แลซอยลาซาล

20/08/2026

ชวนไปงานดีๆจากเพื่อนบ้าน The Farm Concept แบริ่ง x ThaiPBS วันเสาร์นี้ มีตลาดนัดสุขภาพและเวิร์คชอปที่น่าสนใจ มาจัดใกล้ขนาดนี้ไม่ควรพลาด

เปลี่ยนเช้าวันเสาร์เดิมๆ ให้กลายเป็นช่วงเวลาสุขใจของทั้งครอบครัว 💚

✨เสาร์ 22 สิงหาคม ปักหมุดเติมพลังกายใจในบรรยากาศพื้นที่สีเขียวสุดร่มรื่นกลางเมือง กับงาน "วันเสาร์สุขใจ พากันไปสู้โรค x The Farm Concept"
รายการ คนสู้โรค (Thai PBS) จับมือกับ The Farm Concept ชวนคุณและครอบครัวมาสัมผัสประสบการณ์สุขภาพดีที่จับต้องได้ ยกระดับตลาดสุขภาพสู่ Wellness Community Space สังคมสุขภาวะสำหรับคนเมืองทุกช่วงวัย

กับ 4 กิจกรรมเด่น

🛒 Green & Farmer's Market (08:30 - 16:00 น.)
ช้อปผัก ผลไม้ ผลิตภัณฑ์แปรรูป เครื่องดื่มและอาหารปลอดภัย ต้นไม้ จากจากเครือข่าย JaiTalad กว่า 10-15 บูท

🌱Health Talk: ปลูกผักสร้างสุข (ภาพ) (10:00 - 11:00 น.)
ล้อมวงพูดคุยและหาแรงบันดาลใจในการ "เปลี่ยนอาหารให้เป็นยา" และเทคนิคสร้างพื้นที่สีเขียวในบ้านคนเมือง

🍵 Family Green Bonding Workshops (09:00 - 10:00 น., 11.00 - 12.00 น.)
• Plant & Sense: เวิร์กชอปปลูกผักกระถาง/ผักแนวตั้งสำหรับบ้านพื้นที่จำกัด พร้อมกิจกรรมกระตุ้นประสาทสัมผัสด้วยสมุนไพร
• Sip & Cook: ชวนชงชาสมุนไพรเพื่อความผ่อนคลายและสร้างสมาธิ และน้ำสลัด เพื่อสุขภาพ ทำได้ง่ายๆ จากวัตถุดิบรอบตัว

🧘‍♂️ ขยับกายสบายชีวา (On-Stage) ชวนทุกคนยืดเหยียด ลดอาการเนือยนิ่งและป้องกันโรค NCDs

📅 วันเสาร์ที่ 22 สิงหาคม 2569
⏰ เวลา: 09:00 - 15:00 น.
📍 สถานที่: THE FARM CONCEPT (แบริ่ง - บางนา)
🎟️ เข้าร่วมฟรี! ไม่มีค่าใช้จ่าย (รองรับผู้ร่วมงาน 200 – 300 ท่าน)

คลิกลิ๊งค์ลงทะเบียนได้ในคอมเม้นต์

แล้วพากันมารับความสุขกลับบ้านกันนะครับ! 🥦🌼

#คนสู้โรค #วันเสาร์สุขใจพากันไปสู้โรค #อาหารเป็นยา #ตลาดผักอินทรีย์ #ครอบครัวคนเมือง #แผนอาหารเพื่อสุขภาวะ #สสส

17/08/2026

COFFEE CLUP EP.2

เมื่อเราอยากรื้อฟื้นวัฒนธรรมสภากาแฟที่เป็นวัฒนธรรมชุมชนแห่งการพูดคุยพบปะกันกลับมาอีกครั้ง

ครั้งนี้เรานัดกันที่ร้าน Onethird Bakehouse - Bagel & Sourdough ลาซาล 75 ชวนกันมาคุยด้วยหัวข้อง่ายๆถึง หนังที่อยากเอามาเล่าให้คนอื่นฟัง

แต่ละคนต่างหยิบหนังที่มีความหมายกับตัวเองในทางใดทางหนึ่งมาแบ่งปัน และเมื่อเรื่องราวต่างๆ ถูกนำมาวางไว้บนโต๊ะเดียวกัน เราก็พบว่าหนังแต่ละเรื่องแม้จะพูดถึงคนละเรื่องราว แต่กลับพาเราไปสำรวจสิ่งคล้ายกัน ไม่ว่าจะเป็น การใช้ชีวิต การมองผู้คน ความสัมพันธ์ และการทำความเข้าใจตัวเราเอง

Pay It Forward ที่ชวนคิดถึงการทำความดีเล็กๆ และพลังของการส่งต่อ การกระทำเล็กๆ ของคนหนึ่งคนอาจเปลี่ยนแปลงชีวิตของอีกคน และถูกส่งต่อไปไกลกว่าที่เราคาดคิด เป็นหนังที่สร้างแรงบันดาลใจของการให้แม้เราจะไม่เห็นผลตอบแทน

จากการ “ให้” คนอื่น หนังอย่าง Yes Man ก็ชวนให้เราหันกลับมาถามตัวเองว่า แล้วเราเปิดรับสิ่งต่างๆ ที่เข้ามาในชีวิตมากแค่ไหน การลองพูด “Yes” ให้กับชีวิตบ้าง อาจพาเราไปพบผู้คน ประสบการณ์ หรือเส้นทางที่เราไม่เคยคิดว่าจะได้เจอ

