10/08/2026
Yıllar sonra tekrar Hatay'dayız.
Düğün merasimi için geldiğimiz Hatay'da,
depremde aylarca insanımıza kavuştuğumuz Antakya Vali Göbeği'nde, o acı hatıralarımızı hatırladık. Aşevi çadırımızı kurduğumuz parkı turladık ve hemen her köşesinde bir hatıramızın olduğu şehrin merkezine dalgın ve mahzun gözlerle baktık...
Toz toprak ve hâlâ şantiye hâlinde de olsa, Hatay'da hayat devam ediyor. Şehir toparlanıyor, toparlanmaya çalışıyor.
Yıllar sonra bir hatıramız olsun dedik.
Peki, fotoğraf niye yarım çıktı derseniz, o da acı bir tevafuk!
Bir ablamızdan rica ettik, o da sağ olsun bu şekilde çekivermiş. Tıpkı Hatay'da yarım kalan binlerce hatıra gibi ve nice yarım kalmış hikâye gibi!..
Kaybettiğimiz cümle canlarımıza rahmet olsun. Binbir zahmet ve fedakârlık ile insamıza kavuşmaya gayret ettiğimiz Türk Yurdu ve Medeniyetler Beşiği Hatay'dan cümle dostlarımıza selâm olsun...
