12/12/2025
“Kamu malına uzanan el, aslında kendi vicdanının ışığını söndürür. Sebepsiz zenginleşme, görünürde bir yükseliş gibi dursa da hakikatte ruhun en sessiz çöküşüdür. Çünkü insan, hakkı olmayanı cebine koyduğu an, kendi değerini cebinden düşürür. Emanete ihanet eden her yönetici, halkın değil önce kendi onurunun kapısını çalar; ama o kapı bir kez kırıldığında ne servet onu tamir eder ne de unutturma çabası. Adalet bazen geç gelir, bazen ağır yürür, ama geldiğinde önce gölgeyi, sonra gerçeği ortaya çıkarır. Ve o gün, zenginleşmiş görünenlerin aslında en çok fakirleşenler olduğu anlaşılır.”
