Yok yok efsane deniz tarafını düşün kardeş.. Yaşanan şampiyonlukları, yaşanan çoşkuları, tapılan tutkuları.. Eski günleri düşün; tribünlerin neşeye boğulmasını, gençliğin önünde kimsenin duramamasını, korunan değerleri. Yaşanan kavgaları düşün, millete malolan bu gençliği.. Sonra gençliğin uyutulmasını düşün kardeş; endüstriyel futbolu, elit tribün yazarlarını, mavi bayrak ödüllerini, sanal alem t
ribüncülerini, gençliğin körelmesini düşün.. Yaşanan herşeyi unut, yıllarca emek verdiğin ve bir türlü beceremediğin, çırpınırken kaybettiğin bütün kasvetinle bile ilgilenme artık. Eski senelerde yaşanan şampiyonlukların lafında kalmış bu tribünlerin artık sadece önüne bakabileceği bir ortamdasın. Sadece renklerin aşkının varolduğu, tribün emekçilerinin saygı gördüğü, sağında solunda herkesin aynı çoşkuyla hareket ettiği, her zamankinden daha bilinçli, her zamankinden daha inançlı ve her zamankinden daha gönülden gençlerin toplandığı yerdesin. Sevdası peşinde koşan bu gençlerin arasında sen; kimsenin hiçbir çıkarı olmadığı, kimsenin üstün olmadığı, endüstriyel futbola karşı olan, herkese renk ayrımı yapılmadan aynı gözle bakıldığı yerdesin. Avni Aker tribünlerinin uyandığı yerdesin kardeş! Onlar bizim uşaklar.. Sevdasının peşinde yürürken korkusuzca, haykırıyorlar cümle aleme bu büyük sırrı;
Trabzonlu Gençler, Delice Sever..
