Dünyanın dört bir yanında zulme uğrayan, ezilen, yok sayılan, yalnızlaştırılan, yoksullaştırılan insanların çığlığıyız biz. Ve bizim bu çığlığımız, Babil kulesinin inadına farklı dillerde ama aynı tonla çıkıyor. Ve her türlü zulme, adaletsizliğe, sömürüye, baskıya, ötekileştirmeye, ayrımcılığa ve şiddete hep bir ağızdan diyoruz ki; ARTIK YETER!, ENOUGH IS ENOUGH!, EDİ BESE!, YA BASTA! Bizler, bu ç
ığlığı atarken baktığımız her yerden, her sokaktan, her tarladan, her fabrikadan, her tribünden ayrı bir algı yaratıyoruz. Bu şiarımızla en sevdiğimiz oyunu; futbolu ve taraftarlığı yeniden tarifliyoruz…
Futbol Nedir? Bizler futbolun dünyanın en basit oyunu olduğuna inananlarız. Futbol oynayabilmek için iki tane taş bir tane top yeterlidir. Bu oyuna olan sevgimiz sokağa olan sevgimizle aynıdır; çünkü sokağın her yerinde futbol oynanabilir. Bir mahalle arasında, yıkım kararı verilmiş bir gecekondu mahallesinde, bir sitenin güvenli bahçesinde, bir kolejin spor salonunda veya bir taşra okulunun beton sahasında... Futbol herkesin ön koşul gerektirmeden oynayabileceği nacizane bir oyundur. Özel alanlara ve özel aparatlara ihtiyaç olmadan oynanabilecek nadir oyunlardan biridir. İşte bu yüzdendir ki futbolun sahibi yoktur. Ne federasyonlar, ne bahis şirketleri, ne mafyatik kulüp patronları, ne de cafcaflı amigolar futbolun sahibi değildirler. Bu oyunu sevmek, tuttuğun takımı sevmenin dışında sokak arasında top oynayan çocukların oynadığı oyunu da sevmektir. Ve futbol bizler için hayattır; çünkü bizler, hayatın sokakta olduğunun farkında olanlarız. Futbolun da gerçek yeri sokaklardır. BİZLER, BAŞKA BİR HAYATIN MÜMKÜN OLDUĞUNA İNANDIĞIMIZ GİBİ BAŞKA BİR FUTBOLUN DA MÜMKÜN OLDUĞUNA İNANIYORUZ. Çünkü hayatın da, futbolun da bize öğretilenlerin dışında başka bir seçeneğinin olduğunu biliyoruz. Ve hayatı da, futbolu da değiştirmek için varız. Tribünler şahit olma alanlarıdır. Azme, umuda, umutsuzluğa, mutluluğa, mutsuzluğa şahit olduğumuz yerlerdir tribünler. Sokağa baktığımız yerde nelere şahit oluyorsak futbola baktığımız yerde de ona şahit oluyoruz. Bizler için tribün; bir aşkın örgütlenmesidir, bir dayanışmanın, bir imecenin var edilmesidir. Tribünün içinde olmak yalnızlaşmamaktır ve çözümsüz kalmamaktır. Yaşam şahitliğimizde nasıl ki dayanışan bir dünya hayal ediyorsak, yıkılan bir gecekondunun tuğlasıysak veya mendil satan bir çocuğun alınteriysek, bir grev halayında atılan zılgıtsak futbol şahitliğimizde böyledir bizim. İçeriye bilet parası yüzünden giremeyenin cebindeki parayız bizler, deplasman otobüsünün patlayan tekerleğiyiz… Aldığı ceza yüzünden maça giremeyen taraftarın tezahüratıyız. Aynı, yattığı cezaevinde sokağı göremeyenin güneşi olduğumuz gibi… EVET, TRİBÜN ŞAHİTLİĞİMİZDİR BİZİM VE BİZİM ŞAHİTLİĞİMİZ SADECE BAKMAKTAN İBARET DEĞİLDİR; GÖRDÜĞÜMÜZE MÜDAHALE ETMEKTİR. TRİBÜN; YALNIZ KALMAMAK VE YALNIZ BIRAKMAMAKTIR. Taraftar Nedir? Bizler taraftarlığa, adında geçtiği gibi taraf olmak mantığı ile bakarız; iktidarların karşısında taraf olmak. Bu iktidar devlet de olabilir, despot bir tribün amigosu da; hükümetler de olabilir futbol federasyonu da. Bizler, zalimin karşısında mazlumun tarafında olanlarız. Ölümün karşısında hayatı savunanlarız; savaşın karşısında barış olanlarız. Ve bu yüzdendir ki taraftarlık mücadele alanımızdır ve bu mücadele tüm iktidarlar(küçük veya büyük) yok oluncaya kadar devam edecektir. Ve biz, aşktan yana taraf olanlarız. Göztepe'mize duyduğumuz his aşktır bizim. Ve biz ruhtan taraftarız. İçi boşaltılmış galibiyete veya mağlubiyete dayalı bir sevgi değil bizim sevgimiz. Bir ruha sevdalanmaktır Göztepe'liliğimiz.
1. Bizler dünyanın herhangi bir yerinde herhangi bir bireyiz, herhangi bir tribünde herhangi bir taraftar… Futbola ve taraftarlığa böyle baktığımız için ırkçılığa, erkek egemenliğine, heteroseksistliğe ve sınıfsal farklılıklara karşıyız.
