มูลนิธิ วิน วิน

26/08/2026

18/08/2026

[“ขังในขัง” เมื่อความหลากหลายทางเพศทำให้บางคนต้องเผชิญการเลือกปฏิบัติซ้ำซ้อน]

ซีซ่า ฤทธิวงศ์ ผู้อำนวยการสำนักสิทธิมนุษยชนและความยั่งยืน สมาคมฟ้าสีรุ้งแห่งประเทศไทย ชวนทำความเข้าใจแนวคิด Intersectionality หรือภาวะทับซ้อนของการเลือกปฏิบัติ ผ่านประสบการณ์ของผู้มีความหลากหลายทางเพศ โดยยกตัวอย่างคนข้ามเพศในเรือนจำ ซึ่งในขณะที่ทุกคนกำลังถูกจำกัดอิสรภาพจากการรับโทษเหมือนกัน คนข้ามเพศบางคนกลับต้องเผชิญข้อจำกัด การตีตรา หรือการเลือกปฏิบัติเพิ่มขึ้นจากอัตลักษณ์ทางเพศ จนเกิดคำที่สะท้อนภาพได้อย่างชัดเจนว่า “ขังในขัง” เพราะนอกจากสถานะผู้ต้องขังแล้ว อัตลักษณ์ทางเพศยังอาจกลายเป็นอีกชั้นหนึ่งของความเปราะบางและความไม่เท่าเทียม

การเลือกปฏิบัติในลักษณะนี้ไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะในเรือนจำ แต่อาจเริ่มตั้งแต่วัยเด็ก ซีซ่าเล่าประสบการณ์ในโรงเรียนว่าเคยถูกเพื่อนล้อเลียนและแกล้งดึงกางเกงพละจนหลุดกองกับพื้นอยู่บ่อยครั้ง แม้จะพยายามผูกกางเกงให้แน่นเพื่อป้องกันตัวเองแล้วก็ตาม เรื่องเล่านี้ทำให้เห็นว่า การกลั่นแกล้งเพราะการแสดงออกทางเพศไม่ใช่เพียง “การหยอกเล่น” แต่สามารถเป็นการละเมิดศักดิ์ศรี เนื้อตัวร่างกาย และความรู้สึกปลอดภัยของคนคนหนึ่งได้ การมองปัญหาผ่าน Intersectionality จึงช่วยให้เราเห็นว่า ความไม่เท่าเทียมไม่ได้เกิดจากตัวตนด้านใดด้านหนึ่งเท่านั้น แต่หลายสถานะและโครงสร้างอำนาจสามารถซ้อนทับกัน และทำให้คนบางกลุ่มต้องเผชิญการเลือกปฏิบัติที่หนักกว่าคนอื่น

#ความหลากหลายทางเพศ #หยุดการกลั่นแกล้ง #ซีซ่า #มูลนิธิวินวิน

14/08/2026

[จากเสียงของผู้ถูกคุกคาม สู่พลัง ที่เปลี่ยนโลก]

ผศ. ดร.จเร สิงหโกวินท์ คณบดีคณะพัฒนาสังคมและยุทธศาสตร์การบริหาร สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (NIDA) ได้กล่าวถึงการเคลื่อนไหว ในฐานะส่วนหนึ่งของบริบท สตรีนิยมคลื่นลูกที่ 4 (Fourth-wave feminism) ซึ่งโดยทั่วไปนับว่าเริ่มเด่นชัดตั้งแต่ช่วงต้นทศวรรษ 2010 โดยใช้พลังของอินเทอร์เน็ตและสื่อสังคมออนไลน์ในการเปิดพื้นที่ให้ผู้หญิงและผู้มีความหลากหลายทางเพศพูดถึงประสบการณ์การคุกคามและความรุนแรงทางเพศ แม้คำว่า “Me Too” จะเริ่มจากการทำงานของ Tarana Burke ตั้งแต่ปี 2006 แต่การใช้แฮชแท็ก แพร่กระจายไปทั่วโลกอย่างรวดเร็วในปี 2017 ทำให้เรื่องที่ครั้งหนึ่งผู้ถูกกระทำจำนวนมากต้องเงียบ กลายเป็นประเด็นสาธารณะที่สังคมไม่อาจมองข้ามได้

