26/01/2026
Köylere çocuk felci taraması veya doğum kontrolü bilgilendirmesi için giden anneme Günhan ile eşlik ederdik. Yerde, ahşaptan beşik içinde uyuyan çocuklar vardı. Onlara şekerin üstüne damlatılan bir ilaç verirlerdi.
Köy halkı Günhan'a ve bana birer yumurta verirdi. O yumurtayla heyecan içinde bakkala koşar sakız alırdık. O zaman açıkta veya markasız satılan sakızlar vardı. Tipitip'in çıkmasına 7-8 sene vardı.
Annemle Ağrı dağına çok uzak olmayan yerlerde kenger toplamaya giderdik. Yerden bitmeydi, dikenliydi. Keserdik sütü akardı. Sütünü gölgede kurutunca ne sert ne yumuşak sakız olurdu. Ağzımıza acımtrak dağın tadı gelirdi. Günhan da severdi.
Günhan'a 18 Ocak doğum günü armağanı olsun diye bir kavanoz kenger sakızı sipariş ettim. Kenger sakızı hala var ve şimdilerde kilosu 10-12bin TL civarında. Biraz hüsran yarattı; ağızda kaybolmayan lastik gibiydi.
Kalanları biraz bal mumu ve kengerin aromasını bastırmayacak şekilde damla sakızı ile deneyebilirim ama eskiyi eskide bırakmak lazım belki de.