12/08/2026
“เธอ” ชื่อเล่นว่า ย่า
“เธอ”ผ่านมาแล้วทั้งเป็นพนักงานในบ่อน กรรมกรก่อสร้าง แม่ค้าขายไก่ปิ้งไก่ย่าง
“เธอ” ในวันที่มรสุมชีวิตกระหน่ำไม่เลิกรา
ชราภาพ เจ็บป่วย ไม่มีงาน ลูกชายตาย และตามด้วยสามี
“ลูกชายป้าย่าตายก่อน แล้วต่อมาสามีก็ป่วยเป็นมะเร็ง เป็นช่วงที่เราไม่มีความสุขใดในชีวิตเลยป้านั่งมองเพดานไปวันๆ เช้าก็คอยวิ่งไปเอาข้าวฟรีที่ราชดำเนิน บอกตามตรงเลยว่าอายนะ เพราะเรายังมีมือมีเท้าทำไมต้องแบมือขอคนอื่น อมทุกข์มาก ทุกข์ขนาดที่ฟังเพลงที่ชอบฟังก็ไม่ทำให้สนุกได้เลย”
วันที่เรามาเจอกันในวันสมัครงาน เธอบอกกับทางเจ้าหน้าที่จ้างวานข้าว่า “ป้าย่าอยากทำงาน อยากมีเงินไว้ซื้อกิน ลูกแมวอีก 7 ตัว ที่บ้านจะได้อิ่มไปด้วย”
เธอรักพวกมันอย่างลูก วันที่เราไปเยี่ยม ลูก ๆ ของเธอออกมาต้อนรับขับสู้ มีตัวนึงที่เหมือนเธอจะประคบประหงมมันเป็นพิเศษ มันขาขาดจากอุบัติเหตุรถไฟชน
“มันชื่อมาโปรดเป็นลูกแมวที่เกิดจากแมวข้างบ้าน ย่าเอามาเลี้ยงเพราะสงสาร เขาไม่ค่อยได้กินอะไรดีดี แล้วเขาหางยาว หางสวย ขี้อ้อนมาก วันนึงเขาวิ่งขึ้นไปบนทางรถไฟ ตอนแรกนึกว่าเขาจะตาย แต่รอด วิ่งลงมาขาร่องแร่ง เลือดออกเต็มตัว แล้ววิ่งมาหาย่า ตอนนั้นเราก็ใจแว๊บเลย เห็นคาตา เราร้องสุดเสียง ตายแล้วลูก อย่าเป็นอะไรนะ จากนั้นก็รีบพาไป รพ.สัตว์”
“หมอบอกต้องตัดขาตัดหางนะ หมดไปหมื่นกว่าบาทเลย ก็พยายามเอาเงินเก็บจากการขายของนั่นล่ะไปรักษา แล้วจ้างพยาบาลมาเฝ้าด้วยนะ เพราะเขาร้องทั้งคืน กว่าจะออกจากโรงพยาบาลได้เล่นซะหมดตัวเลย เราทุ่มเพราะรักมาก ตอนออกจากโรงพยาบาลบอกเขาว่า แม่จะรักหนูให้มากขึ้นนะเพราะหนูกลายเป็นแมวพิการไปแล้ว”
“มาโปรดอยู่กับย่าอีกหลายปี และเมื่อปีที่แล้วเขาก็ตาย เราก็ทำใจเพราะเขาก็แก่มาก ก่อนวันที่จะตาย เราบอกเขาตอนเช้า เดี๋ยวแม่มานะ แม่ไปทำงานหาเงินซื้ออาหารให้นะ ตกเย็นมาเจอเขานอนซมรอเราอยู่ แต่เราสังเกตว่า เริ่มไม่สู้ดีละ นอนร้องเมี้ยว ๆ ผงกหัวไม่ขึ้น คิดแล้วว่าคืนนี้เขาต้องไปแน่ ๆ เราก็เลยกางมุ้งให้เขาตอนกลางคืน หลับไปพร้อมเขา พอตื่นเช้ามาเขาก็ไม่อยู่กับเราแล้ว เราพูดว่า ‘ลูกโปรด หมดเวรหมดกรรม ไปเกิดเป็นคน ไปที่ดีดีนะ’ แล้วเราก็ขุดหลุมฝัง ให้ผ้าห่มติดไปด้วย หนูจะได้ไม่หนาว กลับดาวแมวนะลูก”
ทุกวันนี้ลูกของเธอจาก 7 ตัว เหลืออยู่เพียง 1 ตัว แต่ความเป็นแม่แมวยังคงเต็มที่เหมือนเดิม
งานที่เธอทำในตอนนี้คืองาน “แม่บ้าน” และเธอก็รักงานที่เธอทำสมดังชื่อ “แม่บ้าน”
”ป้าย่าไม่ได้มีต้นทุนชีวิตดีเท่าคนอื่น เราต้องแสวงหา และสิ่งที่เราเจอแล้วคือ จ้างวานข้า มูลนิธิกระจกเงา“
เธอยังเป็นที่รักของทุกคนที่ได้รู้จักเธอ เพราะใครต่อใครก็พร้อมใจเรียกเธอว่า “แม่ย่า”
__________
สนับสนุนจ้างวานข้า ได้ที่…
โครงการผู้ป่วยข้างถนน โดยมูลนิธิกระจกเงา เลขที่ 202-2-58289-4 SCB
