediğim elmalı pankekleri ara sıra yapardı.

O benim BABAMDI.

Bu yüzden sağlığı hızla bozulmaya başladığında, hastane yatağının başından neredeyse hiç ayrılmadım.

Doktorun Mahir'in sadece birkaç saat ömrü kaldığını söylediği gece, eli birden bileğimi kavradı.

"Benden nefret etmeden önce beni dinleyeceğine söz ver."

"Senden asla nefret edemem."

Buz gibi parmakları tenime daha sıkı bastı.

"Bütün hayatın boyunca sana yalan söyledim. İnandığın her şey yanlış. Çocukluğun, annenin ölümü, benim kim olduğum... HEPSİ."

Duvarlar etrafımda dönüyormuş gibi hissettim. Zorlukla gülümsedim.

"Baba, söylediklerin hiç mantıklı değil. Doktoru çağırmamı ister misin?"

Mahir başını yavaşça salladı.

"Zihnim tamamen açık. Ölmeden önce gerçeği öğrenmeni istiyorum. Bana bunu mezara kadar saklamam için yalvarılmış olsa bile..."

Sorular, onları düşünmeye fırsat bulamadan zihnimi doldurmaya başladı.

Mahir, komodinin üzerinden katlanmış bir kâğıt aldı ve avucumun içine sıkıştırdı.

"Git oraya. Şimdi."

Gözyaşları gri sakalının arasından süzülüyordu. Bana söylediği son sözler bunlardı.

Koridora koştum ve kâğıdı açtım.

Üzerine yalnızca bir adres karalanmıştı.

Adres, Mahir'in evinden — çocukluğumun neredeyse tamamını geçirdiğim o evden — arabayla sadece yirmi dakika uzaklıktaydı.

İçimdeki bir ses gitmemem gerektiğini söylüyordu. Ama hayatım boyunca bana babalık yapan adamın son isteğini de reddedemezdim.

Yirmi dakika sonra, daha önce hiç görmediğim sıradan bir evin önünde durdum.

Verandaya doğru yürürken, gecenin bu saatinde yabancı birinin kapısını çalacağım için içimden defalarca özür diliyordum.

Ama parmak boğumlarım kapıya değdiği anda, kapı birden ardına kadar açıldı.

Ve kapının arkasında duran kişiyi gördüğüm an, boğazımdan istemsizce bir çığlık yükseldi.

Çünkü karşımda duran kişi, yıllardır öldüğüne inandığım biriydi..
(DE.VAMI İLK YO.RUMDA)

Eski kocam beni düğününe davet etti bende başka e'r kekle..(DE.VAMI İLK YO.RUMDA)
15/08/2026

Eski kocam beni düğününe davet etti bende başka e'r kekle..
(DE.VAMI İLK YO.RUMDA)

36 Yıl Aynı Yastığa Baş Koyduğum Adamdan Boşandım... Ama Cenazesinde Duyduğum Bir Cümle, Geçmişe Bambaşka Gözlerle Bakma...
15/08/2026

36 Yıl Aynı Yastığa Baş Koyduğum Adamdan Boşandım... Ama Cenazesinde Duyduğum Bir Cümle, Geçmişe Bambaşka Gözlerle Bakmama Sebep Oldu.

Hakan, çocukluğumun en eski hatıralarından biriydi.

Komşu olarak büyüdük, gençlik yıllarında birbirimize âşık olduk ve yirmi yaşında evlendik. Otuz altı yıl boyunca birlikte yaşadık, iki çocuk yetiştirdik ve her şeyin yolunda olduğunu düşündüm.

Sonra beklemediğim bir şey oldu.

Bir gün ortak banka hesabımıza baktığımda büyük bir para eksikliği olduğunu gördüm.

Yüz binlerce lira kaybolmuştu.

Hakan'a sorduğumda ise her seferinde farklı cevaplar verdi.

"Ev masrafları."

"Ödenmesi gereken borçlar."

"Başka hesaba aktardım."

Ama söylediklerinin hiçbiri mantıklı değildi.

Birkaç gün sonra masasındaki evrakların arasında gizlenmiş otel makbuzlarını buldum.

Aynı otel.

Aynı şehir.

Aynı oda.

Oteli arayıp asistanı gibi konuşunca görevli hiç şaşırmadı.

"Tabii efendim," dedi. "Kendisi bizim sürekli müşterilerimizden biri."

