14/05/2026
สงครามครูเสดเด็ก (Children's Crusade) ความเชื่อที่นำอนาคตของชาติไปเป็นทาสในดินแดนห่างไกล
หนึ่งในเหตุการณ์ด่างพร้อยของสงครามครูเสด ที่เคยเกิดขึ้นในช่วงต้นศตวรรษที่ 13 โดยเป็นขบวนการที่ไม่ได้รับการอนุมัติจากคริสตจักรอย่างเป็นทางการ
มีเรื่องราวดั้งเดิมมากมายของสงครามครูเสดของเด็กที่มีข้อเท็จจริงที่คล้ายคลึงกัน เด็กชายคนหนึ่งเริ่มเทศนาในฝรั่งเศสหรือเยอรมนีโดยอ้างว่าเขาได้รับการเยี่ยมเยียนจากพระเยซูผู้ซึ่งสั่งให้เขาเป็นผู้นําสงครามครูเสดเพื่อเปลี่ยนชาวมุสลิมให้นับถือศาสนาคริสต์อย่างสงบ เขาได้รับผู้ติดตามเด็กมากถึง 30,000 คน เขานําผู้ติดตามของเขาไปทางใต้ไปยังทะเลเมดิเตอร์เรเนียนด้วยความเชื่อว่าทะเลจะแยกออกจากกันเมื่อพวกเขามาถึงซึ่งจะทําให้เขาและผู้ติดตามของเขาสามารถเดินไปยังกรุงเยรูซาเล็มได้ สิ่งนี้ไม่ได้เกิดขึ้น พ่อค้าชาวฝรั่งเศสสองคนสัญญาว่าจะพาเด็กบางคนข้ามทะเลไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์แทน อย่างไรก็ตาม เด็ก ๆ ถูกพาตัวไปยังตูนิเซียซึ่งพวกเขาถูกขายเป็นทาสโดยพ่อค้า หรือเรืออับปางบนเกาะซานปิเอโตรนอกซาร์ดิเนีย
นักวิจัยล่าสุดกล่าวว่าดูเหมือนว่าจะมีการเคลื่อนไหวของผู้คนสองคน (รวมถึงผู้ใหญ่) ในปี 1212 จากเยอรมนีและฝรั่งเศส ความคล้ายคลึงกันของทั้งสองทําให้นักเขียนพงศาวดารในภายหลังสามารถรวมและประดับประดาเรื่องราวได้
ในขบวนการแรก นิโคลัส คนเลี้ยงแกะจากไรน์แลนด์ในเยอรมนี พยายามนํากลุ่มข้ามเทือกเขาแอลป์และเข้าสู่อิตาลีในช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิปี ค.ศ. 1212 นิโคลัสกล่าวว่าทะเลจะเปิดออกต่อหน้าพวกเขาเหมือนกับที่พระเจ้าทรงทําเพื่อชาวอิสราเอลและยอมให้พวกเขาเข้าสู่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ แทนที่จะตั้งใจจะต่อสู้กับชาวซาราเซนเขากล่าวว่าอาณาจักรมุสลิมจะพ่ายแพ้เมื่อพลเมืองของพวกเขาเปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์ ลูกศิษย์ของเขาออกไปเทศนาการเรียกร้องให้มีสงครามครูเสดทั่วดินแดนเยอรมัน และพวกเขาก็รวมตัวกันที่โคโลญจน์หลังจากนั้นไม่กี่สัปดาห์
ฝูงชนแบ่งออกเป็นสองกลุ่มใช้ถนนที่แตกต่างกันผ่านสวิตเซอร์แลนด์ สองในทุกสามคนในการเดินทางเสียชีวิตในขณะที่อีกหลายคนกลับบ้าน ประมาณ 7,000 คนมาถึงเจนัวในปลายเดือนสิงหาคม พวกเขาเดินทัพไปยังท่าเรือทันทีโดยคาดหวังว่าทะเลจะแยกออกต่อหน้าพวกเขา เมื่อไม่มีใครผิดหวังอย่างขมขื่น บางคนกล่าวหาว่านิโคลัสทรยศพวกเขา ในขณะที่คนอื่นๆ นั่งรอให้พระเจ้าเปลี่ยนใจ เนื่องจากพวกเขาเชื่อว่าเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะไม่ทําเช่นนั้นในที่สุด
มีรายงานว่าทางการเจนัวประทับใจกลุ่มนี้ และพวกเขาเสนอสัญชาติให้กับผู้ที่ต้องการตั้งถิ่นฐานในเมืองของตน ครูเสดส่วนใหญ่ใช้โอกาสนี้ นิโคลัสปฏิเสธที่จะบอกว่าเขาพ่ายแพ้และเดินทางไปปิซาการเคลื่อนไหวของเขายังคงสลายตัวไปพร้อมกัน
