สำนักปู่สวรรค์ (Samnak Poosawan)

10/06/2026

ปริศนาธรรม
มนุษย์ผู้ใดเห็นแก่งานส่วนตัว
มนุษย์ผู้นั้นจะไม่มีงาผทำในไม่ช้า
มนุษย์ผู้ใดเห็นแก่ทรัพย์ส่วนตัว
มนุษย์ผู้นั้นจะไม่มีทรัพย์ครองในไม่ช้า
มนุษย์ผู้ใดเห็นแก่นอนมาก
มนุษย์ผู้นั้นในไม่ช้าจะไม่มีบ้านนอน
อาณาจักรของอาตมาพร้อมที่จะโกยสัตวโลก
ให้พ้นจากไฟอเวจี แต่ไม่มีสื่อนำ
เทวดาพร้อมที่จะช่วยมนุษย์ แต่ไม่มีมนุษย์ให้สถิต
เพราะฉะนั้นจะช่วยมนุษย์ได้มากหรือน้อยขึ้นอยู่กับมนุษย์ต่อมนุษย์.................................................
www.poosawan.org

09/06/2026

ภาพเก่ารำลึก 60 ปี สำนักปู่สวรรค์
คณะเยาวชนลูกสิงโต รับฟังปาฐกถาธรรม จากท่านทุตสันติภาพ อาจารย์สุชาติ โกศลกิติวงศ์ ผู้อำนวยการหุบผาสวรรค์ เมืองศาสนา ณ ศาลาชินนะปูโตอนุสรณ์
#สำนักปู่สวรรค์ #หุบผาสวรรค์เมืองศาสนา

04/06/2026

https://www.youtube.com/watch?v=dTx0PU6YKO8&t=375s

บันทึกการประชุมเสริมความรู้ ครั้งที่ 7 เรื่อง ตายแล้วไปไหน บรรยายโด...

01/06/2026

มรณานุสติ

สานุศิษย์ : หลวงพ่อสมเด็จฯ ครับ มีคนไข้คนหนึ่งรวยมาก ภรรยาของเขามาเล่าให้ฟังว่า วาระสุดท้ายก่อนจะตายเขาบอกว่าเงินช่วยอะไรเขาไม่ได้เลย ซึ่งตลอดเวลาเขาหาสะสมไว้เป็นล้านๆ กระผมจึงอยากจะให้หลวงพ่อฯ เทศน์สักเรื่องหนึ่งเกี่ยวกับเรื่องความตายเพื่อเป็นมรณานุสติ ซึ่งอาจจะเตือนสติผู้มีเงินมากทั้งหลายต่ไม่รู้จักใช้เงินเป็นประโยชน์ในการทำบุญบรรเทากรรม เพื่อเป็นการช่วยตนก่อนที่กรรมจะดึงตนสู่ความตาย เผื่อบางทีอาจจะเป็นการดลใจให้บุคคลที่มีเงินคิดถึงการทำบุญบ้าง

หลวงพ่อสมเด็จ ฯ : เจริญพร คำว่า “ตาย” นี้ ถ้าท่านพิจารณาให้ถ่องแท้ในสภาพแห่งการเป็นคนแล้วไซร้ ท่านจะรู้ว่าท่านนั้นทุกขณะจิตท่านตายและเกิดอยู่ตลอดเวลา สิ่งหนึ่งอารมณ์แห่งการเข้าออกของลมหายใจของท่านแหล่ตายและเกิดตามสภาวะ เขาเรียกว่าเกิดดับตามสภาพการหายใจของอายตนะ ที่นี้ในด้านกายเนื้อนี้ก็คือว่า เมื่อท่านเห็นเด็ก ท่านต้องพิจารณาว่าในอดีตท่านก็เคยเป็นเช่นนั้น เมื่อท่านสู่วัยฉกรรจ์ ท่านก็ได้คิด เมื่อท่านสู่วัยชราท่านก็ได้นึก

