21/09/2026
“จิตนี้ไม่ใช่จิตแห่งความคิดปรุงแต่ง
และมันหลุดพ้นจากรูปลักษณ์ทั้งปวง
ดังนั้น พุทธะและสรรพสัตว์จึงไม่แตกต่างกัน
หากท่านสามารถละทิ้งความคิดปรุงแต่งได้
ท่านก็จะบรรลุทุกสิ่ง
แต่หากพวกท่านไม่ละวางมันเสียโดยฉับพลัน
ต่อให้ใช้ความพยายามเป็นกัปกัลป์
พวกท่านก็จะไม่มีวันสำเร็จ”
- ฮวงโป
ปัญหาคือการเล่นกลของจิตเรา ความโน้มเอียงที่จะปรุงแต่งสิ่งที่เกิดขึ้นกับเรา ความคิดปรุงแต่งนั้นไม่ใช่สิ่งผิดโดยตัวมันเอง แต่เมื่อเรายึดติดกับความคิดเห็นของตน และเชื่อว่ามันเป็นความจริงอย่างสัมบูรณ์และไม่เห็นว่ามันเป็นความคิดเห็น เมื่อนั้นเราก็ทุกข์ นั่นคือความทุกข์ที่เห็นผิด
นี่คือ "ความทุกข์ที่ผิดพลาด"
"ความแตกต่างเพียงเสี้ยวกระเบียดนิ้ว อาจทำให้สวรรค์และโลกถูกแยกออกจากกัน"
ประเด็นที่ต้องเพิ่มเติมตรงนี้คือ ไม่สำคัญว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจะเป็นเช่นไร มันอาจจะไม่ยุติธรรม อาจจะโหดร้าย ทุกคนต่างเคยผ่านเหตุการณ์ที่ไม่เป็นธรรม โหดร้าย และทารุณที่เกิดขึ้นกับเรากันทั้งนั้น
ตามปกติแล้ว เรามักคิดว่า..
“นี่มันเลวร้ายเกินไป” เราต่อสู้กับมัน เราต่อต้านมัน พยายามทำตามคำกล่าวของเชกสเปียร์ที่ว่า...
"จงจับอาวุธต่อสู้กับทะเลแห่งความยากลำบาก และด้วยการต่อต้านมัน จงยุติมันเสีย"
คงจะดียิ่งหากเพียงสามารถยุติ #ลูกธนูและก้อนหินแห่งโชคชะตาอันโหดร้าย ได้ แต่วันแล้ววันเล่า เราต่างต้องเผชิญกับเหตุการณ์ที่ดูเหมือนไม่ยุติธรรมที่สุด และเรามักคิดว่าหนทางเดียวที่จะรับมือกับการถูกโจมตีนี้คือ #การต่อสู้กลับ ซึ่งวิธีที่เราต่อสู้ก็คือ ด้วยจิตใจของเราเอง เราติดอาวุธให้ตัวเองด้วยความโกรธและความคิดเห็นของตนเอง ห่อหุ้มตัวเองด้วยความชอบธรรมราวกับกำลังสวมเสื้อเกราะกันกระสุน เราคิดว่านี่คือวิถีแห่งชีวิต ทว่าสิ่งที่เราทำสำเร็จทั้งหมดกลับยิ่งทำให้ความแตกแยกขยายตัว ทำให้ความโกรธรุนแรงขึ้น และท้ายที่สุด เราก็ทำให้ทั้งตัวเองและผู้อื่นเป็นทุกข์มากขึ้น
ถ้าหากหนทางนี้ไม่ได้ผล แล้วเราจะรับมือกับความทุกข์ของชีวิตได้อย่างไร? ....
ชวนอ่าน “ใต้ทุกข์อย่างสมบูรณ์” : หนทางสู่การหลุดพ้นจากความทุกข์
โดย ชาร์ลอต โจโก เบ็ค
แปลเรียบเรียงโดย ทีมงานวัชรสิทธา
อ่านบทความเต็มได้ที่นี่ >> https://vajrasiddha.com/article-sufferinghorse
ภาพ : Huang Po