ในปิซาเรือสองลําที่มุ่งหน้าไปยังกรุงเยรูซาเล็มตกลงที่จะขึ้นเรือเด็กหลายคนซึ่งอาจจะไปถึงดินแดนศักดิ์สิทธิ์ได้ นิโคลัสและผู้ติดตามที่ภักดีสองสามคนเดินทางต่อไปยังรัฐสันตะปาปาแทน ซึ่งพวกเขาได้พบกับสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3 คนที่เหลือออกเดินทางไปยังเยอรมนีหลังจากสมเด็จพระสันตะปาปาแนะนําให้พวกเขาเป็นคนดีและกลับบ้านไปหาครอบครัว นิโคลัสไม่รอดจากความพยายามครั้งที่สองข้ามเทือกเขาแอลป์ พ่อของเขาถูกจับกุมและแขวนคอภายใต้แรงกดดันจากครอบครัวที่โกรธแค้นซึ่งญาติพี่น้องเสียชีวิตขณะติดตามเด็ก ๆ
สมาชิกที่อุทิศตนมากที่สุดบางคนของสงครามครูเสดนี้ได้รับรายงานในภายหลังว่าได้หลงทางไปยัง Ancona และ Brindisi
สตีเฟนแห่งคลอยส์ในฝรั่งเศส
การเคลื่อนไหวที่สองนําโดยเด็กชายคนเลี้ยงแกะชาวฝรั่งเศสอายุสิบสองปี ชื่อสตีเฟน (เอเตียน) แห่งคลอยส์ ซึ่งกล่าวในเดือนมิถุนายนว่าเขาถือจดหมายถึงกษัตริย์แห่งฝรั่งเศสจากพระเยซูผู้ปลอมตัวเป็นผู้แสวงบุญที่ยากจน แก๊งเยาวชนขนาดใหญ่ในวัยใกล้เคียงกับเขาถูกดึงดูดให้เข้ามาหาเขาซึ่งส่วนใหญ่อ้างว่ามีของขวัญพิเศษจากพระเจ้าและคิดว่าตัวเองเป็นผู้สร้างปาฏิหาริย์ดึงดูดผู้ติดตามมากกว่า 30,000 คนรวมถึงผู้ใหญ่ แต่ส่วนใหญ่เป็นเด็กเขาไปที่แซงต์เดอนีซึ่งเขาถูกรายงานว่าก่อให้เกิดปาฏิหาริย์ตามคําสั่งของพระเจ้าฟิลิปที่ 2 ซึ่งได้รับคําแนะนําจากมหาวิทยาลัยปารีส
ผู้คนได้รับการวิงวอนให้กลับบ้าน ฟิลิปเองดูเหมือนจะไม่ประทับใจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อผู้มาเยือนที่ไม่คาดคิดของเขาถูกนําโดยเด็กเพียงคนเดียว และปฏิเสธที่จะจริงจังกับพวกเขา
อย่างไรก็ตาม สตีเฟนไม่ถูกห้ามปรามและเริ่มเทศนาที่วัดใกล้เคียงจากแซงต์-เดอนี สตีเฟนเดินทางไปทั่วฝรั่งเศส เผยแพร่ข่าวสารของเขาขณะที่เขาไป และสัญญาว่าจะนําพระคริสต์ไปยังกรุงเยรูซาเล็มแม้ว่าศาสนจักรจะสงสัย แต่ผู้ใหญ่หลายคนก็ประทับใจในคําสอนของเขา
มีเพียงไม่กี่คนที่เข้าร่วมกับเขาในตอนแรกที่มีความกระตือรือร้นของเขาคาดว่ามีน้อยกว่าครึ่งหนึ่งของ 30,000 คนแรกที่เหลืออยู่ ซึ่งเป็นตัวเลขที่หดตัวลงอย่างรวดเร็วแทนที่จะเติบโตอย่างที่คาดไว้
ในตอนท้ายของเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1212 สตีเฟนได้นําทหารครูเสดที่ส่วนใหญ่เป็นเยาวชนจากวองโดมไปยังมาร์กเซย์พวกเขารอดชีวิตด้วยการขออาหาร ในขณะที่คนส่วนใหญ่ดูเหมือนจะท้อแท้กับความยากลําบากของการเดินทางครั้งนี้และกลับไปหาครอบครัวของพวกเขา
พ่อค้าชาวฝรั่งเศสสองคน Hugh the Iron และ William of Posqueres เสนอให้อุ้มเด็ก ๆ ที่เต็มใจจ่ายค่าธรรมเนียมเล็กน้อยทางเรือ จากนั้นพวกเขาก็ถูกนําตัวไปยังตูนิเซียซึ่งพวกเขาถูกพ่อค้าขายเป็นทาส อย่างไรก็ตาม บางคนเสียชีวิตจากอุบัติเหตุเรืออับปางบนเกาะซานปิเอโตรนอกซาร์ดิเนียระหว่างพายุ
นั่นทำให้ครูเสดเด็กนอกจากจะไม่บรรลุวัตถุประสงค์ที่ตั้งไว้แต่แรกแล้ว มันยังจบลงด้วยความสูญเสียที่ไม่จำเป็น และชะตาชีวิตที่ไม่ได้คาดหวังไว้ นี่จึงเป็นอีกหนึ่งสงครามครูเสดจากหลายๆ ครั้ง ที่รบกันแทบตาย สุดท้ายก็มีแต่ความสูญเสีย