ทีนี้มนุษย์ในโลกทุกวันนี้กลัวความตาย จึงสร้างความยึดไว้ปกปิดความจริงมนุษย์บางคนนึกว่า “เงิน” นั่นสามารถบันดาลทุกอย่างได้ตามที่เขาปรารถนาจึง “ยึด” เมื่อลืมนึกถึงความตายเป็นสรณะจึงได้ทำการโกงและทำลายเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน ทีนี้มนุษย์นั้นท่านอย่าลืม เขาทำการต่อสู้ทุกอย่างเพื่ออะไร? เพื่อความสุขทุกอย่างเป็นหลัก บางคนมีอนุสัยความสุขอยู่กับกามคุณ บางคนมีอนุสัยความสุขอยู่กับการเมาสุรา บางคนมีอนุสัยความสุขอยู่กับการเสียสละ บางคนมีอนุสัยในความสุขอยู่กับการมีวัตถุแวดล้อม สิ่งเหล่านี้คือมนุษย์เรานั้นถือหลักแห่งนานาจิตตัง คือจิตของแต่ละคนไม่เหมือนกัน ด้วยความกลัวตายมนุษย์ทั้งหลายได้พยายามสร้างสิ่งศิวิไลซ์ พยายามสร้างวัตถุขึ้นมา โกหกหลอกตัวอง ว่าตัวเองจะยังไม่ตาย โดยเหนียวแน่นในการที่จะทำบุญกุศล ยึดอำนาจเงินเป็นพระเจ้า

ทีนี้ถ้าท่านคิดอีกที เงินซื้ออะไรได้หลายอย่างในโลกมนุษย์ จริงอาตมาไม่เถียง แต่เงินนั้นซื้อความตายไม่ได้ เงินนั้นซื้อการเป็นพระอรหันต์ไม่ได้ เงินนั้นซื้อความรักแท้จากใจจริงของหนุ่มสาวไม่ได้ สิ่งเหล่านี้อารมณ์ในขณะจิตของบุพเพสันนิวาสก็ดี อารมณ์ในขณะจิตเมื่อถึงวาระแห่งการสิ้นอายุขัยก็ดี อารมณ์ในขณะจิตของการบรรลุธรรมก็ดี ต้องอยู่ในการปฏิบัติของกายในกายซึ่งไม่ต้องใช้ทรัพย์ภายนอก เขาเรียกว่า “อริยทรัพย์” มีอยู่ทั่วทุกคนแต่ทุกคนไม่รู้จักค้นอริยทรัพย์ขึ้นมาใช้ จึงเกิดความวุ่นวายโกลาหลทั่วพิภพของโลกมนุษย์ทุกวันนี้

ทีนี้ท่านจะทำอย่างไรเล่าที่จะให้มนุษย์เหล่านี้รู้จักความตาย โดยไม่ให้กอดเงินกอดวัตถุก็คือ ท่านต้องพยายาม แผ่ขยายความตายให้ถึงให้เป็นหลักในสังคมทุกชั้น ถ้าผู้นำทุกๆคนมีมรณานุสติเป็นอารมณ์แล้วไซร้ ความยุ่งยากก็จะไม่มี ความอิจฉาริษยาก็จะไม่เกิด คำว่าไม่พอกินก็จะไม่มี สังคมของความจริงคือความเป็นธรรมของธรรมชาตินั่นเอง ทีนี้มนุษย์สร้างความลำเอียงขึ้นมาในหมู่สัตวโลกเพื่อทำลายซึ่งกันและกัน ทีนี้มนุษย์บางคนมีเงินมากแล้วตายโดยไม่รู้จักใช้เงินให้เป็นประโยชน์ คือมัวชื่นชมอยู่กับเงิน ไม่คำนึงถึงขันธ์ ก็จะตายก่อนอายุขัย ไม่คิดถึง “บุญ” ถึง “บาป” ก็จะตายเมื่อถึงคราวดวงตก ไม่คิดถึงว่าเราเป็นคน “สร้างเหตุ” เราว่ากล่าวใส่ร้ายป้ายสีเขา สิ่งเหล่านี้จะเป็นกงเกวียนที่สะท้อนคืนมาได้โดยเราไม่รู้ตัว ภาวะเหล่านี้ท่านจะเห็นได้ในสังคมทั่วๆไป แต่ว่าเขาไม่พิจารณากัน

