07/01/2026
ÖZEL EĞİTİMDE "27 YAŞ" KRİZİ: SİSTEMSEL HATAMI?
Geçtiğimiz günlerde Milli Eğitim Bakanlığı bilişim sisteminde (MEBBİS) ortaya çıkan ve özel gereksinimli bireyler için "Sadece 0-26 yaş aralığına eğitim verilebilir" uyarısı, "yaş sınırı" engeli, özel gereksinimli bireyler ve aileleri arasında büyük bir tedirginliğe, korkuya ve öfkeye yol açmıştır.
Milli Eğitim Bakanlığı Bilişim Sistemleri (MEBBİS) üzerinden yapılan teknik bir güncelleme sonrası, 27 yaş ve üzerindeki özel gereksinimli bireylerin eğitim girişlerinin engellenmesi ve "Sadece 0-26 yaş aralığına eğitim verilebilir" uyarısı, "yaş sınırı" eğitimde fırsat eşitliği tartışmalarını yeniden alevlendirdi.
Ülke genelinde Engelli Dernekleri, Sivil toplum kuruluşları, Rehabilitasyon Merkezleri ve milletvekillerinin sert tepkileri ile konunun TBMM gündemine taşınmasının ardından, bu hatanın teknik bir güncelleme sonrası oluştuğu, daha sonra sistemin tekrar eski haline getirildiği ve 27 yaş üstü bireylerin eğitim girişlerine yeniden izin verildiği öğrenildi.
Acaba gerçekten bu yaşananlar sistemsel bir hatamı? Hak gaspımı? Yoksa engelli ve aileleri bir şeylere alıştırılmak mı isteniyor. Biz biliyoruz ki Yönetmeliğe bu yaş sınırlaması yıllardır getirilmek isteniyor. Her defasında tepkiler üzerine geri adım atılıyor.
Yaşam boyu eğitim ve eğitimde fırsat eşitliği anayasal hakkımızdır! Ülkemizde Rehabilitasyon Merkezlerinde uygulanan mevcut özel eğitim süreleri zaten yetersizdir. Kişiye özel planlanması gereken bu süreçlerin yaş sınırı gibi bürokratik engellerle kısıtlanmasının Anayasa'nın sosyal devlet ilkesiyle de bağdaşmamaktadır. Özel gereksinimli bireyler için eğitim, biyolojik bir sürece bağlı olmayan, yaşam boyu sürmesi gereken hayati bir rehabilitasyon sürecidir. Bu bireylerin eğitiminin kesintiye uğraması, kazanılmış becerilerin kaybı anlamına gelir. Bilinmelidir ki bu özel gereksinimli kardeşlerimizin engelliliği belli bir yaştan sonra geçmemekte yaşam boyu sürmektedir.
Özel gereksinimli bireylerin rehabilitasyon ve eğitimlerine yaş sınırlaması getirmek bu engelli ve ailelerini belli bir yaştan sonra kendi kaderlerine terk etmek anlamına gelmektedir.
Çağrımızdır tüm engelliler, engelli aileleri, dernekler, federasyon ve konfederasyonlar, akademisyenler bu duruma tepki göstermelidir. Özel gereksinimli bu kardeşlerimizin rehabilitasyon ve eğitim hakkı kısıtlanmamalı biran önce yasal güvenceye kavuşturulmalıdır.
Bediha KANGAL
TSD Burhaniye Şb. Bşk.