และเมื่อเราเปิดใจให้กับสิ่งรอบตัวแล้ว เราอาจเริ่มมองเห็นสิ่งที่เคยมองข้าม เหมือนกับใน The World Before Your Feet ที่การเดินกลายเป็นวิธีทำความรู้จักเมืองอีกครั้ง บางทีเราไม่จำเป็นต้องเดินทางไปไกลเพื่อค้นพบอะไรใหม่ๆ แค่ลองเดินช้าลงในย่านที่เราอยู่ เราอาจเห็นเรื่องราวที่เคยมองข้ามไปมากมาย

Nathan for You รายการที่เต็มไปด้วยสถานการณ์ประหลาดและชวนหัวเราะ แต่ภายใต้ความตลกกลับกลับทำให้เราเข้าใจธรรมชาติของมนุษย์ที่มีความต้องการที่จะได้รับการยอมรับซ่อนอยู่ ทำให้เห็นว่า บางครั้งคนเราไม่ได้ต้องการคำตอบหรือวิธีแก้ปัญหาเสมอไป แต่อาจต้องการเพียงใครสักคนที่มองเห็นและรับฟัง

อีกเรื่องที่ถูกหยิบยกขึ้นมาเพื่อพูดถึงอีกแง่มุมของมนุษย์ก็คือ Departures หนังที่พูดถึง ความตาย แต่กลับทำให้เราเห็นคุณค่าของชีวิตและสิ่งที่ทำ หนังพาเราไปพบกับการจากลา สิ่งที่ทำให้การสูญเสียเจ็บปวด ก็เพราะครั้งหนึ่งเราเคยมีใครบางคนที่มีความหมายกับเรา

ในเรื่องความสัมพันธ์ มีอีกเรื่องที่ถูกหยิบมาพูดถึงคือ Her หนังที่ว่าด้วยความเหงาที่มีแรงบันดาลใจการเขียนบทมาจากความสัมพันธ์ในชีวิตจริง เป็นหนังปี 2013 ที่ฉายภาพอนาคตล่วงหน้ากว่าสิบปี ของการที่มนุษย์สามารถพูดคุยกับปัญญาประดิษฐ์ได้อย่างเป็นเรื่องเป็นราว

จนมาถึง My Blueberry Nights หนังของผู้กำกับชื่อดังอย่างหว่องกาไว ที่หลายคนอาจไม่คุ้ยเคยชื่อเท่ากับหนังดังอย่าง Chungking Express หรือ In the Mood for Love หนังเรื่องนี้อุปมาถึงพายบลูเบอร์รีที่อาจไม่ได้เป็นของโปรดของใครบางคน แต่ไม่ได้หมายความว่ามันมีอะไรผิดในตัวมันเอง กับความรู้สึกของการเป็นคนที่ “ไม่ได้ถูกเลือก” ที่ไม่ใช่เพราะเรามีอะไรผิดหรือไม่ดีพอ แต่เพียงเพราะเขามีทางเลือกและเส้นทางของเขาเอง เป็นอีกเรื่องที่เพื่อนในวงสนทนาแนะนำให้ดู

ตลอดวงสนทนา หนังอีกหลากหลายเรื่องถูกหยิบขึ้นมาแลกเปลี่ยนกัน ทั้งหนังดี หนังดัง หนังที่ทำให้อยากตามรอย หรือหนังที่ทำให้เสียน้ำตา

ขอบคุณ Onethird สำหรับพื้นที่ที่ให้นั่งพูดคุยแลกเปลี่ยน และถ้าพูดถึงขนมปังเบเกิลและซาวโดว์ ที่นี่ก็ไม่เป็นรองใครเลย

และขอบคุณทุกคนที่หยิบหนังของตัวเองมาแบ่งปัน ทำให้โต๊ะเล็กๆ ในครั้งนี้กลายเป็นพื้นที่ที่เราได้ทั้งเรื่องเล่า มุมมอง และมิตรภาพจากเพื่อนบ้านใกล้เรือนเคียงกลับไปอีกโข

แล้วพบกันใหม่ใน Coffee Club ครั้งต่อไป ☕️

ติดตามกิจกรรมครั้งถัดไปได้ทางเพจ แลซอยลาซาล และช่องทางต่างๆ ของเรา

10/08/2026

รับสมัคร "Community Creative Fellow"
น้องๆนักเรียนนักศึกษา ที่สนใจการสร้างสรรค์เนื้อหา ลงพื้นที่ ถ่ายทอดเรื่องราว ผ่านภาพ วิดีโอ และตัวอักษร
ในทุกย่าน มีเรื่องราวที่กำลังรอให้ใครสักคนมองเห็น
บางเรื่องซ่อนอยู่หลังประตูร้านเล็กๆ
บางเรื่องอยู่ในบทสนทนาสั้นๆ ระหว่างคนแปลกหน้า
บางเรื่องอาจเป็นร้านประจำของใครสักคน ที่เราเดินผ่านทุกวันโดยไม่เคยหยุดมอง

“แลซอยลาซาล”
เชื่อว่าชุมชนที่น่าอยู่ เริ่มต้นจากการรู้จักผู้คนรอบตัว และเรื่องราวเล็กๆ เหล่านั้นก็ควรค่าแก่การถูกบันทึก

