Sapphic Pride

12/06/2026

FACES OF PRIDE 🌈👩‍🎨

เดือนไพรด์นี้ชวนเพื่อน ๆ มาวาดหน้าตัวเองกัน ลายเส้นแบบไหนก็ได้ วาดไม่เก่งไม่เป็นไร เป็นตัวเองก็พออ ✎ᝰ.˚⭒

กิจกรรมนี้ walk-in ได้เลย

📅13-30 มิ.ย. 69
เวลาตามเวลาร้านเปิด-ปิด
(อ-อา 19.00-23.30 น.)
📍Sapphic Riot
(https://share.google/R6vvq0uJbdq04WyFJ)

#เชียงใหม่

10/06/2026

มาแล้วจ้าสำหรับชาวกทmallsที่รออยู่ 💟🧘🏻‍♀️

✨เชิญชวนชาวแซฟฟิค หญิงรักหญิง หรือคนที่กำลังค้นหาตัวเองที่อยู่ใน กทmalls ทั้งหลาย มาเดินเล่นตอนกลางคืนตามพื้นที่สาธารณะย่านพระนคร และร่วมล้อมวงกินข้าวพร้อมพูดคุยหลังเดินเสร็จด้วยกัน !

ไม่ต้องกังวลว่าจะหลงทาง หรือรู้สึกไม่ปลอดภัย เพราะกิจกรรมนี้มีเพื่อน ๆ คอยดูแลซึ่งกันและกัน และมีคนคอยนำทาง \^o^/

🫟วันเสาร์ที่ 20 มิถุนายน 2569
📍เจอกันที่ สวนสราญรมย์ (ลานอเนกประสงค์) กรุงเทพฯ เวลา 18:30 น.
Google Maps: https://maps.app.goo.gl/LPJEzbam9SMe6Neu9

🎗️ลิงก์ลงทะเบียน: https://forms.gle/QTG5AVACzVRqBmeB8 (ในไอจีแสกนคิวอาร์โค้ดได้เลยจ้า :D)

- 18.30 เริ่มลงทะเบียน ณ ลานอเนกประสงค์ สวนสราญรมย์
- 18:45 - 19:00 ชี้แจงกิจกรรม และทำความรู้จักเพื่อน ๆ
- 19.00 - 20.30 เริ่มเดินเล่นด้วยกันที่ย่านพระนคร
- 20.30 ล้อมวงกินข้าวและพูดคุย

✳️ เข้าร่วมฟรี ! รับเฉพาะผู้ที่ลงทะเบียนล่วงหน้าเท่านั้น รับจำกัด 15 คน
อย่าลืมลงทะเบียนก่อนเต็มน้า ^3^

สอบถามเพิ่มเติมหรือมีข้อสงสัย
Instagram: Sapphicpride.th
Facebook: Sapphic Pride
โทร: 093-771-8843 (โปเต้)

#แซฟฟิคป๊ะกั๋น #กรุงเทพ

08/06/2026

พวกเรา Sapphic Pride และเพื่อน ๆ ร่วมเดินขบวนใน Chiang Mai Pride 2026 เมื่อวันที่ 24 พ.ค. 69 ในวันนั้นพวกเรามีกิจกรรมเพ้นท์หน้า ถือป้าย และเดินขบวนจากพุทธสถานเชียงใหม่-ประตูท่าแพ

การมีส่วนร่วมในขบวนของพวกเราและทุกป้ายที่ทุกคนถือเพื่อยืนยันว่าหญิงรักหญิงมีอยู่จริง
และพื้นที่พวกเราไม่ได้จบลงแค่ในขบวนไพรด์

