01/10/2026
KAMUOYUNA DUYURULUR
Millî Eğitim Bakanlığı tarafından hazırlanan Alevî-Bektaşî inancı ve kültürü eğitim modüllerinin kamuoyuna açıklanmasını kaygıyla takip ediyoruz.
Alevi-Bektaşi inancının tarihinin, edebiyatının, müziğinin, ozanlarının, ocaklarının ve dergâhlarının çocuklara ve toplumun farklı kesimlerine anlatılması, ilk bakışta olumlu görülebilir.
Ancak burada temel mesele, Aleviliğin kim tarafından, hangi anlayışla ve hangi yetkiyle anlatılacağıdır.
Çünkü Alevilik devlet tarafından yeniden tanımlanacak, biçimlendirilecek veya müfredatlaştırılacak bir ‘kültür’ başlığı değildir. Alevilik yaşayan bir inançtır.
Yolu, erkânı, ocakları, sürekleri, pir-talip ilişkisi, cemleri, hizmetleri, ikrarı, görgüsü ve rızalığı ile kendi tarihsel hafızasına ve inançsal bütünlüğüne sahip bir yoldur.
Bugün yaşananları tarihsel hafızamızdan bağımsız ele alamayız.
Osmanlı döneminde 1826’da Bektaşilik yasaklanmış, çok sayıda Bektaşi tekkesi kapatılmış, bazıları yıkılmış veya başka tarikatların kullanımına verilmiştir.
Yani mesele yalnızca tekkelerin kapısına kilit vurulması değildi.
Mesele, Alevi-Bektaşi yolunun kendi kurumları, kendi önderleri ve kendi erkânı üzerindeki iradesinin devlet eliyle sınırlandırılmasıydı.
Bugün ise farklı bir yöntemle aynı tarihsel anlayışın yeniden üretilmesinden kaygı duyuyoruz.
MEB tarafından “Alevi-Bektaşilikte Yol Erkân” başlığı altında 104 saatlik bir eğitim modülü hazırlanması ve bu eğitimi verecek kişilerin “usta öğretici” olarak görevlendirilmesinin öngörülmesi, bizim açımızdan ciddi bir inanç ve temsil sorunu yaratmaktadır.
Çünkü Yol-Erkân hizmetlisi olmak bir meslek değildir.
Mürşidin, pirin, dedenin, ananın, babanın, rehberin ve diğer hizmet sahiplerinin yol içerisindeki konumu devlet tarafından verilecek bir sertifika ile belirlenemez.
Bir devlet kurumu tarafından verilen “usta öğreticilik belgesi”, bir kişiyi Alevi yolunun inançsal taşıyıcısı yapmaz.
Aleviliği yalnızca “Anadolu irfanı”, “millî kültür”, “toplumsal birlik”, “kardeşlik” ve “değerler eğitimi” başlıkları altında ele almak, onun bir inanç ve yaşam yolu olduğu gerçeğini eksiltmektedir.
Bizim itirazımız çocukların ve toplumun Aleviliği öğrenmesine değildir.
Tam tersine, Alevi toplumunun kendi çocuklarına inancını, tarihini ve kültürünü aktarma hakkını savunuyoruz.
Ancak bu hakkın öznesi Alevi toplumudur.
Devletin görevi Alevilere Alevilik öğretmek değil; eşit yurttaşlık, inanç özgürlüğü ve laiklik temelinde herkesin kendi inancını özgürce yaşayabileceği koşulları sağlamaktır.
Alevi toplumuna çağrımız vardır;
Gün, yolumuza sahip çıkma günüdür.
Gün, Aleviliğin geleceğini devletin bürokratik mekanizmalarına bırakmama günüdür.
Gün, ocaklarımızı, dergâhlarımızı, cemlerimizi, erkânımızı ve inanç hafızamızı koruma günüdür.
Okullardaki zorunlu din dersleriyle, yıllardır süren inkâr ve yok sayma politikalarıyla ortadan kaldıramadığınız Aleviliği, bugün devlet eliyle hazırlanmış müfredatlarla yeniden biçimlendiremezsiniz.
Alevi toplumu buna rızalık vermez!
Alevilik Alevilerin Yolu'dur.
Bir sözümüz de bu süreçten kişisel çıkar sağlayanlara:
Tarih, rıza lokmasıyla yürüyenleri de yazar; saray sofrasında yolundan dönenleri de.
Bizim tarafımız bellidir:
Rıza lokmasının, hakikatin ve yolun tarafındayız.
Aşk olsun rıza lokması ile doyanlara!
ALEVİ BEKTAŞİ FEDERASYONU
AVRUPA ALEVİ BİRLİKLERİ KONFEDERASYONU
HACI BEKTAŞ VELİ ANADOLU KÜLTÜR VAKFI
TÜRKİYE ALEVİ FEDERASYONU
ALEVİ KÜLTÜR DERNEKLERİ
PİR SULTAN ABDAL KÜLTÜR DERNEĞİ
AVUSTRALYA ALEVİ BEKTAŞİ FEDERASYONU