วันนี้ เราอยากชวนนักเรียน นักศึกษาที่สนใจเรื่องผู้คน บ้าน ย่าน เมือง, มีความคิดสร้างสรรค์ มาร่วมเป็นส่วนหนึ่งของการเล่าเรื่องย่านลาซาล และช่วยกันสร้างโปรเจกต์ที่ทำให้ผู้คนอยากออกมาใช้ชีวิตในย่านมากขึ้น

เรากำลังเปิดรับ

Community Creative Fellow

คนที่ยังรู้สึกตื่นเต้นกับการได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ชอบตั้งคำถาม ชอบฟังเรื่องราวของผู้คน และอยากเปลี่ยนไอเดียให้กลายเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้จริง

🌱 สิ่งที่น้องๆจะได้ร่วมทำ
• เขียนบทความและสัมภาษณ์ผู้คน ร้านค้า และธุรกิจในย่าน
• ถ่ายภาพ ถ่ายวิดีโอ และตัดต่อคลิปสัมภาษณ์
• คิดและสร้างสรรค์คอนเทนต์สำหรับ Social Media
• Brainstorm และร่วมออกแบบกิจกรรมหรืออีเวนต์ของชุมชน
• ร่วมออกแบบและพัฒนาอัตลักษณ์ (Brand Identity) ของแลซอยลาซาล
• ลงพื้นที่ พูดคุยกับผู้คน และค้นหาเรื่องราวใหม่ๆ ไปด้วยกัน

🌱 เราอยากชวนคนที่…
• นักเรียน/นักศึกษา ที่กำลังศึกษาอยู่ทุกระดับชั้นปี
• สนใจงานออกแบบ การเล่าเรื่อง สื่อ ภาพถ่าย วิดีโอ หรือการสร้างชุมชน
• ชอบเรียนรู้สิ่งใหม่ และพร้อมลงมือทำ
• ทำงานเป็นทีมได้ และรับผิดชอบงานที่ได้รับ
• สามารถเดินทางมาย่านลาซาลได้อย่างน้อยเดือนละ 2 ครั้ง
• หากมีการใช้ AI ในการทำงาน รู้จักใช้อย่างสร้างสรรค์และมีวิจารณญาณ • รู้จักตรวจสอบ ทบทวน และกลั่นกรองข้อมูลจาก AI ก่อนนำไปใช้งาน
• ไม่จำเป็นต้องเคยทำงานนี้มาก่อน แต่หากมีผลงานมาก่อนจะได้รับการพิจารณาเป็นพิเศษ

🌱 สิ่งที่น้องๆจะได้รับ
• ได้พื้นที่ในการสร้างสรรค์งาน และมีผลงานที่สามารถนำไปใส่ Portfolio ได้
• ได้เรียนรู้การทำงานจริง ตั้งแต่การคิด วางแผน ผลิต และสื่อสารผลงาน
• ได้ทำงานร่วมกับผู้ประกอบการระดับย่อย ระดับใหญ่ ศิลปิน และคนในชุมชน
• ได้รับ Feedback และคำแนะนำตลอดการทำงาน
• หากร่วมงานอย่างต่อเนื่องและมีผลงานที่โดดเด่น เรายินดีออก Letter of Recommendation เพื่อใช้สมัครฝึกงาน สมัครงาน หรือศึกษาต่อ

เราเชื่อว่าชีวิตวัยเรียนไม่ใช่แค่ช่วงเวลาของการเรียนในห้อง แต่เป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดในการทดลอง สร้างสรรค์ และค้นหาว่าเราอยากเป็นคนแบบไหน

หากคุณอยากใช้ความคิดสร้างสรรค์เพื่อเล่าเรื่องของผู้คน และอยากมีส่วนร่วมในการทำให้ “ย่านหนึ่ง” มีชีวิตมากขึ้น

เรายินดีต้อนรับคุณสู่การเดินทางครั้งนี้

เปิดรับสมัครถึง 23 สิงหาคม 2569
ติดต่อกลับผู้ที่ได้รับการคัดเลือกเพื่อสัมภาษณ์ภายในวันที่ 31 สิงหาคม 2569

(ลิ้งค์ลงทะเบียนในคอมเม้นท์)

05/08/2026

แลซอยลาซาล Coffee Club ครั้งที่ 1
ขอบคุณเพื่อนบ้านทุกคนที่มาร่วมแชร์อาหารและเรื่องราว
ขอบคุณทางสถานที่ Koon coffee & tell - คูณ คอฟฟี่

สำหรับครั้งถัดไปยังสามารถลงทะเบียนเข้ามาได้ รายละเอียดในโพสก่อนหน้า จิบกาแฟพร้อมเบเกิลอร่อยๆที่ร้าน Onethird Bakehouse - Bagel & Sourdough และมาร่วมแชร์หนังที่ชอบกันคนละเรื่องสองเรื่อง

วันอาทิตย์ที่ 16 ส.ค. เวลา 9:00-11:00
แล้วมาใช้เวลาช่วงเช้าดีๆไปด้วยกัน :)

01/08/2026

แลซอยลาซาล Coffee Club
Slow Mornings, Coffee & Conversations
เช้าวันสบายๆ กับกาแฟและบทสนทนาดีๆ กับเพื่อนบ้านในลาซาล

EP.2 Movies We Love 🎬
มีหนังเรื่องไหนที่ดูจบไปนานแล้ว แต่ยังไม่เคยออกจากใจไหม?