พลังของ ไม่ได้หยุดอยู่เพียงการบอกเล่าประสบการณ์ แต่ยังสร้างแรงกดดันให้สถาบันต่าง ๆ ทบทวนโครงสร้างอำนาจและระบบรับมือการคุกคามทางเพศ หลายประเทศปรับปรุงกฎหมายและมาตรการในสถานที่ทำงาน เพิ่มความรับผิดชอบของนายจ้าง ขยายการคุ้มครองผู้ถูกคุกคาม รวมถึงพัฒนากระบวนการร้องเรียนและนโยบายป้องกันที่ชัดเจนขึ้น สิ่งสำคัญที่ ทำให้โลกเรียนรู้ คือ การคุกคามทางเพศไม่ใช่เพียงเรื่องระหว่างบุคคล แต่เกี่ยวข้องกับอำนาจ วัฒนธรรมองค์กร และโครงสร้างทางสังคม การสร้างความเปลี่ยนแปลงจึงต้องเกิดทั้งในระดับทัศนคติ สถาบัน นโยบาย และกฎหมาย

#คุกคามทางเพศ #ความเท่าเทียมทางเพศ #จเร #มูลนิธิวินวิน

13/08/2026

[Intersectionality ไม่ใช่แค่แนวคิด แต่คือคำถามว่า “ใครอาจถูกทิ้งไว้ข้างหลัง?”]

ธัญวัจน์ กมลวงศ์วัฒน์ ที่ปรึกษา มูลนิธิ วิน วิน เข้าร่วมการประชุม “การแนะนำยุทธศาสตร์ด้านความเสมอภาคและสิทธิของ ASEAN-ACT และเครื่องมือสำคัญสำหรับการดำเนินงาน” ภายใต้โครงการอาเซียน–ออสเตรเลียเพื่อต่อต้านการค้ามนุษย์ หรือ ASEAN-ACT ณ โรงแรมโนโวเทล มารีน่า ศรีราชา จังหวัดชลบุรี โดยหนึ่งในประเด็นสำคัญของการประชุมคือ Intersectionality หรือมิติเชิงทับซ้อน ที่ชวนให้เรามองผู้เสียหายจากการค้ามนุษย์ในความเป็นจริงของชีวิต เพราะคนคนหนึ่งอาจมีหลายสถานะและเผชิญหลายเงื่อนไขในเวลาเดียวกัน

ผู้หญิงคนหนึ่งอาจเป็นทั้งแรงงานข้ามชาติ เป็นคนพิการ และมีรายได้น้อย หรือเยาวชน LGBTQI+ อาจถูกครอบครัวปฏิเสธและเข้าไม่ถึงระบบคุ้มครองทางสังคม เมื่อหลายปัจจัยซ้อนทับกัน ความเสี่ยงต่อการถูกแสวงหาประโยชน์ รวมถึงอุปสรรคในการขอความช่วยเหลือ การเข้าถึงบริการ และกระบวนการยุติธรรมก็อาจแตกต่างกันไป การมองใครเพียงด้านเดียวว่าเป็น “ผู้หญิง” “แรงงานข้ามชาติ” “คนพิการ” หรือ “LGBTQI+” จึงอาจทำให้เรามองไม่เห็นเงื่อนไขทั้งหมดที่คนคนนั้นกำลังเผชิญ

