Bizim aklımıza bile gelmeyen, bir köşede unuttuğumuz yaşlılarımızı mutlu edebileceğimiz düşüncesi aklımıza düştüğünden beri rahat değiliz yerimizde. Ne zaman birinin aklına geleceğiz ve şu kapıdan bizim için birileri girecek mi düşüncesine sahip olduklarını benimsediğimizden beri sorgular olduk hayatımızı. Evet, onlar için hiç bir şey yapmıyorduk, etraftan sürekli geleceğimiz, çocuklarımızın, genç
lerimizin ellerinde sesleri yükseliyordu ama ne çabuk unuttuk o insanlarında bir zamanlar bu ülkenin gençleri ve en büyük umutları olduğunu… Eğer bizler bu ülkenin geleceğiysek, onları da unutmamamız, sahiplenmemiz gerekmektedir. Evet, emin olabilirsiniz ki onlarında çoğuna bu soru sorulmadı ve ordalar. Belki de çoğunun aylardır tek bir ziyaretçisi bile yok, umutları, hevesleri, yaşama tutunacak bir dalları, huzurla aldıkları bir nefesleri bile…
Biz onların ruhlarını okşamak ,onları düşünen birilerinin olduğunu göstermek için çıktık bu yola .Kimi zaman evlatları, kimi zaman umutları, kimi zaman da tutabilecekleri bir el olmak için…
Sizlerde bizimle beraber bu yolda yürümek , bize desteğinizi vermek, düşünceleriniz ve bu konudaki projelerinizle bize katkı sağlayarak kırış kırış olmuş yüzleri güldürmek istiyorsanız, biz buradayız…
BİZİM TEK ÇIKARIMIZ TANIMADIĞIMIZ İNSANLARIN YÜZÜNDE SADECE KÜÇÜK BİR TEBESSÜM GÖREBİLMEK…
Teşekkür Ederiz.