หรือมีฉากไหนที่ยังจำได้แม้เวลาจะผ่านไปหลายปี
หนังที่ดูซ้ำได้ไม่รู้เบื่อ หนังที่ทำให้ร้องไห้ หัวเราะ หรือกล้าทำอะไรบางอย่าง
บางทีหนังเรื่องโปรด ก็ไม่ได้เป็นแค่เรื่องบนจอ แต่กลายเป็นส่วนหนึ่งของความทรงจำและตัวตนของเรา

ครั้งนี้แลซอยลาซาล Coffee Club จะชวนทุกคนมาคุยเรื่อง หนังที่เรารัก ไม่ว่าจะเป็นหนังไทย หนังต่างประเทศ หนังอินดี้ หนังแอนิเมชัน หรือสารคดี

จะนำแผ่น DVD ตั๋วหนังเก่า โปสเตอร์ หนังสือเกี่ยวกับภาพยนตร์ หรือของที่เกี่ยวข้องกับหนังเรื่องโปรดมาร่วมแบ่งปันก็ยินดี

ไม่ต้องเป็นนักดูหนัง ไม่ต้องเตรียมตัวมาเล่าเป็นพิเศษ แค่เลือกหนังสักเรื่องที่อยากแลกเปลี่ยนก็พอ :)

📅 วันอาทิตย์ที่ 16 สิงหาคม 2569
🕘 เวลา 09.00–11.00 น.
📍 One Third Bakehouse (ก่อนถึง ลาซาล 75) https://maps.app.goo.gl/7ChFjQdhrhU9chQf6

ค่าสนับสนุนกิจกรรม 100 บาท

Onethird Bakehouse - Bagel & Sourdough ใจดีเปิดพื้นที่ให้เราได้พบปะกัน ผู้เข้าร่วมทุกท่านสามารถช่วยสนับสนุนทางร้านด้วยการสั่งเครื่องดื่มหรือขนมทานกันที่ร้านได้เลย ☕🥯 (เบเกิล ซาวร์โดว์และเมนูขนมปังของที่นี่อร่อยมาก แนะนำมากค่ะ)

(สามารถจอดรถในซอย 75 หากเดินทางด้วย MuvMi เลือกจุดลงเป็น Icare Lasalle เดินต่อมาเพียง 1 นาที)
ผู้ใช้ใหม่ โหลดแอพ MuvMi กรอกโค้ด CF46SB88 หรือ 3N7DLJCN เพื่อรับโบนัส 30 บาท

จำนวนรับ 10 ที่

หากมีผู้สมัครเกินจำนวน ทีมงานจะคัดเลือกเพื่อให้วงสนทนามีความหลากหลาย เพื่อให้ทุกคนได้แลกเปลี่ยนกันอย่างเต็มที่

รับผู้สนใจถึงวันที่ 10 ส.ค. หรือจนกว่าจะมีจำนวนผู้เข้าร่วมครบ
ทีมงานจะติดต่อผู้เข้าร่วมไม่เกินวันที่ 11 ส.ค. เพื่อยืนยันการร่วมกิจกรรม

(ลิ้งค์ลงทะเบียนในคอมเม้นท์)

27/07/2026

ข้าวผัดกูรู ร้านข้าวผัดคุณภาพประจำย่าน ที่จริงจังกับการเลือกใช้วัตถุดิบตั้งแต่ข้าว จนถึงแหล่งที่มาแต่ละวัตถุดิบ มาตลอด 14 ปีของการทำร้าน

22/07/2026

สำหรับหลายคน "สุ่ม - สุกฤษณ์ ศรีเปารยะ” คือมือเบสของวงร็อก Clash ที่เติบโตมาพร้อมความทรงจำของยุคหนึ่ง

แต่สำหรับย่านลาซาล เขาเป็นลูกค้าประจำของร้านกาแฟ เป็นนักปั่นจักรยานที่คุ้นเคยกับย่านนี้ และเป็นอีกคนที่เห็นการเปลี่ยนแปลงของย่านบางนาและใกล้เคียงเรื่อยมา

แลซอยลาซาล นัดพี่สุ่มที่ร้านกาแฟเจ้าประจำของเขาในเช้าวันจันทร์วันหนึ่ง ก่อนบทสนทนาจะค่อยๆ พาเราไปไกลกว่าดนตรี

เพราะสิ่งที่น่าสนใจในวันนั้น ไม่ใช่เรื่องชื่อเสียง หากเป็นวิธีที่พี่สุ่มมองชีวิตหลังผ่านเวลามาหลายสิบปี

ถ้าย้อนกลับไปในยุค 90s ภาพของพี่สุ่ม คงไม่ต่างจากวัยรุ่นเลือดร้อนคนหนึ่ง ที่ใช้ชีวิตขับเคลื่อนด้วยความสนุก ความเท่ และความกล้าที่จะชนกับทุกอย่าง

"ตอนเด็กๆ เวลาเจอเรื่องอะไรที่เราเกลียด เราจะรู้สึกว่าต้องเทกแอ็กชันแรงๆ ต้องโต้ตอบกลับไปให้สะใจ แต่พออายุมากขึ้น ความคิดมันก็เปลี่ยนไปตามวัย... เออ บางเรื่องมันก็ไม่เห็นจำเป็นต้องทำแบบนั้นเลยนี่หว่า"

