16/09/2026
EP.2 : #ตัวอย่างของจริยธรรมขั้นพื้นฐาน
● #ความกล้าหาญของท่านนบีﷺ :
ท่านนบี ﷺ เป็นผู้ที่กล้าหาญที่สุด บรรดาศ่อฮาบะฮฺที่อยู่ร่วมกับท่านได้เห็นถึงความกล้าหาญของท่านในสถานการณ์ที่แตกต่างกัน ต่างพากันเป็นพยานถึงความกล้าหาญและเด็ดเดี่ยวของท่าน
ท่านอะลี ได้เล่าว่า :
«كُنَّا إِذَا احْمَرَّ البَأْسُ، وَلَقِيَ القَوْمُ القَوْمَ، اتَّقَيْنَا بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَمَا يَكُونُ مِنَّا أَحَدٌ أَدْنَى مِنَ القَوْمِ مِنْهُ»
ความว่า : “ปรากฏว่าเมื่อสงครามมีการปะทะกันอย่างหนักหน่วง และสองฝ่ายต่างประจันหน้ากัน พวกเราอาศัยท่านร่อซูล ﷺ เป็นที่กำบัง ดังนั้น จึงไม่มีใครในหมู่พวกเราที่อยู่ใกล้ศัตรูมากกว่าท่านร่อซูล ﷺ”
(บันทึกโดย อะฮฺมัด เล่ม 1 หน้า 56, อบูอัชเชคในอัคล๊าก อันนะบีย์ เลขที่ 106 ด้วยสายรายงานที่เศาะฮีฮฺ)
ท่านอนัส เล่าว่า :
«كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْسَنَ النَّاسِ، وَكَانَ أَجْوَدَ النَّاسِ، وَكَانَ أَشْجَعَ النَّاسِ، وَلَقَدْ فَزِعَ أَهْلُ المَدِينَةِ ذَاتَ لَيْلَةٍ، فَانْطَلَقَ نَاسٌ قِبَلَ الصَّوْتِ، فَتَلَقَّاهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَاجِعًا، وَقَدْ سَبَقَهُمْ إِلَى الصَّوْتِ، وَهُوَ عَلَى فَرَسٍ لِأَبِي طَلْحَةَ عُرْيِ، فِي عُنُقِهِ السَّيْفُ وَهُوَ يَقُولُ : لَمْ تُرَاعُوا، لَمْ تُرَاعُوا» قَالَ: «وَجَدْنَاهُ بَحْرًا، أَوْ إِنَّهُ لَبَحْرٌ» قَالَ: وَكَانَ فَرَسًا يُبَطَّأُ»
ความว่า : “ท่านร่อซูลุลลอฮฺ ﷺ เป็นผู้ที่ดีงามที่สุด กล้าหาญที่สุด ใจบุญที่สุด ครั้งหนึ่ง ได้เกิดเสียงที่สร้างความตกใจที่เมืองมะดีนะฮฺ ดังนั้น ผู้คนต่างก็ออกไปยังที่มาของเสียงนั้น แต่แล้วพวกเขากลับพบว่า ท่านร่อซูล ﷺ ที่กำลังกลับมา โดยท่านได้เดินทางไปถึงก่อนหน้าพวกเขาแล้ว ท่านได้ไปสืบหาข้อเท็จจริงและที่มาของความตื่นตระหนกดังกล่าวด้วยการขึ้นขี่ม้าตัวหนึ่งของอบูฏ็อลหะฮฺ โดยไม่มีอานบนหลังของมัน ท่านได้แขวนดาบไว้ที่คอของท่าน ท่านได้บอกว่า : “พวกท่านไม่ต้องกลัว ไม่มีอะไร เสียงที่ดังนั้น มาจากทะเล”
(บันทึกโดย อัลบุคอรีย์และมุสลิม ดูเชิงอรรถที่ 76)
