27/01/2026
ထိုင်းနိုင်ငံမှာ မြန်မာအလုပ်သမားတွေကို
“ဂရုစိုက်စရာ မလိုဘူး” လို့ နာမည်ကြီး ချန်နယ်တစ်ခုမှာ ဗျူးဖြေရင်း ပြောတဲ့နုတ်ခမ်းမွေး
အခုရက်ပိုင်း လူမှုကွန်ရက်တစ်လျှောက် ဆူညံသွားစေခဲ့ပါတယ်။
ကိုယ့်နိုင်ငံသား၊ ကိုယ့်လူမျိုးအချင်းချင်းဆိုရင်
အခက်အခဲကြုံလာတဲ့အချိန်မှာ
ဖေးမကူညီရမယ်၊ လက်တွဲရမယ်ဆိုတာကို
မြန်မာလူမျိုးအများစု လက်ခံထားပြီးသားပါ။
ဒါပေမဲ့ ထိုင်းရောက် မြန်မာတွေကို
“နိုင်ငံသား” လို့မခေါ်ဘဲ “အလုပ်သမား” လို့သာ ခွဲခြားသုံးနှုန်းပြီး
ဂရုစိုက်စရာ မလိုဘူးဆိုတဲ့ စကားတစ်ခွန်းက
လူတော်တော်များများရဲ့ နှလုံးသားကို ထိခိုက်သွားစေခဲ့ပါတယ်။
အလုပ်သမားတွေဟာ နေ့စဉ်ဘဝမှာ
ဥပဒေရေးရာဖိအားတွေ၊ လူမှုရေးခွဲခြားဆက်ဆံမှုတွေ၊
အလုပ်ရှင်ဘက်က အ_နိုင်_ကျင့်_မှုတွေကို
တိတ်တိတ်လေး ခံနေရသူတွေပါ။
အဲဒီလို အခြေအနေထဲမှာ
“ဂရုစိုက်စရာ မလိုဘူး” ဆိုတဲ့ စကားက
အားမပေးနိုင်ရင် နောက်ထပ် ထိုးနှက်လိုက်သလို ဖြစ်သွားပါတယ်။
နှုတ်ခမ်းမွှေးရဲ့ ပြောဆိုချက်ထဲမှာ
“ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးရမယ်” ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပါယ် ပါချင်ပါမယ်။
ဒါပေမဲ့ သုံးသွားတဲ့ စကားလုံးတွေကတော့
ကြိုက်ရင်နေ၊ မကြိုက်ရင် ပြန်ကြ
ကိုယ့်ဘဝကို ကိုယ်သာ တာဝန်ယူ
ဆိုတဲ့ သဘောကို ပိုပြီး ထင်ရှားစေခဲ့ပါတယ်။
ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး
ထိုင်းရောက် မြန်မာ အလုပ်သမားတွေကြား၊
ပြည်တွင်းမှာရှိတဲ့ ပြည်သူတွေကြားမှာပါ
အမြင်ကွဲပြားမှုတွေ ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။
တချို့က လက်တွေ့ကျတဲ့ စကားလို့ ပြောကြပေမယ့်
အများစုကတော့
ကိုယ့်လူမျိုးအပေါ် စာနာမှုကင်းမဲ့မှု
အချင်းချင်းကိုယ်တိုင် အားနည်းစေတဲ့ စကား
လို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန့်ကွက်နေကြပါတယ်။
အလုပ်သမားအခွင့်အရေးကို ကာကွယ်သူတွေကတော့
ဒီလို ပြောဆိုမှုတွေဟာ
အာဏာပိုင်တွေ၊ အလုပ်ရှင်တွေဘက်က
အလုပ်သမားတွေကို ပိုပြီး ဖိနှိပ်နိုင်အောင်
လမ်းဖွင့်ပေးသလို ဖြစ်သွားနိုင်တယ်လို့ စိုးရိမ်နေကြပါတယ်။
တကယ်တော့
ဘယ်နိုင်ငံမှာပဲ ရောက်နေပါစေ
အထူးသဖြင့် ပြည်ပမှာ အသက်ရှင်ဖို့ ရုန်းကန်နေရတဲ့ အချိန်မျိုးမှာ
အချင်းချင်းကို ဂရုစိုက်ခြင်း၊ စည်းလုံးခြင်းက
မြန်မာတွေအတွက် အားအရှိဆုံး လက်နက်ပါ။
ဒီစကားတွေက
နောက်ထပ် ဘယ်လောက်အထိ ဂယက်ရိုက်သွားမလဲ၊
ရှင်းလင်းချက်တွေ ထပ်ထွက်လာဦးမလားဆိုတာက
စောင့်ကြည့်ရမယ့် အချက်ပါပဲ။
ဒါပေမဲ့ တစ်ခုတော့ သေချာပါတယ်
မြန်မာ အလုပ်သမားတွေရဲ့ လုံခြုံမှုနဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာအတွက်
အချင်းချင်း ဖေးမကူညီဖို့က
ဘယ်တော့မှ မလိုအပ်တော့တဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ပါဘူး။