18/06/2026
🧡หลักของวิปัสสนา คือ..
ให้ผู้ปฏิบัตินั้นเข้าไปพิจารณาถึง📍อาการพระไตรลักษณ์
สิ่งที่เราต้องศึกษาก็คือ สัจธรรม ความเป็นจริงของสิ่งทั้งปวงที่เกิดขึ้น
ไม่ว่าจะเป็นอารมณ์ภายนอก หรือภายใน
อารมณ์ที่ปรากฏทางตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ
ก็คือภาพที่เห็น เสียงที่ได้ยิน กลิ่นที่สัมผัส รสที่กระทบลิ้น
เย็น-ร้อน-อ่อน-แข็ง-เคร่ง-ตึง ที่กระทบกาย
ความสุข-ทุกข์ปรากฏที่ใจของเรา
ความว่างที่เกิดขึ้นภายในจิตใจ
🌱ไม่ว่าอารมณ์ไหนเกิดขึ้นมาก็ตาม..
📍ให้ผู้ปฏิบัติสนใจอาการเกิดขึ้น-ตั้งอยู่-ดับไป
🌱ยิ่งเห็นการเปลี่ยนแปลงการเกิดขึ้น-ตั้งอยู่-ดับไป ชัดเจน
สติ-สมาธิ-ปัญญา ยิ่งแก่กล้าขึ้น
📍ที่เรียกว่า “อินทรีย์ห้า” “พละห้า”
เมื่ออินทรีย์ทั้งห้าแก่กล้าขึ้น..
ศรัทธา-วิริยะ-สติ-สมาธิ-ปัญญา แก่กล้าขึ้น
ยิ่งเห็นชัดถึงความเป็นจริงของรูปนามขันธ์ห้ามากเท่าไหร่
(เห็นชัด ก็คือ รู้แจ่มแจ้งชัดเจนด้วยสติ-สมาธิ-ปัญญา ของตนเองนี่แหละ)
จะทำให้ผู้นั้นยิ่งคลายอุปาทานมากขึ้นเท่านั้น
กิเลสตัวโมหะ ความหลง หรืออวิชชาที่เคยครอบงำจิตใจอยู่
ก็จะค่อยๆ สลายไป สติดีขึ้น สมาธิดีขึ้น ปัญญาเกิดขึ้นมา
แสงสว่างก็เกิดขึ้นมา..
เป็นแสงสว่างที่เกิดจากปัญญาเห็นชัดถึงความเป็นจริง
รู้ว่าอะไรสำคัญหรือไม่สำคัญกับชีวิต
รู้ว่าอะไรที่ทำให้ชีวิตนี้มีความทุกข์หรือความสุข
ก็จะรู้จักเลือกว่าเราควรจะทำอย่างไร
เรามักจะถามว่า จะวางจิตใจอย่างไรถึงจะไม่ทุกข์กับอารมณ์ที่เกิดขึ้น?
ถ้าปัญญาไม่เกิดขึ้น เราก็วางใจได้ยาก
เพราะฉะนั้น จึงต้องอาศัยการปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐาน
หนังสือ แนวทางการปฏิบัติธรรม หน้า 38
พระอาจารย์ประเสริฐ ฐานังกโร สำนักวิปัสสนาพัฒนาทางจิต จ.ตรัง