ท่านมีความเมตตาต่อสัตวโลก สัตวโลกย่อมมีความเมตตาต่อท่าน ฉันใดก็ฉันนั้น เพราะผลสะท้อนแห่งพลังจิตของพิภพย่อมติดต่อถึงกันดังสายใยแมงมุม เมื่อท่านรู้ตัวว่าท่านหนีความตายไม่ได้ แต่ท่านรู้จักความตายท่านก็จะไม่ตาย ไม่ตายในด้านนามธรรม คือท่านเตรียมพร้อมในการไปปรภพ จิตแห่งความเมตตา จิตแห่งความเสียสละ ย่อมที่จะนำท่านไปสู่สุขคติในภูมิใดภูมิหนึ่งของโลกวิญญาณ ทีนี้มนุษย์บางคนเชิดหน้าชูตาอยู่ในสังคมมนุษย์โดย “ลืมตาย” ก็เพราะว่า เพื่อนมนุษย์ด้วยกันในสังคมพยายาม “เชิด” ให้เขาลืมตาย นี่ก็ต้องโทษเหล่ามนุษย์ด้วยกันที่เกิดเป็นคนด้วยกัน เพราะฉะนั้นจึงขอเตือนว่าถ้าท่านบูชาวัตถุ บูชาเงิน ท่านย่อมไม่มีความสุข ทั้งในปัจจุบันทั้งในปรภพ เช่นคนที่ไม่พยายามสะสมปัญญาให้ลูกแต่พยายามสะสมวัตถุที่ดินให้ลูกหลาน พวกนี้แหละจะตายอย่างไม่มีสุข เพราะอะไรเล่า เพราะ

๑.สอนลูกให้ขี้เกียจ ไม่รู้จักการต่อสู้

๒.สิ่งที่ลูกได้ไปด้วยความสุขสบายไม่รู้จักความลำบาก สิ่งนั้นย่อมรักษาไว้ไม่ได้ นี่คือกฎะรรมดาของธรรมชาติ

ฉะนั้นถ้าท่านรักลูก หวังความก้าวหน้าของลูก ท่านต้องส่งเสริมลูกด้านปัญญา คือ เสียสละให้ลูกเข้าซึ้งถึงสังคม เข้าซึ้งถึงปัจจุบัน เข้าซึ้งถึงการเป็นคน ไม่ใช่สะสมวัตถุไว้ให้ลูกเผาผลาญต้องหมั่นอบรมสั่งสอนเขาให้คิดถึงความเป็นธรรมของธรรมชาติว่า สัตวโลกมีกรรมเป็นหลัก สัตวโลกมีกรรมเป็นของตน มีกรรมเป็นที่เกิด เป็นที่ตั้งและเป็นที่ดับ ผู้ที่เกิดเป็นบุตรเราก็ดี ผู้ที่เกิดมาเกี่ยวข้องกับเราในสังคม ในครอบครัวก็ดี ล้วนมีกรรมพัวพันกันมา ซึ่งต่างกรรมต่างวาระไม่เหมือนกัน บุคคลที่เกี่ยวข้องกับเรานั้น ถ้าพยายามส่งเสริมปัญญา เขาก็จะรอดอยู่ในสังคม ถ้าพยายามส่งเสริมวัตถุเขาจะไม่ได้รับผลดี ลูกเรทจะไม่มีความรู้ คือไม่รู้จักชีวิตของการเป็นคน ไม่รู้จักสัจจะอันแท้จริง สิ่งเหล่านี้ท่านจะปรับปรุงได้ต่อเมื่อ

๑.ท่านจะต้องมีความแน่วแน่ในอุดมการณ์

๒.ท่านจะต้องไม่มีการทรยศต่อสัจจะของตัวเอง

คือท่านจะต้องตั้งกฎให้ตัวเอง ว่าวันหนึ่งเราจะต้องปฏิบัติอย่างไรต่อตัวเรา ปฏิบัติอย่างไรต่อสังคม ปฏิบัติอย่างไรต่อหมู่คณะ สิ่งเหล่านี้ก็จะช่วยให้ท่านมีปัญญา