ขอบคุณเพื่อน ๆ ทุกคนที่เป็นส่วนหนึ่งของขบวนนี้

***rFestCNX2026 #เทดสะก๋านเควียร์๒๕๖๙

03/06/2026

[“เรายังคงไม่มีตัวตน” ถ้าสื่อยังมองข้ามการประท้วงของหญิงรักหญิงในขบวนไพรด์]
เอาจริง ๆ การเป็นหญิงรักหญิงแม่งต้องแสดงออกยังไงวะให้โดดเด่นเท่าคนอื่นในขบวนไพรด์ แล้วต้องทำยังไงให้สื่อหลักหันมาสนใจประเด็นในการประท้วงของหญิงรักหญิงบ้าง?
คำถามที่ติดอยู่ในหัวเรามาตลอดตั้งแต่ปีแรก ๆ ที่ได้ร่วมเดินขบวนไพรด์
แน่นอนล่ะ จะให้มีบัลลังก์ตั่งเตียง หรือรถแห่ใหญ่โตก็คงจะไม่ใช่ธรรมชาติของพวกเรา แต่มันก็อดคิดไม่ได้ว่าเราจะโดดเด่นให้เท่าคนอื่นได้ยังไงในขบวนไพรด์ พอไม่สามารถโดดเด่นหรือสวยงามเท่า มันก็ส่งผลทำให้สื่อไม่เลือกที่จะสื่อสารประเด็นของเราออกไป (ไหมนะ?)
ในส่วนของคำถามก็ต่อมาก็คือ ถ้าเราไม่สามารถเล่นใหญ่ได้เท่าคนอื่น แล้วเราต้องทำยังไงให้สื่อเห็นถึงประเด็นของเรา และช่วยเป็นตัวกลางในการสื่อสารออกไป
การมาเขียนครั้งนี้ขออนุญาตอธิบายเพื่อป้องกันความเข้าใจผิดไว้ก่อนเลย เราไม่ได้มาเพื่อโจมตีขบวนไพรด์แต่อย่างใด เพราะเราก็ยังรู้สึกดีใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งในขบวนใหญ่ และได้มีพื้นที่เป็นของตัวเอง (ในบทความนี้ยังไม่ได้พูดถึงประเด็นปัญหาอื่นที่ต้องถกเถียงกันต่อ) แต่บทความนี้กำลังจะสะท้อนมุมมอง ความคิด ความรู้สึกของเราในฐานะหญิงรักหญิงต่อการนำเสนอของสื่อที่มีต่อขบวนและประเด็นการประท้วงของหญิงรักหญิงในขบวนไพรด์
หลังจากการเดินขบวนเชียงใหม่ไพรด์ในวันที่ 24 พฤษภาคมที่ผ่านมา สื่อต่าง ๆ ก็เริ่มทยอยเผยแพร่ภาพออกมาเพื่อเป็นการบันทึกเอาไว้ว่ามีการเดินพาเหรดขบวนแรกของปีเกิดขึ้น ณ จังหวัดเชียงใหม่ ภาพต่าง ๆ ที่เห็นเป็นภาพการเฉลิมฉลองที่ยิ่งใหญ่สมกับการเป็นพาเหรดแรกของประเทศไทยเลยก็ว่าได้
ทว่าสิ่งที่เรารู้สึกว่ามันหายไปจากการสื่อสารของสื่อคือ ‘ภาพของขบวนหญิงรักหญิง’
เราไม่แน่ใจว่าเหตุผลของการที่สื่อไม่สื่อสารประเด็นการประท้วงของหญิงรักหญิง หรือแซฟฟิคคืออะไร อาจจะเป็นเพราะขบวนเรายิ่งใหญ่ไม่พอ ภาพไม่สวย คนไม่เยอะ (ก็เยอะสุดในรอบ 3 ปี) ไม่อลังการ ไม่มีรถแห่ ประเด็นที่สื่อสารไม่เข้มแข็ง หรือเหตุผลอื่น ๆ ที่เราอาจจะนึกไม่ถึง