และอัลบะรออ์ บิน อาซิบ ได้เล่าว่า มีชายคนหนึ่งถามเขาว่า : พวกท่านได้หนีจากท่านร่อซูลุลลอฮฺ ﷺ ในวันสงครามฮุนัยน์กระนั้นหรือ บะรออ์ตอบว่า : (ถึงแม้พวกเราจะหนีออกจากสมรภูมิรบ) แต่ท่านร่อซูลุลลอฮฺ ﷺ ไม่หนี และ (สาเหตุที่มุสลิมแตกกระเจิง เนื่องจาก) ตระกูลฮะวาซินมีพลแม่นธนูจำนวนหนึ่ง ซึ่งหลังจากที่พวกเราทำการโจมตีพวกเขาอย่างหนัก พวกเขาก็แตกพ่ายและล่าถอยออกไป ดังนั้น พวกเราจึงสาละวนอยู่กับการเก็บทรัพย์เชลย (เฆาะนีมะฮฺ) ที่ศัตรูทิ้งไว้ในสงคราม ทันใดนั้น พวกเรากลับถูกตลบหลังด้วยลูกธนู และแท้จริง ฉันได้เห็นท่านร่อซูลุลลอฮฺ ﷺ ตั้งมั่นอยู่บนหลังล่อสีขาว ของท่าน โดยมีอบูซุฟยาน บิน อัลฮาริษคอยจับบังเหียนล่อไว้ ในขณะที่ท่านร่อซูล ﷺ กล่าวว่า
«أَنَا النَّبِيُّ لَا كَذِبْ أَنَا ابْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبْ»
ความว่า : “ฉันเป็นนบี ไม่ได้โกหก ฉันเป็นลูกหลานอับดุลมุฏฏอลิบ”
(บันทึกโดย อัลบุคอรีย์ เลขที่ 4317และมุสลิม เลขที่ 1776)
นี่เป็นการแสดงถึงความกล้าหาญอย่างที่สุดของท่านร่อซูล ﷺ เพราะในสถานการณ์เช่นนี้ ท่ามกลางความดุเดือดของสงคราม กลุ่มทหารของท่านได้แตกกระเจิงออกไปจากท่าน แต่ท่านตั้งมั่นอยู่บนหลัง “ล่อ” ซึ่งไม่เหมาะสำหรับทำการจู่โจม ถึงกระนั้นท่านก็ยังเผชิญหน้ากับศัตรู และร้องตะโกนชื่อของท่านเองเพื่อประกาศให้ผู้ที่ยังไม่รู้จักท่านได้รู้จักท่าน (สุบุล อัสฮุดา วะ อัรเราะชาด เล่ม 7 หน้า 78)
ส่วนความกล้าหาญของเหล่าศ่อฮาบะฮฺของท่านร่อซูล ﷺ นั้น สิ่งที่จะบ่งชี้ถึงความกล้าหาญของพวกท่านเหล่านั้น คือการที่อัลลอฮฺให้ศาสนาอิสลามได้รับการเผยแพร่อย่างสะดวกล่ายดาย ด้วยความพยายามและอุตสาหะของพวกเขา จึงสามารถกำราบและทำลายเขี้ยวเล็บของเหล่าศัตรูของอัลลอฮฺได้ภายในเวลาเพียงไม่กี่ปี จนกระทั่งคาบสมุทรอาหรับยอมสิโรราบต่อศาสนาอิสลาม หลังจากนั้นอีกไม่กี่ปี พวกเขาก็สามารถพิชิตอิรัค ชาม และอียิปต์ได้สำเร็จ
ส่วนหนึ่งจากภาพที่สะท้อนถึงความกล้าหาญของเหล่าศ่อฮาบะฮฺ คือ สิ่งที่อิบนุ มัสอู๊ด ได้รายงานไว้ ท่านกล่าวว่า
«شَهِدْتُ مِنَ المِقْدَادِ بْنِ الأَسْوَدِ مَشْهَدًا، لَأَنْ أَكُونَ صَاحِبَهُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِمَّا عُدِلَ بِهِ، أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَدْعُو عَلَى المُشْرِكِينَ، فَقَالَ: لَا نَقُولُ كَمَا قَالَ قَوْمُ مُوسَى: اذْهَبْ أَنْتَ وَرَبُّكَ فَقَاتِلَا، وَلَكِنَّا نُقَاتِلُ عَنْ يَمِينِكَ، وَعَنْ شِمَالِكَ، وَبَيْنَ يَدَيْكَ وَخَلْفَكَ فَرَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَشْرَقَ وَجْهُهُ وَسَرَّهُ» يَعْنِي: قَوْلَهُ