“สมมติ” ท่านจะตื่นตีห้า ท่านจะต้องตื่นอย่างแน่นอนตอนตีห้า ไม่ใช่เช้านี้หนาวเกินไป ต้องนอนอีกสักพัก วันนี้ร้อนเกินไป… และท่านจะต้องไม่มีการนั่งคุยจนเพลินไม่เคารพเวลา ท่านไม่เคารพเวลาก็คือท่านไม่มี “สัตย์” “ศีล” อย่างเดียวที่จะช่วยให้ท่านอยู่ในความบริสุทธิ์ในปรภพที่ดี ท่านสู่อนาคตชาติที่ดีไม่ได้เพราะท่านไม่ถึง “ธรรม”

เพราะฉะนั้นในด้านแห่งความตายก็คือว่า “ให้มนุษย์หยุดนิ่งแล้วสงบอารมณ์พิจารณามากๆ ความร้อนในสังคมจะเบาบางลงไม่มากก็น้อย นี่เป็นสิ่งที่ให้มนุษย์ทั้งหลายไปพิจารณาเอาเอง”
.....................................
โอวาทสมเด็จโต
http://poosawan.org/index.php/2013-07-28-12-39-21/76-2013-07-28-12-48-21

30/05/2026

วันวิสาขบูชา เป็นวันสำคัญทางพระพุทธศาสนาที่ได้รับการยกย่องให้เป็นวันสำคัญสากลของโลก ตรงกับวันเพ็ญขึ้น 15 ค่ำ เดือน 6 เป็นวันที่ระลึกถึงเหตุการณ์อัศจรรย์ในพุทธประวัติ 3 ประการที่เกิดขึ้นในวันและเดือนเดียวกันอย่างบังเอิญ คือ การประสูติ ตรัสรู้ และปรินิพพานขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าประวัติและเหตุการณ์สำคัญทั้ง 3 ประการ ดังนี้:
การประสูติ: เจ้าชายสิทธัตถะ ประสูติ ณ สวนลุมพินีวัน (ปัจจุบันตั้งอยู่บริเวณรอยต่อประเทศเนปาลและอินเดีย) เมื่อเช้าวันศุกร์ ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 6 ก่อนพุทธศักราช 80 ปี
การตรัสรู้: เจ้าชายสิทธัตถะทรงบำเพ็ญเพียรจนได้ตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ณ ใต้ร่มพระศรีมหาโพธิ์ ฝั่งแม่น้ำเนรัญชรา ประเทศอินเดีย เมื่อเช้ามืดวันพุธ ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 6 ก่อนพุทธศักราช 45 ปี
การปรินิพพาน: หลังจากทรงเผยแผ่พระพุทธศาสนามานานถึง 45 ปี พระองค์ได้เสด็จดับขันธปรินิพพาน ณ สาลวโนทยาน เมืองกุสินารา ประเทศอินเดีย เมื่อวันอังคาร ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 6 ก่อนพุทธศักราช 1 ปี
ชาวพุทธทั่วโลกรวมถึงในประเทศไทย ถือว่าวันนี้เป็นวันที่ควรน้อมรำลึกถึงพระพุทธคุณ หลักธรรมคำสอน โดยเฉพาะ อริยสัจ 4 (ความจริงอันประเสริฐ 4 ประการ) และ ความไม่ประมาท ผ่านกิจกรรมทางศาสนา เช่น การทำบุญตักบาตร ฟังพระธรรมเทศนา และการเวียนเทียนรอบอุโบสถ

29/05/2026

การเสวยกรรมวิบาก
ทีนี้ ระหว่างที่เราเสวยความดีนั้นแหละ แล้วเรากำลังทำความดีอยู่นั้น อดีตชาติเป็นสิบๆ ชาติ เป็นร้อยๆ ชาติ กรรมอันนั้นตามมาถึงระหว่างการเสวยทิพย์อยู่ในเทวโลก เขาจะยื่นหมายแห่งกรรมวิบากอันนี้มาว่า บัดนี้ กรรมอันนี้เจ้าหนี้ทวงมาแล้ว