2. Biz YA BASTA! Diyenler, iktidarlarla her alanda mücadele ettiğimiz gibi futbol alanında da her türlü iktidarla mücadele edenleriz. Kapitalizmin işgal ettiği (etmeğe çalıştığı), endüstriyelleştirmeye çalıştığı futbolun da karşısındayız.
3. Tüm tribünlerin ve maalesef ki Göztepe’mizin tribünlerinin de arma sevdası dışında grup ve tayfa sevdasına dönüştüğünün farkındayız. Hatta öyle ki, kulübün ambleminden daha büyük grup amblemlerini görmek canımızı acıtıyor bizim. Efsane futbolcuların isimlerini unutup tribün abilerinin isimlerini hafızalarından çıkartmayanlara karşı gerçek bir Göztepe sevgisini örgütlemek için varız; karşılıksız ve hiyerarşisiz. Göztepe tribününün tek kurtuluşunun koşulsuz ve dayatmasız bir sevgi olduğunu biliyoruz ve bunu örgütlemek için biraraya gelmiş bulunuyoruz.
4. Bizler futbolu ve Göztepe'yi hayattan farklı tanımlamadığımız için rakip olmayı da hayattan farklı tanımlamıyoruz. Futbolu nasıl sokakta top oynayan çocuklar üzerinden algılıyorsak, rakip taraftarı da sokakta top oynayan yan mahallenin çocukları olarak görüyoruz. Ve çocuklar arasındaki rekabetin içinde nasıl düşmanlık, şiddet ve öfke yoksa bizim rakiplerimiz olarak gördüğümüz takım veya taraftar gruplarına karşı da hissettiğimiz şeyde öfke yoktur. Hissiyatımızın tek ismi gururdur.
5. Hayattan bağı kopmamış bir tribün kurguladımız için bizim faaliyet alanımız sadece stadyumlar değildir ve tribünde tezahüratını yaptığımız, pankartını açtığımız her şey de futbolla alakalı değildir. Bir işçi direnişi, bir barış mitingi ve bir öğrenci eylemi bizim için tribün olarak içinde bulunulması gereken yerlerdir. Tribünün sorununu sokağa, sokağın sorununu tribüne taşıyabilmek için beraber olanlarız bizler. Kısacası tarafız ve taraftarız.
6. Bizim dışımızda, futbolun egemenleri tarafından çirkinleştirilmiş ve kişiliksizleştirilmiş futbol dünyasında dayatmalara ve cezalara karşı omuz omuza mücadele edeceğiz. Ceza alan ve tribününden (yaşam alanından) koparılmış her taraftar hangi takım taraftarı olursa olsun bizim gündemimizdir. Çünkü biz KURTULUŞ YOK TEK BAŞINA, YA HEP BERABER YA HİÇBİRİMİZ sloganına sahip çıkanlarız.
7. Kulüp sevgisinden uzak tüccar başkanların, bizi müşteri olarak görmesine izin vermeyeceğiz. Çünkü Göztepe’miz için başkanların, şirketlerin, yöneticilerin gelip geçici olduğunun ve tek kalıcı şeyin biz taraftarlar olduğunun farkındayız. Tribünü doldurmayı sadece bilet fiyatlarına endeksleyen ve arma aşkını “store”larda ki afilli kreasyonlarıyla etiketleyenler, bizim için Göztepe sevgisinin maddi bir karşılığının olmadığının farkında bile değiller. BİZLER MÜŞTERİ DEĞİLİZ, BU KULÜBÜN GERÇEK SAHİPLERİYİZ. Ve yine bizler, başkanlar ya da yöneticiler tarafından tutulan deplasman otobüsleri veya verilen maddi desteklerle satın alınabilecek, yönlendirilebilecek insanlar değiliz. Çünkü bizler, karşılıksız ve hesapsız şekilde bir sevginin peşinde koşanlarız. Biz Göztepe’mizi, bizi satın alamayacaklarını unutmayarak ve unutturmayarak seviyoruz. Ve bizler, hiçbir zaman, hiçbir koşulda MAKUL TARAFTAR OLMAYACAĞIZ!.. Sen Yoksan, Bir Eksiğiz…
Bizler, yukarıda anlattığımız sebeplerden dolayı futbola, taraftarlığa, tribüne ve Göztepe’mize farklı bir açıdan bakıyoruz. Ve sizde eğer bizim gördüğümüz ve hissettiğimiz ruhu hissedebiliyorsanız, tribünde sizlerle omuz omuza olmak isteriz. Hemen baştan belirtelim ki; bizim, tribünü bölmek, orada başkalaşmak ve gruplaşmak gibi bir derdimiz yok. Evet biz bir grubuz; ama emin olun ki grup olmayan bir grubuz. Hiçbir zaman kafaya çıkmayacağız. Hiçbir zaman bir ‘abimiz’ olmayacak. Hiçbir zaman bir amblemimiz Göztepe’mizin armasından daha değerli olmayacak. Derdimiz, tribünlere gelmeyen futbol ve arma sevdalılarının, kentli yurttaşların da futbolun şenlik alanı stadyumlara çekilmesidir. Ve bizler diyoruz ki futbol, hayat ve ekmek ve özgürlük ve aşk ve emek bizim gündemimizden hiç düşmeyecektir. Başka bir dünya, başka bir futbol ve başka bir Göztepe mümkün...
YA BASTA! VİVA GÖZTEPE
http://yabastavivagoztepe.blogspot.com/