ประโยคธรรมดาๆ แต่ทำให้เรารู้สึกว่า เวลาคงไม่ได้เปลี่ยนแค่หน้าตา หากยังค่อยๆ สอนให้คนเราเลือกวางบางเรื่องลง และเลือกเก็บพลังไว้กับสิ่งที่สำคัญกว่า

ก่อนที่หลายคนจะรู้จักในฐานะมือเบสของ Clash ความฝันแรกของพี่สุ่มไม่ใช่การเป็นนักดนตรี แต่คือการเป็นนักสเก็ตบอร์ด เขาซ้อมอย่างจริงจังไม่ต่างจากการเล่นดนตรี จนเมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมา กระแสเซิร์ฟสเก็ตกลับมา ก็ได้ลองกลับไปเล่นอีกครั้ง

ผลลัพธ์คือซี่โครงร้าวและเอ็นหัวเข่าฉีก

"ตอนเป็นวัยรุ่นเราไม่กลัวอะไรเลย ตรงที่เคยโดดลงมาตอนเด็กๆ เรามองว่ามันเตี้ยนิดเดียว แต่พอโตมามองลงไปอีกที... โห มันสูงขนาดนี้เลยเหรอ"

ร่างกายอาจไม่เหมือนเดิม แต่บางทีสิ่งที่เปลี่ยนมากกว่าคือวิธีที่เรามองโลก
เส้นทางดนตรีของพี่สุ่มเริ่มต้นในวงโยธวาทิต โรงเรียนราชวินิตบางแก้ว จากการเป่า ทรอมโบน ก่อนจะย้ายมาจับเบสเพราะพื้นฐานการอ่านโน้ตใกล้เคียงกัน

ช่วงเวลานั้นเอง ดนตรีอัลเทอร์เนทีฟกำลังเฟื่องฟู วัยรุ่นหลายคนตั้งวงเพราะความเท่ พี่สุ่มก็เป็นหนึ่งในนั้น จนกระทั่งวันหนึ่ง ได้มีโอกาสได้ดูบันทึกคอนเสิร์ตของ X Japan วงร็อกในใจหลายๆคน

นาทีที่เห็น ไทจิ มือเบสจากวงแห่งตำนาน พี่สุ่มตัดสินใจได้ในวินาทีนั้นเลยว่า นี่คือต้นแบบที่เขาจะเดินตาม

จากวันนั้น ความหลงใหลในดนตรีก็เริ่มจริงจังขึ้นเรื่อยๆ

หลายคนอาจคุ้นเคยกับพี่สุ่มในฐานะสมาชิกของวง Clash แต่วันนี้เขากำลังเริ่มต้นบทใหม่กับวง Make-up Gain วงดนตรีอิสระที่ทำให้เขาได้เรียนรู้อะไรหลายอย่างที่เมื่อก่อนไม่เคยต้องทำ

"ตอนเป็น Clash เราแค่ไปให้ตรงเวลา ทุกอย่างมีคนจัดการให้หมด"
แต่การเป็นวงอิสระหมายถึงการทำทุกอย่างด้วยตัวเอง ตั้งแต่หาสถานที่ถ่ายเอ็มวี ติดต่อช่างแต่งหน้า ยืมเครื่องดนตรี ขนของเอง เก็บโต๊ะเองหลังถ่ายเสร็จ ไปจนถึงหารถมารับอุปกรณ์กลับ

พี่สุ่มเล่าพร้อมหัวเราะว่า ระหว่างกำลังคิดว่าจะไปกินอะไรฉลองหลังถ่ายเอ็มวี จู่ๆ ก็นึกขึ้นได้ว่า

"เฮ้ย... ต้องเก็บโต๊ะก่อน ร้านจะเปิด"

ประสบการณ์เหล่านี้ทำให้เขาเข้าใจคนทำงานอิสระมากขึ้น

ทุกวันนี้ Make up Gain อาจไม่มีอะไรการันตีว่าจะมียอดวิวหลักล้านหรือเล่นคอนเสิร์ตใหญ่ แต่สิ่งที่วงมีคือการได้ทำเพลงในแบบที่อยากทำ

"ถ้าย้อนกลับไปแล้วรู้สึกว่าเราทำดีที่สุดแล้ว มันก็พอ"

นอกจากดนตรี อีกสิ่งที่อยู่กับพี่สุ่มมานานกว่าสิบห้าปีคือ จักรยาน

จากจุดเริ่มต้นในยุคจักรยานฟิกซ์เกียร์ที่หลายคนปั่นกันเพราะความเท่ วันนี้จักรยานกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต

"เวลาปั่นแล้วลมมันปะทะหน้า เราไม่ต้องคิดอะไรเลย"

จากการปั่นเล่น กลายเป็นการแข่งอย่างจริงจัง หลากหลายรายการ แม้วันนี้จะลดการแข่งลงเพื่อกลับมาโฟกัสกับดนตรี แต่ก็ยังปั่นอยู่เสมอ เพื่อรักษาความแข็งแรง และเพื่อความสุขของตัวเอง

บ้านของพี่สุ่มอยู่ไม่ไกลจากย่านลาซาล เส้นทางที่ปั่นประจำคือ สนามราษฎร์ ในสวนหลวง ร.9 และ Sky Lane สุวรรณภูมิ ส่วนเวลามาย่านลาซาล ก็มักแวะร้านกาแฟประจำอย่าง Cupture ก่อนจะหาของกินแล้วกลับบ้าน