O akşam belgeleri Hakan'ın önüne bıraktım.

Gerçeği inkâr etmedi.

Fakat tek bir açıklama bile yapmadı.

Ben de otuz altı yıllık evliliğimi bitirdim.

Aradan iki yıl geçtikten sonra Hakan aniden hayatını kaybetti.

Cenaze sırasında 81 yaşındaki kayınpederim yanıma gelip gözlerimin içine baktı.

Sonra ağır ağır şu cümleyi kurdu:

"Onun senin uğruna neler yaptığını gerçekten bilmiyorsun, değil mi?"

O sözler kulağımda yankılanırken hiçbir şey anlamamıştım.

Fakat biraz sonra ortaya çıkacak sır, bütün geçmişimi yeniden sorgulamama neden olacaktı
(DE.VAMI İLK YO.RUMDA)

E'r kek kıtlığının yaşandığı ülke! Türklere çağrıda bulundular..(DE.TAYLAR İLK YO.RUMDA)
15/08/2026

E'r kek kıtlığının yaşandığı ülke! Türklere çağrıda bulundular..
(DE.TAYLAR İLK YO.RUMDA)

Babaannem 35 yaşında bir adamla evlendi ve ilk gecesinde..(DE.VAMI İLK YO.RUMDA)
15/08/2026

Babaannem 35 yaşında bir adamla evlendi ve ilk gecesinde..
(DE.VAMI İLK YO.RUMDA)

S'ahte Nişanlım Olsun Diye Evsiz Bir Adamı Traş Edip Eve Götürdüm... Annem Onu Görünce Geçmişin En Büyük Sırrı Ortaya Çı...
15/08/2026

S'ahte Nişanlım Olsun Diye Evsiz Bir Adamı Traş Edip Eve Götürdüm... Annem Onu Görünce Geçmişin En Büyük Sırrı Ortaya Çıkmak Üzereydi...

Ailem artık evlilik konusunu takıntı hâline getirmişti.

Her buluşmada aynı sorular...

Her telefon konuşmasında aynı baskılar...

Bunun üzerine sıra dışı bir fikir aklıma geldi.

Bir akşamlığına sahte bir nişanlı bulacaktım.

Parkta oturan evsiz bir adam dikkatimi çekti.

Yanına gidip konuştum.

Adı Emir'di.

Ona yardım edeceğimi söyledim.

Yeni kıyafetler, sıcak yemek ve birkaç gün kalacak güvenli bir yer sağlayacaktım.

Tek isteğim, ailemin yanında nişanlım rolünü oynamasıydı.

Kısa bir sessizliğin ardından kabul etti.

Berbere gittik.

Şık bir takım elbise aldık.

Ortaya çıkan değişim inanılmazdı.

Ama beni etkileyen yalnızca görüntüsü değildi.

Emir son derece nazik, kültürlü ve ince düşünceli biriydi.

Birlikte geçirdiğimiz süre uzadıkça, hayatın onu nasıl bu noktaya getirdiğini daha çok merak etmeye başladım.

Akşam ailemin evine vardığımızda her şey yolundaydı.

Babam onunla sohbet etmekten keyif alıyordu.

Annem ise önce gülümsedi.

Derken bir anda yüzü asıldı.

Gözlerini Emir'den ayıramıyordu.

Sanki yıllar önce kaybettiği birini yeniden görmüş gibiydi.

Sonunda sessizce,

"Olmaz..." dedi.

"Bu evliliğe izin veremem."

Herkes donup kaldı.

Ben ne olduğunu anlamaya çalışırken annem Emir'e tek bir soru sordu.

Emir soruyu duyar duymaz derin bir nefes aldı.

Başını öne eğdi.

Ve o an, yıllardır gizlenen büyük gerçeğin ortaya çıkmasına yalnızca birkaç cümle kalmıştı. Olayın sonrasını yorumda anlattım...
(DE.VAMI İLK YO.RUMDA)

60 yaşındaki bir kadınla evleneceğimi duyunca herkes bana aklını kaçırmış dedi,” ama düğün gecesi omzundaki doğum lekesi...
15/08/2026

60 yaşındaki bir kadınla evleneceğimi duyunca herkes bana aklını kaçırmış dedi,” ama düğün gecesi omzundaki doğum lekesini fark ettiğim an, geçmişimle ilgili korkunç bir sır ortaya çıkmaya başladı.