พอเราได้เห็นภาพจากสื่อต่าง ๆ ที่พากันลงภาพของขบวนไพรด์พาเหรด ทำให้เห็นว่าสื่อแต่ละเจ้าก็ลงภาพในรูปแบบเดียวกัน คือขบวนประท้วงที่ยิ่งใหญ่ หรือภาพรวมความอลังการของขบวนมากกว่าการสื่อสารประเด็นเล็ก ๆ หรือประเด็นชายขอบ ดังนั้นมันเลยทำให้เราอดคิดไม่ได้จริง ๆ ว่าแท้จริงแล้วประเด็นปัญหาที่ไม่เคยหายไปจากชุมชนแซฟฟิคก็คือ ‘การไม่ถูกมองเห็น’ นี่แหละ และยิ่งการที่สื่อไม่เก็บภาพขบวนของเรา ไม่สื่อสารประเด็นที่เราประท้วง เผยแพร่ขบวนของเราน้อย ก็ยิ่งเป็นการตอกย้ำว่าพวกเราก็คงหนีไม่พ้นปัญหาการถูกมองไม่เห็นอยู่เช่นเคย เพราะสุดท้ายแล้วก็มีน้อยสื่อที่จะเลือกสื่อสารภาพการประท้วงของหญิงรักหญิงอยู่ดี
ทำไมล่ะ
เป็นเพราะเราไม่ยิ่งใหญ่พอเหรอ
เป็นเพราะเราไม่มีคาแรกเตอร์มากพอไหม
เป็นเพราะป้ายประท้วงเราไม่เก๋พอหรือเปล่า
หรือเป็นเพราะอะไร แล้วเราจะแก้ไขสิ่งนี้ได้อย่างไร
แล้วมันต้องแก้ที่ตัวขบวนประท้วงของพวกเรา หรือทัศนะของคนทำสื่อในการมองประเด็นของหญิงรักหญิง
แน่นอนว่ามันไม่ใช่ทุกสื่อที่ไม่สื่อสารเกี่ยวกับเรื่องของเราเลย ยังคงมีสื่อบ้านใกล้เรือนเคียงที่ยังสื่อสารป้ายประท้วง ประเด็นการประท้วงของเราอยู่บ้าง
แต่คงอดน้อยใจไม่ได้ว่ามันก็น้อยจริง ๆ และสื่อหลัก ๆ ที่มียอดเอนเกจมาก ก็ไม่ได้สนใจพวกเราขนาดนั้น
การมาเขียนครั้งนี้จึงมีความต้องการตั้งข้อสงสัยว่าทำไมพวกเราถึงหนีไม่พ้นการไม่ถูกมองเห็นจากสื่อ ทั้ง ๆ ที่เดี๋ยวนี้ก็มีซีรีส์ Girl Love หรือ Entertainment เกี่ยวกับหญิงรักหญิงเต็มบ้านเต็มเมือง
แต่พอเป็นการประท้วงที่จริงจังขึ้น หรือเป็นการเรียกร้องจากคนในชุมชน สื่อกลับให้ความสนใจน้อยลง มันเกิดจากเหตุผลอะไร
สุดท้ายนี้ การหยิบนำประเด็นนี้ขึ้นมาพูดไม่ใช่เพราะต้องการโจมตีใคร แต่ต้องการให้ผู้ผลิตสื่อหันกลับมาทบทวนทัศนะต่อการมองประเด็นหญิงรักหญิง และสนใจประเด็นปัญหาที่จริงจังของชุมชนจากคนในชุมชนมากขึ้น พวกเราก็อยากหลุดพ้นจากการไม่ถูกมองเห็น แม้ในตอนนี้เราอยู่ในยุคที่ใคร ๆ ก็สามารถสร้างสื่อได้ เราเองก็พยายามสร้างสื่อด้วยตนเองมาตลอด แต่ก็คงปฏิเสธไม่ได้ว่าเรายังต้องการพื้นที่จากสื่อหลักเพื่อสื่อสารประเด็นของเราให้แพร่หลายมากขึ้นเช่นกัน
เขียนโดย พี่กิ๊ง
#ขบวนไพรด์