ในมุมของนักปั่น เขามองว่าลาซาลวันนี้ดีขึ้นกว่าสมัยเด็กมาก น้ำไม่ค่อยท่วมถนนเหมือนเมื่อก่อน ร้านรวงและคาเฟ่เพิ่มขึ้น แต่ก็ยังอยากเห็นพื้นที่สีเขียวมากกว่านี้

"อยากให้มีสวนสาธารณะดีๆ ที่คนมาเดินเล่น มาวิ่ง หรือมาทำกิจกรรมได้ เพราะสุดท้ายคนก็ต้องไปรวมกันอยู่ที่สวนหลวง ร.9"

นอกจากดนตรีและจักรยาน พี่สุ่มยังเป็นคนที่ชอบอ่านหนังสือ อย่างนิยายเล่มหนาของ Stephen King แม้จะยอมรับว่าปัจจุบันสมาธิถูกดึงไปกับโซเชียลมีเดียมากกว่าเดิม

"ถ้าจะอ่านจริงๆ ต้องเอาโทรศัพท์ไปวางไว้ไกลๆ"

เมื่อถามว่า วันนี้โฟกัสอะไรที่สุด คำตอบก็ยังเป็น Make up Gain

ปีนี้วงตั้งใจจะปล่อย EP ชุดแรก และค่อยๆ สร้างพื้นที่ของตัวเอง ผ่านโชว์เล็กๆ และการทำทุกอย่างด้วยตัวเองทีละขั้น

ไม่มีสูตรสำเร็จ ไม่มีอะไรรับประกัน

แต่ก็ไม่มีอะไรต้องเสียเช่นกัน

ก่อนจบบทสนทนา เราถามพี่สุ่มว่า ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ อยากบอกอะไรกับตัวเองในวัยเด็ก

เขาหัวเราะ ก่อนตอบว่า

"สุดท้ายก็คงไม่บอกอะไรหรอก"

เพราะเชื่อว่าต่อให้เตือน เด็กคนนั้นก็คงไม่เชื่ออยู่ดี

บางบทเรียน คงต้องปล่อยให้ชีวิตเป็นคนสอนเอง

เหมือนกับที่วันหนึ่ง เด็กหนุ่มเลือดร้อนในยุค 90s ค่อยๆ เติบโตขึ้น กลายเป็นผู้ใหญ่ที่ยังรักดนตรี รักจักรยาน และยังเลือกเดินต่อในเส้นทางที่ตัวเองเชื่อ และขีดได้ด้วยตนเอง

บางที นั่นอาจเป็นความหมายของการเติบโต ที่ไม่ได้แปลว่าเราหยุดฝัน แต่คือการรู้ว่าความฝันแบบไหนที่เรายังอยากออกแรงเพื่อมันอยู่ทุกวัน

#แลซอยลาซาล #เล่าซอยลาซาล

21/07/2026

COFFEE CLUB EP.1

ในยุคหนึ่ง เราเคยมีสภากาแฟเป็นวัฒนธรรมชุมชนที่พบเห็นได้ทั่วไป เป็นพื้นที่เล็กๆ ที่ผู้คนมาพบปะ พูดคุย แลกเปลี่ยนข่าวสาร ความคิดเห็น และเรื่องราวของชีวิตประจำวัน

เมื่อเมืองขยายตัวและเราเข้าสู่ยุคของ ครอบครัวเชิงเดี่ยว รูปแบบการอยู่อาศัยก็ค่อยๆ เปลี่ยนจากบ้านไม้ที่มีนอกชานกว้างให้ผู้คนได้นั่งคุยกัน กลายเป็นบ้านเดี่ยวและคอนโดมิเนียมที่ให้ความสำคัญกับพื้นที่ส่วนตัวมากขึ้น

สภากาแฟที่เคยเป็นศูนย์กลางของข่าวสารและความสัมพันธ์ในชุมชน ค่อยๆ ถูกแทนที่ด้วยสมาร์ตโฟนที่ทำให้ทุกคนเข้าถึงข้อมูลได้ง่ายเพียงปลายนิ้วสัมผัส ในด้านหนึ่ง เรามีความเป็นส่วนตัวมากขึ้น แต่ในอีกด้านหนึ่ง ความสัมพันธ์ระหว่างผู้คนในชุมชนก็เริ่มห่างเหินลงทีละน้อย

เช้าวันเสาร์ เรานัดกันที่ร้าน Koon coffee & tell ในซอยลาซาล 65 เพื่อสร้าง “สภากาแฟ” ขึ้นมาอีกครั้ง

หัวข้อของวันนั้นคือ “เรื่องราวของอาหารที่เราผูกพัน” แต่ละคนหยิบเอาความทรงจำผ่านอาหารมาแบ่งปันกัน ทั้งเมนูในวัยเด็ก อาหารที่กำลังฝึกทำ อาหารที่คุณยายเคยซื้อมาให้ อาหารฝีมือคุณแม่ สุราชุมชน รวมไปถึงเคล็ดลับเล็กๆ ในครัว ทุกเรื่องราวถูกส่งต่อจากคนหนึ่งสู่อีกคนอย่างเป็นกันเอง

