16/08/2026
Nilgün Cerrahoğlu
Milyonlar seni bekliyor!
Derin, karanlık bağları olan bir işadamı, ekran yüzü bir star gazeteciyi gözüne kestiriyor.
Özellikle “yolsuzlukla mücadele” röportajlarıyla gündeme gelen gazetecinin biraz “mitomani” zaafı var.
Mafyozi işadamı, şeytanın aklına gelmeyecek amaçlarla bu ünlü medya mensubunu radarına alıyor: “Aslansın, kaplansın” diyerek -ilerideki projeleri doğrultusunda kullanmak üzere- ondan bir “siyasi lider yaratmayı” hedefliyor. Bu yolda her aracı kullanmayı göze alıyor ve de mübah görüyor.
İtalya, halihazırda dizi film tadında takip edilen bu “çılgın projeyi” konuşuyor.
“Proje”nin sahibi görünürde Valter Lavitola isimli her karanlık işe bulaşmış bir restoran sahibi.
Trump’ın öncüsü sayılan müteveffa medya patronu siyasetçi Berlusconi’nin yakın çekirdeğinden geliyor.
Berlusconi namına vaktiyle Prodi’nin merkez soldaki Zeytin Ağacı hükümetini bir güven oylamasında düşürmek için “senatör”ler satın almış, ardından siyasete girmeye çalışmış. Başarısız olduğunda tarihi “Forza Italia” liderine “sus payı” adına düpedüz şantaj yapmış ve hapse girmiş çıkmış bir şahıs Lavitola.
Devlet televizyonu RAI 3’te “kirli siyaset ve yolsuzluk” konularında dosyalar yapan “Report” programının sunucusu Sigfrido Ranucci isimli gazeteci, bu şaibeli şahısla bir gün röportaja gidiyor.
O da ne? Kanka oluyorlar!
Sonra Ranucci, Lavitola’nın Roma’nın en havalı mahallelerinden birinde açtığı ve işlettiği restoranından hiç çıkmaz oluyor.
UMUTSUZLUK VE DEKADANS
Lavitola’nın restoranının müdavimi olmakla kalmıyor, sürekli onunla yazışıyor
RAI içindeki kavgaları anlatıyor. Bir siyaset gurusuyla muhatap olurmuşçasına siyasi analizler paylaşıyor:
“(Meloni’nin) Kardeşler Partisi yerinde sayıyor, muhalefet ise yalnızca yarım puan ilerliyor. İnsanlar umutsuz” diyen Sigfrido’ya Valter’dan şu yanıt geliyor:
“Dostum sana hep söylüyorum. Çaresizlik fark edilmeyecek gibi değil. Geleceğe dönük hiçbir iyileşme işaretinin olmaması da en vahimi. Gelecek vizyonu sunan bir siyasi sınıf yok. (60’lı yaşlardaki) Kuşağımız, çocuklarının kendilerininkinden çok daha düşük bir hayat standardında yaşayacağını biliyor. Bu düşünce bir epidemi gibi yayılıyor ve toplumu sosyal, kültürel dekadansa sürüklüyor.”
Valter’ın “dekadans” ve “siyasi açmaza” bulduğu cevap, elinin altındaki gazeteci dostu “Sigfrido’dan bir lider yaratmak” fikri oluyor.
“Sigfrido Ranucci”, toplumda karşılığı olan imza bir isim. Programlarıyla güvenilirlik ve inanılırlık kazanmış.
Valter, Sigfrido’nun bu “itibarını” kullanıp üstüne projesini inşa etmeyi planlıyor.
Önce Sigfrido’yu buna inandırmak için çaba harcıyor.
Ardından, entelektüel kamuoyu ötesinde onu, geniş kitlelere mal etmenin arayışına giriyor.
‘İKİ YILDA BAŞBAKANSIN!’
Zamanında Berlusconi’nin yanında staj gören Makyevel işadamı, Sigfrido’yu ufaktan; “Bu işi en iyi sen yaparsın!” mesajlarıyla işlemeye başlıyor:
“Milyonlarca İtalyan seni dümende görmek istiyor. İki yılda başbakan olursun. Minimum yüzde 70 oyun var!” diyerek Sigfrido’yu gaza getiriyor. 2026-27’de gelecek sandık için şimdiden Sigfrido’nun da ismini içeren kamuoyu yoklamaları başlattığını söylüyor.
Bu yazışmalar artık savcıların elinde.
“Neden?” derseniz...
“Projeci” Valter çünkü çıtayı birden yükseltiyor. İleride siyasette iplerini elinde tutmayı planladığı gazetecinin programlarıyla sınırlı reytingini, ülke çapına yaymayı düşünüyor.
Bu amaçla emrindeki mafya tetikçilerini kullanarak Sigfrido Ranucci’yi “büyük araştırmacı gazetecilik kurbanı” olarak gösterecek bir bombalı saldırı emri veriyor.
Tetikçiler, gazetecinin evinin önündeki arabaları -kimsenin içinde olmadığı bir anda- havaya uçuruyorlar.
“Eyvah! Gene 70’ler terörüne mi döndük?” diye ülke ayağa kalkıyor.
Kamuoyu önderleri, “Basın özgürlükleri tehlikede” diye alarm veriyorlar.
Sosyal medyada Sigfrido’nun hesapları hakikaten kanatlanıyor.
Ancak bir yandan da tabii olay araştırılıyor. Beceriksiz tetikçiler on aylık bir kovalamaca sonunda yakalanıyor. Ve Lavitola’yı ele veriyorlar.
Lavitola, “saldırı emrini” verdiğini ancak bunu tehdit altındaki gazeteci arkadaşının korumalarının artırılması hedefi için düzenlettiğini söylüyor.
Savcılar, Whatsapp yazışmalarını okuyunca bu deli saçması açıklamaya itibar etmiyor.
Lavitola bu hafta başı itibarıyla içeride.
Gazeteci dışarıda.
Kariyeri yerle bir olsa da ona şimdilik “manipülasyon kurbanı” gözüyle bakılıyor.
Skandal İtalya’da, “popülizmin geldiği tehlikeli son sınır” üzerinden konuşuluyor.
Corriere della Sera başyazarlarından Antonio Polito, “Lavitola deli mi? Demagojik yüceltmelere açık bir kamuoyunda, kamuoyu inşasının nasıl yapıldığını keşfetmiş bir deha mı yoksa? İtalya’nın yeni bir siyasi macera eşiğinde olduğunu tespit etmiş olabilir mi? Ranucci’yi yeni bir popülizmin potansiyel lideri olarak gördüyse yarın (damardan faşist Roberto Vannacci misali -N.C.) emekli bir general dahil, herhangi biri, bir lider olarak önümüze çıkabilir mi?” diye yazıyor.
Bu pilav daha çok su kaldırır.