01/06/2026

ชวนเพื่อน ๆ มาทำแบบทดสอบ “คุณเป็นเกแบบไหน 🏳️‍🌈” แบบทดสอบสนุก ๆ จาก We‘re Q***r, We’re Proud

จิ้มลิงค์ทำแบบทดสอบกันได้เลย 👇🏻
https://ooopenlab.cc/quiz/oM7JJjvToA2ADo7CAlKj

เพื่อน ๆ เล่นแล้วมาแชร์กันนะ ✨

29/05/2026

["ผม" และสรรพนามบุรุษที่หนึ่ง]
คำเตือนเนื้อหา: กล่าวถึงการฆาตกรรม
ข้าพเจ้าเคยเขียนแทนตัวว่า "ผม" ในความเรียงที่เขียนส่งครู ก่อนจะเปลี่ยนสรรพนามบุรุษที่หนึ่งเป็นสรรพนามไม่ระบุเพศทั้งหมด เมื่อบอกแม่ว่าเขียนแบบแรกแล้วลื่นไหลกว่า แม่กลับบอกว่านั่นฟังดูเหมือน "ทอม" เลยนะ
นั่นคงเป็นครั้งหนึ่งที่ข้าพเจ้ารับรู้ว่าข้าพเจ้าไม่ใช่ "ผู้หญิง" แต่ก็ไม่ใช่ "ทอม" อีกเช่นกัน
เมื่อใครสักคนถาม ข้าพเจ้ามักจะตอบเขาว่าตนเองเป็น "นอนไบนารี่"
ไม่ใช่เพราะข้าพเจ้าเป็นนอนไบนารี่ ข้าพเจ้ายึดโยงอัตลักษณ์ของตนเองกับคำนี้อยู่นาน ก่อนจะพบว่าตนเองไม่ใช่นอนไบนารี่เสียด้วยซ้ำ
เมื่อใครสักคนถามต่อ และเมื่อข้าพเจ้าเห็นว่าพื้นที่ตรงนั้น "ปลอดภัย" พอจะพูดไป ข้าพเจ้าจึงค่อยบอกเขาว่าตนเองเป็นทรานส์แมน
ข้าพเจ้าเพิ่งได้มารู้จักกับคำว่า transgender และเข้าใจมันมากขึ้นเมื่อช่วงเรียนมหาวิทยาลัย จากการได้เห็นนักเขียนท่านหนึ่งเขียนถึงอัตลักษณ์ของตนเองในทวิตเตอร์ ข้าพเจ้ารู้สึกเชื่อมโยงกับประสบการณ์ของเขา และคิดมาตั้งแต่นั้นว่าข้าพเจ้าเป็นผู้ชายข้ามเพศ
แน่นอน ข้าพเจ้า (ยัง) ไม่เคยเทคฮอร์โมน (และไม่คิดว่าตนเองจะมีโอกาสหรือกำลังมากพอที่จะได้เข้ารับการผ่าตัดเพื่อยืนยันเพศเสียด้วยซ้ำ) การเป็นบุคคลข้ามเพศ ตามที่ข้าพเจ้าได้อ่านและได้ยินมา เป็นเรื่องที่ลำบากไม่น้อย ทั้งยังต้องเผชิญกับความไม่ปลอดภัยมากมาย ตั้งแต่การต้องติดด่านตรวจคนเข้าเมืองเพียงเพราะคำนำหน้าชื่อนั้นไม่ตรงกับอัตลักษณ์และรูปลักษณ์ของตน ไปจนถึงการต้องเผชิญกับการเลือกปฏิบัติ การเหยียด การถูกทำให้เป็นอื่น คำถามยิบย่อยจากสังคมที่ไม่เข้าใจ หรือแม้กระทั่งความเสี่ยงที่จะถูกฆาตกรรม
แน่นอนว่า เรื่องเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องเดียวที่ทำให้ข้าพเจ้าไม่ได้คิดจะเข้ารับการผ่าตัดเพื่อยืนยันเพศ หรือแม้แต่จะศึกษาหาข้อมูลและปรึกษากับผู้เชี่ยวชาญ (แต่ข้าพเจ้าได้เล่าสาเหตุหลัก ๆ ที่ทำให้ข้าพเจ้าถอดใจไปเมื่อบทความที่แล้ว จึงจะไม่เล่าซ้ำในบทความนี้)
ข้าพเจ้าเคยเขียนแทนตัวว่า "ผม" ในความเรียงที่เขียนส่งครู ก่อนจะเปลี่ยนสรรพนามบุรุษที่หนึ่งเป็นสรรพนามไม่ระบุเพศทั้งหมด เหมือนที่ข้าพเจ้ายังขี้ขลาดเกินกว่าจะแทนตัวเองว่า "ผม" ในบทความนี้
คนคนหนึ่งที่ข้าพเจ้าเคยนับว่าเป็นเพื่อน เคยบอกว่ารูปลักษณ์ของข้าพเจ้าดู "Androgynous" (มีทั้งความเป็นหญิงและชาย) ดี แต่ข้าพเจ้าก็ไม่รู้ว่าจะนับเป็นคำชมดีหรือไม่
เมื่อบอกรุ่นพี่ที่รู้จักว่า "อยากเป็นผู้ชาย" รุ่นพี่ก็บอกให้ลองเปลี่ยนพฤติกรรมและการแสดงออกดู (เพื่อให้มีความเป็น "ชาย" มากขึ้น) แต่ข้าพเจ้าก็ได้เพียงสงสัยว่า จะเป็น "ตนเอง" อย่างที่เป็นอยู่ไม่ได้หรอกหรือ
ข้าพเจ้าเป็นทรานส์แมน ที่ยังไว้ผมยาว ใส่ชุดกระโปรงเป็นชุดนอน พูด "คะ/ค่ะ" ติดเป็นนิสัย (ซึ่งไม่น่าจะแก้ได้ง่าย ๆ) ข้าพเจ้าชอบได้ทั้งผู้หญิงและผู้ชาย และระบุว่าตนเองเป็นแพนเซ็กชวลข้าพเจ้า "อยาก" เป็นผู้ชาย แต่ก็ไม่อยากเป็นใครที่ไม่ใช่ "ตนเอง" ถึงแม้จะนึกชิงชัง "ตนเอง" และ "ความเป็นหญิง" ที่มี ไม่ว่าจะเป็นทางกาย หรือทางการแสดงออกก็ตาม
อย่างไรก็ตาม ถึงแม้ว่าข้าพเจ้าจะไม่มีคำตอบให้ตนเองและความย้อนแย้งน่าสับสนที่รู้สึกอยู่ ข้าพเจ้าก็ดีใจที่มีพื้นที่ "ที่นี่" ให้แบ่งปันเรื่องราวไร้แก่นสารของตนเอง
จนกว่าข้าพเจ้าจะกล้าพอที่จะเขียนโดยใช้คำแทนตัวว่า "ผม" อย่างที่อยากทำ
จนกว่าจะถึงตอนนั้น หวังว่าข้าพเจ้าก็จะได้มาแบ่งปันเรื่องราว ณ ที่แห่งนี้อีก
เขียนโดย another unreliable narrator