ในเทวโลกชั้นที่ ๖ เขาจะมีศาลาลูกขุน นี่เล่าเรื่องเทวดาหน่อยศาลาลูกขุนจะมีการไกล่เกลี่ยว่า บัดนี้ วิญญาณนี้กำลังประกอบความดีอยู่ในเทวโลกขณะนี้ แต่ต้องการที่จะเอากุศล พูดง่ายๆ ปัจจัยนี้ใช้ให้ในครั้งนี้เป็นเท่านี้ ท่านจะอโหสิกรรมให้หรือไม่ ถ้าวิญญาณหรือว่ากรรมวิบาก เจ้ากรรมนายเวรในอดีตไม่ยอมอโหสิกรรม เราจำเป็นที่จะต้องจุติลงมาสู่มนุษยโลก หรือว่าไปสู่ภูมิใดภูมิหนึ่งอีก เมื่อเข้าสู่มนุษยโลก ก็ต้องเข้าสู่หลักแห่งวัฏฏะอีก เมื่อตกอยู่ในวัฏฏะบำเพ็ญดี ก็ใช้ในชาตินี้ แล้วขึ้นไปสู่เทวโลกอีก

เพราะฉะนั้น เรื่องนี้เป็นเรื่องของกรรมวิบากแห่งการเสวยของแต่ละบุคคล ที่นี่เป็นสำนักของโลกวิญญาณ รู้เรื่องรายละเอียดของการถี่ยิบของกรรมมาก ฉะนั้นจึงไม่พุดเลี่ยง แบบบางคนมาหาหลวงปู่ บอกถามตั้งนาน ท่านพูดสองคำ คือพุดเฉพาะที่เห็นในกระแสกรรมวิบากที่เป็นหลักเท่านั้น ความถี่ยิบของกรรมนั้น กระแสกรรมของแต่ละคนนั้น เป็นเรื่องละเอียดมาก เรื่องเฉพาะคนๆ เดียวจะให้อธิบายหมด ห้องนี้ทั้งห้องยังไม่พอเก็บเป็นตำรา

เพราะฉะนั้น นี่คือชี้จุดว่ากรรมวิบากมันเป็นอย่างนี้ ขณะที่เราขึ้นไปเทวโลกเสวยกรรมอยู่ อดีตชาติก่อนเป็นมนุษย์นี้ กรรมนั้นดี ปัจจุบันนี้สิ้นจากโลกมนุษย์ไปสู่เทวดา กรรมนั้นก็ยังดี แต่เกิดมีอกุศลกรรมในอดีตหลายชาติตามมา เขาจะยื่นมาเป็นทางการอีกครั้งหนึ่งนั่นคือเป็นวิบากของกรรมแต่ละคนต่างกรรมต่างวาระต่างคนต่างเหตุผล เพราะฉะนั้น จะรู้แน่ก็เมื่ออยู่เทวโลก อยู่พรหมโลก อยู่โลกวิญญาณแล้ว

อาจารย์ชุบชีพ : นี่แหละเจ้าค่ะ พวกที่ไม่ได้เรียนพุทธศาสนา เขามาฟังแล้ว เขาไม่เชื่อหรอก ทำดีตั้งเป็นก่ายเป็นกอง แล้วก็ต้องไปสู่นรก สู่อบาย ทำผิดนิดเดียว เขาไม่รู้ถึงอดีตชาติ ตั้งร้อยชาติ พันชาติ แสนชาติ โน้น ว่าไอ้กรรมนั้นมันหนุนส่งขึ้นมา เอาละเจ้าค่ะสมเด็จอาจารย์เจ้าคะ ในพระพุทธศาสนานี้มันไม่ได้ปฏิบัติกันง่ายๆ เลยนะเจ้าคะ

สมเด็จ : มันเป็นเรื่องละเอียด
http://poosawan.org/index.php/2013-07-28-12-39-21/304-2026-04-22-14-34-29

25/05/2026

บูชาเทวะใบโพธิ์มีแต่คุณไม่มีโทษ
(วันที่ ๒๙ กันยายน พ.ศ.๒๕๑๑)
สานุศิษย์ : คือหลังจากไฟไหม้แล้วนี่ ผมไม่ได้บูชาใบโพธิสัตว์เป็นเวลาหลายเดือนเลยครับ แล้วเวลานี้ผมกลับมาบูชาใหม่ ใบโพธิสัตว์ยังมีเทวดาอยู่ใช่ไหมครับ