Ne serveti ilgimi çekmişti.

Ne yaşadığı konak.

Ne de çevresindeki ihtişam.

Ben sadece bana verdiği değere inanmıştım.

Ailem ise buna asla inanmadı.

“O kadın seni kandırıyor,” dedi halam.

“Bu evlilik doğru değil,” diye karşı çıktı kuzenim.

“Seni sonunda yalnız bırakacak,” dedi babam.

Ama onların hiçbirini dinlemedim. Aysel Hanım'ı seçtim. Herkes hakkımızda konuşurken bile kararımın arkasında durdum.

Düğünümüz tarihi bir konakta yapıldı. Salon mum ışıklarıyla aydınlanmış, beyaz çiçeklerle donatılmıştı. Müzikler yükselirken siyah takım elbiseli güvenlik görevlileri dikkat çekiyordu ama o gece bunun anlamını düşünmedim.

Odamıza geçtiğimizde Aysel Hanım masaya kalın bir zarfla araç anahtarını bıraktı.

“Bu sana düğün hediyem,” dedi. “İçinde büyük bir servet ve yeni bir araç var.”

Gülümseyerek reddettim.

“Bana bunlar değil, sen yeterlisin.”

Yüzündeki ifade aniden değişti.

Sanki yıllardır sakladığı sır artık taşınamayacak kadar ağırlaşmıştı.

“Evladım… yani Mert… Sana her şeyi anlatmanın zamanı geldi.”

Kalbim yerinden çıkacak gibiydi.

Şalını omzundan indirince gözlerim dondu.

Sol omzunda anneminkiyle birebir aynı doğum lekesi vardı.

Aynı iz…

Aynı yerde…

Titreyen sesimle sordum.

“Bu doğum lekesi sende neden var?”

Aysel Hanım derin bir nefes aldı.

O an odadaki hava bir anda değişti.

“Çünkü artık susarsam çok geç olacak…” diye fısıldadı.

Ve ağzından çıkacak ilk cümleyle birlikte, bugüne kadar bildiğim bütün gerçeklerin aslında koca bir yalandan ibaret olduğunu anlamama sadece birkaç saniye kalmıştı.
(DE.VAMI İLK YO.RUMDA)

**Eski eşimin yeni karısı kızıma o kadar iyi davranıyordu ki herkes ona teşekkür etmem gerektiğini söylüyordu… Ta ki 10 ...
15/08/2026

**Eski eşimin yeni karısı kızıma o kadar iyi davranıyordu ki herkes ona teşekkür etmem gerektiğini söylüyordu… Ta ki 10 yaşındaki kızım bana hayatım boyunca unutamayacağım o soruyu sorana kadar.**
Benim adım **Zeynep**. 39 yaşındayım ve boşandıktan sonra kızım **Elif**, hayattaki en büyük dayanağım oldu.
Eski eşim **Murat** ile yollarımızı ayırdığımızda Elif henüz 6 yaşındaydı. Ortak velayet konusunda anlaşmıştık. Elif çoğunlukla benimle kalıyor, iki haftada bir hafta sonlarını ise babasının yanında geçiriyordu.
Aradan iki yıl geçmeden Murat yeniden evlendi. Yeni eşi **Seda**, dışarıdan bakıldığında tam anlamıyla kusursuz biriydi.
Elif'in derslerine yardım ediyor, her sabah saçlarını özenle örüyor, onu sinemaya, parka götürüyor, en sevdiği yemekleri yapıyor ve kızımın hoşlandığı en küçük ayrıntıları bile hiç unutmuyordu.
İlk zamanlarda içim rahattı. Kızıma iyi davranan birinin olması beni mutlu etmişti.
Ama zamanla küçük şeyler değişmeye başladı.
Elif babasının evinden her döndüğünde bana şöyle diyordu:
"**Seda teyze** daha geç saate kadar oturmama izin veriyor."
"**Seda teyze**, her sabah yatağı toplamanın gereksiz olduğunu söylüyor."
Bunu Murat'a söylediğimde sadece gülüp omuz silkti.
"Zeynep, fazla büyütüyorsun."
Ben de kendime sürekli aynı şeyi söyledim.
Sonra Elif benden ödevlerinde yardım istememeye başladı.
"**Seda teyze zaten anlattı.**"
Her sabah saçlarını örmemi istemeyi bıraktı.
"**Seda teyze daha güzel yapıyor.**"
Bir cumartesi günü eve geldiğinde kolunda yeni bir bileklik vardı. Dikkatlice baktığımda aynı bilekliğin Seda'nın kolunda da olduğunu fark ettim.
Gülümseyerek,
"İkimize de aynı bileklikten aldı." dedi.
Ben de gülümsedim.
Ama o gece Elif uyuduktan sonra sessizce ağladım.
Kızımı gerçekten seven bir kadını kıskandığım için kendimden utanıyordum.
Dün gece her zamanki gibi Elif'i yatağına yatırdım. Bana sıkıca sarıldı, gözlerimin içine baktı ve fısıldayarak öyle bir soru sordu ki nefesim kesildi.
"**Anne... Seda teyze zaten bütün annelik işlerini yapıyorsa... neden benim gerçek annem o olamıyor?**"
O an kalbim sanki yerinden sökülüp alınmış gibiydi.
Sabaha kadar gözüme uyku girmedi.
Ertesi sabah ise aylardır cesaret edemediğim bir şeyi yaptım.
Kimseye haber vermeden Murat'ın evine gittim ve aylardır gözümün önünde olup da fark edemediğim ayrıntıları tek tek incelemeye başladım.
Bulduklarım ise bana tek bir gerçeği gösterdi.
**Seda hiçbir zaman bana yardım etmeye çalışmamıştı... Asıl amacı başından beri kızımı yavaş yavaş benden uzaklaştırmaktı. Fakat bunu nasıl yaptığını öğrendiğimde yaşayacağım şok, henüz sadece başlangıçtı...**
(DE.VAMI İLK YO.RUMDA)