28/05/2026

แซฟฟิคไพรด์และเพื่อน ๆ ที่งานเชียงใหม่ไพรด์ 2026 🏳️‍🌈🩷

เมื่อวันที่ 24 พ.ค พวกเราและเพื่อน ๆ ได้ร่วมเดินขบวนในงานเชียงใหม่ไพรด์ 2026 จากพุทธสถานเชียงใหม่ไปจนถึงประตูท่าแพ

พวกเรายังคงยืนยันเสมอว่าหญิงรักหญิงมีอยู่จริง และตัวตนของพวกเรามีหลากหลาย

#เลสเบียน #เปิดการมองเห็นแซฟฟิค

27/05/2026

Mirror&Me กระจกส่องใจ 🪞🩷
ชวนเพื่อน ๆมาสำรวจหัวใจ และดูแลตัวเองไปด้วยกัน ✨มาพูดคุยทำความรู้จักกัน พร้อมเพ้นท์กระจก และจิบม็อกเทลล์แสนอร่อยด้วยกัน 🎀

📅 30 พฤษภาคม 2569
⏰ 19.30-21.30
🎟️ เข้าร่วมฟรี (รับ 15 คน)
📝 ลงทะเบียนที่ https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLScTb7V6SkZEarQkuS1QJicRl8J9MDTEL8gtEQFqJCGblQQcIw/viewform?usp=publish-editor
📍Sapphic Riot
https://share.google/3ySe0hGHEwQVbxfoK

***rFestival2026 #เทดสะก๋านเควียร์๒๕๖๙ #เชียงใหม่

15/05/2026