เรายังมี Potluck เล็กๆ ที่ทุกคนนำอาหารมาแบ่งกันชิม

ข้าวแผะ อาหารพื้นบ้านโบราณของโคราช ลักษณะคล้ายข้าวต้ม ใส่ผักนานาชนิดและกะทิ ให้ทั้งความหวานจากข้าวและผัก ข้าวโพด ฟักทอง ความเค็มนัวจากปลาร้า และความมันจากกะทิ เป็นเมนูที่หาทานได้ยาก หากไม่ได้อาศัยการแกะสูตรจากรสชาติในความทรงจำวัยเด็กของเพื่อนในวงสนทนาวันนั้น ก็คงแทบไม่มีโอกาสได้ลิ้มลองอีกแล้ว

บราวนี่หน้าฟิล์มราดนมโอ๊ต เกิดจากความตั้งใจฝึกฝนการทำขนมจนอยากนำมาให้เพื่อนๆ ชิม ทุกคนพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าอร่อย ทั้งผิวหน้าที่บางกรอบ เนื้อบราวนี่ที่นุ่มหนึบ และความละมุนของนมโอ๊ตที่ช่วยเติมเต็มรสชาติ จนหลายคนขอแพ็กกลับบ้าน

เกี๊ยวหมูสูตรจีนยูนนาน สูตรโฮมเมดของคุณแม่ที่ส่งต่อกันมาตั้งแต่รุ่นคุณยาย คุณแม่ห่อเองทุกชิ้น ไส้แน่นเต็มคำ เสิร์ฟพร้อมน้ำจิ้มถั่วงาและพริก เป็นสูตรน้ำจิ้มแบบยูนนานที่ไม่ใช้จิ๊กโฉ่ว เป็นรสชาติที่เติบโตมาด้วยตั้งแต่เด็ก และอยากแบ่งปันให้ทุกคนได้ชิม

นอกจากนี้ยังมี สุราชุมชนจากจังหวัดแพร่ ที่ขึ้นชื่อเรื่องสุรากลั่นพื้นบ้าน ที่นำมาวันนั้นเป็นเหล้าบ๊วยเค็ม กลายเป็นรสชาติที่กลมกล่อมอย่างคาดไม่ถึง และทำให้วงกาแฟของเราค่อยๆ กลายเป็นวงสนทนาที่มีทั้งกาแฟและเหล้าพื้นบ้านอยู่บนโต๊ะเดียวกัน

มีคนเล่าถึงเมนูแรกที่ตัวเองออกแบบตั้งแต่สมัยประถม ก่อนจะค่อยๆ เดินเข้าสู่เส้นทางสายอาหารในทุกวันนี้ พร้อมแบ่งปัน เคล็ดลับของเกลือ ที่เปลี่ยนรสชาติของอาหารได้อย่างน่าอัศจรรย์

อีกคนเล่าถึงอาหารที่คุณยายมักซื้อมาฝากจากตลาดแถวบ้านเป็นประจำ เป็นเรื่องเล็กๆ ที่ทำให้เห็นว่าความรักและความคิดถึงของคนต่างวัยในครอบครัว มักถูกส่งต่อผ่านอาหารเสมอ

นอกจากเรื่องอาหารแล้ว เราคุยกันต่อถึงภาพของย่านที่เราอยากเห็น ไม่ว่าจะเป็นพื้นที่เชิงกายภาพ อาทิ พื้นที่สีเขียว ระบบขนส่งสาธารณะที่ดีขึ้น หรือพื้นที่ที่ส่งเสริมสุขภาพใจ ทั้งพื้นที่ปลอดภัยทางจิตใจ กิจกรรมต่างๆ และการส่งเสริมความสัมพันธ์ของผู้คนในพื้นที่

ขอบคุณเพื่อนๆ ทุกคนที่มาร่วมวงสนทนา และช่วยกันสร้างบรรยากาศแห่งการแลกเปลี่ยน แบ่งปัน และรับฟังกันอย่างอบอุ่น

แล้วถ้าใครมีหัวข้อที่อยากชวนคุยใน Coffee Club ครั้งหน้า คอมเมนต์ไว้ได้เลย ☕️ :)

18/07/2026

ช่างอ๊อด แห่งสตาร์แฮร์คัท ลาซาล กับเก้าอี้ตัดผมที่เปลี่ยนคนแปลกหน้าให้กลายมาเป็นเพื่อนกัน

01/07/2026

ถ้าจะพูดถึง "ข้าวผัด" ทุกคนคงคุ้นเคยกันดี เพราะเป็นเมนูคู่ครัวไทยที่อยู่กับเรามาอย่างยาวนาน แต่ใครจะคิดว่าอาหารจานเรียบง่ายนี้ จะสามารถกลายเป็นเมนูหลักของร้านทั้งร้านได้

เมื่อมีคนที่อยากนำอาหารคู่ครัว มาทำให้เป็นอาหารหลักประจำร้าน และยกระดับเมนูธรรมดาให้กลายเป็นข้าวผัดที่ใครกินก็อยากกลับมากินซ้ำ รสชาติอร่อยสม่ำเสมอ และได้มาตรฐานทุกจาน

นั่นคือจุดเริ่มต้นของ ข้าวผัดกูรู - Guru Friedrice

พี่แจ๊บ เจ้าของร้าน ข้าวผัดกูรู เล่าถึงที่มาว่า "ตอนจะเปิดร้านอาหาร พยายามนึกถึงอาหารที่คนไทยกินได้ง่าย กินได้บ่อย" ก็เลยเกิดเป็นร้านข้าวผัด ที่หยิบเอาเมนูคู่ครัวมาทำให้จริงจัง ลองผิดลองถูกอยู่นาน จนได้สูตรที่ใช่ ข้าวที่ใช่ จนกลายเป็นดั่งกูรูในเรื่องนี้จริงๆ