K'orkunç bir trafik kazasında beni kurtaran adamla evlendim ama düğün gecemizde bana şöyle dedi: "Bunu sana daha önce sö...
15/08/2026

K'orkunç bir trafik kazasında beni kurtaran adamla evlendim ama düğün gecemizde bana şöyle dedi: "Bunu sana daha önce söylemeliydim. ARTIK SANA YALAN SÖYLEYEMEM."

Beş yıl önce, yolda sarhoş bir sürücü bana çarptı.

Yoldan geçen genç bir adam olmasaydı hayatta kalamazdım. Hemen ambulans çağırdı.

Kazadan sonra yürüme yetimi kaybettim ama GERÇEK AŞKI BULDUM.

Beni kurtaran adam olan Kerem, bir an olsun yanımdan ayrılmadı. Rehabilitasyon sürecimde bana yardım etti ve parça parça yeniden yaşamayı öğretti. Onunla mutluydum.

Bu yüzden bana evlenme teklif ettiğinde... EVET dedim.

Düğünümüz küçük ve sakindi.

Eve geldiğimizde, makyajımı silmek ve sonunda derin bir nefes almak için tekerlekli sandalyemle banyoya geçtim. Ellerim titriyordu ama bu güzel bir heyecandı.

Fakat yatak odasına geri döndüğümde, KEREM GÜLMÜYORDU.

Yatağın kenarında oturuyordu, hâlâ gömleği üzerindeydi, kravatını gevşetmiş ama çıkarmamıştı.
Omuzları kaskatıydı, gözlerini yere dikmişti; sanki bana bakıp söylemesi gerekeni söyleyemiyor gibiydi.

"Kerem?" diye sordum sessizce. "Ne oldu?"

Başını kaldırdı.

Yüzünde heyecan yoktu. Şefkat de yoktu.

Bundan çok daha ağır bir ifade vardı; sanki YILLARDIR bir şey taşıyormuş ve sonunda artık onu taşıyamayacağı bir noktaya gelmiş gibiydi.

Yutkundu, gözleri buğulandı ve kısık, çatallı bir sesle konuştu:

"Bunu sana daha önce söylemeliydim. ARTIK SANA YALAN SÖYLEYEMEM."

Kalbim yerinden çıkacak gibi oldu.

"Neyi?" diye fısıldadım.

Bir sonraki cümlesi neredeyse bayılmama sebep olacaktı.
(DE.VAMI İLK YO.RUMDA)

Address

Mahmutbey Mahallesi 2562 Sok. No:1 Bağcılar
Istanbul
34218

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Mutluluk Huzur posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share