(บันทึกโดย อัลบุคอรีย์ เลขที่ 3952)
ความว่า : ฉันอยู่ร่วมเหตุการณ์กับอัลมิกด๊าด บิน อัลอัสวัด ซึ่งถ้าฉันได้เป็นเขา (อัลมิกด๊าด) ฉันยิ่งยินดีและพอใจยิ่งกว่าการตอบแทนหรือผลบุญใดๆที่สามารถจะเปรียบเทียบได้ อัลมิกด๊าดได้เข้าหาท่านนบี ﷺ ขณะที่ท่านกำลังขอดุอาอุให้พวกมุชริกมีอันเป็นไป ทันใดนั้น อัลมิกด๊าด ก็กล่าวขึ้นว่า (โอ้ท่านร่อซูลุลลอฮฺ) พวกเราจะไม่กล่าวเช่นที่กลุ่มชนของนบีมูซาได้กล่าวกับมูซาว่า :
﴿فَاذْهَبْ أَنْتَ وَرَبُّكَ فَقَاتِلَا﴾
“ดังนั้น ท่านและพระเจ้าของท่านจงออกไปเถิด แล้วท่านกับพระเจ้าของท่านก็จงสู้รบกันแต่เพียงลำพังเถิด”
(ซูเราะฮฺ อัลมาอิดะฮฺ 5: 24)
หากแต่พวกเราจะร่วมต่อสู้กับท่าน ทั้งด้านขวามือ ซ้ายมือ ด้านหน้า และด้านหลังของท่าน ดังนั้นฉันจึงเห็นใบหน้าของท่านนบี ﷺ เปล่งปลั่งเป็นประกายขึ้นมา และทำให้ท่านยินดีมากจากคำพูดนั้น” (บันทึกโดย อัลบุคอรีย์ เลขที่ 3952)
และท่านอะนัส ได้เล่าจากลุงของท่านที่ชื่ออะนัส บินอันนัฎรฺ ซึ่งไม่ได้เข้าร่วมรบในสงครามบะดัร ท่านกล่าวว่า “ฉันไม่ได้เข้าร่วมทำศึกในสงครามครั้งแรกกับท่านนบี ﷺ หากแม้นว่าอัลลอฮฺทรงให้ฉันเข้าร่วมทำสงครามกับท่านนบี ﷺ แล้วอัลลอฮฺจะทรงได้เห็นว่าฉันนั้นจริงจังขนาดไหน? แล้วเขาก็ได้ร่วมเข้าทำศึกในสงครามอุฮุด แล้วผู้คนก็แตกพ่าย เขาจึงพูดว่า : โอ้ อัลลอฮฺ ฉันขออภัยโทษต่อพระองค์ จากสิ่งที่ชาวมุสลิมเหล่านั้นได้กระทำไว้ แล้วฉันขอความบริสุทธิ์ต่อพระองค์และจากการกระทำของพวกมุชริกีน แล้วเขาก็คว้าดาบทะยานออกไปและได้พบกับ สะอัด บินมุอ๊าซ (ที่กำลังร่นถอย) เขาจึงถามว่า : “สะอ๊ด จะไปไหน? แท้จริง ฉันได้กลิ่นไอสวรรค์ที่อุฮุดนี้ แล้วเขาก็เดินหน้า (ต่อสู้กับศัตรู) จนถูกปลิดชีวิต สภาพศพของเขาไม่มีผู้ใดจำได้เลย นอกจากน้องสาวของเขาที่จำตำหนิที่นิ้วมือของเขาได้ เนื่องจากบนร่างของเขาเต็มไปด้วยบาดแผลจากการถูกแทง ถูกฟันและถูกยิงด้วยลูกธนูมากกว่า 80 แผล!
(บันทึกโดย อัลบุคอรีย์ เลขที่ 4048,และมุสลิม เลขที่ 1903)
---
#จริยธรรมสำหรับเยาวชน
-------
จากหนังสือ จริยธรรมสำหรับเยาวชนเรียบเรียงโดย : ดร.อับดุลลอฮฺ บิน วะกีล อัชเชค, ดร.อับดุลลอฮฺ บิน มุฮัมมัด อัลอัมรฺ
แปลโดย : อาจารย์อับดุลฆอนีย์ บุญมาเลิศ
อัล-อิศลาหฺ สมาคม บางกอกน้อย
ฟื้นฟู เผยแผ่ และอนุรักษ์อิสลาม