เรื่องข้าวเพียงอย่างเดียวก็ไม่ง่ายแล้ว พี่แจ๊บตะเวนหาข้าวหลายเจ้า ลองผัดทีละแบบ หารสชาติและเนื้อสัมผัสที่ใช่ จนมาลงตัวที่ข้าวหอมมะลิเชียงราย ที่มีความหวาน หนึบ หอม สั่งได้ในปริมาณไม่เยอะ ไม่ต้องแบกสต็อก

แต่แค่ได้ข้าวที่ใช่ยังไม่พอ เทคนิคในการหุงก็ยังเป็นเรื่องสำคัญไม่แพ้กัน หลายคนเข้าใจว่าข้าวที่ใช้ผัดต้องเป็นข้าวค้างคืน ข้าวแช่ตู้เย็น แต่ข้าวผัดกูรูใช้วิธีลดน้ำในการหุง ในอัตราส่วน 1:1 ให้ข้าวออกมาเป็นเม็ดๆ แล้วค่อยไปบานต่อในกระทะตอนผัดอีกที ไม่ต้องพึ่งข้าวค้างคืน ทำให้ได้ข้าวที่เรียงตัวเป็นเม็ด นุ่ม หอม

แค่เรื่องข้าว ก็จริงจังขนาดนี้แล้ว

ตอนเปิดร้านแรกๆ มีท็อปปิ้งให้เลือกแค่ 4 อย่าง ปู กุ้ง เบคอน กุนเชียง แต่วันนี้ข้าวผัดกูรูมีให้เลือกกว่า 20 รายการ ซึ่งส่วนใหญ่เกิดจากเสียงของลูกค้าที่บอกว่าอยากกินอะไร อยากลองอะไร และเพื่อตอบโจทย์ลูกค้าที่อยากกินเมนูที่หลากหลายมากขึ้น จึงขยับต่อยอดเป็นเมนูเส้นที่คนไทยกินแล้วคุ้นปาก นอกเหนือจากผัดไท จนได้คำตอบมาเป็นคั่วไก่ แล้วจึงค่อยๆขยับขยายออกไปเป็นคั่วปู คั่วกุ้ง คั่วเบคอน ตามมาอีกหลากหลายเมนู

ซุปก็เช่นกัน แต่เดิมมีแต่เพียงกระเพาะปลา พอลูกค้าเริ่มอยากได้รสเผ็ด จึงเพิ่มเมนูต้มยำกุ้งเข้ามา และทำแบบถึงเครื่อง เผ็ด แซ่บ

พอลูกค้าเริ่มอยากได้รสใหม่ก็มีเมนูฟิวชันตามมา ทั้งข้าวผัดผงกระหรี่ ข้าวผัดต้มยำ ข้าวผัดกระเพรา แต่ทุกเมนูใหม่ไม่ได้เกิดขึ้นง่ายๆ ต้องผ่านเชฟ ผ่านผู้เชี่ยวชาญ จนออกมาเป็นซอสผัดที่ทำให้รสชาติออกมามาตรฐาน ไม่ว่าใครจะเป็นคนผัด แต่ละสูตรจึงต้องใช้เวลาร่วมเดือนในการพัฒนา

และสิ่งที่ลดไม่ได้เลยคือคุณภาพ และ วัตถุดิบที่คัดจากแหล่งที่มา ปูต้องเป็นปูก้อน ไม่ใช่ปูม้าก้ามแดง กุ้งต้องไซส์ใหญ่ กินแล้วต้องรู้สึกเต็มที่ ปลาเค็ม เลือกใช้ปลาอินทรีย์มัน เค็มกำลังพอดี ส่งตรงมาจากเขาเต่า หัวหิน ระยะเวลาหมักต้องสม่ำเสมอ ไม่นานเกินไป จนมีรสเค็มโดด ทุกวัตถุดิบจะต้องผ่านการคัดเฟ้นมาเป็นอย่างดี

สิ่งที่พี่แจ๊บฝากไว้สำหรับใครที่อยากทำร้านอาหาร ก็ไม่ได้ซับซ้อนอะไร แค่ต้องอดทน มีวินัย และยืนระยะให้ได้ "คุณซื้อวัตถุดิบราคาแพง มาทำเพื่อรายรับน้อยๆ ยืนให้นาน อดทนให้เป็น" แล้วเมื่อมีฐานลูกค้าแล้ว สิ่งที่ต้องรักษาไว้ให้ได้คือคุณภาพเดิม ไม่หย่อนลง ไม่ลัดขั้นตอน

"อยู่มา 14 ปี ไม่เคยลดคุณภาพ ทำทุกจานเหมือนที่เราทานเอง เมื่อไหร่ที่ลด ลูกค้าจะรู้"

ร้านเล็กๆในย่านที่เราอยู่ บางทีก็ซ่อนเรื่องราวและความตั้งใจไว้มากกว่าที่เห็น ข้าวผัดกูรูก็เป็นแบบนั้น ดูเหมือนธรรมดา แต่ทุกจานมีความใส่ใจซ่อนอยู่ตั้งแต่ต้นจนจบ

#แลซอยลาซาล
#เล่าซอยลาซาล