สมเด็จ : ย่อมมีอยู่เสมอ เทวะที่กำหนดมานั้น เป็นการกำหนดมาทำงานกับโลกมนุษย์โดยเฉพาะ และในการบูชานั้น โลกวิญญาณเขาทรงไว้ด้วยความยุติธรรม เขาไม่มีการลงโทษหรอก ไอ้พวกที่ลงโทษมันพวกบ้าๆ บอๆ
คือในสภาวะผู้สำเร็จนั้น ทรงไว้ด้วยอำนาจบริสุทธิ์ ทรงไว้ด้วยความยุติธรรม ว่าการปฏิบัติ มนุษย์มีภารกิจอันใดที่ปฏิบัติไม่ได้ ฉะนั้นผู้ที่เชิญใบโพธิสัตว์ทั้งหลายไม่ต้องมีอุปาทานแห่งความกลัว ว่าไม่ได้บูชาแล้วจะได้โทษ และการบูชานั้นก็ไม่จำเป็นต้องมีพิธีรีตอง ใช้หลักแห่งกระแสจิต ธรรมะอันแท้จริง คือจิตถึงก็ถึง ให้บูชาด้วยจิตและวิญญาณ ไม่ใช่บูชาด้วยวัตถุ การบูชาด้วยวัตถุเกิดจากพวกเกจิอาจารย์ทั้งหลายรุ่นหลังๆ ได้ทำกัน ซึ่งเป็นการทำลายวิถีการอันบริสุทธิ์ขององค์สมณโคดม
ฉะนั้น การตั้งสำนักปู่สวรรค์นี้ ก็เพื่อขัดเกลาในหลักแห่งการที่มนุษย์ยึดมั่นในวัตถุ ให้พยายามวิวัฒนาการตนไปสู่ในหลักแห่งความบริสุทธิ์ของจิตเข้าใจไหม

สานุศิษย์ : เข้าใจครับ

สมเด็จ : “ผู้ใดปฏิบัติธรรม ผู้นั้นถึงธรรม ผู้นั้นก็รู้ว่าธรรมคืออะไร” เพราะฉะนั้น เราอยู่ในโลก เราควรจะปฏิบัติตน คือ
๑. การเคลื่อนไหวใดๆ ทั้งสิ้น ควรมีสติสัมปชัญญะพร้อมคุ้มตน
๒. อย่าตื่นตูมในการกล่าวที่ได้ฟังมาใดๆ ทั้งสิ้น
๓. เมื่อรับฟังแล้วเราต้องพิจารณา ไตร่ตรอง แล้วค่อยเชื่อ ว่าสิ่งนี้จริง สิ่งนั้นไม่จริง
ก่อนที่จะลงความเห็นในสิ่งใด เราจะต้องเอาตนเข้าไปพัวพันกับสิ่งนั้น และเข้าไปพิสูจน์ในสิ่งนั้น แล้วได้ลองรู้หลักแห่งกฎเกณฑ์ของสิ่งนั้น ค่อยลงความเห็น
เพราะฉะนั้น จึงขอเตือนว่า เกจิอาจารย์ทั้งหลายที่สอนอยู่ เราก็อย่าเพิ่งเชื่อ แม้แต่อาตมานี้ก็อย่าเพิ่งเชื่อ เพราะว่าหลักความจริงของธรรมชาติมีกฎของมันอยู่ และอาตมาก็เดินตามรอยองค์สมณโคดม คือว่าองค์สมณโคดมไม่มีการผูกขาดในธรรมะ เพราะธรรมะเป็นสิ่งยอดเยี่ยมของธรรมชาติ ที่ผู้ที่เป็นคนแห่งการมาใช้กรรมในการมีสังขารอยู่นี้ จิตและวิญญาณมาใช้กรรมมาสะสมกรรม ทั้งกุศลกรรมและอกุศลกรรมในปัจจุบันชาติ คือหลักอันนี้แหล่ จึงยืนอยู่แห่งการศาสนาพุทธอยู่ทุกวันนี้ และทุกวันนี้เป็นจุดแห่งการที่มนุษย์ยุคนี้สนใจหลักแห่งความจริงของศาสนาพุทธ
เจริญพร............................
โอวาทสมเด็จโต
#สำนักปู่สวรรค์
http://poosawan.org/index.php/2013-07-28-12-39-21/306-2026-05-25-14-19-29