สิ่งที่น่าสนใจคือ Intersectionality ไม่ได้ถูกพูดถึงเพียงในฐานะแนวคิดทางวิชาการ แต่ถูกนำมาใช้เป็นคำถามสำหรับการทำงานจริงว่า “ใครอาจถูกทิ้งไว้ข้างหลัง?” “เสียงของใครที่ยังขาดหายไป?” “แต่ละกลุ่มกำลังเจออุปสรรคอะไร?” และ “เรากำลังมองคนจากอัตลักษณ์เพียงด้านเดียวอยู่หรือไม่?” เพราะแม้นโยบายจะถูกออกแบบมาสำหรับ “ทุกคน” ก็ไม่ได้หมายความว่าทุกคนจะสามารถเข้าถึงนโยบายนั้นได้อย่างเท่าเทียมกัน

มูลนิธิ วิน วิน เชื่อว่าการคุ้มครองสิทธิที่มีความหมาย ต้องไม่หยุดเพียงแค่การมีสิทธิอยู่ในกฎหมาย แต่ต้องทำให้ทุกคนสามารถเข้าถึงสิทธิ การคุ้มครอง และความยุติธรรมได้จริง การมองผ่าน Intersectionality จึงช่วยให้เรากลับมาตั้งคำถามกับการออกแบบนโยบายและระบบช่วยเหลือว่า ยังมีใครที่ระบบมองไม่เห็นหรือไม่ เพราะการทำงานเพื่อสิทธิมนุษยชนและความเท่าเทียม ต้องเริ่มจากการมองเห็นความแตกต่างของผู้คน และ ไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลัง

#สิทธิมนุษยชน #มูลนิธิวินวิน

12/08/2026

🩵🩵วันสุดท้าย🩵🩵
กับนิทรรศการ “ยังรักษ์ทะเล” โดยมูลนิธิอนุรักษ์แนวปะการังและสิ่งมีชีวิตใต้ทะเลไทยในสมเด็จพระลูกเธอเจ้าฟ้าศิริวรรณวารีนารีรัตนราชกัญญา

📌ณ NEX HALL สยามพารากอน ชั้น 5

วันนี้ตรงกับวันที่ 12 สิงหาวันแม่แห่งชาติ น้องๆ จูงมือคุณแม่ เข้าร่วมกิจกรรมเยี่ยมชมนิทรรศการ และปลุกจิตสำนึก การอนุรักษ์ท้องทะเล และสิ่งมีชีวิตใต้ท้องทะเล

👍👍อย่าลืมแวะเยี่ยมเยี่ยมชมบูธเวิร์กช็อป มูลนิธิ วิน วิน มีกิจกรรมมากมาย พร้อมให้น้องๆ เยาวชน ทำร่วมกับคุณแม่ 

11/08/2026

[เมื่อยังเป็นเด็ก เราอาจไม่รู้ด้วยซ้ำว่าสิ่งที่เกิดขึ้นคือ “การคุกคามทางเพศ”]

เรืองรวี พิชัยกุล แบ่งปันประสบการณ์เมื่อครั้งเดินทางเข้ามาเรียนหนังสือในกรุงเทพมหานคร ขณะที่ยังเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น วันหนึ่งระหว่างโดยสารรถประจำทางสาธารณะ เธอถูกผู้ชายคนหนึ่งเข้ามายืนประชิดและใช้ส่วนของร่างกายสัมผัสบริเวณด้านหลัง ในเวลานั้นเธอยังไม่เข้าใจว่าสิ่งที่เกิดขึ้นคืออะไร เพียงรู้สึกสงสัยและไม่สบายใจว่า ทำไมผู้ชายคนนี้จึงต้องยืนใกล้และสัมผัสร่างกายของเธอเช่นนั้น

