02/07/2026
SENİNLE 14. YIL…
Sen bu paylaşımları görmüyor olsan da, teşekkür etmek istedim buradan sana. 168 aydır kimseye el açtırmadın bana. Yüzünü bir defa bile göstermedin, binlerce abla ve on binlerce yavrusuna. 3-5 çocuğa bayramlık alalım diye başladığımız bu yolda, bir şeyler başardık galiba. Ne yalan diyeyim zordu valla. Seni kaybetmemek için çok uğraştım bende bu arada…
13 yıldır bir kişi bile ‘’Maşaallah Size’’ demedi. Herkes sadece ayırmak için mücadele etti. Bilmem ki bu niyeydi? Ama Rabbim buna izin vermedi. Güzeldi, özeldi, ilklerin olduğu bir 13 bitti. Ama sana on binlerce çok dualar edildi. Bende arada kaynamışımdır belki…
Öleceğiz ya mutlaka. Çağıracaklar bizi huzura. Şahitlik edeceğim ben sana. ‘’Çok verdi ama kimselere demedi’’ diyeceğim. Girer miyim bilmem ama bildiğim senden 1.000 yıl sonra belki bende cennete gireceğim…
Seni soruyorlar bana. Anlatıyorum ben de tüm dostlara: ‘’Hani Cuma namazında yanında duran genç var ya. Hani pastanede senden iki kaşarlı, bir meyva suyu satın alan kardeş bu sabah da uğradı ya senin dükkana. İşte o benim kardeşim. İşte ben onunla tüm yetim çocuklara yetişmekteyim’’…
Her gece saat 02.00’a kadar çalıştığına şahidim. EN zor gününde bile asla yok demedin. O babasız çocuklar şimdi üniversitede okuyorlar. Kimisi de işe girdi, hasta annesine bakıyorlar. İnşaallah unutmuşlardır seni ve bizi. Zaten bizim de istediğimiz bu değil miydi?
Merak etme. Çok şey oluyor her evde. Ne boş buzdolabı ne de ödenmemiş kirası var ailelerde. Bereket yağıyor tüm evlere. Çünkü Allah bizimle…
Hani hep dedin ya ‘’Bizi kimse bilmesin’’. Oldu galiba, 13 yılı bilinmeden bitirdin. Bana bile senede sadece 1 defa çay söyledin. Sayılar ile işimiz yok dedin. Ama farkında değilsin; on binlerce ablaya ve babasız çocuğa yetiştin...
Uzun olsun tabii ama senin ömrün o çocuklar için çalışırken, benim de dağıtırken bitsin. Mevlam ömrünü, huzurunu ve sağlığını eksik etmesin. Daha fazla yazmayayım; bu paylaşım burada sona ersin.
Kardeşim… İşin rast gitsin…