เมื่อเติบโตขึ้นและมีความเข้าใจเรื่องการคุกคามทางเพศมากขึ้น เธอจึงตระหนักว่าสิ่งที่เกิดขึ้นในวันนั้นคือ การละเมิดขอบเขตและเนื้อตัวร่างกายโดยปราศจากความยินยอม และกลายเป็นบาดแผลหนึ่งที่ยังอยู่ในความทรงจำ เรื่องราวนี้ทำให้เราเห็นว่า เด็กจำนวนหนึ่งอาจเผชิญการคุกคามทางเพศโดยที่ในขณะนั้นยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกับตนเองคืออะไร การให้ความรู้เรื่องร่างกาย ขอบเขตส่วนบุคคล และความยินยอมตั้งแต่วัยเด็ก จึงเป็นส่วนสำคัญที่จะช่วยให้เด็กเข้าใจสิทธิของตนเอง กล้าปฏิเสธ และรู้ว่าจะขอความช่วยเหลือจากใครเมื่อรู้สึกไม่ปลอดภัย

#คุกคามทางเพศ #ความยินยอม #พื้นที่ปลอดภัย #เรืองรวี #มูลนิธิวินวิน

10/08/2026

จบโหนกระแส ไปปิ้งย่างต่อ ฉ่ำๆ ครับ

10/08/2026

รอ อู๋จุน มาชี้แจ้งนะครับ

10/08/2026

ขอบคุณรายการโหนกระแส และ สายไหมต้องรอด

Live ผู้เสียหายร้อง! อัางถูกอินฟลูฯดัง ผู้ติดตามกว่า 10 ล้าน ทำร้าย-อนาจาร

09/08/2026

[กฎหมายใหม่] “มอง พูด แตะ ส่งข้อความ” ก็อาจเป็นการคุกคามทางเพศได้

ตั้งแต่วันที่ 30 ธันวาคม 2568 ประเทศไทยมีกฎหมายกำหนดความผิดฐาน “คุกคามทางเพศ” ไว้ในประมวลกฎหมายอาญาอย่างชัดเจน ตาม พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 30) พ.ศ. 2568 จากเดิมที่พฤติกรรมหลายอย่างอาจถูกดำเนินคดีเพียงฐานก่อความเดือดร้อนรำคาญ กฎหมายใหม่ให้นิยามครอบคลุมการกระทำ ทางกาย วาจา การส่งเสียง การแสดงท่าทาง การติดต่อสื่อสาร การเฝ้าดู การติดตามรังควาน รวมถึงการกระทำผ่านคอมพิวเตอร์ โทรศัพท์ และสื่อออนไลน์ หากมีลักษณะส่อไปในทางเพศและอาจทำให้อีกฝ่ายเดือดร้อนรำคาญ อับอาย ถูกเหยียดหยาม หวาดกลัว หรือรู้สึกไม่ปลอดภัยทางเพศ จึงไม่จำเป็นต้องมีการสัมผัสร่างกายจึงจะเข้าข่ายคุกคามทางเพศ

กฎหมายกำหนดโทษแตกต่างกันตามพฤติการณ์ โดยความผิดฐานทั่วไปมีโทษ จำคุกไม่เกิน 1 ปี ปรับไม่เกิน 20,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ และอาจเพิ่มสูงขึ้นเมื่อมีเหตุร้ายแรง เช่น กระทำต่อเด็กอายุไม่เกิน 15 ปี มีโทษสูงสุด จำคุกไม่เกิน 5 ปี ปรับไม่เกิน 100,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ หรือกรณีอาศัยอำนาจเหนือผู้ถูกกระทำ เช่น ผู้บังคับบัญชา นายจ้าง หรือผู้มีอำนาจเหนือกว่า มีโทษสูงสุด จำคุกไม่เกิน 3 ปี ปรับไม่เกิน 60,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ กฎหมายฉบับนี้จึงเป็นก้าวสำคัญที่ยืนยันว่า การเคารพขอบเขต ศักดิ์ศรี และความปลอดภัยทางเพศของผู้อื่นเป็นเรื่องที่ทุกคนต้องตระหนัก ทั้งในชีวิตจริงและโลกออนไลน์

#คุกคามทางเพศ #กฎหมายใหม่ #ความเท่าเทียมทางเพศ #ครูธัญ #มูลนิธิวินวิน